Η Πύλη των Ελλήνων Οργανοποιών
Παρουσίαση Οργάνων => Παρουσίαση κατασκευών => Μήνυμα ξεκίνησε από: sakkalis στις Ιανουαρίου 11, 2022, 09:27:06 πμ
-
Καθώς πάντα μου άρεσε ο ήχος των blues ήτανε στα πλάνα μου να φτιάξω μια resonator. Η όλη ιδέα ήτανε να φτιαχτεί αντί με ετοιματζίδικο κώνο να φτιαχτεί από ένα παλιό μεταλλικό δίσκο της μητέρας μου. Η όλη ιδέα ήτανε για συναισθηματικούς λόγους, όταν ''έφυγε'' η μάνα μου. Όταν τον Σεπτέμβρη έφυγε κι ο πατέρας, τελειώνοντας τα διαδικαστικά, επέστρεψα στο άδειο πατρικό και μάζεψα τον παλιό δίσκο. Πήγα και στον Παντελάκο και πήρα και το κελεμπέκι για την κατασκευή. Το όνομα της πρότυπης αυτής κατασκευής (ALEXO) όπως φώναζε ο πατέρας μου την μάνα.
Κλείνοντας με τα συναισθηματικά εδώ, πάμε στο κομμάτι το καθαρά τεχνικό.
Η όλη κατασκευή του σκάφους (πλάτη, καπάκι και πλαϊνά) αποφασίστηκε να γίνει από καπλαμά κελεμπέκι μουαρέ, αγορασμένο όπως προείπα από τον Παντελάκο. Στο καπάκι μιας και δεν έβγαιναν ακριβώς οι διαστάσεις μπήκε κεντρικά μια λωρίδα καστανιά (από καστανιά θα γίνει και το μάνικο). Μετά από πολύ μελέτη διαφόρων κατασκευών προέκυψε το σχέδιο με βάση τα δεδομένα υλικά. Η κατασκευή δεν είναι προφανώς η τυπική dobro resonator όπως αυτές που έχουν παρουσιαστεί και εδώ στο φόρουμ μασ την ουσία κάτι υβριδικό που πιστεύω να βγάλει ήχο resonator.
Η ιδέα ήτανε να φτιαχτεί ένα όργανο με πολλές εναλλακτικύς ήχους. Το ζητούμενο ήταν να έχει και ακουστικό και ηλεκτρικό ήχο. Έτσι θα φέρει και διπλό μαγνήτη με ράγες. Θα έχει ηχητική οπή στο πάνω μέρος με εναλλακτιή να κλείνει (να ταπώνεται) για την αποφυγή μικροφωνισμών όταν δουλεύει σαν ηλεκτρική.
Ξεκινάμε τις φωτογραφίες πρώτα με το σχέδιο πάνω σε κόντρα πλακέ.
-
Πρώτα κόπηκε η πλάτη που είναι book matched.
Κολληθήκαν τα καμάρια και σχετικό ενισχυτικό φιλέτο στην ένωση.
Για το καπάκι κολληθήκαν δυο κομμάτια (δεν είναι book matched). Κεντρικά στην ένωση για λόγους εμφάνισης αλλά και γιατί το ξύλο ήταν ίσα ίσα μπήκε φιλέτο καστανιάς.
Κόπηκε η τρύπα στις διαστάσεις του δίσκου. Για την στερέωση του δίσκου φτιάχτηκε στεφάνι από κόντρα πλακέ θαλάσσης με πατούρα εσωτερική για να πατάει ο δίσκος στον οποίο πάνω θα πάει γέφυρα μεταβλητού ύψους. Κολλήθηκε πάνω στο καπάκι, καθώς και ένα επιπλέον καμάρι. Το στρογγυλό κομμάτι που κόπηκε από το καπάκι κρατήθηκε. κόλλησα πάνω σε αυτό καμάρια σε ύψος τέτοιο που να μπορεί να πατάει πάνω στην πατούρα του στεφανιού και να ταπώνεται αφού αφαιρεθεί ο δίσκος και η μεταβλητή γέφυρα να πατάει εναλλακτικά πάνω σε αυτό και όχι στο μεταλλικό δίσκο.
Όπως προανέφερα πρόκειται για πρότυπη κατασκευή που το σχέδιο της τελειοποιείται κατά την κατασκευή.
