Η Πύλη των Ελλήνων Οργανοποιών
Επισκευή => Επισκευές => Μήνυμα ξεκίνησε από: sakkalis στις Απριλίου 06, 2025, 10:30:07 πμ
-
Στα χέρια μου έπεσε το λαούτο αυτό. Σύμφωνα με την ιδιοκτήτρια είναι λαούτο Κοπελιάδη κατασκευασμένο πριν το 1900 και ανήκε στον Γιώργο Μωραϊτη μουσικό που έπιαζε με τη μεγάλους του τραγουδιού όπως η Ρόζα Εσκενάζι, ο Ρούκουνας κ.α.
Αρχικά ας κάνουμε μια περιγραφή για τα βασικά χαρακτηριστικά του οργάνουο. Θα κάνω μία πλήρη καταγραφή με διαστάσεις και σχέδια αφού καταγράφω με λεπτομέρεια όλα τα χαρακτηριστικά καθώς προχωράει η επισκευή.
Το σκάφος είναι από έβενο και κελεμπέκι birde eye. Καπάκι από έλατο. Ροζέτα ξύλινη και περιμετρικά φιλέτα και όστρακα. Περιμέτρικά το όργανα είχε από κατασκευή κριτίκια έβενου με απομίμηση ελεφαντόδοντου. Καράολο με σκαλιστή κεφαλή λέοντα.Τα κλειδιά είναι ιδιαίτερα, δεν έχω ξαναδεί παρόμοια και μπαίνουν από την πάνω μεριά.
-
Ας πάμε τώρα στις εκτεταμένες φθορές που προέρχονται από χτυπήματα/πεσίματα, σίγουρα παραπάνω από ένα καθώς και ''κακουργηματικές'' προσπάθειες επισκευής.
Καπάκι:
Το ελάτινο μάλλον δεν είναι ματιά πρώτης ποιότητας με δεδομένο τα τα όχι πολύ πυκνά νερά του και ότι δεν είναι ισόβενο. Φέρει πολλά ανοίγματα κατα μήκος των νερών.
Ο καβαλάρης από έβενο δεν είναι ο αυθεντικός κολληθηκε με ακατάλληλη κόλλα, μάλλον ατλακόλ, και όταν περάστηκαν χορδές με την τάση, ουσιαστικά γλίστρησε και κατέληξε μισοκολλημένος σε λάθος λοξή θέση αποκαλύπτοντας μία μεγαλη τρύπα περίπου 1.5χ6 εκατοστά κια ένα τεράστιο αποτύπωμα κόλλας.
Η ροζέτα έχει χάσει κάποια από τα οστρακάκια της και το εσωτερικό ξύλινο μέρος της έχει στραβώσει καθώς έχουν σπάσει κάποια κομματάκια της (όχι ιδιαίτερο εμφανές). Λείπουνε κάποια διακοσμητικά φιλέτα επίσης. Το μαύρο τμήμα της ροζέτας (λογικά από κόλλα με σκόνη εβένου) έχει σπασίματα
Περιμετρικά κριτίκια έχει μόνο από την δεξιά πλευρά και όχι σε όλο μέρος της καθώς λείπουν κάποια.
Στην αριστερή πλευρά έχουν αντικατασταθεί τα κριτίκια με κομμάτια από πεύκο.
Απομεινάρια από το δερμάτινο μέρος που κολάν στο κάτω μέρος του λαούτου είναι εμφανή.
Πεναριά από ασετόπαστα καφέ πέρλα σε καλή κατάσταση αλλά προφανώς κολλημένη σε μετέπειτα στάδιο καλύπτει μέρος της όμορφης ροζέτας το οποίο δεν είχε φθορές οπότε δεν μπορώ να φανταστώ άλλο λόγο πέρα της κοκοτεχνίας.για το κόλλημα της.
Εννοείται πως έχει και χτυπήματα και φθορές από πένα αλλά σε σχέση με τα υπόλοιπα ''κακουργηματικά'' είναι πταίσματα.
Στην πρώτη επιθεώρηση πέρασα μέσα φωτάκι και αποκαλυφθήκανε και τα σχισήματα ακόμα και μικρές τρύπες σαν από καρφίτσα.
Αφαιρώντας τον καβαλάρη και χτυπώντας το καπάκι φαίνεται πως έχει και ξεκολλημένα κατά τόπους 3 καμάρια.
Θα γίνει και επιθεώρηση εσωτερικά με μικρή κάμερα και αν επιβεβαιωθεί αυτό θα πρέπει υποχρεωτικά να ανοιχθεί το καπάκι γεγονός που θα ήθελα να αποφύγω για να μην επιβαρυνθεί επιπλέον το ήδη ταλαιπωρημένο όργανο.
Μετά την αφαίρεση του καβαλάρη εύκολα αφαιρέθηκε και η πεναριά, ατόφια, αφήνοντας όμως υπόλλειμα από λεπτό χαρτί ανάμεσα στο ξύλο και την ασετόπαστα.
-
Δημήτρη καλησπέρα, ωραίο όργανο, καλή αρχή!!! μπυρα
-
Ευχαριστώ Νίκο.
Να συνεχίσουμε με τα προβλήματα.
Σκάφος:
Έχει ντούγιες σπασμένες (όχι ξεκολλημένες) οι οποίες είχανε κολληθεί επιτυχώς μεν αλλά λίγο άτσαλα στην εμφάνιση.
Ντούγιες που έχουνε ξεκολλήσει (σχεδόν όλες οι ντούγιες έχουν ξεκολλήματα), κάποιες ακόλλητες και κάποιες κολλημένες στραβά να κάνουν ''σκαλοπατάκι''. Τα κακά κολλήματα αυτά είναι τα πιο πρόφατα, από τον ''κακούργο'' με την ατλακόλ, με την κόλλα να ξεχειλίζει στην ένωση.
Καράολο-μάνικο:
Το μάνικο είναι το κλασσικό ντυμένο με ντούγιες στα χρώματα του σκάφους. Η ταστιέρα είναι λεπτή μάλλον από τριανταφυλλιά σε συνδυασμό με διακοσμητικά φιλέτα ψαροκόκκαλο όπως και η ροζέτα. Στο πλάι έχει το χαρακτηριστικό αυλάκι που αφήνανε για να μπορούν να δένονται εύκολα οι μπερντέδες. Το μάνικο δεν έχει σημαντικά θέματα. Το καράολο είναι βαμένο μαύρο, και η λεντοκεφαλή βαμμένη χρυσή. Τα κλειδιά μπρούτζινα, καλυμένα με μία μπρούτζινη λεπτή πλάκα από πάνω. Η πλάκα πάνω έχει κάποια ραγισματάκια μάλλον επιπόλαια. Κινούνται κανονικά αλλά όταν τα αφαιρέσω θα δω πως δουλεύουνε.
Το ανυσηχητικό είναι η ένωση το μάνικου με το καράολο που φαίνεται σαν να έχει μετατοπιστεί. Περισσότερα με την εξέλιξη των εργασιών.
-
Η εσωτερική παρατήρηση με την κάμερα έδειξε πως το καπάκι ήταν σχεδόν ακόλλητο. Δυο καμάρια μισοκολημένα επομένως το άνοιγμα του σκάφους ήταν αναπόφευκτο και έδωσε πολλά στοιχεία για την ιστορία του οργάνου. Πάμε πρώτα στις παρατηρήσεις και μετά στα συμπεράσματα.
Τα ανοίγματα στο καπάκι είχαν προσπαθήσει να κολληθούνε και έτρεξε κόλλα στο σκάφος.
Η όμορφη ετικέτα του κατασκευαστή έχει λερωθεί με χρυσή μπογιά που χρησιμοποιήθηκε για να βαφτεί η ροζέτα.
Το σκάφος δεν έχει εσωτερικά παραπέτια. Στη δεξιά πλευρά (εκεί που έχουνε παραμείνει τα κριτίκια), έχει τακάκια μικρά στα οποία πιάνει πάνω το καμάρι. Στην αριστερή πλευρά που εξωτερικά φύγανε τα κριτίκια και περάστηκε το ξυλάκι με το πεύκο δεν είχε καθόλου τακάκια.
