ΠΩ ΠΩ.......ΤΙ ΚΑΘΗΣΕΣ ΚΙ ΕΚΑΝΕΣ ΡΕ ΜΑΝΩΛΗ? ΤΙ ΟΡΓΑΝΟ ΠΑΡΕΛΑΒΕΣ, ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙΣ?
ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ ΦΙΛΕ ..........
πριν και μετά
[ Invalid Attachment ]
Το μπουζουκάκι ουσιαστικά τελείωσε εδώ και μέρες, αλλά ψάχνομαι σε διάφορα πράγματα.
Οι λόγοι που δεν έγραψα νωρίτερα είναι πολλοί, τους αναφέρω – όχι με σειρά προτεραιότητας:
- ο ξυλουργός του χωριού όπου το πήγα για βερνίκι πολυουρεθάνης (φίλος του ιδιοκτήτη) αυτοσχεδίασε και έβαψε σκάφος και μανίκι με ένα γλυκό καφέ – σοκολατί το οποίο ναι μεν δεν με “χαλάει” σαν χρώμα, αλλά τα έκανε όλα ίδια. Δεν ξεχώριζαν τα διάφορα μέρη του οργάνου και αυτό δεν μου άρεσε καθόλου. Έτσι αποφάσισα να τρίψω και να ξαναβάψω (μαύρο) το μανίκι, το οποίο τελικά πέρασα με clou500άρι.
- το μανίκι δεν “έρχεται” στην κλίση που θέλω. Οι τάσεις των έξι χορδών σε συνδυασμό με την μικρότερη κλίμακα του τετράχορδου (66 εκ.) εκτιμώ ότι δεν αρκούν να κάμψουν την προένταση της σιδερένιας βέργας του μπράτσου, με αποτέλεσμα να υπάρχει μόνιμο αντισκεύρωμα στην κενρική περιοχή. Έπαιξα λίγο με τους καβαλάρηδες και με τρίψιμο των τάστων, χωρίς θεαματικά αποτελέσματα όμως. Με 0,5 χλστ. στο 1ο τάστο και 1,2 στο 12ο, ταστάρει λιγάκι στην κεντρική περιοχή αλλά δεν ήθελα να σηκώσω ξανά τον καβαλάρη (11 χλστ) γιατί γίνεται σκληρό για αρχάριο. Θα δούμε στη συνέχεια, προς το παρόν νομίζω ότι είναι ανεκτό.
- Δεν έχω ξαναπαίξει μπουζούκι που έχει τόσες “φωνές”. Ανάλογα με τη θέση του χεριού και το χτύπημα της πένας, αλλάζει πολύ. Στο βιντεάκι έπαιξα αρκετά (και στο βίντεο, συγχωρέστε την φλυαρία και τις καλαμπορτζιές – παίζω στις 1:00 το πρωί μετά από παιδικό πάρτυ), προσπαθώντας να καταλάβω που ακούγεται καλύτερα. Το πρόβλημά (μου) είναι ότι έχω μάθει σε άλλες θέσεις με άλλη κλίμακα και δυσκολεύομαι να παίξω εκεί που το ακούω καλά. Είναι και λίγο μπάσο, αλλά “περνάει” νομίζω.
- ο (συγκεκριμένος ?) κέδρος αποδείχτηκε πιο ανθεκτικός από ό,τι είχα διαβάσει – και για αυτό αποφασίσει - να είναι παχύτερος. Το τελικό του πάχος πρέπει να είναι κάτω από τρία χιλιοστά (εκεί που μπορούσα να τρίψω). Εξακολουθεί να ακούγεται αρκετά σκληρό, ενώ το καπάκι δεν έχει κάνει κιχ από την πίεση των χορδών. Το βέλος της καμπύλης των καμαριών δεν μεταβλήθηκε καθόλου, παρά το μεγάλο πλάτος σε σχέση με τρίχορδο.
Τα συμπεράσματα που έβγαλα από αυτήν την μετατροπή / επισκευή, είναι πολλά. Αν το ξανάκανα θα κρατούσα μόνο το σκάφος – όχι τόσο για να έχω μαι ωραία μασίφ ταστιέρα, αλλά για να έχω την ευκαιρία να ελέγξω την συμπεριφορά του μπράτσου. Επίσης “κρύωσα” λίγο με τον κέδρο, αλλά θα τον ξαναδοκιμάσω εννοείται.
Άκουσμα:
