Βερνίκι γομαλάκα οδηγός Τουτάλα

[Κώστας Τρικάλης]

Βρήκα καιρό τώρα ένα βιντεάκι από τον Τουτάλα, ο οποίος δείχνει το σωστό τρόπο χρήσης της γομαλάκας. Σε κάποιο σημείο 1:15 αναφέρει ότι αν δεν προσέξεις το βερνίκωμα θα ψωριάσει και θα καεί...

STAVROS TOUTALAS - ΛΟΎΣΤΡΟ ΓΟΜΑΛΑΚΑ

Κάτι τέτοιο πρέπει να έπαθα στο καλό μου τρίχορδο...
Χρησιμοποίησα ξανθιά γομαλάκα στα τελευταία χέρια. Χρειάζεται αρκετή υπομονή για να δεις το όργανο να γυαλίζει!
Εκεί που όλα πήγαιναν καλά, κάποια στιγμή χρησιμοποίησα ακέρωτη γομαλάκα γιατί έχω δει ότι είναι καλύτερη σε κάλυψη και άρχισε να αφαιρείται από ένα σημείο αρκετό χρώμα της ξανθιάς και να γίνεται λευκό  . Μετά από αρκετό τρίψιμο της μπάλας, επεκτάθηκε σχεδόν στο μισό καπάκι. Όλα τα τελικά χέρια περάστηκαν σε μια ημέρα. Είχαν προηγηθεί άλλα 3 παλαιότερα.

Γνωρίζει κάποιος για τι ακριβώς μιλάω? Ο μάστορας στο βίντεο αναφέρει ότι πρέπει να το ξαναπας από την αρχή... Πρέπει να το γυαλοχαρτίσω?

Θα ανεβάσω φωτο ή βίντεο για να καταλάβετε ακριβώς τι εννοώ

[Georgios13]

Καλημερα,

η γνωμη μου εινε οτι μαλον δεν εβαλες την ποσοτητα λαδιου που χριαζωταν η μπαλα,ετσι ωστε οταν περνας το καινουργιο λουστρο να μην αφαιρης αφτο που ειδη ηταν πανω.

Δηλαδη με το περασμα της μπαλας με το αλκοολ ευγαζες το παλιο λουστο.

[Κώστας Τρικάλης]

αλήθεια είναι! Δεν έβαζα καθόλου λάδι, αφού είχε προηγηθεί διαδικασία buffing true-oil με λινέλαιο-κολοφώνιο-μαστίχα

[ΚαΠα]

Υπάρχουν πολλές τεχνικές για την εφαρμογή του λούστρου γομαλάκας (french polish). Αλλά πριν απ' όλα διαλέγουμε κατάλληλα υλικά.
1) Πάντοτε χρησιμοποιούμε γομαλάκα χωρίς κερί
2) Πάντοτε χρησιμοποιούμε φρέσκια γομαλάκα. Για να διατηρήσουμε τις νυφάδες γομαλάκας μεγάλο διάστημα, τις βάζουμε στο ψυγείο (συντήρηση)
3) Δεν υπάρχει πρόβλημα να χρησιμοποιούμε ότι χρώμα γομαλάκας θέλουμε κάθε φορά, ακόμα και αν τις εναλλάσουμε διαρκώς. Απλώς θα βγαίνει διαφορετική απόχρωση.

Πρέπει επίσης να συνειδητοποιήσουμε ότι η γομαλάκα δεν περνιέται σε "χέρια" όπως τα υπόλοιπα βερνίκια, αλλά σε "συνεδρίες". Ο σκοπός της κάθε συνεδρίας είναι να προσθέσει υλικό (γομαλάκα) το οποίο γίνεται "ένα σώμα" με τη γομαλάκα που υπάρχει ήδη πάνω στο όργανο από τις προηγούμενες συνεδρίες. Δεν έχουμε δηλαδή στρώσεις, αλλά τελικά ένα ομογενές αμάλγαμα γομαλάκας.