Το σκάφος έχει δέσιμο με λωρίδες από γάζα βιβλιοδεσίας (τέλα) λευκή κάθετα στις ντούγιες, που λογικά έχει γίνει αρχικά. Από πάνω έχει περασμένη γαλάζια γάζα βιβλιοδεσίας στις ενώσεις των ντουγών (παράλληλα σε λωρίδες). Σε τρίτη φάση έχει επιπλέον γαλάζια γάζα βιβλιοδεσίας πάνω από τις πρώτες γαλάζιες. Τέλος, έχει περασμένα κομμάτια από γάζα λευκή ή κόκκινη στα σπασίματα και ξεκολλήματα.
Ο τάκος (κάτω τάκος) είναι απρόσμενα λεπτός γύρω στα 2 χιλιοστά από έλατο.
Γενικά έχουν τρέξει κόλλες σε πολλά σημεία του σκάφους.
Στο σκάφος στον τάκο έχει σημείωση με μολύβι:
Ν Κοπελιάδης 17-3-'38
Στο καπάκι έχει σημείωση με μολύβι:
Ν Κοπελιάδης και Ν Κωβαίος 13-5-'52
Εκτιμήσεις-συμπεράσματα:
Το όργανο κατασκευάστηκε από τον Εμμανουήλ Ν. Κοπελιάδη πριν το 1900.
Ξαναανοίχτηκε και πεισκευάστηκε το 1938 από τον Ν. Κοπελιάδη (γιος του Εμμανουήλ).
Λογικά θα είχε κάποια ανοίγματα που διορθωθήκανε είτε με τις πρώτες είτε με τις δεύτερες γαλάζιες λωρίδες.
Το όργανο ξαναπαρουσίασε προβλήματα μάλλον, τότε είχε τα σπασίματα τα με που μπήκανε τα επιπλέον κομμάτια παό λευκή και κόκκινη γάζα. Η δεύτερη επισκευή έγινε το 1952 από τον Νίκο Κοπελιάδη και τον Ν. Κωβαίο το 1952.
Συμφωνα με τα στοιχεία που μου έδωσε ο φίλος Παναγιώτης Καγιάφας, ο πατέρας Εμμανουήλ πέθανε το 1933 που ανέλαβε ο Νίκος οπότε δικαιολογεί την επισκευή από τον γιό. Στην επόμενη επισκευή το 1952, ανέλαβε ο γιός με τον Ν. Κωβαίο (κατά πάσα πιθανότα βοηθός. Ο γιός ήταν ήδη μεγάλος και λίγα χρόνια αργότερα στην δεκαετία του 1950 πέθανε.
Καταγεγραμμένα έχουμε λοιπόν 2 επισκευές σίγουρες.
Ακολούθησε και τρίτη επισκευή (άγνωστης ημερομηνίας) όπου λογικά δεν ξανανανοίχτηκε κολλήθηκαν τα πλαϊνά φιλέτα.
Η τελευταία και πιο πρόσφατη επισκευή ήταν η κακουργηματική με την ατλακόλ.
Η ένωση τάκου με μάνικου φαίνεται να έχει θέματα και μάλλον σε κάποια από τις 2 πρώτες επισκευές υπήρξε επέμβαση. Θα επανέλθω με την πρόοδο των εργασιών.
-
Όμορφα, θέλω τη κάμερα :)
-
Νάσο για ποια κάμερα λες;
-
Προχωράω με το καπάκι.
Αφού τετραγωνίστηκε η τρύπα μπήκε μπάλωμα από έλατο. Δυστυχώς δεν είχα έλατο 130 ετών για να συμπληρώσω οπότε έβαλα από ένα καπάκι 20 ετών. Από την εσωτερική πλευρά μπήκε από το ίδο έλατο ενίσχυση, με κάθετα νερά αυτήν την φορά,στην περιοχή που πιάνει ο καβαλάρης καθώς πέρα από την απώλεια πάχους εκεί είχε και 3 σχισίματα. Κανονικά ήθελα να βάλω την ενίσχυση από καμάρι σε καμάρι μα δεν το έκανα και περισόρισα τον χώρο της ενίσχυσης για να μην καλύψω την ιδιόχειρη υπογραφή του Ν. Κοπελιάδη.
Όλα τα κολλήματα αυτά έγιναν με titebond καθώς πιστεύω πως είναι πιο ισχυρή από την ψαρόκολλα απαραίτητο πράγμα για το συγκεκριμένο σημείο.
Το καπάκι είχε πολλά σχισίματα που ενισχύθηκανε με ελατάκι. Όλα αυτά τα κολλήματα γίνανε με ψαρόκολλα.
Στις φωτογραφίες φαίνονται οι ενισχύσεις πριν την τελική μορφοποίηση και το καθάρισμα της περισευούμενης κόλλας.
Τέλος είπα να ανεβάσω και μία φωτογραφία από τον καβαλάρη που κακότεχνα κολλήθηκε με ατλακόλ στην πιο πρόσφατη ''επισκευή'' (ο Θεός να την κάνει επισκευή).
Καταρχάς, προσπάθησε να κολλήσει επίπεδο καβλάρη σε καμπύλο καπάκι χωρίς να του φτιάξει καμπύλη οπότε λογικά ξεκόλλησε . επίσης φαίνονται οι τρύπες που έκανε στον καβαλάρη για τις χορδές που ήταν αλλού για αλλού. Τις τάπωσα με ξύλο για να ξαναγίνουν οι τρύπες εξ αρχής σωστά αυτήν την φορά. Είπα να χρησιμοποιήσω τον ίδιο καβαλάρη παρόλο που δεν είναι ο αυθεντικός αλλά αν δεν πως έχει θέματα θα τον αντικαταστήσω.
Αφησα το σκάφος πιο πίσω γιατί μου φαίνεται πιο δύσκολη δουλειά και πιο επικύνδυνη να διαλυθεί το σκάφος οπότε θέλω να παώ με αργά και προσεκτικά βήματα.
-
Καλή δύναμη καλή επιτυχία Δημήτρη
-
Ευχαριστώ Κώστα.
Έχει μπόλικη δουλειά είναι η αλήθεια.
Το καπάκι μαζεύεται ευκολότερα από το σκάφος αλλά και αυτό έχει σημεία που με έχουν προβληματίσει. Υπάρχουν σχισίματα παράλληλα με τα νερά που είναι ορατά από την έξω μεριά αλλά εσωτερικά δεν έχουν φτάσει ακόμα ως κάτω. Και σε δυνατό φως που τα τσεκάρισα δεν φαίνεται να φτάνουν μέχρι κάτω και σκέφτομαι αν εν τέλει πρέπει να βάλω προληπτικά ενίσχυση για να το προφυλάξω για το μέλλον ή όχι. Το όργανο έχει ανοιχτεί τουλάχιστον 2 φορές ακόμα, αυτή είναι η τρίτη σίγουρα, και μία ακόμα στο μελλον είναι πολύ παρακινδυνευμένη.
-
δημητρη, καλη δυναμη, γιατι σιγουρα θα σου χρειασθει.
ειναι ερειπιο, αλλα στα χερια σου θα γινει σπεσιαλε
-
Νάσο για ποια κάμερα λες;
Αυτή της εσωτερικής παρατήρησης
-
Νασο δες την καμερα.
Αδιαβροχη με ενσωματωμενο ρυθμιζομενης εντασης φως. Ευκαμπτο καλωδιο για να κατευθυνεις οπου θες. Συνδεεται και στο κ7νητο και στο λαπτοπ.
Εδω ειχα δυσκολια γιατι ειχε τη ροζετα και αναγκαστηκα να φτιαξω γατζακια απο καλαμακια για να την κατευθυνω. Με παιδεψε αρκετα αλλα καταφερα να δω αυτο που ηθελα. Για μπουζουκι και κιθαρα οπου εχεις προσβαση να βαλεις χερι και να κατευθυνεις την καμερα ειναι πολυ πιο ευκολα.
Ειναι αγορασμενη απο temu φθηνα. Την εχω καιρο και αν θυμαμαι καλα εκανε 13 ευρω.
