Η Πύλη των Ελλήνων Οργανοποιών
Επισκευή => Επισκευές => Μήνυμα ξεκίνησε από: sakkalis στις Νοεμβρίου 18, 2025, 05:58:10 μμ
-
Έφτασε στα χέρια μου ένα βιολί σε κατάσταση αποσύνθεσης.
Κουβαλάει πάνω του μια ιστορία πολύ ενδιαφέρουσα. Την δεκαετία του '50 σε ένα χωριό της Κρήτης έφτασε ένα αυτοεξόριστος από άλλο νομό κουβαλώντας ένα βιολί. Οι άνθρωποι στο χωριό τον περιέθαλψαν και του έδωσαν στέγη χωρίς να ρωτήσουν καν το επώνυμο του και το λόγο που βρέθηκε εκεί. έμεινε κάποια χρόνια και αφού δεν γνώριζαν το όνομα του τον ονόμασαν Εξοριστάκη. Το φιλοξένησαν σε ένα σπίτι για χρόνια και με το βιολί του συνόδεψε τα σπιτικά γλέντια. Όταν μετά από χρόνια έφυγε άφησε δώρο το βιολί του σε αυτόν που το φιλοξένησε τον πατέρα του σημερινού ιδιοκτήτη. Μετά από δύσκολες καταστάσεις έφτασε στα χέρια ερασιτέχνη μουσικού και ξυλουργού στο επάγγελμα που για να το το ''συμαζέψει'' το αποσυναρμολόγησε πλήρως και ξεκίνησε να το επισκευάζει όχι με την σωστότερη μεθοδο. Τρίβοντας τα κομμάτια κατέστρεψε και ότι ταμπέλες καταγραφές είχε το όργανο για κατασκευάστή αλλά και χρονολογίες.
Ο ιδιοκτήτης το πήρε πίσω σε κομμάτια και έτσι έφτασε σε εμένα.
ύμφωνα με τον ιδοκτήτη πρόκεται για όργανο του 1890 περίπου Τσεχοσλβάκικης κατασκευής και πριν φτάσει στα χέρια του ξυλουργού είχε και ωραίο ήχο. Με μία μικρή έρευνα που έκανα βρήκα πως στην Τσεχοσλοβακία τον 190 αιώνα και αρχές 20ου είχε πολλά εργαστήρια που έφτιαχναν βιολιά αντίγραφα Στραντιβάριους. Στο ebay βρήκα αντίστοιχα όργανα σε τιμές του 100αρικού και πολύ λίγα ακριβά. Η πεισκευή ααυτή αποτελεί για εμένα μία ακόμα μεγάλη πρόκληση και μάλσιτα σε άγνωστο πεδίο. Έχω ξεκινήσειήδη την επισκευή μετά από μία αρχική μελέτη στην κατασκευή του βιολιού και θα περιγράφω τα βήματα της επισκευής αναλυτικά όπως πάντα.
Ξεκίνησα με μία πλήρη καταγραφή διαστάσεων και σχεδίων του οργάνου.
Περιμένω βέβαια τον ιδιοκτήτη να μου γράψει αναλυτικά την όλη ενδιαφέρουσα ιστορία του βιολιού και μόλις την έχω θα την ανεβάσω.
-
Στην γενική κατάσταση να αναφέρω πως το καπάκι έιχε τις μεγαλύτερες φθορές. Διαμπερή σκισίματα στη φορά των νερών του ξύλου. Τα μεγαλύτερα από αυτά ο επισκευαστής προσπάθησε να τα κλείσει βάζοντας μέσα έναν καπλαμά από οξιά και χρηισμοποιώντας μία κόλλα, σίγουρα όχι ψαρόκολλα μάλλον κάποια φθηνή κυστραλλική ξυλόκολλα. Η εσωτερική μεριά του καπακιού έχει λερωθεί από μία πράσινη μπογιά καθώς και χρώμα εμποτισμού σκούρο που έχει τρέξει εσωτερικά λογικά στην προσπάθεια να περάσει όλο το όργανο εξωτερικά.
