Η Πύλη των Ελλήνων Οργανοποιών
Κατασκευή => Λουστράρισμα => Μήνυμα ξεκίνησε από: dimitris_7 στις Απριλίου 11, 2012, 02:49:26 μμ
-
καλησπερα παιδια.εβλεπα ενα βιντεο του ΤΟΥΤΑΛΑ και παρουσιαζε ενα μπουζουκι του ,καινουργιο το οποιο ειναι βαμενο κατασπρο στο καπακι.(εκτος απο την τρυπα εννοειται)..επισημαινει οτι το χρωμα δεν ειναι λακα αλλα χρωμα ΔΙΑΛΥΤΗ οπως λεει..
γνωριζει κανεις πως γινονται αυτα τα ασπρα,μαυρα,κοκκινα βαψιματα στα καπακια των μπουζουκιων ωστε να δινεται η οψη της λακας?
εννοειται οτι δεν εχουν καμια σχεση με υδατοχρωματα,και ανηλινες..ευχαριστω
-
φιλε μου αυτη την απορια εχω κ γω....αν μπορει καποιοσ ασ μασ βοηθησει...
-
χρόνια πολλά σε όλους φίλοι. προσωπικά είμαι καταστενοχωρημένος με την κατάντια αυτού του τοπου να φυλακίζουν ευεργέτες που έχουν προσφέρει τόσα... στην πατρίδα και επειδή τέλος παντων βάλανε και κάτι ψιλά στην τσέπη... τέλος παντων.. σχετικά με το χρώμα τώρα... μιλάμε βέβαια πάντα για κοστούμι πολυουρεθάνης.....
το υλικό είναι διαλυτικό καθαρό με λευκά πιγμεντα δηλ καθαρό τιτάνιο...τα πιγμέντα με λιγα λόγια είναι φυσικά πετρώματα κονιορτοποιημένα και τα διαλύεις με ότι θέλεις... θα μπορουσε δηλ να βάψουμε με το ίδιο τιτάνιο αν του βαζαμε νερό αντι διαλυτικό.. προκειται για δυο διαφορετικες εφαρμογες βαφής αφου το χρωμα που φτιαξαμε με νερού θα το εφαρμοσουμε απευθειας πανω στο ξυλο...χωρις το σήλερ δηλ αφου στεγνώσει τρίβουμε απαλά να φύγουν τα μπιμπικια και προχωρουμε με σηλερ για γέμισμα και τελείωμα όπως θα καναμε σε φυσικό χωρίς βαφή.... η άλλη εφαρμογή μπορει να γίνει και απευθειας στο ξύλο και χωρίς να στεγνώσει κατευθείαν μπορούμε να εφαρμόσουμε σήλερ και μετα τελείωμα.. θα μπορούσαμε όμως όπως και είναι η συνήθης διαδικασία να χρωματίσουμε την επιφάνεια αφου τρίψουμε και το σήλερ και είμαστε έτοιμοι για τελείωμα βάφουμε με ένα πιστόλι το λευκό και αμέσως με άλλο πιστόλι ρίχνουμε το τελειωμα... δεν βλέπω όμως το λόγο γιατί να μην το πετύχουμε το λευκο με λακα. το ιδιο αποτελεσμα θα έχουμε. εκτος και αν στη διαδικασία με το υλικό του διαλυτικού το κουστουμι των λουστρων θα είναι με ακρυλικά για να μην κιτρινίσει και ποτέ ..... καλή επιτυχία....
-
σωστα τα λες φιλε αλλα το θεμα δεν ειναι εαν βαλανε καποιοι ευεργετες κατι ψιλα στην τσεπη...το θεμα ειναι οτι βαλανε και πολλοι αλλοι,και ακομη τους ψαχνουν,η οταν τους τσακωσαν αθωοθηκαν διοτι τα κλεμενα λεφτα ηταν "ιερα"..ηταν για....το ταμειο του κομματος...
επισης λιγο αργα το θυμηθηκανε ,να συλλαμβανουν και να φυλακιζουν τα ευκολα θυματα λιγο πριν τις εκλογες...μιλαμε για την απολυτη κοροιδια,και την απολυτη αλητεια...