Το παλιό δισκάκι έχει διάμετρο 22,5 εκατοστά και καθώς ήταν πολυχρησιμοποιημένο έφερε τα σημάδια της χρήσης. Αφού χτυπήθηκαν και ίσιωσαν κάποια μικροβαθουλώματα γυαλίστηκε και έγινε έτοιμο για τοποθέτηση.
Το σχήμα της κιθάρας βασίστηκε πάνω σε σχέδιο μπλουζ ακουστικής κιθάρας της Martin μόνο που έγινε κοφτή. Η ένωση θα γίνει στο 12ο τάστο και η κλίμακα θα είναι 63 εκατοστά.
-
Δημήτρη μας συγκίνησες
Δεν έχω αμφιβολία ότι θα γοητευτούμε (-και θα νοστιμευτούμε)
Καλή ευκολία...
-
μπραβο δημητρη!
αυτες οι ντετικεϊτιτ κατασκευες ειναι κ οι καλυτερες, αυτες που σε ταξιδευουν κ σε "γεμιζουν" πραραπανω.
αναμενουμε με ιδιαιτερο ενδιαφερον!
-
Με το καλο ρε φιλε να το ακουσουμε.Εχω φτιαξει κι εγω οργανα με αφιερωση στον πατερα μου που εχασα και σε νοιωθω.Να ζησεις να τους θυμασαι .......
-
Γειά σου ρε Δημήτρη.
Πράγματι με συγκίνησες και τα λόγια σου αποδεικνύουν για μια ακόμα μια φορά το τι άνθρωπος είσαι.
Στο φόρουμ υπάρχουνε παιδιά ... και είσαι από τα πρώτα!
Την αγάπη μου!
-
Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τα καλά σας λόγια. Η αλήθεια είναι πως εδώ είαστε μια παρέα που πέρα από το μεράκι ερχόμαστε και κοντά σαν άνθρωποι και αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Προχωρησα λίγο ακόμα. μορφοποίησα τα καμάρια, έκοψα ταστιέρα και κολλήσα τα τμήματα για το μπράτσο.
Ανεβάζω φωτογραφίες από πλάτη και καπάκι. Στο καπάκι έβαλα πρόχειρα το μεταλλικό δίσκοκαι τον μεταβλητού ύψους καβαλάρη (παλισανδρενιο) μαζί με την ταστιέρα για μια πρώτη εικόνα πως θα βγει το όργανο. Η αλλη φώτο είναι με το στρογγυλό τμήμα το καπακιού που κόπηκε και με την ηχητική οπη ταπωμένη. Το στρογγυλό αυτό κομμάτι ενισχύθηκε με καμάρια για να μπορείς να έχεις την δυνατότητα να πάιξει με διαφορετικό ήχο. Μιας και ο δίσκος βγαίνει πιο ψηλά από το καπάκι ενώ αν μπεί ο ξύλινος δίσκος θα είναι στο ίδιο επίπεδο με το καπάκι, απατούνται διαφορετικά ύψη καβαλάρη. Αυτήν την απαίτηση καλύπτει ο μεταβλητού ύψους καβαλάρης. Η ταστιέρα είναι παντούκ μπαριολέ σε κοκκινωπή και λευκή απόχρωση. Θα ταιριάζει με το σκάφος που η σκέψη μου είναι να χρησιμοποιηθεί εμποτισμός για πορτοκαλοκίτρινη απόχρωση. Είχα κάνει κάποοιες δοκιμές που έιχαμε συζητήσει και εδω για την χρήση φυυσικών χρωστικών με κουκουρμά και πατζάρι. Έχω σκοπό να χρησιμοποιήσω το μίγμα που είχα φτιάξει (τ'ακούς Ιωσήφ; ).
Τέλος κολλήθηκαν τα τμήματα του μπράτσου από καστανιά (μονοκόμματη). Εννοείται πως θα μπει και βέργα.
-
Μπράβο βρε Δημήτριε!!! εύχομαι η ALEXO να σου βγει τέλεια!!! μπυρα
-
Γυρίστηκαν και τα πλαϊνά από το ίδιο κελεμπέκι και κολλήθηκε και εσωτερικό περιμετρικό φιλέτο.
Το γύρισμα των πλαϊνών με παίδεψε πολύ καθώς η κιθάρα είχε σχεδιαστεί να έιναι κοφτή και οι καμπύλες ήτα πολύ μικρές.
Αφου προσπάθησα με διάφορα σίδερα που έχω και έκαψα για τα καλά το ξύλο, τελικά η δουλειά έγινε με ένα προφίλ αλουμινίου που είχα σταθεροποιήσει στην μέγκενη και θέρμαινα με το φλόγιστρο. Αυτό με βόλεψε και τέλειωσε η δουλειά γρήγορα.