-
Η πρώτη κίνηση μου ήταν να αφαιρέσω τις κακοχυμένες κόλλες και τον καπλαμά που ειχε μπει στα κενά που κατά πασα πιθανότητα δημιουργήθηκαν από τα σπασίματα αλλά και τη συρίκνωση του ξύλου. Ευτυχώς οι κόλλες αφαιρέθηκαν πολύ εύκολα με μία θερμή σπάτουλα. Κόπηκαν μικρές σφήνες από έλατο με στην κατεύθυνση των νερων του καπακιού και γεμίσανε τα κενά. Το καπάκι ήταν πολύ σαθρό από τα πολλά σπασίματα και είχε αδυνατίσει σε κάποια σημεία ούτως ώστε να φεγγίζει στο φως. Κολλήθηκαν λοιπόν εσωτερικά ενισχύσεις όλα με ψαρόκολλα.
Και ο αγώνας τώρα ξεκινάει!!
-
Καλησπέρα Δημήτρη, καλή αρχή στην επισκευή αυτή! βιολί! ο βασιλιάς των μουσικών οργάνων.
-
... Την δεκαετία του '50 σε ένα χωριό της Κρήτης έφτασε ένα αυτοεξόριστος από άλλο νομό κουβαλώντας ένα βιολί. Οι άνθρωποι στο χωριό τον περιέθαλψαν και του έδωσαν στέγη χωρίς να ρωτήσουν καν το επώνυμο του και το λόγο που βρέθηκε εκεί. έμεινε κάποια χρόνια και αφού δεν γνώριζαν το όνομα του τον ονόμασαν Εξοριστάκη. ...
Φοβερή ιστορία, φαίνεται έχει απόθεμα απ' αυτά η Κρήτη.
Καλή δύναμη Δημήτρη!
-
Ευχαριστω πολυ.
Οντως η ιστορια ειναι πολυ ομορφη αλλα δεν γραφω πιο πολλες λεπτομερεις απο το φοβο μηπως θυμαμαι κατι λαθος. Περιμενω την πληρη ιστορια απο τον ιδιοκτητη.
Το αλλο ενδιαφερον της υποθεσης ειναι οτι ο Εξοριστακης ητανε απο Σητεια οπου παιζουν βιολι αλλα και ο ανθρωπος απο Ηρακλειο που τον φιλοξενησε επαιζε και αυτος βιολι και οχι λυρα οπως εχουμε συνδεσει την Κρητη με κρητικη λυρα.
-
Προχωράω με τις δουλειές αργά αργά.
Κολλήθηκαν ενισχύσεις στο καπάκι στα σχισίματα αφού πρώτα προστέθηκαν λεπτές σφήνες από έλατο στα κενά που είχε το κάπακι.
Ταυτόχρονα Ενίσχυσα τον αρχικό τάκο που δένει το μάνικο με ένα κομμάτι φλαμούρι μιας και ο υπάρχον ήταν μικρός και σε πρόχειρες δοκιμές ποηυ έκανα είδα πως η μικρή επιφάνεια του τάκου δεν δίνει την απαιτούμενη ακαμψία στο σκάφος. Η επιφάνεια που κολλάει αυτός ο τάκος στην πλάτη δεν ήταν επίπεδη, είχε λακούβα που πιθανότατα δημιουργήθηκε με την αποκόλληση του τάκου από την πλάτη. Με αυτο το δεδομένο η επιφάνεια κόλλησης μειωνόταν επιπλέον. Για αυτό επιπεδοποπιησα την λακούβα και την γέμισα με ένα κομματάκι κελεμπέκι, που μετά με πλανάκι και τριβείο το επιπεδοποίησα και πλέον ο ενισχυμένος τάκος έχει σωστή επιφάνεια κόλλησησης. Στη πλάτη, στο σημείο από το τακουνάκι του μπράτσου είχε μια περίεργη τρύπα που γεμίστηκε με ξύλο. Στο ίδιο σημείο του τακουνιού είχε ένα σημάδι μαύρο με μία μικρή ρωγμή και υπέθεσα πως είχε μέσα κάποια βιδούλα ή καρφάκι. Το επιβεβαίωσα με έναν ισχυρό μαγνήτη. Είχε όντως ένα κομμένο και σκουριασμένο καρφάκι. Έσκαψα λίγο για να το βγάλω και έκανα μία τρύπα με το δράπανο και με μία μικρή καβίλια γέμισα την τρύπα που έγινε για να γίνει πλέον συμπαγές. Τόσο το καπάκι όσο και οι πλατη είναι πολύ λερωμένα κυρίως από το σκούρο χρώμα εμποτισμού. Δυστυχώς δεν μπορούν να γίνουν εντατικά τριψίματα για να καθαρίσει γιατί ειδικά το καπάκι είναι ιδιαίτερα αδύνατο. Η πλάτη είναι σε καλύτερη κατάσταση και σε πρώτη φάση τρίφτηκαν οι περιμετρικές επιφάνειες κόλλησης. ϊσως να προχωρήσω με τρίψιμο και στην υπόλοιπη πλάτη αλλά αυτό θα το δούμε αργότερα.