αυτα να τα βλεπει ο κοσμος,για να μη λεμε μετα οταν θα ξαναβγουνε οτι μας φταινε οι αλλοι..αξιοι της μοιρας μας ειμαστε
-
αυτο με τη λακα πως γινεται φιλε? μου φαινεται πιο απλο ,απο οτι λες και εχει και ικανοποιητικο αποτελεσμα..δεν εχω βαψει ποτε με λακα αλλα μου αρεσει πολυ η εμφανιση της..λογικα θα περνιεται και το καπακι και το μπρατσο.εαν γνωριζεις πως γινεται το περασμα με λακα πες μας φιλε.ευχαριστω
-
τελικά απ οτι έμαθα τα μαύρα καπάκια τα βάφουν με χρωμα βερνικιού η αλλιός ανελίνες η χρωματα επιπλων.ειναι χρώματα διαλύτη τα οποια τα προσθετουν στα βερνικια για να τα σκουρινουν κτλπ...περνάμε πρώτα τιν επιφάνεια με σίλερ η αλλιός προεργασία αφού στεγνώσει καλα με ενα βαμβακι ησφουγαρι περναμε αυτο οσεσ φορεσ χρειαστει σκετο χωρις αραιωση μεχρι να παρει το τελικο χρωμα,μετα περναμε παλι σιλερ αφου στεγνωσει το αποχαρτιζουμε κ μετα ριχνουμε το τελικο βερνικι.γιατι αυτα τα χρωματα ειναι εμπτισμου ενω η λακα αν χτυπιθει λιγο μπορει να φυγει κομματι....ελπιζω να βοηθησα...
-
η διαδικασία για τη λάκα είναι όπως αυτή με το διαφανο λουστρο πολυουρεθάνης.. μόνο που αντί για σήλερ ρίχνεις σουλφασερ και για τελείωμα τη λάκα... με τη λάκα μπορεις να επιτύχεις όλη τη γκαμα του χρωματικού κύκλου... εγώ προσωπικά είμαι αντίθετος με τα χημικά λούστρα και επιμένω πως στο ξύλο μόνο φύσικά λούστρα πρέπει να εφαρμόζοντε. για κάποιον όμως που επιμένει χημικά θα πρότεινα τα ακρυλικά που έχουν 30% περισσότερη σκληρότητα στό τελείωμα δεν κιτρινίζουν ποτέ και έχουν 30% περισσότερη ελαστικότητα από τα κοστουμια πολυουρεθάνης
-
συμφωνω με οσα λες φιλε ουσακ οτι οντως ειναι βαρια χρωματα ,απλα ειναι αντυπωσιακα στο αποτελεσμα...εχω μια απορια..στο βαψιμο με ανηλινες και υδατοχρωματα (τα οποια ειναι διαφορετικη εργασια απο αυτη που συζηταμε) προσεκτικα περνας με σφουγγαρακι το χρωμα απευθειας στο ξυλο,και αν βαφτει καταλαθος η φιγουρα στην τρυπα η το κορδονι,απλα το σκουπιζεις .μολις πετυχεις τον καταληλο χρωματισμο περνας το βερνικι...
στην περιπτωση που ρωταω εγω για βαψιμο ΚΑΤΑΣΠΡΟ, ΚΑΤΑΜΑΥΡΟ,ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΟ.πως περνας τη λακα η το ακρυλικο (με πιστολι) χωρις να ενοχλησεις τα κορδονια και τη φιγουρα?