Τα πλαϊνά μπήκανε πάνω σε σολέρα και σφιχτήκανε για να κρατήσουν το σχήμα τους.
Επόμενη κίνηση είναι κοληθούνε τάκος και μπράτσο και να ακολουθήσρει το καπάκι.
-
Κολλήθηκε το μάνικο με τα πλαϊνά.Αν τα καταφέρω θα συνεχίσω το βράδυ.
-
Χτες το βραδυ ολοκληρώθηκε το σκάφος και σχηματοποιήθηκε και το καραόλο. Έγινε η τρύπα στο καπάκι για τους μαγνήτες και έφτιαξα και μία ξύλινη βάση για τον μαγνήτη. Η επιλογή μου ήταν να χρησιμοποιηθεί συνδυασμός κελεμπέκι και καστανιά από ξύλα. Το μπράτσο και το καράολο έγιναν απο καστανιά. Στο καράολο έγιναν οι τρύπες για τα κλειδιά αλλά ως γνωστόν επειδή η μα..ία καραδοκεί, οι τρύπες έγιναν πιο πάνω απ'ότι έπρεπε καθώς μετρήθηκαν με άλλα κελιδιά και όχι με αυτά που θα μπουν τελικά. Έτσι ταπώθηκαν οι λάθος τρύπες με καβίλιες και ανοίχτηκαν νέες στην σωστή θέση. Κολλήθηκε καπλαμάς από κελεμπέκι και καλύφθηκαν.
-
Δημήτρη είναι ολοφάνερο ότι είσαι πάνω στην έξαψη της κατασκευής !
Καλή πορεία και μπυρα στην υγειά σου !
-
Τέλος η μορφοποίηση και προχώρησ στα τριψίματα μέχρι 400αρι.
Αρχίζει η διαδικασία λουστραρίσματος. Πριν όμως το λουστράσμα είχα αποφασίσει να χρωματίσω με εμποτισμό (με φυσικά υλικά) την κιθάρα.
Είχα πάρει πατζάρια και έβγαλα το χρώμα τους σε οινόπνευμα. Δοκίμασα επίσης με σαφράν και κουρκουμά.
Περάστηκε ένα χέρι κόκκινο (από πατζάρι) στην πρώτη φωτογραφία.
Ακολούθησα άλλο 'ένα χέρι κόκκινο και ένα χέρι πορτοκαλί (κουρκουμας).Οι φωτογραφίες είναι πρν καλοστεγνώσει το διάλυμα.
Μάλλον αφού στεγνώσει καλά, παιρνάω άλλο ένα 400αρι γυαλόχαρτο και μετά άλλη μία κόκκινο πριν τα λούστρα.
-
Ο εμποτισμός ολοκληρώθηκε με 2-3 χέρια ακόμα κόκκινο και ένα πορτοκαλί.Ενδιάμεσα πέρασα και ένα χέρι γομαλάκα
Από χέρι σε χέρι παίρναγα και ένα ελαφρύ γυαλοχαρτάρισμα με 400αρι.
Ξεκίνησα τα λούστρα. Επιλέχθηκε ένα αλκυδκικό βερνίκι που παρόλο που αργεί πολύ να στεγνώσει (36 ώρες στους 10 βαθμούς) έχει όμορφο αποτέλεσμα. Πέρασα το πρώτο χέροι με πινέλο αφού το αραίωσα γύρω στο 20% για να ποτίσει το ξύλο. Αφού στεγνώσει καλά, θα περαστεί ξανά γυαλόχαρτο 400 (ή και 320 πιο πριν -εξατρτάται από το αποτέλεσμα). Αν χρειάζεται θα περαστεί άλλο ένα αραιωμένο πριν το τελικό βερνίκι.
Το χρώμα βγήκε όμορφο και με το βερνίκι. Το καπάκι μωβίζει ελαφρά.
Ωραία απόχρωση πήρε και η καστανιά.
Αν ενδιαφέρεστε θα δώσω και πιο πολλές λεπτομέρειες για την όλη παρασκευή και διαδικασία του εμποτισμού.
-
Μπράβο σου Δημήτρη , πολύ όμορφη και ωραία ιδέα για κατασκευή !!
-
πολυ ωραιο το κοκκινο βγηκε!