Σιγουρα εχει και αλλες με πιο πολλες δυαντοτητες αλλα πιο ακριβες.
Εχω καταγραψει καποια βιντεακια στο παρελθον:
https://youtu.be/RfPejhNHIro?si=PqMhfx-r13uxiJfe
https://youtu.be/VJ3bJsrr0Aw?si=v_6fGWhlMX8LKqEo
https://youtu.be/BkBmUz7tlIM?si=cXHLUAu8SoK_82CU
https://youtu.be/BkBmUz7tlIM?si=cXHLUAu8SoK_82CU
-
Δουλεύοντας το κομπολόι η δουλειά εδώ είναι πίσω. Παρόλα αυτά, προχώρησε λίγο ακόμα.
Κολληθήκανε κομμάτια έλατο για ενίσχυση σε όλα τα σχισίματα, όχι μόνο για τα διαμπερή αλλά και σε αυτά που το σχίσιμο είχε ξεκινήσει αλλά δεν έφτασε μέχρι την μέσα μεριά. Έκανα και μικροεπισκευές στην ροζέτα. Είχε σπασιματάκια. Τα εύκολα τα κόλλησα απλά με κυανοκακρυλική αλλά είχε και κάποια που ενώ δεν έλειπε κομμάτι λόγω συρίκνωσης του ξύλου τα δύο μέρη δεν ακουμπούσανε αφήνοντας ένα μικρό κενό (κάτω από ένα χιλιοστό). Τα κόλλησα με κυανοκρυλική και γέμισα το κενό με την κόλλα και μαγειρική σόδα. Στο τέλος για επιπλέον ενίσχυση άπλωσα και στα δύο μέρη της ένωσης το ίδιο μείγμα κόλλας. Λείπουν και 3 κομμάτακια από την ροζέτα. Δεν φαίνεται άσχημα και δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν θα τα αντικαταστήσω.
Τελικά το καπάκι φαίνεταιπως έδεσε καλά και παρουσιάζει την απαραίτητη ακαμψία.
Το σκάφος έχει πολύ δουλειά όπως προείπα και με προβληματίζει. Σε πρώτη φάση πέρασα εσωτερικά παραάπετια για να ενισχύσω την ακαμψία του σκάφους που είτε λόγω αρχικής κατασκευής είτε λόγω των πολλών ξεκολλημάτων είναι κακή. Στην ουσία αλλάζει τον αρχικό σχεδιασμό του οργάνου αλλά εκτιμώ πως δεν θα μπορούσε να αντέξει ένα τόσο ταλαιπωρημένο όργανο την μεγάλη τάση των χορδών αν θέλουμε να ξανακάνουμε το όργανο λειτουργικό και όχι διακοσμητικό.
-
Μαραθώνιου συνέχεια.
Έπιασα λίγο πιο σοβαρά το σκάφος. Πολύ δύσκολη υπόθεση. Η δυσκολότερη επισκευή που έχω κάνει μέχρι τώρα. Σχεδόν όλες οι ντούγιες είναι ξεκολλημένες ενώ κάποιες είναι σπασμένες ξανακολλημένες σωστά ευτυχώς (λογικά είναι αυτές που ανέλαβε ο γιος του Κοπελιάδη. το μεγαλύτερο πρόβλημα πιστέυω είναι οι στραβοκολλημένες ντούγιες από τις τελευταίες επισκευές. Το όργανο έχει χάσει την φόρμα του και δεν μπορούν να κλείσουνε με τίποτα καθώς έχει και κάποιες συρικνώσεις το ξύλο από τα χρόνια (λογικό για 130 και βάλε όργανο), έχει παραμείνει για πολύ ''ανοιχτο'' και έτσι μένουνε κάποια ''χαώδη'' κενά. Το μεγαλύτερο κενό το συμπλήρωσα με κελεμπεκάκι. Πιστέυω πως θα μαζευτεί σιγά σιγά αλλά σίγουρα στερείται αντοχής. Το σκάφος όπως προείπα δεν έχει εσωτερικά παραπέτια και είναι κάμπτεται σε δυνάμεις στην κατεεύθυνση των χορδών. Για αυτό και του έβαλα εσωτερικά παραπέτια. Βελτιώθηκε αρκετά αλλά όχι όπως θα ήθελα για υτό πρόσθεσα επιπλέον κομματάκι καρυδιά και θα βάλω και επιπλέον παραπέτια ούτως ώστε όταν μπουνε χορδές το στεφάνι που δημιουργείται από τάκους και παραπέτια να είναι τελείως άκαμπτο για να παίρνει αυτό τις τάσεις και να μην επιβαρύνονται οι ντούγιες. Για το κόλλημα των ντουγών χρησιμοπιηθήκε ψαροκολλα που πραγματικά βοηθάει σε τέτοιες δουλειές
Να αναφέρω ακόμα πως οι ντούγιες είναι πολύ λεπτές κάτω από 2 χιλιοστά πάχος και δεν έχει περιθώρια να τριφτούνε τυχόν σκαλοπάτια που θα μείνουνε στις ενώσεις των ντουγών.
Προχώρησα και με τη ροζέτα. Έφτιαξα και συμπλήρωσα τα 3 κομμάτια που λείππανε από την εσωτερική ροζέτα. Αυτά κολληθήκανε με κυανοκρυλική. Καθάρισα και το πλεονάσμα της χρυσή μπογιάς που είχε χρησιμοποιηθεί επανειλημένα γιατί είχε συσωρευτεί στα ανάγλυφα της ροζέτας και είχανε χαθεί κάποια τελείως. Πριν κλειστεί το σκάφος θα βαφεί με χρυσή μπογιά και πάλι.
Ανεβάζω ξανά και μια φωτογραφία της ροζέτας πριν την προσθπηκη των κομματιών που λείπανε
Τέλος να αναφέρω πως ο Κοπελιάδης ήτανε μεγάλος μάστορας. Το συγκεκριμένο σκάφος έχει διπλά φιλέτα όπου το μαύρο φιλέτο είναι έβενος γύρω στο 1 χιλιοστό και το γύρισε κανονικά και ταίριαξε ένα εξαιρετικό σκάφος. Οι ντούγες είναι πολύ λεπτές και το σκάφος παρόλο που έχει έβενο πανάλαφρο. Βέβαια εξαιτίας της πολύ λεπτεπίλεπτης κατασκευής έπαθε μεγάλες ζημιές με πεσίματα και χτυπήματα αλλά δεν παυω να θαυμάζω τη δουλειά του μάστορα βλέποντας την. Εκιμώ πως θα είχε και πολύ καλό ήχο. Δυστυχώς ακόμα και να αποκατασταθεί το όργανο δεν νομίζω να μπορέσει να ξαναπιάσει τον αρχικό ήχο.
-
βλεποντας το απο κοντα, ειναι ενα αριστουργημα του περασμενου αιωνα.
αλλα πολυ ταλαιπωρημενο, και δυστηχως ασχημα επισκευασμενο ανα ζημια που ειχε γινει στο παρελθον.
ευτυχως στα χερια του δημητρη θα γινει η καλυτερη επισκευη, με σεβασμο στον κατασκευαστη >(οχι οπως οι προηγουμενοι) , που δυστηχως καταστρεψαν αντι να διορθωσουν, αρκετα πραγματα...
αλλα να ευχηθω και ενα μεγαλο κουραγιο, γιατι η ανηφορα ειναι πολυ δυσκολη...
-
Σιγα σιγα με σεβασμο κι ολα θα γινουν...........
-
Πέρασα διπλά εσωτερικά παραπέτια για να κρατήσει το καπάκι και να σταθεροποιηθεί το σκάφος. Ταιριάχτηκαν και τα καμάρια στο καπάκι και είναι έτοιμο για να κλείσει. Αφού μαζεύτηκε λοιπόν σκάφος και καπάκι είπα να προχωρήσω και με το τάκο (ένωση με το μάνικο). Τον είχα αφήσει να περιμένει επίτηδες τελευταίο ελπίζοντας πως θα το μάνικο θα ήταν σταθερό. Δυστυχώς όμως δεν ήταν νετάξει οπότε αναγκάτηστηκα να αφαιρέσω το μάνικο. έτσι αποκαλύφθηκε και το ''μεγαλείο'' του τάκου. Ο τάκος αποτελείται από επτά (7) κομμάτια με νερά κάθετα στην κατέυθυνση του μάνικου. Ένα μικρό ξεκόλλημα ανάμεσα σε δύο κομμάτια του τάκου που φαινότανε αποδείχθηκε πως τελικά κατέβαινε σχεδον σε όλην ένωση οπότε έπρεπε να επισκευασθεί.