Πολλοί τεχνίτες γομαλάκας ακολουθούν ένα αυστηρό πρωτόκολλο (σαφώς προσδιορισμένη διαδικασία) τόσο ως προς την ποσότητα όσο και το χρόνο εφαρμογής της κάθε συνεδρίας. Επίσης τηρούν συγκεκριμένο χρονικό διάστημα που πρέπει να μεσολαβεί μεταξύ των συνεδριών. Από τη μελέτη μου πολλοί χρησιμοποιούν 8 συνολικά συνεδρίες. Το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ των συνεδριών μπορεί να είναι από μερικές ώρες μέχρι 3 ημέρες. Το σίγουρο είναι ότι αν προσπαθήσεις να λουστράρεις το όργανο σε μία συνεδρία θα αποτύχεις.   Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η γομαλάκα μπορεί να στεγνώνει αμέσως (το οινόπνευμα είναι πολύ πτητικό) αλλά το λούστρο που παράγεται είναι πολύ μαλακό. Έτσι αν προσπαθήσεις να προσθέσεις πολύ υλικό σε σύντομο χρόνο, μετά από ένα σημείο, αντί να προσθέτεις διαπιστώνεις ότι γίνεται αφαίρεση υλικού (επειδή το λούστρο γίνεται πολύ μαλακό από το συνεχές δούλεμα της μπάλας). Είναι μάλλον αυτό που λέει στο βίντεο ο Τουτάλας ότι το λούστρο ψωριάζει.

Η γομαλάκα αρχίζει να γυαλίζει από την αρχή. Αν δεν γίνεται αυτό κάτι τρέχει με το υλικό ή με τη μπάλα μας.

ΥΓ
Κώστα μου γιατί παιδεύεσαι; Πήγαινε στο γνωστό site και ακολούθησε πιστά τη μέθοδό τους. Είναι πολύ λεπτομερής, αλάνθαστη και με εντυπωσιακό αποτέλεσμα από την αρχή της διαδικασίας.

[Κώστας Τρικάλης]

Κατατοπιστικότατος Παναγιώτη! Σε ευχαριστώ!

Αυτό με τις συνεδρίες μου ξεκαθάρισε ότι τελικά δεν πρόκειται για διαφορετικά φιλμ όπως νόμιζα.
Τον οδηγό τον ξέρω καιρό τώρα, αλλά ως γνωστόν πάντα κάνω ότι μου ξημερώσει
Που θα πάει... δε θα ανακαλύψω το όργανο που παίζει μόνο του? 

[ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ]

Εξαιρετικός ο Παναγιώτης!!!!!

[Μάνος Τουρπάλης]

καλημέρα σας
γράφω εδώ για να μην ανοίγω νέο θέμα.
Έχω μιαν απορία για την εφαρμογή γομαλάκας σε μεγάλο κομμάτι κόκκαλο (30*60*1 χλστ.)

είναι εφικτή ? θα το προτείνατε ? ή να το αφήσω όπως έχει με καλό τρίψιμο (γυάλισμα) ?

Σαν υλικό δεν χρειάζεται την προστασία του βερνικιού αλλά αν δεν το περάσω φοβάμαι μήπως το φυσικό του χρώμα και υφή δείξουν αταίριαστα με τα υπόλοιπα υλικά (ξύλα) που θα έχουν "ενοποιηθεί" στην υφή με την γομαλάκα.
Αν χρησιμοποιούσα χημικό βερνίκι που τα ξέρω λίγο (σαν υφή, π.χ. 500άρι διαφανές) δεν θα περνούσα το κόκκαλο, αλλά γομαλάκα δεν έχω ξανακάνει και δεν μπορώ να φανταστώ το αποτέλεσμα.
Πρόκειται ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι (30*60*1 χλστ.), δεν έχω άλλο τέτοιου μεγέθους για δοκιμές και απ' τα μικρούλια (των καβαλαραίων) δεν βγάζω συμπέρασμα.
ευχαριστώ.

[ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ]

Τα κόκαλα δεν τα βερνικώνουμε.Με πολύ καλό τρίψιμο,έως και με ντουκόχαρτα με νερό,γυαλίζουν από μόνα τους,εάν αυτό είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα.Σε περιπτώσεις οργάνων που έχουν βερνικωθεί τα κόκαλα,αυτά "προδίδουν" το κιτρίνισμα του βερνικιού,συντομότερα από το ξύλο.