-
Γειά σου Μητσάρα μου!!! Βγάζει μάτι το χρωματάκι!!
-
Πολύ ωραία φίλε Δημήτρη, ΝΑΙ! αν θέλεις πές μας δυο λόγια για τα χρώματα κ.τ.λ.
-
δημητρη το αλκυδικο, ειναι πολυουρεθανης ενος συστατικου;
με τι ειδους διαλυτικο το αραιωσες;
(θελω να πω, μηπως μπορουσες να βαλεις σκλυρηντη)
-
Στέλιο όταν λέμε αλκυδικής βάσης μιλάμε ότι η ρητίνη είναι συνθετικό έλαιο. Το χρώμα είναι δηλαδή αυτό που λέμε λαδομπογιά. Δεν είναι πολυουρεθάνης. Είναι ενός συστατικού και ουσιαστικά δεν παίρνει σκληρυντή.Υπάρχουν χρώματα που έχουν συνδυασμένη ρητίνη αλκυδική και πουλυουρεθάνη (alkyd urethane) που είναι ενός συστατικού, αλλά δεν μιλάμε για κάτι τέτοιο. Το διαλυτικό του είναι κλασικό νέφτι.
Νίκο για τον εμποτισμό θα ανοίξω νέο θέμα να τα γράψω αναλυτικά.
Το κόκκινο βγήκε όμορφο τελικά.
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.
-
α για αυτο ειπες οτι αργει να στεγνωσει...
ειχα υπ οψιν ενα αλκυδικο πολυουρεθανης το οποιο επαιρνε σκληρυντη, αυτο που ειπες και εσυ alkyd urethane
-
ας πουμε κατι τετοιο στη δικη σου περιπτωση δεν μπορουσε να μπει;
https://www.diystore.gr/el_GR/vivehard-%CF%83%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%81%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-vivemetal-375ml.html (https://www.diystore.gr/el_GR/vivehard-%CF%83%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%81%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-vivemetal-375ml.html)
-
Στελιο κανει, απλα μην νομιζεις οτι σκληραινει και πολυ. Η επιταχυνση του πολυμερισμου δεν με νοιαζει. Το φινιρισμα στο αργο στεγνωμα ειναι καλυτερο.
-
Όταν οι πίτες της Αλέξως αντάμωσαν τα μπλουζ
Λένε πως τα ηπειρώτικα έχουν πολλά κοινά στοιχεία με τα μπλουζ. Θες οι πεντατονικές, θες το αργό βαρύ επαναλαμβανόμενο τέμπο; Δεν ήταν δα και κανένας σπουδαγμένος μουσικός για να μπορεί να πει με σιγουριά. Καλά όλα αυτά τα μουσικολογικά αλλά οι πίτες της Αλέξως που κολλάνε;
Η Αλεξάνδρα ήρθε μεγαλοκοπέλα από τα Γιάννινα στην Αθήνα να παντρευτεί, με προξενιό βέβαια. Είχε βλέπεις μέχρι τότε απορρίψει κάμποσα προξενιά που της φέρανε τα αδέρφια της. Κάτι στρατιωτικούς, κάποιους καθώς πρέπει, κάτι εισοδηματίες, όμως σε αυτό το προξενιό ήτανε γραφτό να πει το ναι. Της καλάρεσαν βλέπεις τα ροδοκόκκινα μάγουλα του Σακκαλή, όπως συνηθίζε να λέει. Μικρασιάτης ο Σακκαλής. Μερακλής και γερό ποτήρι. Αυτός την φώναζε Αλέξω. Αυτή μεγάλη μαστόρισσα στις πίτες, ηπειρώτισσα γαρ. Διάλεγε σχολαστικά το αλεύρι της. Μόνο χύμα από τον Θεόφιλο. Πρέπει να είναι σκληρό για να βγαίνει κρατσανό το φύλλο του έλεγε. Το φύλλο που το άνοιγε με μαεστρία με την βέργα της, ψιλό – ψιλό. Για την γέμιση έβαζε σπανάκι, σέσκουλα, άγρια χόρτα που μάζευε με τον Σακκαλή παρέα. Έβαζε και λιγάκι ρύζι να τραβάει τα υγρά.