Πριν πάμε στην επισκευή του τάκου ας ανάφερθούμε στην ένωση τάκου μάνικου και στο μάνικο. Καταρχάς η ένωση δεν ήταν με χελιδονουρά αλλά εντελώς τετράγωνη. Στο κάτω μέρος είχε μια καμπυλότητα τόσο η υποδοχή του τάκου όσο και το ίδιο το μάνικο. Σε μία από τις προηγούμενες επισκευές, είχανε μπει σφήνες από κάτω για την δημιουργία της σωστής κλίσης και έιχε κάποια κενά. Ενδιαφέρον χαρακτηριστικό. Το μάνικο αποτελείται από διαφορετικά ξύλα, χωρίς την χρήση κάποιας σκληρής κόντρας π.χ. έβενος. Στο κεντρικό κομμάτι υπήρχε σχίσιμο στο οποίο καρφώθηκε μικρή σφήνα για να σφίξει και να σταθεροποιηθεί πλευρικά. Συνολικά αποτελείται από επτά (7) μέρη και αυτό.
Η υποδοχή του τάκου επιπεδοποιήθηκε στο κάτω μέρος και θα προστεθεί ένα φύλο από γερό ξύλο για να σηκωθεί και να εγαρμόζει το μάνικο σωστά. Επίσης. Γίνανε 3 τρύπες λοξές για να ενωθεί το μέρος του τάκου που είχε μισοξεκολλήσει από τον υπόλοιπο τάκο. Ίσωε πιο σωστό να ήταν να αφαιρεθεί τελείως ο τάκος και να ξανακολληθεί σωστά αλλά η όλη διαδικασία θα ταλαιπωρούσε ξανά το σκάφος οπότε το απέφυγα. Πιστεύω πως με τις 3 καβίλιες των 8 χιλιοστών και το ξύλο που θα κολλήσω θα είναι μια χαρά.
-
Αφού μπήκαν οι 3 καβίλιες που προαναφέραμε, κολλήθηκε ένα μαονάκι στον τάκο. Η κόλληση σταθεροποιήθηκε με 2 βίδες που μετά το κόλλημα εννοείται αφαιρέθηκαν. Οι τρύπες γεμίστηκαν με ξύλο και κόλλα. Από το ίδιο μαονάκι προστέθηκε και μία σφήνα στο κάτω μέρος του μάνικου για να φτιαχτεί η σωστή κλίση και να ξαναπάρει λίγο ακόμα το πάχος και να κάτσει σωστά. Αφού γίνανε οι απαράιτητες μικρορυθμίσεις για την κλίση κολλήθηκε το μάνικο στη θέση του.
Να αναφέρω ότι ενώ γενικά χρησιμοποιήθηκε ψαρόκολλα για τις κολλήσεις, όλες οι κολήσεις σε τάκο και μάνικο έγιναν με titebond καθώς από την εμπειρία μου σε επισκευές, σε σύγκριση των δύο, η titebond μου φαίνεται και πιο ισχυρή και πιο ανθεκτική τόσο στην υγρασία όσο και στις πιο ψηλές θερμοκρασίες.
-
Φίλε Δημήτρη καλησπέρα ,
Μεγάλο , δύσκολο , ὑπεύθυνο , ἀλλά τόσο ἀπολαυστικό ταξίδι ξεκίνησες !!!!!......
Ἐδῶ φαίνεται ἡ ἀξία τοῦ παρελθόντος τῆς ἰστοσελίδας , τοῦ νά ἔχης , ὅπως καί ὅλοι πιστεύω , τήν δυνατότητα , τήν εὐαισθησία ἀλλά καί τή γνώση ν΄ἀντιμετωπίζης μέ τόν πιό κατάλληλο καί ὑπεύθυνο τρόπο , ἕνα τόσο σημαντικό ὄργανο , ἑνός τόσο μεγάλου τεχνίτη !!!! Καί νά τό ἐπαναφέρης ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ζωήν !!!!!
Σοῦ εὔχομαι μεγάλη καί λαμπρή ἐπιτυχία !!!!
Υ.Γ. Μήν ξεχάσης νά μετρήσης καταλεπτῶς τίς διαστάσεις του , κι ἄν θέλεις , πές τις καί σέ μᾶς . Τέτοιες ευκαιρίες ἐπαφῆς μέ τέτοια ἱστορικά ὄργανα , δέν παρουσιάζονται κάθε μέρα . Καί φυσικά , μήν παραλείψης νά βάλης καί τ'ὄνομά σου , σάν τρίτου ἐπισκευαστοῦ . Ἔτσι , γιά νά μή λένε μερικοί - μερικοί , ὅτι κι ἐμεῖς οἱ ἀφανεῖς ὀργανοποιοί , εἴμαστε τοῦ πεταματοῦ......
-
Ευχαριστώ Λάμπρο για τα καλά λόγια.
Σχετικά με την καταγραφή έχω ανοίξει ήδη ξεχωριστό θέμα στην ενότητα σχέδια και έχω ανεβάσει σχέδια και διαστασεις αναλυτικά.
Δες τον παρακάτω σύνδεσμο ότι χρειάζεσαι:
http://www.luthier.gr/index.php?topic=4605.msg87757#new
-
Ηρωική προσπάθεια!
Καλή επιτυχία Δημήτρη!
-
Στέργιο ευχαριστώ.
Ομολογώ πως πρόκειται για την πιο δύσκολη και απαιτητική επισκευή που έχω ασχοληθεί και έχω κάνει αρκετές.
Προχωράμε με αργάκια προσεκτικά βήματα.
Αφού περάστηκε το μάνικο κανονικά για επιπλέον ενίσχυση της ένωσης περάστηκε μία καβίλια διαμέτρου 12 χιλιοστών σε όλο το πάχος του μόρσου και κατέβηκε και περίπου 2 εκατοστά στον τάκο. Για καλύτερη σταθεροποίηση του όργανου περάστηκε και ένα επιπλέον καμάρι να ακουμπαέι στον τάκο και στα πλαϊνά παραπέτια. Και επειδή ο φόβος φυλάει τα έρημα και μιλάμε για ένα πολύ ταλαιπωρημένο όργανο σκάφτηκε μια υποδοχή βάθους περίπου 3 χιλιοστών που πιάνει μόρσο και σχεδόν όλον τον τάκο. Κολλήθηκε ένα κομμάτι καρυδιά και βγήκε και έξω από τον τάκο και πάτησε πάνω στο νέο καμάρι. Η όλη σκέψη ήταν να μπούνε επιπλέον ενισχύσεις στη στην ευαίσθητη σύνδεση μάνικου τάκου αφού δεν έχει χεληδονοουρά.
-
Προχωράμε με πολύ αργά βήματα και δυσκολίες.
Το σκάφος ουσιαστικά κλείνει. Τρίφτηκε με το χέρι όλο προσεκτικά γιατί οι ντούγιες είναι λεπτές και ταλαιπωρημένες. Το σκαφος έχει πολλές ανωμαλίες όπως μικρά σκαλοπατακια στις ενώσεις, σπασίματα που είχανε κολληθεί προγενέστερα κ.α. Ειδικά για τα σκαλοπατάκια στις ενώσεις, με τις κολλήσεις έγινε μεγάλη προσπάθεια να επανέρθουν αλλά ήταν αδύνατο. Οι ντούγιες έχουνε παραμορφωθεί. Το κελεμπέκι, σε κάποιες ντούγιες έχει κυρτώσει κατά πλάτος. Κάποιες έλλες έχουν συρικνωθεί. Για τον λόγο αυτόν δεν μπορούσε να μπει παλμικό τριβείο και το τρίψιμο έγινε με το χέρι, ντούγα - ντούγα. Μετά το τρίψιμο φάνηκε το όμορφο κελεμπεκάκι bird's eye.