ειμαι σιγουρος οτι δεν τα καλυπτεις με ταινια ,και μετα να τη βγαλεις γιατι θα φανει η διαφορα στο βερνικωμα.εαν παρατηρησεις απο κοντα τετοιο μπουζουκι η φιγουρα και το χρωμα περιφερειακα της ειναι τοσο τελεια ενωμενα,που λες και ειναι φυτεμενη σε μαυρο η ασπρο καπακι.για να καταλαβεις τι εννοω δες το μπουζουκι του τουταλα που προαναφερα,και ενα κοκκινο στο σαιτ του κατοχιανου...ελπιζω να εγινε κατανοητη η απορια μου για το πως μπορει να επιτευχθει τετοιο βαψιμο με λακα η ακρυλικο
-
δύο λύσεις θα σου πρότεινα. ή πρώτη να βαφεί το καπάκι στο χρώμα που επιθυμείς με ότι ύλικό επιθυμείς και μετα να σκαφτει προσεκτικά για φιγούρα και σιρίτια. η πιο εύκολη είναι να βαλεις ειδική πολύ λεπτή ταινία της 3Μ στα περιγράματα που θέλεις να καλύψεις, να διορθώσεις με το ξυράφι και αφού βάψεις και τελειώσεις με το χρώμα ρίχνεις ένα τελειώμα σε όλο το καπάκι ξανά και τότε όπως καταλαβαίνεις θα φαίνεται και θα είναι ενιαίο. καλή επιτυχία
-
ευχαριστω φιλε μου.μαλλον θα το δοκιμασω με το δευτερο τροπο.με την πολυ λεπτη ταινια.ετσι ωστε οταν καλυψω τη φιγουρα και τα κορδονια,και ριξω το χρωμα,μετα που θα αφαιρεσω την ταινια να μην υπαρχει διαφορα υψους στην ακρη της φιγουρας απο το παχος της μπογιας.ελπιζω με τη λεπτη ταινια να γινει σωστα και να μην υπαρξει διαφορα μετα με το βερνικι.να εισαι καλα!!!
-
ευχαριστω φιλε μου.μαλλον θα το δοκιμασω με το δευτερο τροπο.με την πολυ λεπτη ταινια.ετσι ωστε οταν καλυψω τη φιγουρα και τα κορδονια,και ριξω το χρωμα,μετα που θα αφαιρεσω την ταινια να μην υπαρχει διαφορα υψους στην ακρη της φιγουρας απο το παχος της μπογιας.ελπιζω με τη λεπτη ταινια να γινει σωστα και να μην υπαρξει διαφορα μετα με το βερνικι.να εισαι καλα!!!
Φίλε Δημήτρη,
σωστή η δεύτερη πρακτική που προτείνει ο ουσάκ αλλά θα στην πρότεινα μόνο αν είσαι έμπειρος σε βάψιμο με λάκα. Και θέλω να προσθέσω ότι ακόμα και αυτή η ταινία της 3Μ, όταν την κολλήσεις επάνω σε επίπεδη επιφάνεια και την αφαιρέσεις πάντα αφήνει ένα αδιόρατο "σκαλοπατάκι". Και μάλιστα όταν βάψεις με λάκα που θέλει πρώτα σουρφασέρ και μετά ένα ή δυο χέρια λάκα αυτό το "σκαλοπατάκι" δε θα είναι αδιόρατο. Είναι όντως ζόρικο εγχείρημα.
Αν δεν έχεις βάλει τα κορδόνια και τη φιγούρα τότε μια σκέψη θα ήταν (λέω μια σκέψη) να τα αφήσεις λίγο ψηλότερα (όσο το πάχος της ταινίας) ώστε αυτό το "σκαλοπατάκι" των κορδονιών και της φιγούρας να εξουδετερωθεί από το πάχος της λάκας. Έτσι μπορείς με ένα πολύ ελαφρό τρίψιμο να έρθει στα "ίσα" του όλο το καπάκι.
-
αν προσεξες φιλε τριανταφυλλε αυτος ηταν και ο προβληματισμος μου απο την αρχη.οτι θα δημιουργηθει σκαλοπατακι απο το χρωμα και ισως φαινεται στο βερνικι....
αλλα πιστευω οτι ειναι η καλυτερη λυση που μπορω να δεχτω μεχρι στιγμης...
οι αλλες λυσεις ..να βαψω το καπακι και μετα να φυτεψω προσεκτικα το σχεδιο της τρυπας και τα κορδονια(του ουσακ) ,η να αφησω λιγο ψηλοτερα τα κορδονια και το σχεδιο της τρυπας,να βαψω και μετα να τα φερω στα ισα με τριψιμο(η δικια σου λυση)...ειναι οντως σωστες αλλα πιστευω οτι θα κανω σιγουρα ζημια...