Μέχρι και τα τελευταία της παιδευότανε με τις πίτες. Λίγο να κρατιέται από τα έπιπλα, λίγο να στηρίζεται στο μπαστούνι της, λίγο να τη βοηθάει κι ο Σακκαλής, έκανε κουράγιο και έφτιαχνε τις πίτες της. Φόρτωνε την κατάψυξη ταψιά, για να δίνει που της τα ζήταγε, έτσι για να έχει να ΄΄ψένει’’. Εκείνος της αποχαιρέτησε ένα Σαββάτο βράδυ του Γενάρη. Πρόλαβε να τον χαιρετήσει κορασμένη και να του δώσει την ευχή της πριν πέσει σε λήθαργο. Άλλη μια μέρα ακόμα άντεξε και έτσι χωρίς να ξαναμιλήσει σε κανέναν έφυγε ήσυχα - ήσυχα και αθόρυβα όπως ακριβώς ήταν κι η ζωή της.
Αυτός φύλαγε τις πίτες στην κατάψυξη αρνούμενος πεισματικά να της ψήσει. Πέρασαν μήνες και το πήρε απόφαση πως οι πίτες έπρεπε να εκπληρώσουν τον σκοπό τους. Τις έψησε λοιπόν μέχρι και την τελευταία σαν να της έκανε μνημόσυνο, τρισάγιο. Τι να σου κάνουνε οι παπάδες κι οι εκκλησιές, τα κεριά και τα λιβάνια; Η μυρωδιά της πίτας που ψήνεται και μοιράζεται σε αγαπημένους, ήταν το καλύτερο μνημόσυνο για την Αλέξω.
Την μερα που έφυγε πια κι ο Σακκαλής, τακτοποίησε τα της κηδείας και γύρισε στο άδειο πλέον πατρικό. Η ησυχία που επικρατούσε εκκωφαντική. Ανοιγόκλεινε τα ντουλάπια, γυρνούσε γύρω - γύρω. Στο ξεχαρβαλωμένο ντουλάπι της κουζίνας ο παλιός μεταλλικός δίσκος. Σ’αυτόν σερβίριζε η Αλέξω τις όμορφες πίτες της, το κομμένο τυρί, τα καλούδια που φίλευε τα εγγόνια της όταν της τα ‘φερνε να τα δει. Το μάζεψε κι αυτόν μαζί με κάποια ακόμα πράγματα. Πήγε μετά στο ξυλεμπορικό κι αγόρασε την απαραίτητη ξυλεία. Το είχε σχεδιάσει από καιρό. Με αυτόν τον δίσκο για ηχείο και την ξυλεία θα έφτιαχνε μιαν κιθάρα, ας πούμε resonator. Μια κιθάρα με μεταλλικό ήχο απ’αυτές που παίζουνε τα μπλουζ. Και το όνομα αυτής το είχε αποφασίσει κι αυτό καιρό τώρα, Alexo.
Άφησε να περάσει λίγο κι ο καιρός, να το χωνέψει μέσα του πριν αρχίσει την κατασκευή. Τα ξύλα τα χρωμάτισε με φυσικές χρωστικές. Έτσι έβαφε και τα υφαντά που έφτιαχνε η Αλέξω στο αργαλειό. Αυτή του είχε πει τον τρόπο. Δούλεψε με χαρά και ανυπομονησία. Λαχταρούσε να την ολοκληρώσει και να την ακούσει να τραγουδάει. Την Αλέξω δεν την πολυθυμότανε να τραγουδάει. Μπορεί να έφταιγε η πίκρα της απώλειας που βίωσε και την σημάδεψε; Μπορεί και να ντρεπότανε. Ποιος μπορεί να πει με σιγουριά; Αυτή όμως η Alexo πρέπει να τραγουδήσει στα χέρια πια του εγγονού. Του αρέσουνε κι αυτού τα μπλουζ βλέπεις. Τι πιο καλό μνημόσυνο μπορεί να κάνει για την Αλέξω τώρα, αφού πια οι πίτες της τελειώσανε εδώ και κάμποσο καιρό;
-
Γειά σου ρε λεβέντη Δημήτρη!
Εύχομαι η Alexo να τραγουδάει όμορφα στα χέρια του γυιού σου! Αλλά και χωρίς αυτήν, είναι σίγουρο ότι θα είναι κάθε μέρα και κάθε στιγμή για πάντα στην μνήμη σου. Γιατί Αλέξω είναι πάντα μία και μοναδική!
Καλό καλοκαίρι σε όλους!
-
Δημήτρη μάς ταξίδεψες.
Και μας συγκίνησες.
...αλλά θέλουμε και συνέχεια, μας φάνηκε λίγο. Ωραία τα γράφεις!