Η ροζέτα μου εχει φάει πολλές ώρες. Λείπανε οστρακάκια και το εσωτερικό περιμετρικό φιλέτο. Έφτιαξα 3 οστρακάκια, τα δύο λείπανε εξ αρχής και το ένα έσπασε με τα τριψίματα. Είχανε δημιουργηθεί και τρύπες στο μαύρο φόντο της ροζέτας. Πιστός στην αρχική κατασκευή τα κενά γεμίστηκαν με σκόνη έβενου και ψαρόκολλα. Στις δικές μου κατασκευές αυτά τα γεμίσματα τα κάνω με εποξεική και σκόνη ξύλου. Με την ψαρόκολλα πρώτη φορά το δοκίμασα και τελικά γίνεται καλό. Πάντως τα οστρακάκια με παιδέψανε πολύ έφτιαξα για να βάλω τα τρία. Τα άλλα σπάσανε ή γινόνταν χάλια. Άσε που χάλασα πάνω από 12 πριονάκια για να τα τελειώσω. Ο Κοπελιάδης ηταν εξαιρετικός μάστορας και τα σχεδιάκια που έφτιαξε θαυμαστά και πολύ δύσκολα. Δεν μπόρεσα να τα αντιγράψω πολύ καλά αλλά κάπως καλά γίνανε. Το εσωτερικό περιμετρικό φιλέτο όπου έλειπε αντικαταστάθηκε με ένα παρόμοιο που αγόρασα. Δεν ταυτίζεται αλλά δεν φαίνεται και άσχημο. Εκτός από αυτά που λείπανε αρχικά, κατά την επισκευή φύγανε και άλλα και από το αρχικό έμεινε περίπου το μισό. Σκέφτηκα να το αφαιρέσω όλο για να είναι ομοιόμορφο, αλλά τελικά είπα να αντικαταστήσω όσα λιγότερα στοιχεία γινεται και ας έχει μια ανομοιομορφία. Ανεβάζω φωτογραφία με τα τελευταία ψιλοστοκαρίσματα και μία φωτογραφία από την αρχική κατάσταση για τη σύγκριση.
-
Μια γρήγορη σημερινή πρωϊνή επίσκεψη στοεργαστήριο.
Αφαίρεσα τα λάστιχα που σφίγγανε την ''γραβάτα'' που πρόσθεσα. Γραβάτα από καπλαμά στα χρώματα της κολάτζας.
Φαίνεται και το σπάσιμο ωτούγιας που κολλήθηκε σε προηγούμενες επισκευές.
Ένα γρήγορο τριψιματάκι στους στόκους της κολάτζας.
Μπήκε και ταμπέλα με το ιστορικό της επισκευής.
Το όργανο είχε εκτεταμένες ζημιές και ανοίχτηκε τουλάχιστον 2 φορές. Πολλά σπασίματα και κατά πάσα πιθανότητα είχε λάβει χώρα αφαίρεση και επανατοποθέτηση του μάνικου. Για αυτό και όλες οι δυσκολίες στην επισκευή.
Η επόμενη κίνηση είναι να ετοιμαστεί το σκάφος για λούστρα πριν την κόλληση του καπακιού.
Παρόλο που μέχρι στιγμής προσπάθησα να ακολουθήσω τις τεχνικές του αρχικού καρασκευαστή στα λούστρα θα νεωτερίσω.
Σκοπεύω να περάσω πρώτα γομαλάκα, σήλερ νίτρου και μετά λούστρο μπάλας αντί για αποκλειστικά γομαλάκα όπως θα έπερεπε.
Ο λόγος είναι ένα ταλαιπωρημένο όργανο και ένα σχήμα με σήλερ νίτρου και λούστρο μπάλας είναι πιο ανθεκτικό από γομαλάκα σκέτη. Αν μελλοντικά βγει κάποια άλλη ζημιά, το όργανο δεν θα αντέξει επιπλέον τριψίματα στα ήδη λεπτά ξύλα του σκάφους.
-
πολυ μου αρεσε η αναλυτικη ταμπελα δημητρη. (και φυσικα ολη η εργασια που εχεις κανει μεχρι σημερα...)
προχωρα ακαθεκτος! :13:
-
Μπράβο Δημήτρη !
Για την υπομονή , το σεβασμό , την προσοχή , για την αγάπη σου ! {celebrate013}
-
Σε ευχαριστώ Στέλιο.
Η ταμπέλα ήθελα να έχει όλες τις λεπτομέρειες γιατί μιλάμε για ένα συλλεκτικό όργανο.
Ηθελα να έχει και το δικό μου όνομα πάνω. Είναι τιμή να σώσεις ένα τέτοιο όργανο.
Όταν με το καλό τελειώσει και παραδωθεί στην ιδιοκτήτρια, σκέφτομαι να φτιάξω και ένα μικρό βιβλιαράκι με τις λεπτομέρρειες της επισκευής και εννοείται το λινκ στο φόρουμ μας.
Τριψίματα σε καπάκι και σκάφος τέλος. Όλα γίνανε προσεκτικά με το χέρι κυρίως. Μείνανε ένα σωρό σημάδια κυρίως στο καπάκι που για να καθαρίσουν θα έπρεπε να χαθεί κρίσιμο πάχος από το καπάκι, πράγμα που δεν ήθελα να γίνει με τίποτα.
Περάστηκαν σκάφος και καπάκιμε γομαλάκα. Ειδικά το καπάκι ρούφαγε την γομαλάκα με που το ακούμπαγες την μπάλα.Παρά τις μικρές ατέλειες δείξανε και τα δύο όμορφα. Θα περαστεί και σήλερ νίτρου και θα ακολουθήσει μετά η κόλληση του καπακιού. Πριν την κόλληση θα βαφτεί και η εσωτερική ροζέτα με ''χρυσή'' μπογιά όπως ήταν αρχικά. Τα τελικά λουστραρίσματα στο τέλος, όλα μαζί. Το μάνικο που είναι σε καλύτερη κατάσταση θα λουστραριστεί μετά την ολκλήρωση όλων των ξυλουργικών εργασιών.
-
Σε ευχαριστώ και εσένα Ιωσήφ.
Τα επόμενα βήματα για το σκάφος είναι βατά πλέον. Το επόμενο δύσκολο κομμάτι είναι το σώσιμο των κλειδιών. Έχουν πολλά θέματα και είναι ιδιαίτερα. Προς το παρόν ξεκίνησα βάζοντας τα σε πετρέλαιο για να καθαρίσουν. Πρέπει να καταφέρω να τα κάνω να δουλέψουν και να μην βάλω καινούργια που είναι η ευκολη δουλειά και πιο αφαλής αλλά θα πρέπει να αλλαξω τη λογική του. υπάρχοντος καράολου.
Έπεται συνέχεια.
-
Ωραιος Μητσε..........
-
Δύσκολη δουλειά Δημήτρη και από οτι βλέπω έδειξε αρκετά καλύτερα τώρα
Η ταμπελίτσα εξαιρετική
Καλή συνέχεια!
-
Ευχαριστώ Νάσο.
Όντως πολύ δυσκολη δουλειά.
Περάστηκε σήλερ νίτρου καπάκι και σκάφος (2 χέρια).
Πριν κολληθεί το κάπακι ήθελα να είναι μαζεμένες όσο πιο πλλλές δουλιές είναι δυνατόν. Οπότε παρόλο που αισθητικά δεν θα το επέλεγα σε δική μου κατασκευή, έβαψα το εσωτερικό της ροζέτας με χρυσή μπογιά όπως ήταν αρχικά. Μαζί έβαψα και την λεοντοκεφαλή με τη χρυσή μπογιά.
Σχετικά με το καπάκι παρόλο που θεωρητικά ήταν έτοιμο για κόλλημα, όσο το παιδεύω βρίσκω και άλλα σημεία βελτίωσης. έτσι πρόσθεσα ένα κομμάτι έλατο στο πάνω μέρος που έλειπε γιατί εκτός από το λειψό μέρος το εναπομείναν ήταν αδυνατισμένο. Στο συγκεκριμένο σημείο θα καλυφθεί με διακοσμητικό για αυτό δεν με ένοιαζε και πολύ αλλά το πρόσθεσα για να ενισχύσω επιπλέον την κόλληση.