[Silvestro]

Παντα η υφη του κοκαλου θα ειναι διαφορετικη με αυτη του ξυλου, οποτε η γνωμη μου ειναι το φυσικο  (συμφωνοντας με τον Κο Νικο): καλο γυαλοχαρτισμα κ καθε ''χερι'' πιο λεπτο γυαλοχαρτο μεχρι να γυαλισει, (στο βερνικι θα φαινεται ''ψευτικο'' το γυαλισμα.την εχω πατησει κ εγω...)

[Κώστας Τρικάλης]

κάπου διάβασα (σε ξένο σαιτ) και πειραματίζομαι χωρίς να ξέρω αν είναι ακριβές, ότι η γομαλάκα και το διάλυμά της πρέπει να είναι φρέσκα! Για να το δοκιμάσουμε αυτό ρίχνουμε μια σταγόνα του διαλύματος σε μιαλεία επιφάνεια: γυαλί, cd, πλακάκι. Αν την επόμενη μέρα ξεφλουδίζει τότε το διάλυμα είναι καλό προς χρήση. Αν είναι θαμπό και δεν ξεφλουδίζει τότε το διάλυμα είναι μόνο για σφράγιση πόρων.
Αν λοιπόν θέλεις κάτι θαμπό θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις ένα τέτοιο παλιό μπουκάλι.

Ξέρει αλήθεια κανείς αν όλα αυτά ευσταθούν?

[Μάνος Τουρπάλης]

ευχαριστώ για τις απαντήσεις, όπως είπα δεν θα το βερνίκωνα σε άλλη περίπτωση, αλλά την γομαλάκα δεν την ξέρω καθόλου, πρώτη φορά κάνω.

Δεν ήμουν όμως και απολύτως σαφής αρχικά. Εκτός από το μεγάλο κομμάτι που είναι είναι στον καράολα, υπάρχουν κοκκαλάκια και στο περιμετρικό σειρήτι, κάτι σαν κι αυτό
 [ Invalid Attachment ]
και εκεί δεν νομίζω ότι είναι δυνατόν να περάσω το βερνίκι χωρίς να βερνικωθούν τα κοκκαλάκια - μιλάμε για ψηφίδες 9*2 mm εναλλάξ με ξύλο ίδιου μεγέθους που θα πρέπει να βερνικωθεί.
Υπάρχει και το ζήτημα των πόρων και το κατά πόσο θα "πιάσει" το βερνίκι, νομίζω ότι σε μικρή "εγκιβωτισμένη" επιφάνεια δεν θα έχει πρόβλημα, αλλά στην μεγάλη είναι ένα θέμα.

getit, την πληροφορία με την φρέσκια γομαλάκα δεν την ήξερα, θα δούμε τι θα βγει. Πιο πολύ το χρώμα με ενδιαφέρει, την υφή την ελέγχω πολύ περισσότερο (με διαφορετικά υλικά στο τρίψιμο - έχω δοκιμάσει γιαλόχαρτο(α), τζίβα, διάφορα πανιά, σύρμα και σφουγγαράκια κουζίνας κτλ.).

Εν πάση περιπτώσει, έχω ήδη περάσει τα πρώτα χέρια χτες με το μεγάλο κόκκαλο χαρτωμένο και θα δω τι θα κάνω αφού προχωρήσει λίγο.

Ευχαριστώ όλους και πάλι.

[Μάνος Τουρπάλης]

.........
2) Πάντοτε χρησιμοποιούμε φρέσκια γομαλάκα. Για να διατηρήσουμε τις νυφάδες γομαλάκας μεγάλο διάστημα, τις βάζουμε στο ψυγείο (συντήρηση)
.........

Η γομαλάκα αρχίζει να γυαλίζει από την αρχή. Αν δεν γίνεται αυτό κάτι τρέχει με το υλικό ή με τη μπάλα μας.