-
Συνεχίστηκαν με πολύ ταλαιπωρία οι δουλειές.
Η πλάτη ήταν το κομμάτι στην καλύετερη κατάσταση από όλα. Είχε μόνο ένα ξεκόλλημα στην ένωση των δυο κομματιών. Το κόλλησα αρχικά και πίστευα πωςήταν εντάξει αλλά με την πίεση που ασκήθηκε καθώς έτριβα μου ξεκόλλησε πάλι. Το ξανακόλησσα και αυτήν την φορά έβαλα και μία επιπλέον ενίσχυση από κελεμπεκάκι. Αφού ομαλοποιήθηκαν και επιπεδοποιήθηκαν οι προς κόλληση επιφάνειες με τρίψιμο, τρίφτηκε και όλο το καπάκι εσωτερικά, όχι πολύ συστηματικά είναι η αλήθεια, πιο πολύ για να καθαρίσει. Περάστηκε γομαλάκα εκτός από τα σημεία που θα γίνουν οι κολλήσεις.
Η μεγάλη ζημιά είναι στο καπάκι. αφού κόλλησα τα σχισίματα, αποφάσισα να τρίψω την εξωτερική πλευρά για να γίνει όσο πιο ομοιόχρωμη γίνεται. Δυστυχώς όμως, παρόλο που τα τριψίματα έγιναν με το χέρι όσο πιο απαλά γινόντανε, αποκαλύφθηκαν νέες ρψγμές και ανοίγματα που αρχικά ήταν εντάξει. Ξεκολλήθηκαν κάποια από τα ενισχυτικά που είχα αρχικά βάλει και μπήκαν νέα μεγαλύτερης επιφάνειας, ειδικά σε ένα σημείο που είχε ουσιαστικά λεπτύνει το καπάκι πάρα πολύ σε σημείο που να φεγγίζει στο φως, έβαλα ολόκληρο κομμάτι πολύ λεπτό κομμάτι από έλατο και στην ευθεία του σκισίματος έβαλα και επιπλέλον ενίσχυση με πυραμιδούλες. Όλα τα ενισχυτικά από ρετάλια καπακιού 17-18 χρονών για να μην έχω πιθάνοτητα επιπλέον συρίκνωσης. Παρόλο που το καπάκι έχει λεπτύνει πολύ σε σχέση με το αρχικό οτυ πάχος και έχει ιδιαιτέρως ταλαιπωρηθεί, πιστεύω πως τελικά με τις ενισχύσεις θα έχει την απαιτούμενη ακαμψία. Τα διάφορα χρώματα που έχει το καπάκι δεν θα τριφτούν για να μην αποδυναμωθεί και άλλο η ήδη ταλαιπωρημένη κατασκευή. Ούτβ ή άλλωε εσωτερικά είναι και δεν φαίνονται.
Πλαϊνά και μάνικο.