Και πάμε στα κλειδιά. Αφού μείνανε σε πετρέλαιο για να καθαριστούν όσο το δυνατόν καλύτερα ξεμονταρίστηκαν και τριφτήκανε. Στο ένα σετ είχε ξεκολλήσει η βάση από την μία μεριά που πιάνει ο ένας άξονας ενός κλειδιού, και ένας από του προηγούμενους επισκευαστούς έκανε πατέντα με ένα σύρμα η οποία λειτουγούσε καλά. Τα κλειδιά κουμπώνουν σε μπρούτζινο εγχάρακτο καπάκι και αυτό στερώνεται στο καράολο. Δεν το είχα ξαναδεί. Λόγω της ταλαιπωρίας δεν είχε καλή εφαρμογή. έχω κάποιες ιδέες για βελτίωση αλλά θα τις αναλύσω αργότερα. Προς το παρόν, ασχολήθηκα με την με το ένα καπάκι των κλειδιών, το πιο παραμορφωμένο, το οποίο εκτός από στραβωμένο , είχε και με κάποι τρόπο και κακότεχνα μεγαλωμένες τις τρύπες που περνάνε τα κλειδιά. Τα κενά τα γέμισα με εποξική ρητίνη (γνωστή και ως plastic steel) που έχει υφή και μεταλλική απόχρωση, για να ξαναγίνουν τρύπες σωστά και ν ακελίσουν τα κενά. Θα τα περιγράψω αναλυτικότερα παρακάτω.
-
με κοντακτ κλινερ αντι πετρελαιου;
(για πιο γρηγορα και ξεκουραστα, -και οχι για καλυτερα- το λεω...)
-
Στέλιο με το πετρέλαιο και τρίψιμο με βούρτσα πήγε αρκετά καλά αν εξαιρέσεις την μυρωδιά του πετρέλαιου.
Τέλος πάντων. Τα κλειδιά ήταν χειροποίητα και πιστεύω πως για την εποχή τους ακριβά. Μεταξύ τους οι άξονες έχουνε μικρή απόκλιση στις αποστάσεις έως και ένα χιλιοστό. Γενικά όλη κατασκευή είναι αξιόλογη και ακριβή. Πιστεύω πως ήταν ένα από τα καλά όργανα του κατασκευαστή. Χειροποίητα μπρούτζινα καλά κλειδιά, σκαλιστά με λεπτομέρειες, κελεμπέκι μουαρέ που είναι ξενόφερτο ξύλο και έβενος, όστρακα διακοσμητικά με μεγάλη λεπτομέρεια κομμένα με το χέρι, ροζέτα λεπτοδουλεμένη, σκαλισμένη λεοντοκεφαλή. Το μόνο που μου κάνει εντύπωση είναι το καπάκι και τα καμάρια. Θα περίμενα σε ένα τέτοιο όργανο πιο ισόβενο καπάκι, αν και ουσαστικά δεν έχω αποψη αν τελικά ο ήχος του ηταν καλός ή όχι.
Ας γυρίσουμε στα κλειδιά. Δεν έχω ξαναδεί παρόμοια. Το βασικό στέλεχος των κλειδιών έχει σπειρώματα με δυο μικρά βιδάκια και σφίγγει πάνω στο μπρούτζινο καπάκι. Το καπάκι έχει πάχος κάποια δέκατα του χιλιοστού, και φέρει σκάλισμα. Το όλο σύστημα με 3 ξυλόβιδες σταθεροποιείται στο καράολο. Παρόλη την εντυπωσιακή εμφάνιση και λεπτομέρεια στην κατασκευή και διακόσμηση, δεν αποτελεί κατ' εμέ αξιόπιστη λύση. Εκτός από τις τρύπες στο ένα κλειδί που είχανε μεγαλώσει και έλειπε μέρος, είχε στραβώσει και το λεπτό καπάκι αλλά και το βασικό στέλεχος των κλειδιών. Η πρώτη αποκατάσταση ήταν το γέμισμα των τρυπών που είχανε ανοίξει με εποξική ρητίνη και ξανάνοιγμα νέων οπών σωστής πλέον διατομής αφού ισιώθηκαν όλα τα στραβωμένα μέρη. Το ταλαιπωρημένο καπάκι έπρεπε να ενισχυθεί. Προσάρμοσα λοιπον ενα λαμάκι αλουμινίου (πάχους 1.4 χιλιοστών) για να μπεί ανάμεσα στο καπάκι και στο στέλεχος του κλειδιού. Η όλη διαδικασία κρίνεται απαραίτητη γιατί δεν υπήρχε περίπτωση να αντέξει την τάση τεσσάρων χορδών. Ειδικά για το κλειδί που είχε γίνει η πατέντα με το σύρμα, αφού σφίχτηκε και σταθεροποιήθηκε όσον το δυνατόν καλύτερα, κολλήθηκε και με εποξική ρητίνη για επιπλέον σταθεροποίηση. Αφού όμως είχε και το σύρμα και την εποξική έπρεπε να κοπεί υποδοχή από το λαμάκι για να πατάει το κλειδί πάνω του.
Στην εποξική ρητίνη πρόσθεσα και ρινίσματα αλουμινίου για επιπλέον ενίσχυση.
Με την προσθήκη των ελασμάτων, μεγάλωσε το πάχος οπότε θα πρέπει να γίνει πατούρα στο καρόλο για να μην εξέχει και φαίνεται το έλασμα.
Έχει ακόμα αρκετή δουλειά που θα περιγράψω σε επόμενο μηνυμα.
-
Μράβο Δημήτρη!
Ερωτεύτηκα κι εγώ την ταμπελίτσα
-
Ευχαριστω Στεργιο.
Ετοιμα και τα κλειδια. Αφου εγινε η πατεντα για την αντοχη τα γυαλισα οσο καλυτερα γινονταν. Το δεξι εγινε καλο αλλα το αριστερο που ηταν και το πιο ταλαιπωρημενο εχει ορατα τα σημαδια του χρονου και της κακομεταχειρισης.
-
Και έφτασε η ώρα να κλείσει το καπάκι. Οι τελευταίες φωτογραφίες πριν το κλείσιμο.
Το καπάκι σφίχτηκε με λάστιχα ενώ χρησιμοπιήθηκε κόλλα titebond. Τώρα απομένει να περάσει την απαιτητική δοκιμασία του σφιξίματος με τα λάστιχα που ασκεί μεγάλη πίεση στο σκάφος. Αν το σκάφος επισκευάστηκε σωστά θα πρέπει να αντέξει μέχρι αύριο.
Ταυτόχρονα, τρίφτηκε το καράολο να διορθωθούν ατέλειες από χτυπήματα κ.α. χωρίς να αφαιρεθεί πλήρως το μαύρο χρώμα.
Περάστηκε και σήλερ νίτρου η περιοχή που θα ξαναγίνει μαύρη αφού μασκαρίστηκε. Μαζί περάστηκε και το μέρος του καράολου που εγκιβωτιστούν τα κλειδιά μετά την προσθήκη μικρών τάκων για να πατάει καλύτερα και να βιδώνονται τα κλειδιά.Θα βαφτεί και αυτό με μαύρο χρώμα.
-
Αφαιρεθηκαν τα λαστιχα και εν τελει το καπακι κολλησε οπως επρεπε. Επιτελους θυνθζει οργανο.
Το καραολο μετα απο ενα καλο χερι αηλςρ και υριψιμο με 400αρι περαστηκε μαυρο ακρυλικο.
Προχωραμε.
-
Τί νά πῶ Δημήτρη ; Ὑποκλίνομαι......
-
Σε ευχαριστω Λαμπρο.
Προς το παρον οι εργασιες ςταματησαν. Απο Σεπτεμβρη παλι στο εργαστηριο.
