Μπαίνω σ’ ένα συνοικιακό κομμωτήριο, ένα beauty parlour· συμμαζεμένο, φρεσκοβαμμένο, άρωμα κι εργαλεία γυναίκας, κλιματιστικό στο φούλ.
Μια σεμνή ξανθιά κοπέλλα, με γνώριμη κατατομή και τίμια ματιά, βάφει τα μαλλιά μιας πελάτισσας.
«Ο πατέρας μου έρχεται σε λίγο, είναι στο δρόμο, καθίστε!» μου λέει σε σπαστά ελληνικά.
(για τη συνέχεια, περάστε από 'δω:
http://pikinos.blogspot.com/2013/06/blog-post.html)
