Το θεμα με την σκαφτή ντούγα με εχει απασχόληση πολυ και μετά απο ψάξιμο κατέληξα στο οτι ντούγα πρεπει να ειναι απο φαρδυβενο και σκληρό και οχι ισοβενο υλικό διότι στο σήμειο που ειναι λεπτή "ανοίγει"- σπάει ευκολα, είτε κατα την επεξεργασία, είτε και κατα τη χρήση του οργάνου, το φαρδυβενο υλικό τα νερά τα εχει παράλληλα με το φάρδος της οπωτε κρατάει καλύτερα, επισεις το πάχος της πρεπει να ειναι στα 2,5 χιλιοστά για να στρόνη οσο καλύτερα γινετε πάνω στο καλούπι γιατι αλλιώς όταν υπάρχουν διάφορες τοτε η ντούγα γινετε πολυ λεπτή, επισεις αν ειναι χοντρές οι ντουγιες τοτε έχουμε μεγάλο βάρος στο σκαφος που το έχουμε και απο το υλικό γιατι συνήθως το ειδικό βάρος τον σκληρών ξύλων ειναι μεγάλο.
σκαρπελακι του θεου....
Εδώ Γιάννη επέτρεψε μου να διαφώνησω μαζι σου διότι με την σγρόμπια λογο του οτι εισαι αναγκασμένος να χτυπήσεις, δημιουργείς κραδασμούς με αποτελέσμα να σπασεις η να ξεκολλησεις καποια απο αυτές, επισεις σκάβοντας με σγρόμπια δημιουργούνται σγρομπιες με αποτέλεσμα να κανει κύματα η επιφάνεια της, μετά άμα προσπαθήσεις να την στρόσεις με γιαλοχαρτο ή ξυστρα το φενωμενο αυτο θα παραμείνει διότι αυτα το ακολουθούν αυτο, βέβαια μετά θα το έχουμε σε μικρότερο μεν βαθμό αλλα θα εξακολουθεί να υπαρχει, αρα και πάλι θα πρεπει να δουλέψουμε με την ράσπα διότι η ράσπα ειναι απο μασίφ σίδερο και χοντρό δεν ακόλουθουθει τα κύματα και της διάφορες της φέρνει σε ενα επίπεδο, επισεις και καλα ακονιςμενη να την έχουμε την σγρόμπια (πράγμα αδύνατον διότι η σγρόμπια για να ακονιςτη σωστά θελει μηχάνημα) αν τα νερά του ξυλου ειναι στριφνα τοτε θα πάταξει σκλετζα η θα σπάσει το υλικό, επισεις ο χρόνος για να σκάψεις με σγρόμπια ειναι διπλάςιος σε σχεςη με την ραςπα, τελος με την ράσπα επιδη τρώει ομοιομορφα το βάθος του σκαψίματος το ελέγχεις καλύτερα γιατι η σγρόμπια μπαίνει βαθιά για να αφαιρέση υλικό αρα όπως καταλαβενεις η διαδικασία με την ράσπα την ξυστρα και το γυαλοχαρτο ειναι μονόδρομος