ΥΓ
Κώστα μου γιατί παιδεύεσαι; Πήγαινε στο γνωστό site και ακολούθησε πιστά τη μέθοδό τους. Είναι πολύ λεπτομερής, αλάνθαστη και με εντυπωσιακό αποτέλεσμα από την αρχή της διαδικασίας.

ακολουθώ πιστά τον οδηγό, όμως έχω θέμα.
Το βερνίκι στο πρώτο χέρι ("συνεδρία") μετά την ελαφρόπετρα βγήκε ένα πολύ ωραίο ....ματ.

 [ Invalid Attachment ]

Σύμφωνα με τον Καπα θα έπρεπε να γυαλίζει.
Το διάλυμα είναι φρέσκο, αναλογίες 1/8 και οι νιφάδες γομαλάκας ήταν στο ψυγείο (αν ήταν "φρέσκια" πριν την αγορά δεν μπορώ να γνωρίζω).
Όπως είπα ακολουθώ πιστά τον οδηγό, συμπεριλαμβανομένης της "κατασκευής" της muneca (λέξη κι αυτή !)
Η ελαφρόπετρα πήρε τρία χέρια, σε διαστήματα 5 και 7 ωρών μεταξύ τους. Κι άλλα ήθελε, αλλά σταμάτησα γιατί στο τρίτο είχε αρχίσει να φαίνεται ότι το υπόστρωμα "αδυνατίζει", δεν μπορούσα όμως να μην κάνω τουλάχιστον αυτά (η καστανιά έχει ....χαράδρες, όχι πόρους).

Τις πταίει ? ... και κυρίως, πως συνεχίζω ?

[Μάνος Τουρπάλης]

Παρεμπιπτόντως, και μια πληροφορία για την ελαφρόπετρα.
Την αριστερή την μάζεψα από παραλία, η άλλη αγοράστηκε από Φαρμακείο ("φυσική ελαφρόπετρα" γράφει η συσκευασία).

 [ Invalid Attachment ]

Δεν ξέρω αν φαίνεται η διαφορά στην φωτογραφία, η "παραλίας" έκανε άχνη ενώ η αγορασμένη κόκκους.
Χρησιμοποίησα την "παραλίας" γιατί οι κόκκοι έκαναν βόλτα ενώ η πούδρα γέμιζε αμέσως.

[ΚαΠα]

Σύμφωνα με τον Καπα θα έπρεπε να γυαλίζει.
Το διάλυμα είναι φρέσκο, αναλογίες 1/8 και οι νιφάδες γομαλάκας ήταν στο ψυγείο (αν ήταν "φρέσκια" πριν την αγορά δεν μπορώ να γνωρίζω).
Όπως είπα ακολουθώ πιστά τον οδηγό, συμπεριλαμβανομένης της "κατασκευής" της muneca (λέξη κι αυτή !)
Η ελαφρόπετρα πήρε τρία χέρια, σε διαστήματα 5 και 7 ωρών μεταξύ τους. Κι άλλα ήθελε, αλλά σταμάτησα γιατί στο τρίτο είχε αρχίσει να φαίνεται ότι το υπόστρωμα "αδυνατίζει", δεν μπορούσα όμως να μην κάνω τουλάχιστον αυτά (η καστανιά έχει ....χαράδρες, όχι πόρους).

Τις πταίει ? ... και κυρίως, πως συνεχίζω ?

Νομίζω  ότι μπερδευτήκαμε λιγάκι.

Όταν έλεγα ότι η γομαλάκα γυαλίζει από την αρχή, δεν εννοούσα στο στάδιο του γεμίσματος των πόρων που είναι ένα ενδιάμεσο στάδιο που σε μερικές περιπτώσεις δεν χρειάζεται (π.χ. δεν γεμίζουμε τους πόρους του καπακιού). Επίσης στο γέμισμα δεν ακολουθούμε συνεδρίες αλλά το κάνουμε μια κι έξω.