Καθώς μου ήρθε το οργανο σχεδόν πλήρως αποσυναρμολογημένο έπρεπε να μονταριστεί ξανά αλλά και να διορθωθούν τα υπάρχοντα προβλήματα. Ο κάτω τάκος, εκεί που πιάνουν οι χορδές δηλαδή, μου ήρθε κολλημένος μαζί με τα δυο κομμάτια των πλαϊνών. Ο τάκος αυτός δεν ήταν ο αρχικός, αλλά τον έιχε φτιάξει από οξιά ο επίδοξος προηγούμενος επισκευαστής. Κρίθηκε ακατλαλληλος και φτιάχτηκε νέος από φλαμούριλίγο μεαγλύτερος από τον αρχικό (βάσει των σημαδιών από τα προηγούμενα κολλήματα. Αντίστοιχα ενισχύθηκε και ο πάνω τάκος (στην ένωση σκάφους με μάνικο) και μεγάλωσε η επιφάνεια κόλλησης. Ο γενικός σκοποός ήταν να ενισχυθεί η ακαμψία των πλαϊνών για να μην μεταφέρονται όλες οι τάσεις το αδύναμο καπάκι. Αφού κολληθήκανε τα πλαϊνά και σχηματοποιήθηκε το περίγραμμα του βιολιού, στις ενώσεις των κομματιών, 4 σημεία, μπήκανε γωνίες μικρές από φλαμούρι για περεταίρω ενίσχυση της ένωσης αλλά και την επιφάνεια κόλλησης τόσο με το καπάκι όσο και με την πλάτη. Είχα διαβάσι πως υπάρχουν δύο τεχνικές με και χωρίς αυτά τα ενισχυτικά. Στην Τσεχοσλοβακία τον προηγούμενο αιώνα χρησιμοποιούσαν την 2η τεχνική δηλαδή χωρίς τα ενισχυτικά αυτά. Η όλη κατάσταση του οργάνου όμως πιστεύω πως έκρινε αναγκαί την αλαγή αυτή από το αρχικό σχέδιο. Πέρα από αυτά μπήκανε και δυο ενισχύσεις σε δύο σπασίματα που είχε, καθώς και δύο επιπλέον ενισχύσεις με καπλαμά σε δύο ρωγμές που όμως δεν είχανε ακόμα ανοίξει. Τα περισσότερεα περιμέτρικά φιλέτα αλλάχθηκαν καθώς είχαν μισοξεκκολήσει.
Αφού ολοκληρωθήκανε όλα αυτά ταιρίαχθηκαν και κολλήθηκαν τα πλαϊνά με την πλάτη.
Όλες οι κολλήσεις έγιναν με ψαρόκολλα.
Βασικά πρώτα συμπεράσματα:
Δεν φτιάχνεις άλλη φορά τέτοια επισκευή χωρίς καλούπι. Δυσκολεύουν πολλοί όλες οι εργασίες.
Το βιολί είναι ένα δύσκολο όργανο καθώς έχει πολλές καμπύλες (σκαφτό καπάκι, σκαφτή πλάτη) γεγονός που κάνει όλες τις επισκευαστικές εργασίες δύσκολες.
Η ολη μέχρι τώρα επισκευή δείχνει ότι μιλάμε για ένα όργανο όχι ακριβής κατασκευής που λόγω της κακής χρήσης ταλαιπωρήθηκε πάρα πολύ. Ουσαστικά το μοναδικό κομμάτι που αξίζει για επαναχρησιμοποίηση είναι η πλάτη. Όλα τα υπόλοιπα θα έπρεπε να αντικατασταθούν. Ο μοναδικός λόγος για την επισκευή αυτή είναι η συναισθηματική αξία του οργάνου.
-
Gongratulations. καλή συνέχεια. :singing:
-
Αμάν!!! :undecided2:
Ούτε πολυτραυματία δεν το λες το καημένο.
Ξέρω πολύ καλά πως είναι αλλιώς να έχεις ένα καπάκι στο χέρι, να το εξετάσεις, να αισθανθείς τις φθορές και τις ανάγκες του σε επίπεδο παρεμβάσεων. Ωστόσο κατά την γνώμη μου οι παρεμβάσεις στο καπάκι μάλλον είναι λίγο υπερβολικές. Ίσως και να ήταν αρκετό το να κολληθούν τα σχισίματα και να ενισχυθούν με διαμαντάκια (περισσότερα και λίγο μικρότερα).
Δεν ξέρω αν η μπάρα έτσι όπως είναι τώρα, ήταν έτσι όπως την έφτιαξε αρχικά ο κατασκευαστής, αλλά είναι μικρή σε μήκος, και αν δεν με γελάνε τα μάτια μου ή η τοποθέτηση των F Holes, είναι σκαμμένη σε λάθος σημείο. Πρέπει να περνάει ακριβώς από κάτω από το πόδι της γέφυρας.
Επίσης θέλω να πιστεύω πως δεν είχαν βάλει την ψυχή εκεί που έχει την μεγάλη φθορά (κάτω από το μικρό μάτι της F Hole των πρίμων), η οποία είναι πολύ άκυρη θέση.
Ελπίζω οι παρεμβάσεις μου να μην προσβάλουν την προσπάθειά σου, η οποία είναι σε κάθε περίπτωση Αξιέπαινη !!! {celebrate011}
Καλή συνέχεια και καλή επιτυχία στην ανακατασκευή σου !!!
