Συμφωνώ με το Δημήτρη, ωραίο το άρθρο αλλά η κιθάρα αυτή δεν είχε ιδιαίτερη αξία ούτε καν για μένα (όχι ότι δε τη σέβομαι σαν όργανο), παρ'όλο που είναι η πρώτη που πήρα. Σε ότι αφορά τον ήχο δεν έχω τέτοιο αυτί ώστε να πιάνω διαφορές με βάση τα ξύλα κτλ. Γενικά σε λειτουργικά πράγματα προσπαθώ να κάνω ότι μπορώ να μη καταστρέψω το όργανο, εμφανησιακά και λάθη να γίνουν το ονομάζω "άποψη" και συνεχίζω
Η κιθάρα έπαιζε όντως πολύ καλά αλλά ήθελα κυρίως να την ελαφρύνω και να της βαλω σταθερή γέφυρα αφού πάνω της έμαθα να κάνω setup και μέχρι να μάθω πέρασε αρκετά. Το τρέμολο ήταν "Μη, τζιζ" που λένε στα παιδιά, αν το ακουμπούσα μπορεί να ήθελε κούρδισμα, επίσης θα της δώσω άλλο αέρα κάνοντάς την πολύχρωμη, τόσα χρόνια αυτό το ματ μπλε/μωβ το βαρέθηκα... θα μπούνε και καινούργιοι μαγνήτες.
Αυτό το το πράγμα που είναι σαν πλαστικό/γυαλί, είναι --->πολύ<--- ανθεκτικό και φεύγει πολύ δύσκολα. Το πάνω μέρος που είναι επίπεδο έφυγε με γυαλοχαρτιέρα και τα κέρατα τα έξυσα, όπως εξ'άλλου φαίνεται
Θα τριφτούν και θα στογγυλέψουν οι άκρες ώστε να μην υπάρχουν γωνίες πάνω στο όργανο. σκεφτόμουν να κλείσω και την τρύπα του μονού αλλά θα τον κρατήσω για ευελιξία στον ήχο, τρομάρα σου, θες και ευελιξία θα μου πείτε, ε γλυτώνω και τον κόπο του κλεισίματος