καλό καλοκαίρι
-
Μπράβο Δημήτρη !
-
α ρε μπαγασα μας πηραν τα ζουμια...
σε ευχαριστουμε!
-
Συγχαρητήρια φίλε....!!!!!!!!!!!
-
Πέρα από την συγκίνηση, Δημήτριε όντως τα γράφεις και πολύ ωραία, Να ζήσετε να την θυμόσαστε και αυτή θα σας βλέπει και θα σας καμαρώνει!!! να παίζετε και κάνα κομμάτι στην κιθάρα, εκπληκτική και η κιθάρα, όπως άλλωστε ήταν και η ίδια η Αλέξω που έδωσες το όνομα στην κιθάρα.
-
Ευχαριστώ πολύ όλους σας για τα καλά σας λόγια. Το κείμενο ήταν απλά μια ανάγκη για εμένα να το γράψω για αυτό και το μοιράστηκα. Τέλος όμως με τα συγκινισιακά μου. Πάμε στα της κατασκευής.
Η κιθάρα αρματώθηκε και δοκιμάστηκε. Θέλει όμως διορθώσεις. Ταστάρουν κάποια τάστα, θέλουν βγάλσιμο οι χορδές και τρίψιμο - σετάρισμα. Έκανα την βλακεία και ενώ είχα κλειδιά καινούργια, χρηισμοποίησα κάτι πιο παλιά γιατί μου άρεσαν καλύτερα τα λευκά κλειδιά να αλλάξω απλά τα πλαστικά. Δυστυχώς όμως τα παλιά με πρόδωσαν, και οι δυο μπάσες χορδές ξεκουρδίζουν αμέσως. Οι τέσσσερες πρίμε παίζουν μια χαρά. Θα την κρατήσω λίγο ακόμα έτσι, για να δω πως θα συμπεριφερθεί το μάνικο υπό τάση και μετά θα αλλάξω όλα τα κλειδιά και θα σετάρω.
Ας πούμε και κάτι θετικό.
Ο ήχος είναι δυνατός και με πολύ καλό sustain. Πραγματικά πολύ καλό sustain. Ο ήχος της πιο μεταλλικός από ακουστική αλλά λιγότερο μεταλλικός από ότι περίμενα. Η κιθάρα φέρει ένα διπλό μαγνήτη (με ράγες σε σειρά) με επιλογή 3 συνδυασμών (1, 2 , 1και2 μαζί). Ο ήχος με τον πρώτο μαγνήτη είναι πιο ακουστικός. Με τον 2ο ηλεκτρίζει κάπως και με τους δυο μαζί έχει καθαρά ηλεκτρικό ήχο. Μου άρεσε τελικά το αποτέλεσμα παρόλο που ο μαγνήτης είναι κινεζιά. Μόλις την σετάρω θα ανεβάσω και τελικές φωτογραφίες καθώς και ήχο άμα ψήσω τον πιτσιρικά να δεχθεί να ανέβει στο youtube το βίντεο. Ήδη παίζει με την κιθάρα, αλλά δεν δέχεται να ανεβάσω βίντεο ο μπαγάσας.
-
Ηλεκτροακουστική κιθάρα τύπου resonator
Μετά από πολλά κύματα (αλλαγή κλειδιών, ξανατρίψιμο των τάστων, ρυθμίσεις βέργας) ολοκληρώθηκε κι η κατασκευή αυτή οπότε έφθασε κι η ώρα της αναλυτικής παρουσίασης αυτού του οργάνου. Πάμε λοιπόν με τα χαρακτηριστικά του:
Σώμα (καπάκι, πλάτη και πλαϊνά) καπλαμάς κελεμπέκι μουαρέ
Μάνικο από καστανιά με βέργα διπλής
Καράολο καστανιά με καπάκι κελεμπέκι καπλαμά. Το κάλυμα της βέργας ξύλινο από καστανιά.
Ως κώνος χρησιμοποιήθηκε ανοξείδωτος δίσκος με προϊστορία που έχω αναφέρει προηγουμένως.
Καβαλάρης παλίσανδρος μεταβλητού ύψους αγορασμένος από ebay με έτοιμο intonation που φαίνεται να είναι σωστό για τις πρώτες χορδές που αρματώθηκε το όργανο. Έγινε μικρή τροποποίηση για να δέσει με το όργανο.
Κλειδιά και χορδοστάτης ανοξείδωτος και από ebay επίσης.