-
Μάνο μην ανυσυχείς δεν προσβάλομαι αντιθέτως ακούω προσεκτικά μιας και δεν έχω ξαναπιάσει βιολί στα χέρια μου.
Κατά πάσα πιθανότητα είναι υπερβολικές οι ενισχύσεις. Στην αρχή και εγώ ήθελα να βάλω μόνο διαμαντάκια. Έτσι ξεκίνησα. Το καπάκι δυστυχώς ήταν τριμένο και είχε και πολλές φθορές. Σε πολλά σημεία το πάχος είχε κατέβει τόσο που φέγγιζε στο φως. Για αυτόν τον λόγο προσπάθησα να βάλω μεγαλύτερα κομμάτια για να πιάσω μεγαλύτερες επιφάνειες Στην προσπάθεια μου να το τρίψω προσεκτικά ανοίγανε και άλλα σχισίματα. Στα σημεία που προσέθεσα επιπλέον έλατο το πάχος ήταν κάτω από 1 χιλιοστό. Όπως ανέφερα παραπάνω το καπάκι κανονικά ήταν για αλλαγή και όχι επιδιόρθωση.
Τώρα για το bass bar λογικά είναι το αυθεντικό.
Τα f holes και η θέση του καβαλάρη μου φαίνεται να είναι σωστή. Θα το μετρήσω πάντως και θα σας πω.
Όταν μου φέραν τα κομμάτια ψυχή δεν είχε. Στο σημείο που πιάνει η ψυχή όμως είχε ένα ανεπαίσθητο σημάδι οπότε υπέθεσα πως είχε λογικά. Άλλωστε το βιολί πριν πολλά χρόνια ήταν απόλυτα χρηστικό και έβγαλε πολλά γλέντια. Το κακό είναι πως εκτός κάποια από τα πλαϊνά που δεν έιχαν τριφτεί, έχει φάει χονττρό τρίψιμο εσωτερικά και εξωτερικά. Περάστηκε και αυτό το σκούρο βερνίκι εμποτισμού. Πάντως το καπάκι φαίνεται σαθρό ασχέτως πάχους.
Προσπαθώ να το τελειώσω να δω αν θα βγάλει ήχο βασικά. Όπως είπα η επισκευή γίνεται λόγω συναισθηματικής αξίας του οργάνου.
-
Μάνο μην ανυσυχείς δεν προσβάλομαι αντιθέτως ακούω προσεκτικά μιας και δεν έχω ξαναπιάσει βιολί στα χέρια μου.
Καλώς ήλθες λοιπόν στον μαγικό κόσμο της κατασκευής του βιολιού, την οποία προσωπικά λατρεύω.
Στα σημεία που προσέθεσα επιπλέον έλατο το πάχος ήταν κάτω από 1 χιλιοστό. Όπως ανέφερα παραπάνω το καπάκι κανονικά ήταν για αλλαγή και όχι επιδιόρθωση.
Ε, τότε ορθά ὲπραξες, αν αναλογιστούμε πως το πάχος του καπακιού ξεκινά από 2.4 και φτάνει και τα 3.5 mm
Τώρα για το bass bar λογικά είναι το αυθεντικό.
Εφόσον το Bass Bar προκύπτει από το ίδιο το κομμάτι ξύλου του καπακιού και όχι κολλημένο κομμάτι (έτσι φαίνεται στις φωτό), προφανώς είναι το αυθεντικό.
Απλώς μου έκανε εντύπωση το σχετικά μικρό μήκος και κυρίως το ότι κόβεται κάπως απότομα στην κάτω περιοχή και ίσως προδίδει κάποια προγενέστερη παρέμβαση.
Ξέρουμε που τοποθετείτε χρονικά μέσα στον 19ο αιώνα ;
-
Το όργανο ειίε ταμπέλα που ανέφερε σαν τόπο παραγωγής την Τσεχοσλοβακία και χρονολογία κάπου στο 1890. Δυστυχώς ο τελευταίος που το πηρε για επισκευή, όντας ο ίδιος μουσικός (βιολί αν θυμάμαι καλά) ήταν και μαραγκός. Επικράτησε ο μαραγκός του μουσικού, και το ξεμοντάρισε όλο και και το έτριψε καταστρέφοντας και την επιγραφή.