-
Και μετα απο μεγαλη αναπαυλα, ξανα στο εργαστηριο. Ειχαμε μεινει στην κατασκευη των περιμετρικων φιλετων. Τα αρχικα ηταν κριτικια εβενος και ασετοπαστα απομιμηση κοκκαλου. Αποφασισα να αντικαταστησω την ασετοπαστα με κελεμπεκι οπως ειναι και ο συνδυασμος του σκαφους. Κοπηκανε λοιπον αρκετα μεγαλυτερα σε παχος και πλατος μιας και μετα το κολλημα θα κατεβουν προσεχτικα προσωπο με τα πλαινα αλλα και το καπακι, καθως δεν υπαρχει καθολου περιθωριο να χαθει παχος απο πλαϊνα και καπακι.
-
Κολληθηκαν και τα κριτικια χθες και σημερα εγινε το ξυρισμα απο οτι περισευε με την φαλτσετα. Τελικη μορφοποιηση με λιμα ή ξυστρα και στοκαρισματα πριν τα γυαλοχαρτα.
-
Μπράβο Δημήτρη!!!
-
Οι δουλειες προχωρανε αργα και κουραστικα. Μια τετοιας εκτασης επισκευη ειναι μακραν πιο δυσκολη, απαιτητικη και πιο χρονοβορα σε σχεση με μια νεα κατασκευη. Σε καθε σταδιο πρεπει να κανεις ολες τις κινησεις σου με πολυ προσοχη γιατι ελοχευει ο κινδυνις να κανεις ζημια . Παραδειγματος χαριν, μιας και δεν εχει περιθωρια να κατεβει το παχος του καπακιου τα κριτικια επρεπε να γινουν μεγαλυτερα και να κατεβουν στο επιπεδο του καπακιου με το χερι.
Τελος παντων, παρα τις δυσκολιες η ολη επισκευη εχει μεγαλο ενδιαφερον.
Στην επεκταση της ταστιερας λογω της καταστροφης του καπακιου, επρεπε να φτιαχτει μια γλωσσα να καλυψει την ζημια.Γλωσσα δεν υπηρχε σε αυτο το μεγεθος στο αρχικο σχεδιο, αλλα το εκρινα απαραιτητο.
Εγινε απο κοκομπολο για ταιριαζει χρωματικα με την ταστιερα
Ενας ακομα μεγαλος ενδιασμος ητανε η ταστιερα. Εχει ενθετα φιλετα ξυλο και ψαροκοκκαλο που θελουν αντικασταση λογω ζημιων. Αν το οργανο ητανε δικης μου κατασκευης, θα εβαζα μια νεα ταστιερα απο εβενο, αλλα αποφασισα να κρατησω την αυθεντικη παρα τις αβαριες που εχει. Μολις στεγνωσουν οι κολλες απο την γλωσσα θα περασω τα νεα φιλετα αντικαθιστωντας τα παλια.
Τελος, να αναφερω πως ενω η αρχικη κλιμακα ηταν 73 εκ. σε προγουμενη επισκευη το μανικο ειχε ξανακολληθει και μετακινηθηκε προς το σκαφος. Ειναι καθαρα τα σημαδια απο την μετακινηση των μπερντεδων. Στην παρουσα θεση λοιπον για να πανε σωστα και οι μπερντεδες, (η ενωση στο 11ο ταστο) η κλιμακα θα παει στα 72 εκ.
Αναμενεται η συνεχεια.
-
Αφου αφαιρεθηκαν τα διακοσμητικα φιλετα απο την ταστιερα γιατι ηταν χαλασμενα σε διαφορ σημεια, ανοιχτηκε το καναλι και στο προσθετο κομματι (γλωσσα απο κοκομπολο) για να κολληθουν τα νεα διακοσμητικα - ψαροκοκκαλο με ασπρα φιλετα. Μετα το στεγνωμα των κολλων, ενα πρωτο περασμα με ξυστρα για καθαρισμα. Αρκεταα ικανοποιωτικο το αποτελεσμα. Το κοκομπολο εδεσε ομορφα με την ταστιερα χρωματικα. Το σημειο της ενωσης θα καλυφθει με τον 11ο μπερντε.
-
Goog job!!!
-
Οσο πλησιαζουμε στο τελος τοσο πιο πολυ με αγχωνει. Τριφτηκε ο καβαλαρης για να αποκτησει την καμπυλοτητα του καπακιου. Μετα προτειμαστηκε η επιφανεια κολλησης και κεκινησαν τα λουστρα για το καπακι αφου καλυφθηκε η επιφανεια κολλησης με χαρτοταινια. Τα λουστρα δεν βγαζουν σωστο αποτελεσμα μιας και το καπακι εχει απειρα σημαδια που κανονικα ηθελε ενα καλο τριψιμο να καθαρισουν αλλα δεν εχει αλλα περιθωρια να κατεβει το παχος του. Ετσι θα μεινουνε τα αημαδια σαν παρασημα να υπενθυμιζουμε τα τραυματα της "μαχης" που εδωσε στην ιστορια του σαν πολυπειρος στρατιωτης.
Οταν το παρελαβα εχε μια πεναρια απο ασετοπαστα ταλαιπωρημενη και κολλημενη ετσι ωστε καλυπτε και ενα μερος της περμετρικης ροζετας. Ειχα σκοπο να ξαναχρησιμοποιησω την ιδια αλλα ο Στελιος μου εβαλε την ιδεα να φτιαξω μια καινουργια απο ενα καπλαμα ριζα εξαρχης. Με επεισε. Κολλησα δυο φυλλα καπλαμα ριζα και μετα πο ενα πρωτο τριψιμο, περασα 3 παχια χερια σηλερ νιτρου. Θα τριφτει να επιπεδοποιηθει οσο καλυτερα γινεται μιας και η ριζα εχει πολλες ανομοιομορφιες, θα κοπει θα περαστσι λουστρο και θα κολληθει με βενζινοκολλα οπως ουτως ή αλλως θα κολλαγα και την ασετοπαστα. Στη φωτογραφια μαζι με την αρχικη πεναρια που πλακα πλακα βγηκαν σε παραπλησιο οπτικα αποτελεσμα.
-
Και μια φωτογραφια του καβαλαρη μετα τον σχηματισμο της καμπυλης για να ταιριαξει στο καπακι. Απο κατασκευη ειχε μεγλη καμπυλοτητα το καπακι.
Στο εν τω μεταξυ δινω χρονο στα λουστρα να στεγνωσουν καλα μιας και οι μπερντεδες θα τα ζορισουνε.
-
Εχω κλεισει τα λουστρα καπακι και μανικο και απεμενε μονο το σκαφος που ειχε περαστει μς σηλερ. Περασα και το πρωτο χερι λουστρου στο σκαφος και παρα τις απειρες ατελειες που δεν με αφησαν να το τριψω οπως κανονικα επρεπε με το πρωτο χερι εδειξε ομορφο και ειπα να ανεβασω και μια φωτογραφια.
-
Πολύ ωραίο Δημήτρη!
Τι Λουστράκι έβαλες;
-
Λουστρο μπαλας. Το κλασσικο της βερνιλακ.
-
:13: :-*
-
Οσο πλησιαζω προς το τελος τοσο πιο αργα πηγαινω, θαρρεις και το αγχος μου να πετυχει η ολη προσπαθεια προσπαθει να απομακρυνει την πιθανοτητα αποτυχιας που πεφτει βαρια πανω μου.
Λουστρα τελος. Τελευταιες κινησεις.
Ξαναπερασα το χρυσο χρωμα σε λεοντοκεφαλη και ροζετα γιατι φαινεται πως δεν ειναι ιδιαιτερα ανθεκτικο στην μηχανικη καταπονηση. Το ειχα πρωτοπερασει πρωτο πρωτο. Οταν καλυφθηκε με χαρτοταινια για να μην λερωθει απο την μαυρη μπογια, και με την ταλαιπωρια κατα την διαρκεια των αλλων εργασιων ειχε φθορες και θαμπωσε. Το ξαναπερασα λοιπον και αφου στεγνωσε περασα με το πινελακι 2 χερια λουστρα μπαλας απο πανω αφου εκανα πρωτα σχετικες δοκιμες σε ρεταλι. Το λουστρο μπαλας ειναι πιο σκληρο οταν στεγνωσει και πιστευω να κρατησει καλυτερα. Συν τις αλλοις το χρυσο εδειξε πιο ζωντανο.
