Ευχαριστώ άπαντες για την υποστήριξη ..... αλλά ξεκινάω επίτηδες τελείως απελπισμένος......για να μην αγχώνομαι ......
.....στον πάτο του πηγαδιού μόνο προς τα πάνω μπορώ να πάω......
.....δεν κρύβω βέβαια και το όνειρό μου ...... μετά την σύνταξη ..... στα 74 ........να κάνω το αριστούργημά μου.......κανά μπαγλαμαδάκι να χωράει και στην κάσσα.

Λίγη μετάφραση παραπάνω μπορούσα να την κάνω όντως ....... αλλά όχι τελείως ....φέρνει πονοκέφαλο ούτως ή άλλως.......
Στο μέλλον θα το προσέξω.
..ελπιζω η οξια να σου κατσει καλα...σε προηγουμενη φωτογραγια την κοντρα στο μανικι απλα την εστριψες 180 μοιρες ετσι δεν ειναι?...καλο θα ηταν να την γυριζες 180 μοιρες το πανω κατω...τι ειπα τωρα και τι να καταλαβεις...τες πα... 
καλά κατάλαβες το μεσαίο κομμάτι γύρισε 180 μοίρες στον διαμήκη αξονα...

αν το ξαναγύριζα 180 μοίρες και κατά τον Z άξονα (το βελάκι προς τα πάνω αλλά στην άλλη ακμή) δεν θα άλλαζε κάτι σοβαρά
....τα νερά θα «μπερδεύονταν» ..... αλλά οι τάσεις «σκεβρώματος» των τριών κομματιών δεν θα άλλαζαν διεύθυνση.......
ΕΞΗΓΩ ..... τα βελάκια δείχνουν την πλευρά που διάλεξα για φάτσα ..... όχι τυχαία...... η πλευρά αυτή είχε τάση να γυρίσει κόντρα στις τάση των χορδών (κοιλιά προς τα πάνω)..... αυτήν την τάση βέβαια την είδα μόνον εγώ πρίν το πλανίσω...
τη μόνη εναλλακτική που σκέφθηκα .....(πέραν αυτού που ήδη έκανα)....... ήταν να γυρίσω και τα δύο εξωτερικά κομμάτια κατά 90 μοίρες προς «τα μέσα» (τα βελάκια να «δείχνουν» το ένα το άλλο) .....
.......μάλλον μετάνοιωσα που δεν το έκανα...........διότι....
όταν το σκέβρωμα το «οδηγείς» να κατευθυνθεί ώστε κάθε δύο τμήματα κολλημένα να τείνουν να αποκολληθούν στο μέσον τους ......και οι ακρες τους να τείνουν να συμπιεστούν μεταξύ τους .....δίνεις τις μεγαλύτερες δυνάμεις «σκεβρώματος» ενάντια στην κόλλα .....αφού οι ίνες του ξύλου δεν μπορούν να αποκολληθούν στο μέσον του μάνικου.......
.... αν κάνεις το αντίθετο .... θα οδηγήσεις τα άκρα των τμημάτων σε αποκόλληση ......δεν θα «ανοίξει» η κόλλα που έχει την ίδια συγκολλητική ισχύ παντού........ θα ανοίξουν οι ίνες του ξύλου εκατέρωθεν της γραμμής κόλλησης.......μιά εικόνα χίλιες λεξεις ....το κέρατό μου μέσα.....

Με πιό απλά λόγια ...... πιστεύω ότι θα μπερδευόταν τελείως η οξυά ...... δεν θα ήξερε πλέον προς τα πού να σκεβρώσει ....

κοιτα να δεις που ο φιλος μου ο BOULIS ( δεν μπορω να σε λεω ετσι ρε γαμωτο) θα κανει δουλιτσα.Σιγα σιγα και ταπεινα, χωρις εργαλεια και ξυλα, αλλα με πολυ ορεξη.
και ή μάνα μου Μπούλη με φωνάζει ακόμα.....no problem…....και εργαλεία έχω και ξύλα έχω..........όλοι έχουμε ......δες το σχετικό
http://www.luthier.gr/index.php?topic=1042.0....αλλά πρέπει να μάθω να χειρίζομαι τα πρώτα για να μην χαραμίσω τα δεύτερα.