θα δοκιμασω και βλεπουμε..το πολυ πολυ να ξανατριβω ;D ;D ;D
παντως ειναι αρκετα ζορικος ο συγκεκριμενος τροπος βαψιματος,αρκετα εντυπωσιακος για τα δικα μου τα γουστα,και θα ηθελα πολυ να μαθω πως γινεται...ευχαριστω για τις απαντησεις
-
Σε ένα βάζο πιστολιού,βάζουμε διαλυτικό νίτρου,σχεδόν μέχρι να γεμίσει.Προσθέτουμε ένα ή ενάμιση καπάκι βαφή βερνικιού (νεοζαπόν ονομάζεται χημικά),- ότι χρώμα θέλουμε-,και προσθέτουμε στο σύνολο 2 με 3 τοις χιλίοις,δηλαδή 1,5 καπακάκι σήλερ νίτρου.Κατόπιν σε μονωμένη επιφάνεια, π.χ. τα κορδώνια,ρίχνουμε σταυρωτά χέρια,μέχρι να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα χρωματισμού.Στεγνώνει εξαιρετικά γρήγορα,και έτσι έχουμε άμεσα τον έλεγχο της εργασίας.Απ ευθείας μπορούμε να βερνικώσουμε.Αν αναρωτηθείτε πως είναι δυνατόν σε σήλερ νίτρου να ρίξουμε από πάνω 2 συστ. βερνίκι,σας λέω ότι στην περίπτωση αυτή γίνεται,γιατί η ποσότητα είναι εξαιρετικά μικρή.και φυσικά δεν κάνει σκαλοπάτι,γιατί ουσιαστικά είναι σκέτο διαλυτικό.Η όλη διαδικασία λέγεται γλασάρισμα.
-
Γεια σου Νικολα!!!!!!
Πολυ ωραια λυση αυτη!!!! :o
-
Καλωσόρισες φίλε Νίκο.
-
Σε ένα βάζο πιστολιού,βάζουμε διαλυτικό νίτρου,σχεδόν μέχρι να γεμίσει.Προσθέτουμε ένα ή ενάμιση καπάκι βαφή βερνικιού (νεοζαπόν ονομάζεται χημικά),- ότι χρώμα θέλουμε-,και προσθέτουμε στο σύνολο 2 με 3 τοις χιλίοις,δηλαδή 1,5 καπακάκι σήλερ νίτρου.Κατόπιν σε μονωμένη επιφάνεια, π.χ. τα κορδώνια,ρίχνουμε σταυρωτά χέρια,μέχρι να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα χρωματισμού.Στεγνώνει εξαιρετικά γρήγορα,και έτσι έχουμε άμεσα τον έλεγχο της εργασίας.Απ ευθείας μπορούμε να βερνικώσουμε.Αν αναρωτηθείτε πως είναι δυνατόν σε σήλερ νίτρου να ρίξουμε από πάνω 2 συστ. βερνίκι,σας λέω ότι στην περίπτωση αυτή γίνεται,γιατί η ποσότητα είναι εξαιρετικά μικρή.και φυσικά δεν κάνει σκαλοπάτι,γιατί ουσιαστικά είναι σκέτο διαλυτικό.Η όλη διαδικασία λέγεται γλασάρισμα.
Όσο ζεις μαθαίνεις!!!!! ;) ;)
-
Να καλοσωρισω και εγω τον φίλο Νίκο και απλά να προσθέσω πως νομίζω ότι η απορία του θέματος καλύφθηκε μόνο που πρέπει να ομολογήσω πως η αναλογία σε διαλυτικο/βαφη/σήλερ στο σχολιο του φιλου είναι μάλλον αραιη χρωστικα και επισης δεν βλέπω το λόγο να μπερδευτουν τα κοστούμια των υλικών μεταξύ τους όπως επισης θεωρώ την υποστήριξη του σήλερ αν και μηδαμινης ποσότητας ματαιης αφού θα ρίξουμε αμέσως το δυο συστατικών πολυουρεθανης.