Λεπτομερειες τα παραπανω. Σε πιο ουσιαστικες εργασιες, σημαδευεται η ορθη θεση του καβαλαρη και πρεπει να προαρμοστει πια και το υψος του.
Ακομα φτιαχτηκε πατρον απο χαρτι για τη νεα πεναρια βασισμενο στο σχεδιο της παλιας αλλα μικροτερο κατα πλατος για να μην καλυπτει την ροζετα. Ταυτοχρονα το υλικο για την νεα πεναρια ,καπλαμας ριζα, περαστηκε το πρωτο χερι λουστρο πριν κοπει.
-
Μπράβο Δημήτρη, χρόνια σου πολλά κιόλας, εμένα μου αρέσουν και οι ατέλειες που οφείλονται στην παλαιότητα με ότι συνεπάγεται, εύχομαι να σε ανταμείψει ο κόπος σου! μπυρα
-
Και φτάνουμε στην ολοκλήρωση.
Κολλήθηκε ο καβαλάρης. Ο καβαλάρης που είχε πάνω δεν ήταν ο δικός τους αλλά όπως είχα αναφέρει ένας καινούργιος που προσπάθηθηκε ανεπιτυχώς να κολληθεί με ατλακόλ από τον τελευταίο ατζαμή (μάλλον αυτός ευθύνεται και για την τρύπα στο καπάκι). Μεγάλωσα λίγο την επιφάνεια του με έβενο για να εξασφαλίσω καλύτερη πρόσφυση, το ψήλωσα λίγο προσθέτοντας έβενο και έφτιαξα την την καμπυλότητα για να ταιριάζει στο καπάκι. Έκλεισα τις ατζαμίδικες τρύπες και έκανα καινούργιες, έβαλα όστρακο στο πάνω μέρος να πατάν οι χορδές εκεί και όχι στο ξύλο. Κολληθηκε με titebond και όχι ψαρόκολλα. Το action φαίνεται θα βγει αρκετά χαμηλό τόσο που νομίζω πως ίσως θα πρέπει να τον σηκώσω 1-2 χιλιοστά. Θα το δούμε μόλις περαστούνε χορδές.
Η πεναριά που φτιάχτηκε από καπλαμά ρίζα που μου έδωσε ο φίλος Νικόλας (ευχαριστώ φιλαράκι) κολλήθηκε με βενζινόκολλα.
ΑΠό το ίδιο υλικό φτιάχτηκαν και τα 9 καλαμάκια που και αρχικά είχε το όργανο για να ταιριάζει χρωματικά με τιην πεναριά. Με τη σγρόμπια από τον ίδιο καπλαμά έκοψα και τις στριγυλλές απολήξεις από τα καλαμάκια.
Τα κλειδιά φρεσκαρισμένα περάστηκαν και αυτά οπότε τώρα απομένουν οι μπερντέδες και να περαστούν οι χορδές. Έχω ήδη φτιάξει ένα κοκκαλάκι για να πατάνε οι χορδές στην πάνω μεριά για να αντικαταστήσω το κακοφτιαγμένο πλαστικό με ένα ξυλαράκι που είχε. Το μεγάλο στοίχημα φτάνει στην κατάληξη του. Περν΄ντας χορδές να μην μας μείνει στα χέρια είτε ο καβαλάρης είτε το σκάφος το ίδιο. Το μάνικο δεν ήταν σκευρωμένο και ούτως ή άλλωες μια μικρή επιπεδοποίηση και ευθυγράμμιση έγινε. Το μάνικο σε σχέση με το σκάφος έχει μια μικρή κλίση και δεν είναι απόλυτα κεντραρισμένο παρόλο που μπήκε στην παλιά του θέση. Δεν πειράζει. Ούτως ή άλλως στην ανασύνθεση τη σκάφους στο σχήμα του άλλαξε κάπως και ίσως η απόκλιση να είναι από αυτό. Έχω κρατήσει σχέδια από την αρχική μορφή πριν ανοιχτεί οπότε όταν με το καλό ολοκληρωθεί θα το επιβεβαιώσω και αυτό.
Επιστρέφω ελπίζω με καλά νέα.
Στις φωτογραφίες έβαλα και από τη διαδικασία κολλήματος των καλαμακίων και το κομμάτι του καπλαμά που έκοψα τα στρογγυλά.
-
Δημήτρη , γίνεται πολύ ὡραῖο !!! Κουράγιο τώρα , πλησιάζεις......
-
Ευχαριστώ Λάμπρο.
Ουσιαστικά είχε τελειώσει η επισκευή. Το όργανο αρματώθηκε και παρέμεινε κουρδισμένο κανά 2 εβδομάδες. Το μάνικο είχε μία μικρή κλίση προς τα πίσω και και ήθελα να δω αν θα έρθει με την τάση των χορδών τελείως ίσια. Όταν το έφτιαξα το είχα δει αλλά είπα να δω αν θα μπορέσει να έρθει χωρίς να τρίψω την ταστιέρα η οποία είναι λεπτή και δεν ήθελα να την αδυνατίσω επιπλέον. Αφού δεν ήρθε όμως, έβγαλα τους μπερντέδες και έτριψα όσο λιγότερο γινότανε να έρθει σωστά και τώρα ξαναλουστράρω. Όταν τραβήξουν τα βερνίκια θα περάσω νέους μπερντέδες και πιστεύω πως όλα θα πάνε καλά.
Ένα άλλο άγχος που είχα ήταν η σταθερότητα του καβαλάρη μιας και το καπάκι ήταν ιδιαίτερο ταλαιπωρημένο. Φοβόμουνα λοιπόν μήπως και ξεκολλήσει ή σηκώσει το καπάκι πράγμα που δεν έγινε ευτυχώς. Οι χορδές που πέρασα είναι light για να μην επιβαρυνθεί επιπλέον το όργανο.
-
Και έφτασε η ώρα να ακουστεί και αυτό το όργανο. Περάστηκαν χορδές, έγινε το πρώτο σετάρισμα αλλά θέλει λίγο ακόμα δουλειά να φύγουν τα τριξίματα. 9 μήνες δουλειά, πολύς κόπος και τελικά ικανοποίηση. Το όργανο έγινε λιετουργικό αν και με κάποιες δυσκολίες (βασικά στα κλειδιά). Ανεβάζω λοιπόν τελικές φωτογραφίες και ένα πρώτο δέιγμα ήχου. Παρακαλώ για την κατανόηση σας καθώς πρώτη φορά προσπαθώ να παίξω λαούτο.
https://www.youtube.com/watch?v=iMkwzQ5fjHE
-
Συγχαρητήρια φίλε Δημήτρη!!! μπυρα :victory: {celebrate002}
-
Και ένα ακόμα δέιγμα ήχου καθώς χθες το όργανο παραδόθηκε στην ιδιοκτήτρια του. Αυτήν την φορά φώναξα κάποιον που παίζει λαούτο για το βίντεο. Η ηχογράφηση έγινε με κινητό στο εργαστήριο με πρώτη μούρη την μέγκενη.
https://www.youtube.com/watch?v=qcS_JYWBLWo
Ο ήχος του οργάνου πάντως στρώνει με το παίξιμο, το δοκίμασα και εγώ αρκετά, και σύμφωνα και με τον Στάθη που έπιαξε στο βίντεο ο ήχος είναι καλός (γλυκό τον χαρακτήρισε).
Το όργανο είναι πλήρως λειτουργικό με κάποια δυσκολία στα κλειδιά που είναι σκληρά. Καλό action και ένταση στον ήχο.
Οι χορδές που το αρμάτωσα είναι light γιατί δεν θέλω να το επιβαρύνω αλλά παρόλα αυτά ο ήχος είναι στιβαρός. Με δεδομένο το καβαλάρη που είχε οι χορδές που μπαίνουν πια θα είναι με μπίλια και όχι με θηλειά. Ο καβαλάρης ενισχύθηκε καθώς μεγάλωε η επιφάνεια του και μπήκε και στο πάνω μέρος όστρακο και κόκκαλο επιπλέον για να πατάνε οι χορδές.