Μήτσο, μέχρι τώρα το μόνο που έχω κάνει είναι να κουρδίσω καπάκι με το αυτί (άρχισα να τα ψιλοκαταφέρνω).
Έχω δει όμως σε εικόνες στο διαδίκτυο ένα εξοπλισμένο εργαστήριο οργανοποιού (; ) με παλμογράφους (αυτό πιστεύω ότι ήταν εκείνα τα μηχανήματα) καθώς είχαν οθόνη και έδειχναν πολλαπλές κυματομορφές που κάποια στιγμή φαίνονταν να συντονίζονται και να επικαλύπτονται σχεδόν εξ ολοκλήρου αλλάζοντας τη συχνότητα παλμού του καπακιού (; ) αλλά και όλου του οργάνου (; ) .
Δεν ξέρω πως το έκανε δηλαδή εάν ξεκινούσε βρίσκοντας τη συχνότητα συντονισμού και τις αρμονικές πρώτα και μετά τροποποιώντας το καπάκι και τα υπόλοιπα μέρη του οργάνου να πετύχει αυτό που ήθελε ή το ανάποδο.
Τέλος πάντων εκεί που έχω καταλήξει είναι ότι αφού το αυτί είναι ο τελικός προορισμός του παραγόμενου ήχου, γνώμη μου είναι ότι αυτό πρέπει να είναι και ο τελικός κριτής καθώς τα σύγχρονα όργανα μέτρησης μπορεί να πετυχαίνουν την τελειότητα, αυτή όμως μπορεί να μη γίνεται διακριτή απ' το αυτί.
Οπότε αυτό που δείχνεις μπορεί κάλλιστα να είναι η καλύτερη τεχνικοοικονομικώς λύση για το συντονισμό.