Το γέμισμα με ελαφρόπετρα γίνεται χονδρικά ως εξής:
α) περνάμε σκέτη γομαλάκα (χωρίς ελαφρόπετρα) με ένα πανάκι ή πινέλο το μέρος του οργάνου στο οποίο θέλουμε να εφαρμόσουμε  το γέμισμα. Ένα χέρι, άντε το πολύ δύο για να αποκτήσει κάποια μάζα.
β) Έχουμε απλώσει σε μια κόλλα χαρτί λίγη πούδρα ελαφρόπετρας (λίγο παραπάνω από το αλατι που βάζουμε στη σαλάτα μας). Σημειώνω ότι η ελαφρόπετρα πρέπει να είναι πάρα πολύ λεπτή, σαν πούδρα. Εγώ την αγόρασα έτοιμη από την Αμερική.
γ) Γεμίζουμε την μπάλα μας με σκέτο οινόπνευμα.  Ακουμπάμε την μπάλα με το οινόπνευμα πάνω στους κόκκους ελαφρόπετρας ώστε καθώς είναι υγρή να κρατήσει κάποια ποσότητα της πούδρας.
δ) Με κυκλικές κινήσεις αρχίζουμε να τρίβουμε τη μπάλα που έχει το οινόπνευμα με την ελαφρόπετρα, πάνω στην επιφάνεια του ξύλου που έχει ήδη γομαλάκα. Πιέζουμε τόσο ώστε να λοιώνει η γομαλάκα και με την ελαφρόπετρα να γίνεται ένα σώμα, το οποίο με την πίεση εισχωρεί στους πόρους και τους γεμίζει. Στην αρχή η γομαλάκα θαμπώνει επειδή μπαίνει και η ελαφρόπετρα, αλλά όσο πιέζουμε και τρίβουμε το συνολικό υλικό γίνεται λείο και αρχίζει να γυαλίζει. Αυτό είναι σημάδι ότι η ελαφρόπετρα σε εκείνη την περιοχή γέμισε τους πόρους.
ε) Αν η επιφάνεια εξακολουθεί να είναι θαμπή, σημαίνει ότι είτε δεν έχουμε γεμίσει τους πόρους, είτε έχουμε βάλει πολύ ελαφρόπετρα. Προσθέτουμε στη μπάλα οινόπνευμα και συνεχίζουμε να πιέζουμε το υλικό με κυκλικές κινήσεις ώστε είτε να μπει στους ανοικτούς πόρους είτε αυτό που πεισσεύει να μετακινηθεί σε διπλανή περιοχή.

Η διαδικασία είναι σχετικά αργή και θέλει λίγο ιδρώτα παραπάνω. Το εξωτερικό κάλυμα της μπάλας μπορεί να τρυπήσει επειδή αναπτύσεται έντονη τριβή. Αν χρειαστεί το αλλάζουμε. Τις πρώτες φορές η διαδικασία φαίνεται πιό δύσκολη απ' ότι είναι τελικά. Απλώς θέλει να αποκτηθεί κάποια πείρα (πόση ελαφρόπετρα βάζουμε, πόσο πιέζουμε κτλ). Γιαυτό λέμε πάντοτε να κάνουμε δοκιμές σε κάποιο άχρηστο ξύλο, πριν την εφαρμογή πάνω στο όργανο. Το καλό με την γομαλάκα είναι ότι αν έχουμε αποτύχει, με ένα ελαφρύ τρίψιμο φεύγει εύκολα ώστε να ξαναρχίσουμε από την αρχή.

Δυστυχώς δεν μπορώ να γίνω πιό αναλυτικός γιατί θα γεμίσουμε σεντόνια. Αν χρειαστούν παραπάνω λεπτομέρειες εδώ είμαστε, αλλά επειδή είμαι σε διακοπές μπορεί να μη δω το μήνυμα αμέσως.

[ΚαΠα]

Όταν τη ελαφρόπετρα την τρίβουμε μόνοι μας (για να γίνει πούδρα), νομίζω ότι καλό θα ήταν να την περάσουμε από κάποιο φίλτρο ώστε να περάσουν μόνο οι πολύ λεπτοί κόκκοι. π.χ μια γάζα ή κάτι παρόμοιο.