-
Ο τελευταίος που το άκουσε να παίζει ήταν ο μαραγκός πριν το ξεμοντάρει, προφανώς για να επισκευάσει τις ζημιές. Είπε πως είχε καλό ήχο και μετά το έκανε lego. Πάντως σαν κατασκευή δεν ήταν ακριβή αν κρίνω από την ταστιέρα που δεν είναι έβενος αλλά μάλλον κελεμπέκι βαμένη μαύρη. Επίσης τα κλειδιά του οργάνου, αυτά που έφτασαν λειψά σε εμένα, δεν ήταν εβένινα σε αντίθεση με τον χορδοκράτη που είναι έβενος. Στη θήκη μέσα είχε και μία δεύτερη πλάτη όχι την δική του, μιας και είναι πιο μικρή καθώς και δυο χορδοκράτες, άρα έναν επιπλέον. Στο μοντάρισμα θα βάλω τον πιο καλό από τους δύο. Ας κάνουμε και μια αναφορά στο δοξάρι του το οποίο φαίνεται καλή κατασκευή αν και ταλαιπωρημένο, με διακοσμητικό όστρακο άμπαλον πάνω του.
-
Μάνο στην ερώτηση που έκανες για το κεντρικό καμάρι (μπάσων) τελικά δεν είναι κολλημένο αλλά είναι σκαλιστό από το ίδιο το καπάκι.
-
Μιας και αναφέραμε στην αρχήτην ιστορία του βιολιού αυτού σας παραθέτω την ιστορία όπως μου την έστειλε λεπτομερώς ο ιδιοκτήτης.
''Αρχές τις δεκαετίας του 1950 ήλθε στο χωριό μας (νοτιοδυτική Κρήτη) ένας άνθρωπος πιθανόν πολιτικός εξόριστος από την Ανατολική Κρήτη (ίσως Σητεία) με το βιολί του. Ζήτησε φιλοξενία την οποία του έδωσαν όλοι στο χωριό μεταξύ αυτών και το σπίτι μας, χωρίς ποτέ κανένας να ρωτήσει το όνομα του ή τον λόγο για τον οποίο βρέθηκε στον τόπο μας, έτσι του έδωσαν το όνομα Εξοριστάκης. Επειδή η πατρική μου οικογένεια (Παππούς Θείος και ο Πατέρας μου) ήταν μουσικοί, έπαιζαν βιολί και τραγουδούσαν, πολλές φορές όποτε υπήρχε αίτιο χαράς καλούσαν τον Πατέρα μου που έπαιρνε μαζί του και τον Εξοριστάκη σε σπίτια και μαγαζιά (καφενείο-μπακάλικο-ταβέρνα) και διασκέδαζαν.Τέλος της δεκαετίας του 1950 έφυγε ο Εξοριστάκης αφήνοντας το βιολί στο Σπίτι μας σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την φιλοξενία. Μέχρι το 1966 που πέθανε ο Πατέρας μου το βιολί εξακολουθούσε να είναι στο σπίτι μας και κατά δήλωση της Μητέρας μου ήταν ΔΩΡΟ του Εξοριστάκη. Λίγους μήνες αργότερα ζήτησε το βιολί ο Νονός μου, η Μητέρα του το έδωσε, θεωρώντας την κίνηση αυτή προσωρινή αλλά όταν το ζήτησε πίσω δεν το της έδωσε ισχυριζόμενος ότι ήταν δικό του δώρο.Το 1975 ο Γαμπρός μου (σύζυγος της αδελφής μου) με κάποιον τρόπο που μόνο αυτός ήξερε κατάφερε το Νονό μου να του το δωρίσει και το πήρε στην Ήπειρο. Το 1988 το πήρα εγώ πίσω από τον Γαμπρό μου με αντάλλαγμα μια κυνηγετική καραμπίνα.Όταν αργότερα ρώτησα τον Νονό μου ….τελικά σε ποιόν χάρισε το βιολί ο Εξοριστάκης μου είπε ότι … ο Πατέρας σου με τον Εξοριστάκη ερχόταν στο μαγαζί μου και αποσπερίζαμε παίζοντας μουσική και τραγουδώντας … και είχε πει όταν φύγω θα μου χάριζε το βιολί. Αλλά τώρα αφού το πήρες εσύ χαλάλι σου!