Οι βαφες για τα βερνικια όπως και τα βερνικια αυτά καθευτα χωρίζονται σε μεγάλες κατηγορίες και οι τρόποι εφαρμογής τους μπορουν να ποικίλουν ανάλογα με το τι βολεύει αυτόν που θα τα εφαρμόσει. Κάποιον θα μπορούσε να τον βολέψει καλύτερα να εφαρμόσει τη βαφη οποίας βάσης και να είναι με ένα μικρό πινελο ζωγραφικής μέχρι να επιτύχει το επιθυμητό ποσοστό καλυπτικοτητας και έπειτα να προχωρήσει σε προεργασία και τελείωμα, χωρις να χρειαστεί να καλύψει με ταινία τίποτε. Σε κάποιον άλλον το να δουλέψει το πινελο τόσο καλά είναι αδύνατον. Ο καθένας λοιπόν διαλέγει τον πιο εύκολο τροπο που τον εξυπηρετεί. Να προσθέσω μόνο πως γλασαρισμα σημαίνει το άπλωμα του λουστρου στην προς εφαρμογή επιφάνεια και να ευχηθώ καλή επιτυχία στην προσπάθεια σας με όποιον τροπο και να διαλεξετε
-
Καλημέρα φίλε ΟΥΣΑΚ.Συμφωνώ απόλυτα ότι ο καθένας δουλεύει όπως βολέυεται,-και φυσικά αυτό δεν είναι κακό-, το θέμα όμως ξεκινά από την λάθος εντύπωση, "το φτιάχνω καλά,αυτός είναι ο σωστός δρόμος,αυτά είναι τα καλύτερα υλικά,όποιος θέλει ας έρθει να με αντιγράψει,εγώ είμαι ο σωστός, δοξάστε με".Μην παρεξηγηθώ,δεν αναφαίρομαι σε σένα προσωπικά,απλά παίρνω την αφορμή να πω την άποψή μου.Όπως έχω γράψει και σε άλλο φόρουμ, έχω δει εξαιρετικά όργανα,με φυσικά βερνίκια,με νίτρου,με αλκυδικά βερνίκια,με πολυουρεθανικά,ακρυλικά,νερου, και το αντίθετο.Το θέμα είναι να μπορείς να "στέκεσαι" απέναντι στο βερνίκι,και να του συμπεριφερθείς με τρόπο,που να δώσει όλα τα πλεονεκτήματά του,και να ελαχιστοποιήσεις τα τυχόν μειονεκτήματά του.Π.χ. σε έναν ερασιτέχνη "ψαγμένο",μπορείς να κάνεις εξαιρετικά φυσικά βερνίκια,ή και σε επαγγελματία που θα σεβαστεί το όργανο,ενώ σε κάποιον που παίζει σε περιβάλλον,με σαμπάνιες,πιτσιλίματα,.ιδρώτες κ.λ.π. τα 2 συστ. είναι μονόδρομος.Πρέπει να ξέρεις πως θα ρίξεις τις πολυουρεθάνες, με τρόπο που να μην "στομώσεις" το όργανο, ώστε μετά από 5-6 μήνες- που θα έχει ολοκληρωθεί ο πολυμερισμός εντελώς", να είναι σχεδόν ίδια η απόδωση των 2 συστ. με τα φυσικά βερνίκια.
Για το θέμα της βαφής τώρα,θα έλεγα, ότι προτιμούμε να την κάνουμε πιο αραιή,και να ρίξουμε περισσότερα χέρια,μέχρι το επιθυμητό αποτέλεσμα,παρά να μας "ξεφύγει" σκουραίνοντας,και μετά να μην μπορούμε να την ανοίξουμε.
Για το σήλερ νίτρου,έχεις δίκηο,μπορείς να μην το βάλεις,ΑΛΛΑ σε βοηθάει,την ώρα που ρίχνεις την βαφή,να μην έχει εμφάνιση φλούδας πορτοκαλιού.Η φλόυδα πορτοκαλιού, βεβαίως με το στέγνωμα εξαφανίζεται,αλλά με το βερνίκωμα από πάνω ένα έμπειρο μάτι, θα την διακρίνει,ευκολότερα στα ανοιχτόχρωμα,καθόλου στο μαύρο.
