Επειδή και άλλη φορά διάβασα για καμάρια που μπαίνουν ή δεν μπαίνουν σε θέση κάποιας νότας, νομίζω ότι υπάρχει μία σύγχυση γύρω από αυτό το θέμα. Η σύγχυση προκύπτει από το γεγονός ότι θεωρούμε πως το καπάκι έχει τους ίδιους νόμους δόνησης με τις χορδές, ότι δηλ. η διαίρεση της χορδής σε κλάσματα όπως 1/2, 2/3, 3/4, κ.τ.λ., ισχύει και για δονούμενες πλάκες δηλ. τα καπάκια. Αυτό όμως δεν ισχύει. Τα καπάκια των οργάνων έχουν τους δικούς τους τρόπους ταλάντωσης και τους δικούς τους νόμους, εντελώς διαφορετικούς από αυτούς των χορδών. Η χορδή πάλλεται σε μία βασική (θεμελιώδη) συχνότητα και σε ανώτερες αρμονικές που οι συχνότητες τους είναι ακέραια πολλαπλάσια της θεμελιώδους.
Τα καπάκια πάλλονται και αυτά σε μία αρχική (θεμελιώδη) συχνότητα και σε άλλες υψηλότερες οι οποίες όμως δεν έχουν αρμονική σχέση με την αρχική. Οι τρόποι δόνησης, όπως λέγονται, του καπακιού έχουν συχνότητες που εξαρτώνται κάθε φορά από το μέγεθος και την ακαμψία της περιοχής που δονείται. Στον πρώτο τρόπο δόνησης πάλλεται ολόκληρη η περιοχή γύρω από την γέφυρα και μέχρι την τρύπα του οργάνου. Η συχνότητα δόνησης της εξαρτάται από την ακαμψία ολόκληρου του καπακιού μέχρι την τρύπα. Με τα καμάρια εκτός του ότι στηρίζουμε το καπάκι ενάντια στην τάση των χορδών, αλλάζουμε το μέγεθος και το σχήμα της δονούμενης περιοχής δεδομένου ότι το καμάρι αποτελεί δεσμό ταλάντωσης, αλλά και την ακαμψία της περιοχής. Επομένως και την συχνότητά της. Μεγάλη ακαμψία σημαίνει υψηλή συχνότητα καπακιού, άρα πρίμο όργανο.
Επομένως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΣΗ ΚΑΠΟΙΑΣ ΝΟΤΑΣ ΠΟΥ ΝΑ ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΣΤΙΕΡΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ καπάκι ούτε στάνταρ θέσεις για τα καμάρια. Όσο πιο κοντά στον καβαλάρη είναι το τρίτο καμάρι τόσο πιο πρίμο θα είναι το όργανο. Για περισσότερες λεπτομέρειες για τα θέματα αυτά ρίξτε μια ματιά στα διαγράμματα σκόνης του φίλου του Νίκου του Φρονιμόπουλου.
http://www.klika.gr/cms/index.php/peri-mousikis/organopoiia/240-tropoi-donisis-diagrammata-chladni.html