Το όργανο φέρει διπλό μαγνήτη ράγα με διακόπτη και επιλογή 3 συνδυασμών και κύκλωμα με δυο διακόπτες (tone-volume). Βάση μαγνήτη και διακόπτη ξύλινη ιδιοκατασκευή από καστανιά.
Ταστιέρα παντούκ μπαριολέ με dots από abalone
Όλα τα ξύλινα μέρη χρωματίστηκαν με εμποτισμό στην πορτοκαλοκκόκινη απόχρωση με φυσικές χρωστικές
(βλ. http://www.luthier.gr/index.php?topic=4299.msg82386#msg82386 (http://www.luthier.gr/index.php?topic=4299.msg82386#msg82386) )
Βερνίκι αλκυδικό.
Η κλίμακα είναι 63 εκ. Το καλούπι που χρησιμοποιήθηκε ήταν από μια Martin του 1918 ακουστική κιθάρα για μπλουζ, εξού και η ένωση στο 12 τάστο. Το σχήμα βγήκε επομένως από την κιθάρα αυτήν απλά έγινε κοφτή. Αυτή είναι η τρίτη κιθάρα που φτιάχνω στο καλούπι αυτό. Προηγηθήκαν μία semi acoustic ηλεκτρική και μία ακουστική.
http://www.luthier.gr/index.php?topic=3376.0 (http://www.luthier.gr/index.php?topic=3376.0)
http://www.luthier.gr/index.php?topic=3980.msg73898#msg73898 (http://www.luthier.gr/index.php?topic=3980.msg73898#msg73898)
Οι διαστάσεις του σκάφους:
Πλάτη: 33,5εκ. η μεγάλη καμπάνα -22,5 εκ. η μικρή
Μήκος: 46 εκ.
Βάθος: 8.7 -9.5 εκ.
Η ένωση σκάφους με μάνικο έγινε με ισπανικό τακούνι.
Πρόκειται για μία ιδιοκατασκευή τύπου resonator καθώς δεν χρησιμοποιεί τον κλασσικό κώνο (dobro) αλλά στρογγυλό ανοξείδωτο πιάτο διαμέτρου 22 εκ. Το πιατάκι στηρίχθηκε σε στεφάνι από κόντρα πλακέ θαλάσσης. Περιμετρικά περάστηκαν και βίδες για επιπλέον πάκτωση του στεφανιού αλλά και για να δωθεί μία πιο μεταλλική εμφάνιση στην κατασκευή.
Γενικές παρατηρήσεις.
Το όργανο είναι και ακουστικό και ηλεκτρικό. Ο αρχικός σχεδιασμός περιελέμβανε και καπάκι-τάπα για την ηχητική οπή καθώς και ξύλινη επιφάνεια (καπάκι) για την αντικατάσταση του κώνου και ενναλλακτικό ήχο λιγότερο μεταλλικό αλλά παρόλο που κατασκευάστηκαν λόγω περιορισμένου χρόνου δεν δοκιμάστηκαν και αφέθηκαν οι δοκιμές αυτές να γίνουν στο μέλλον. Ο ήχος με τον μεταλλικό κώνο είναι αρκετά δυνατός με διάρκεια αλλά τον περίμενα πιο μεταλλικό στην ακουστική του έκδοση. Με τον μαγνήτη ο ήχος είναι καθαρά ηλεκτρικής και τουλάχιστον στα αυτιά μου δεν έχει κάποιο ιδαίτερο χαρακτηριστικό. Οι χορδές που αρματώθηκε ήταν extra light ηλεκτρικής (9-αρες) και μάλιστα χρησιμοποιημένες όχι καινούργιες από αλλαγή χορδών σε άλλη κιθάρα που είχα κρατήσει. Με ένα ψάξιμο που έκανα κανονικά οι χορδές για τις κιθάρες αυτές είναι το ελάχιστο 12- αρες. Αγόρασα λοιπόν δύο σετ 12-52 και πιστεύω πως τόσο ο ήχος όσο και η ένταση θα βελτιωθούν.
Θα ανεβάσω και ηχητικό δείγμα (ψήνω ακόμα τον πιτσιρικά να δεχτεί να το καταγράψω σε βίντεο)
-
Καλησπέρα Δημήτρη... Πολύ όμορφη η κιθάρα σου.. Πράγματι οι εννιαρες είναι πολύ λεπτές για ακουστική... Με τις δωδεκαρες σίγουρα θα χρειαστεί ξανά ρύθμιση η βέργα... Ανέβασε και βίντεο με ήχο!!
