Αγαπητέ Κώστα
Ζητώ συγγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση αλλά οι γιορτές και ο υπερβολικός φόρτος των τελευταίων ημερών δε μου επέτρεψε να αντιληφθώ νωρίτερα την δημοσίευση του βίντεο στο συγκεκριμένο site και κατα προέκταση και την ερώτηση σου.
Σε οτι αφορά το πρώτο σκέλος της ερώτησής σου: Τα ανθρακονήματα δεν είναι ένα υλικό απολύτως άκαμπτο . Μπορούμε απλώς να προσδιορίσουμε την ακαμψία τους σε απόλυτο βαθμό. Εγώ διαλέγω ένα ανθρακόνημα που έχει την επιθυμητή ακαμψία -σχετικά υψηλή- και αφού το συνδέσω με τα ξύλα που πρόκειται να συναποτελέσουν το μάνικο , προκύπτει ένα μπράτσο που η ακαμψία του αποτελείται απο δύο συνιστώσες. Αυτή του κάρμπον και την άλλη του ξύλου.
Γι' αυτό και η προένταση σε κάθε μπράτσο -ανάλογα το ξύλο περιβάλλει τα ανθρακονήματα- πρέπει να είναι διαφορετική , γιατί έχουμε κάθε φορά διαφορετικού βαθμού ακαμψία.
Για να διευκρινίσω, η προένταση με απλά λόγια η αρνητική κλίση που προσδίδουμε στην επιφάνεια του μάνικου που θα υποδεχθεί την ταστιέρα, είναι τόση όση θα απορροφήσει η τάση των χορδών , με άλλα λόγια το μάνικο δεν είναι άκαμπτο πριν εφαρμοστούν οι χορδές, έρχεται σε μια ισορροπία πρακτικής ακαμψίας αφού κουρδιθεί το όργανο και απορροφήσει την αρνητική κλίση.
Νομίζω οτι αυτά που σου έγραψα περιγράφουν την αντίληψη μου για τις 2 ερωτήσεις σου.
Σε ότι αφορά τον ήχο εκτιμώ πως τα οφέλη του ανθρακονήματος είναι πολλαπλά , πρώτα διότι σαν σώμα μετάδοσης του ήχου είναι εξαιρετικά ευάγωγο υλικό και στις πιο πολλές μορφές του περισσότερο κι απ'τα ξύλα. Ένα άλλο παράπλευρο όφελος είναι οτι καθιστά το μάνικο πιο ελαφρύ απο όλες τις άλλες εφαρμοσμένες λύσεις , πράγμα που ευνοεί την συχνοτική απελευθέρωση του οργάνου αλλά και συμβάλει στην συνολική του ευχρησία.
Με την ευκαιρία της δημοσίευσης του βίντεο μας στο φόρουμ να ήθελα να πω πως θα χαρώ να φανώ χρήσιμος όπου μπορώ αλλά δυστυχώς δε μπορώ να εγγυηθώ για την αμεσότητα της απάντησης, και ευχαριστώ πολύ για τους φίλους στα παραπάνω μηνύματα που με τίμησαν με τα τόσο κολακευτικά τους σχόλια.