Και πάλι καλημέρες σε όλους του φόρουμ.
-
Καλησπέρα και πάλι σε όλους και σε σένα φίλε νικολαου. Διάβασα με πολύ προσοχή τα σχόλια σου και θα ήθελα αν μου επιτρέπεται να πω πως το θέμα μας δεν είναι ακριβώς αν τα φυσικά η τα χημικά βερνικια είναι τα καταλληλότερα η όχι για τα ενχορδα.
Το να στέκεσαι μπροστά στο βερνικι και να του μιλας και να σου μιλάει είναι κάτι που το αγοράζεις από την κοιλιά της μάνας σου.
Θεωρώ επισης πως η συνταγή σου για τη βαφη διαλυτικου θα έπρεπε να έχει σαφώς πολλαπλάσια ποσότητα χρωστικης μιας και μιλάμε για λευκό σα λακα όπως ήταν η αρχική απορία για το λευκό μπουζουκι του τουταλα. Αντιλαμβάνεσαι πως όταν μιλάμε για απόλυτο λευκό τι νόημα έχει να φτάσουμε εκεί σιγά σιγά και με πολλά χερια;
Και τέλος διαφωνώ για το φαινόμενο φλουδας πορτοκαλιου σε βαφη διαλυτικου. Η μονη περίπτωση που θα χρησιμοποιούσαμε σήλερ με χρωστικη θα ήταν για να γλυτωναμε χερια. Και εξακολουθώ να απορώ γιατί νιτρου το σήλερ αφού σονυ και καλά θέλεις να βάλεις και σήλερ μέσα στη βαφη και όχι σήλερ πολυουρεθανης μιας και καθώς θα βαφειs εννοείται πως θα έχεις και έτοιμο και το πολυουρεθανης για να το ρήξεις αμέσως μετά;
-
Γειά σου φίλε μου Ουσάκ.Συμφωνώ μαζί σου οτι το θέμα μας είναι για το συγκεκριμένο χρώμα -το λευκό-, αναφέρω όμως πως δεν απαντώ προσωπικά,αλλά γενικότερα πάνω στο θέμα των βαφών.
Κατ΄αρχήν κανείς την ώρα που γεννήθηκε δεν κρατούσε πιστόλι βαφής, ώστε να είναι λουστραδόρος,ή οργανοποιός.Όπως σίγουρα έχει συμβεί και με σένα οι γνώσεις έρχονται σιγά-σιγά,με πολύ κόπο και αγώνα.Πόσο μάλιστα.όταν μιλάμε για οργανοποιούς,που η επαγγελματική τους ανασφάλεια,τους κάνει να βλέπουν με τρόμο,κάποιον που έχει θέληση να μάθει.Έτσι λοιπόν με την εμπειρία μπορείς να "στέκεσαι" απέναντι στο βερνίκι,όπως "στέκεσαι" και στο κάθε καπάκι του κάθε οργάνου διαφορετικά.
Ξαναλέω ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ!!!
Συγκεκριμένα για το λευκό. ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΑ ΒΑΦΗ ΔΙΑΛΥΤΟΥ.Προσωπικά θα έψαχνα να βρω βαφή υδατοδιάλυτη της εταιρείας I.C.A.,-γιατί περιέχει περισσότερο γαλάκτωμα και δεν σηκώνει βένα, και γιατί είναι πολύ λευκή και καλυπτική.Και τέλος θα τελείωνα με ακρυλικά για να αποφύγω τον κίνδυνο του κιτρινίσματος.
Για το φαινόμενο φλούδας πορτοκαλιού,στις βαφές βερνικιών-πίστεψέ με- συμβαίνει,όταν τις ρίχνεις με πιστόλι Asturo π.χ. πολλά χέρια.ένα έμπειρο μάτι θα δει κυκλάκια-κυκλάκια,ακόμα εντονώτερα αν έχει ρίξει με μεγάλη πίεση (αντε να τελειώνουμε),και με μεγάλη ποσότητα.Επειδή εκείνη την ώρα ματάρει,δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό.Κατόπιν όμως με το γυάλισμα του λούστρου προδίδεται το άτεχνο του πράγματος.
