Δεν ειναι απαραιτητο να βγαζεις ταστιερα και να ξανακανεις διαδικασιες που θα σε ταλαιπωρισουν,αλλοστε το οργανο δεν θα το δωσεις αλλου θα ειναι για σενα φανταζομαι , σ'αυτο το τελευταιο αναφερομαι στην ασχημη αισθητικη της σφηνας.Το οργανο μπορεις και ετσι οπως ειναι να το διορθωσεις με καλα λειτουργικα αποτελεσματα ,οχι ομως αισθητικα με την προυποθεση οτι δεν σε πειραζει αυτο..........
Φίλοι μου και αυτό διορθώνεται σχετικώς εύκολα αν και πιστεύω ότι επειδή η κόλληση στο καράολο είναι ένα απ' τα δύο σημεία που δέχονται τις μεγαλύτερες τάσεις και συνεπώς τη μεγαλύτερη καταπόνηση δεν επιτρέπονται σφήνες καθώς οι περισσότερες κολλήσεις μεγαλώνουν την πιθανότητα σφάλματος. Τέλος πάντων.
Κατ' αρχάς λοιπόν τρίβουμε την ταστιέρα όπως λένε οι περισσότεροι (με γυαλόχαρτο επάνω σε τάκο και όχι με πλάνη χειρός) και τη φέρνουμε εκεί που πρέπει (το
πρέπει είναι πολύ μεγάλη κουβέντα γιατί όπως είπε και ο Χρήστος χωρίς τάστα
πρέπει να έρχεται ίσια με την τάση των χορδών και με τάστα για αρχή
πρέπει να έχει το διαφιλονικούμενο κενό των 1-2 χιλ. στις άκρες της που με τον καιρό θα της δώσουν την πολυπόθητη ευθεία αλλά οι διαστάσεις του μάνικου, το είδος του ξύλου, οι κόντρες, τα πάχη των χορδών, οι κολλήσεις ακόμα και ο καιρός είναι παράγοντες που επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα).
Όταν λοιπόν αυτή έρθει στα "ίσια" της τότε και μόνο τότε μπορούμε να ντύσουμε το πίσω μέρος του μάνικου με καπλαμά που θα τον κολλήσουμε με ψαρόκολλα ή titebond και αν είναι ένα φύλλο τότε τον σφίγγουμε με λάστιχα σε όλο το μήκος του μάνικου περνώντας τα
χιαστί.
Εάν θέλουμε να δημιουργήσουμε και την αισθητική της κόντρας τότε κολλάμε διαδοχικώς τρεις ή και περισσότερες λωρίδες καπλαμά δίνοντας την επιθυμητή όψη. Βεβαίως θέλει λίγο "φάγωμα" το μάνικο στην ένωσή του με την ταστιέρα για έρθει ο καπλαμάς με λίγο τρίψιμο ίσια με το πλάι της ταστιέρας.
Έχω κάνει τρεις φορές το πρώτο δύο απ' τις οποίες ήταν για να παχύνουμε πολύ λεπτά μάνικα (στη μία περίπτωση περάσαμε τρία φύλλα καπλαμά και στη άλλη δύο αλλά είχαμε βγάλει τις ταστιέρες) και η τρίτη για να καλύψουμε σοβαρά αισθητικώς σφάλματα στο μάνικο με πολύ καλά αποτελέσματα σ' όλες τις περιπτώσεις.
Υ.Γ. Έχω δει και μια φορά το δεύτερο γιατί ξεκόλλησε η ............ κόντρα.

...........................
Αυτο που πηγε να με τρελανει ειναι οτι τις 2 πρωτες μερες επαιζε καλα, την 3η μερα ετριζε η ντο η χοντρη. Τι σηκωμα καβαλαρη, τι καινουρια κοκκαλα, αυτη το χαβα της.
Εεεεε την 4η μερα απο μονο του εφυγε το τριξιμο.Το γαμας κε προεδρε η δεν το μαμας.
Υπαρχει εξηγηση γιαυτο το φαινομενο η προκειτε γαι θαυμα

.....................
Φίλε Κωσταντή αυτό είναι ένα συχνό φαινόμενο. Το μαμάς δεν το μαμάς το ίδιο που σου κάνει !!!!

Η διόρθωση λοιπόν ήρθε από μόνη της καθώς η μπουργκάνα ΝΤΟ λόγω του πάχους της ασκεί πολύ μεγαλύτερη τάση στην πλευρά του μάνικου που είναι τοποθετημένη και με τον καιρό να το σκευρώνει "μονόμπαντα" και να χάνεται το ταστάρισμα. Αν προσέξεις μπορεί να είναι εμφανές ένα ελάχιστο σκεύρωμα στην ταστιέρα απ' τη μεριά της ΝΤΟ που δεν υπάρχει απ' τη μεριά της ΡΕ. Άσε που και ο καιρός με την υγρασία του μπορεί να στο ξαναπαρουσιάσει.