Το βιολί από τον νονό μου ήταν ήδη σε κακή κατάσταση γιατί αφενός δεν το χρησιμοποιούσε και αφετέρου το είχε παραπεταμένο σε μια αποθήκη. Ο Γαμπρός μου προσπάθησε να το επισκευάσει αλλά δεν βρήκε τον κατάλληλο και εγώ όταν το πήρα πίσω το έδωσα σε ερασιτέχνη μουσικό που ήταν ξυλουργός που του έκανε μεγαλύτερη ζημιά αφού εκτός των άλλων του έσβησε την ημερομηνία και την χώρα κατασκευής που απ` όσον θυμάμαι είχε ημερομηνία 19..8 και made in Czechoslovakia.Το καλοκαίρι του 2025 στο εξοχικό μας γνώρισα και κατάλαβα την αγάπη του Δημήτρη για την μουσική και τα μουσικά όργανα. Επιτέλους, ένιωσα πως βρήκα τον άνθρωπο που θα δώσει ζωή σε αυτό το ταλαιπωρημένο όργανο που σε εποχές δύσκολες αλλά με πολύ αγάπη χάριζε στο χωριό μας με τους γλυκούς ήχους του και ανιδιοτελώς στιγμές χαράς απαλύνοντας την δύσκολη ζωή τους.Το κυριότερο ότι το κράτησε στα χέρια του ο Πατέρας μου που δεν γνώρισα σχεδόν καθόλου, παίζοντας μουσική, που πιθανόν να είχα ακούσει μέχρι έξι χρονών παιδάκι.''
Και τώρα μετά την λεπτομερή παράθεση της ιστορίας να διορθώσω πως το βιολί εν τέλει είναι κατασκευασμένο στις αρχές του 20ου και όχι στο τέλος του 19ου αιώνα όπως αρχικά ανέφερα.
-
Γειά σου Δημήτρη! ε ρε και που να ήξερε ο Τσχοσλοβάκος violin maker luthier, τι γλέντια θα γινόντουσαν με το εργο του! Αντε οταν τελειώσει παίξε εσυ ή όποιος ειναι τις ομολογίες.
-
Δεν έγραψα τίποτα αλλά η επισκευή προχωράει. Μου έφαγε πολύ χρόνο το δοξάρι το οποίο τελικά είχε και αυτό πολλά θέματα. Το τμήμα του δοξαριού με την βίδα που σφίγει (frog το λένε στα αγγλικά), έχει ένα ειδικό παξιμάδι πακτωμένο στο κομμάτι που αφαιρείται (frog), και περνάει μέσα του μία βίδα που το ενώνει με το δοξάρι. Αυτό το παξιμάδι είχε φύγει και το ξαναβάλανε με ξυλόκόλλα χωρίς όμως να έιναι ούτε στη σωστή θέση (και να μην κάνει σωστή εφαρμογή στο δοξάρι) αλλά και να μήν είναι σταθερό. Αφαιρέθηκε λοιπόν και αφού καθαρίστηκε η κόλλα το κενό στο ξύλο ήταν μεγάλο και το παξιμάδι δεν μπορούσε να βιδωθεί πλέον. Γέμισα το κενό με εποξική κόλλα, έκανα μια καινούργια τρύπα στην εποξική πλέον και με λίγο κόλλα βίδωσα το καπάκι στη σωστή πλέον θέση και σταθερά.
Τώρα στο δοξάρι έχει μία υποδοχή που κουμπώνει το κινητό μέρος (frog). Είχε σπάσει και το κρατούσε μόνο ένα δαχτυλίδι μεταλλικό που είχε στην απόληξη του δοξαριού. Αφαιρέθηκε το δαχτυλίδι, κολλήθηκαν τα κομμάτια του ξύλου με εποξική κόλλα για να κλείσουν και καποια κενά που είχε. Ταυτόχρονα όμως έκλεισε και το κανάλι στο ξύλο του δοξαριού που πέρναγε τόσο η βίδα αλλά και το παξιμάδι του frog οπότε ξανανοίχθηκε σωστά. Επειδή το σημείο αυτό δέχεται μεγάλες πιέσεις ενισχύθηκε εξωτερικά με ένα φύλλο καπλαμά μαύρου στην περιοχή αυτήν. Τέλος περάστηκε ένα χέρι λούστρο όλο το δοξάρι. Στο τέλος πέρασα και καινούργιες τρίχες στο δοξάρι γιατί οι υπάρχουσες είχαν τσουρομαδήσει. Ακόμα και το πέρασμα της τρίχας έχει αρκετή διαδικασία και χάρηκα που έμαθα και κάτι κανούργιο. Πάντως ότι θα χτένιζα τρίχες αλόγου δεν το περίμενα (όποιος ξέρει καταλαβαίνει).