Το σήλερ νίτρου,-όποιος θέλει μπορεί να βάλει και πολυουρεθάνης- εκτός του ότι διασκεδάζει το φαινόμενο,έχει ακόμα μια χρησιμότητα. Οι βαφές βερνικιών,(νεοζαπόν),τα μπουκαλάκια που λέει ο περισσότερος κόσμος,ουσιαστικά είναι σκόνες αναμεμειγμένες με κάποιον διαλύτη.όταν λοιπόν ρίξουμε σκέτη την βαφή,ο διαλύτης φεύγει,και μας μένει μια σκονισνένη επιφάνεια,(γι αυτό και το ματάρισμα),που δεν έχει καθόλου όμως πρόσφυση.Και αν έχουμε οργανώσει έτσι την δουλειά μας ,και ρίξουμε απ ευθείας προεργασία έχει καλώς.Αν όμως για άλλους λόγους καθυστερήσουμε, αυξάνεται ο κίνδυνος κάποιος να ακουμπήσει επάνω στην επιφάνεια,ή να συμβεί κάποιο ατύχημα, όπότε πάλι απ την αρχή.Το σήλερ σε τόσο μικρή ποσότητα,δεν το βάζουμε για να γλυτώσουμε χέρια.Το βάζουμε για τους παραπάνω λόγους.
-
Καλησπέρα κύριε νικολαου. Χαίρομαι που επιτέλους συμφωνούμε σε κάτι. Μάλλον καταφέραμε να κάνουμε μια πολύ εύκολη απάντηση θέμα για αντιπαραθεση. Αρχικά το σχόλιο σου μου φαινόταν σχόλιο επαγγελματία λουστραδορου αλλά διέκρινα πως δεν μιλας τη γλώσσα. Τελικά νομίζω πως αν γνωριστούμε καλύτερα θα συμφωνήσουμε σε πολλά περισσότερα.
Ρίξε και μια ματιά αν θέλεις και στα βερνικια και τις βαφες της σίρκα. Ίσως το αποτέλεσμα να σε κανει να κερδίσεις χρήματα που έχασα εγω σε άλλες εταιρίες.
Τέλος δεν θα με πειραζε ακόμη και αν μιλουσες προσωπικά για μένα διότι εκεί που μπορεί να θίγονται συμφέροντα οι αντιπαραθέσεις δίνουν και παίρνουν. Καληνύχτα και καλές δουλεις
-
Καλημέρα φίλε Ουσάκ.Επαγγελματίας λουστραδόρος δεν υπήρξα ποτέ,αν και η δουλειά μου είναι 25 χρόνια,πωλητής, και τεχνικός,σε διάφορες εταιρείες χρωμάτων.Πέρα από τις πωλήσεις,η μεγάλη δραστηριότητα είναι η προσαρμογή των υλικών,και η επίλυση τυχόν προβλημάτων τους.Η γλώσσα ειναι πρόβλημα πράγματι,γιατί η κάθε περιοχή έχει τις δικές τις ιδιαιτερότητες.(μιλάω για την μαστορική γλώσσα).Και συμφωνώ ότι θα συμφωνήσουμε σε ακόμα περισσότερα.Αυτό είναι και το πιθανότερο.Για τα βερνίκια της SIRCA θα προτιμούσα να τα λέγαμε προσωπικά,και όχι δημόσια.Το ξέρω ότι είναι οικονομικότερα από άλλες εταιρείες.Και βέβαια δεν προτίθεμαι να μιλήσω ποτέ προσωπικά,εκτός αν συντρέχει κάποιος λόγος.Το καλύτερο θα ήταν να μπορούσαμε να τα πούμε από κοντά,συνοδεία κράσου,και πενιών.Να είσαι καλά.
-
Νιώθω λίγο άβολα γιατί σε παρεξήγησα φίλε μου, έχουν δει πολλά τα ματια μου. Με μεγάλη μου χαρα να βρεθουμε και να τα πουμε απο κοντά. Αργότερα θα σου στείλω προσωπικό μυνημα για να γνωριστούμε καλύτερα.