Ταυτόχρονα δούλευα και το σκάφος.
Αφού κολλήθηκαν τα πλαϊνά στην πλάτη και ενισχύθηκαν τα μετριμετρικά φιλέτα, περάστηκε όλο το σκάφος εσωτερικά με γομαλάκα πριν κολληθεί το καπάκι. Τρίφτηκαν πλαϊνά και πλάτη να καθαριστούν και από τα παλιά λούστρα που είχαν απομείνει σε κάποια κομμάτια πλαϊνών και στον κοχλία, αλλά και το βερνίκι εμποτισμού του τελευταίου, ο Θεός να τον κάνει, επισκευαστή.
Ειδικά για το βερνίκι εμποτισμού έριξα πολύ βρισίδι στον αναφερόμενο γιατί δεν καθάριζε με τίποτα. Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες δεν καθάρισε εντελώς και άφησε μία πιο σκούρα απόχρωση στο κελεμπέκι.
-
Ομολογουμένως έχω παιδευτεί πολύ με αυτήν την επισκευή. Κάθε φορά που έλεγα τέλος με τα ανοίγματα το καπάκι ξανάναοιγε και το ξανακόλλαγα. Με τα πολλά κατάφερα να το κλείσω το σκάφος και το πέρασα δύο χέρια γομαλάκα. Η γομαλάκα αρκετά αραιή και χρωματισμένη με κουρκουμά έδωσε μια πιο κίτρινη απόχρωση. Η πλάτη και τα πλαϊνά δείξανε καλύτερα και παρά το σκούρο καφέ εμποτισμού που το είχαν περάσει (ειδικά η πλάτη) και άφησε την επιφάνεια με περιοχές πιο σκούρες που δεν ταιριάζουν με κελεμπέκι. Το καπάκι πολύ ταιλαιπωρημένο δεν λέει να κλείσει με τίποτα. Θα το περάσω κι άλλη γομαλάκα. Μετά όλο το σκάφος θα περαστεί ένα σήλερ νίτρου και θα το κλείσω με με λούστρο μπάλας. Το όργανο είναι πολύ ταλαιπωρημένο και θέλω ένα πιο ανθεκτικό σχήμα βερνικιών από σκέτη γομαλάκα.
-
Και ήρθε η ώρα που τελείωσε το βιολί.
Μπήκε και η ψυχή. Με παίδεψε λίγο ως πρώτη φορά αλλά πιστεύω πως τελικά μπήκε σωστά
Περάστηκαν οι χορδές και έγινε και η πρώτη δοκιμή.
Η αγωνία μου μεγάλη καθώς φοβομουν πως δεν θαβγάλει ήχο ή θα διαλύσει εξ ων συνετέθει με το σφίξιμο των χορδών. Έβαλα και αυτά που είναι για την μικρορύθμιση των χορδών (δεν έχω ιδέα πως λέγονται) παρόλο που δεν είχε αρχικά.
Τόλμησα και βάρεσα και δυο φαλτσοδοξαριές ο άσχετος και έγραψα και βίντεο.
https://www.youtube.com/shorts/WNklUVPhO3Q (https://www.youtube.com/shorts/WNklUVPhO3Q)
Κλείνοντας να ξαναπώ πως κανονικά το όργανο δεν ήταν για επισκευή αλλά άξιζε τον κόπο για την συναισθηματική αξία του.
-
Μπράβο βρε Δημήτριε! και οι πενιές ωραίες είναι, αλά κάντρυ στιλ! μπυρα
-
Να είσαι καλά Νικόλα.
Τι πενιές μωρέ, αφού πρώτη φορά πιάνω στα χέρια μου βιολί. Για αυτό το είπα το βίντεο και φαλτσοδοξαριές.
Το ευχάριστο ήταν ότι παρά τα όσα προβλήματα είχε το όργανο τελικά έβγαλε ήχο.
-
Τόλμησα και βάρεσα και δυο φαλτσοδοξαριές ο άσχετος και έγραψα και βίντεο.
https://www.youtube.com/shorts/WNklUVPhO3Q (https://www.youtube.com/shorts/WNklUVPhO3Q)