-
τα σπαει η αλεξο!
μπραβο δημητρη!
(του πιτσιρικα ταξε του μπυρονι παγωμενο...)
-
γειά σου Δημήτρη με τα ωραία σου!
καθώς κοιτούσα τις φωτογραφίες και διαβάζοντας αυτό περί εμφάνισης
Περιμετρικά περάστηκαν και βίδες για επιπλέον πάκτωση του στεφανιού αλλά και για να δωθεί μία πιο μεταλλική εμφάνιση στην κατασκευή.
θυμήθηκα κάποιες φωτογραφίες από όργανα που μάζευα για ηλεκτρική κι εγώ (δεν το προχώρησα)
αυτουνού οι κώνοι είναι από πιατάκια σκύλων ;D κι έχει βάλει καπάκια στις πάνω τρύπες από σιφώνια και νεροχύτες (εμένα μου άρεσαν), ίσως σου αρέσει η ιδέα και - αν θες - βρεις κάτι ανάλογο "βιομηχανοποιημένο" για να βάλεις στην τρύπα αριστερά από την ταστιέρα για να ενισχύσεις την "μεταλλική εμφάνιση"
-
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.
Μάνο κάτι τέτοιο το έχω σκεφτεί και εγώ καθώς έψαχνα στο διαδίκτυο.
-
Συγχαρητήρια φίλε!!!
-
Πολυ παιδεμα ρε παιδια φετος ολες οι κατασκευες. Αρχικα ειχα περασει κλειδια κατι χρησιμοποιημενα κινεζικα γιατι μου ταιριαζαν σε εμαφανιση. Το ενα κλειδι δεν δουλευε, οποτε τα ξαναλλαξα με καινουργια αχρησιμοποιητα κινεζικα ναι αυτα. Δουλευανε κανονικα Τα μπουτον δεν δεν μου αρεσαν ομως (αυτη ηταν και η αρχικη αιτια που εβαλα τα παλια). Οι χορδες light οποτε ειπα να βαλω και τις σωστες 12-52 που ειχα αγορασει. Δεν αλλαζω και μπουτον μονο με τα προηγουμενα λεω. Τι το θελα! Με που τα αλλαξα χαλασανε και απο αυτα αλλα 2 και γυριζανε τρελα. Το ωραιο ειναι πως τα ιδια κλειδια τα εχω βαλει σε αλλα 2 οργανα και χρονια τωρα δουλευουν μια χαρα. Τελικα περασα κατι gotoh που ειχα και δεν τα ειχα χρηιμοποιησει εξαρχης γιατι τα κινεζικα μου ταιτιαζαν καλυτερα.
Τουλαχιστον τωρα με καλα κλειδια και τις σωστες χορδες το οργανο ζωντανεψε και θα μπορεσω να το φερω στην εκθεση.
Και με τη πρωτη ευκαιρια θα ανεβασω και ηχο.
-
μπραβο δημητρη,
με τη συναισθηματικη της αξια, ευχομαι να την χαρεις τα μεγιστα κ να ναι καλοπαιχτη. {celebrate013}
-
Αξιώθηκα και έγραψα ένα πρόχειρο βίντεο για το δείγμα του ήχου που χρωστάω.
Δυστυχώς ο κιθαρίστας του σπιτιού δεν καταδέχεται να τον καταγράψουμε κι έτσι μισή ντροπή δική μου μισή δική σας είπα να παίξω εγώ.
Μην βαράτε. Δεν παίζω κιθάρα.
Η κιθάρα έχει ένταση και διάρκεια. Ο ήχος ''μεταλλίζει'' αρκετά. Δείγμα με και χωρίς μαγνήτη.
https://www.youtube.com/watch?v=OXRDdnCjoDE (https://www.youtube.com/watch?v=OXRDdnCjoDE)
Που θα μου πάει θα τον ψήσω τον γιο μου να παίξει (θέλει τάξιμο μπύρα όπως λεει ο Στέλιος).
-
μη του ταξεις καμια λαγκερ θα στη φερει στο κεφαλι (θα ναι κ βαρια - μεγαλο καρουμπαλο...)
για ταξε του καμια μποκ να δεις στο πιτσφυτιλι θα καμεις τη δουλεια σου ;D
-
Μετά από πολλές και σκληρές διαπραγματεύσεις (εκβιασμό θα μπορούσα να πω) τον έπεισα να γράψουμε κάτι με ακουστικό ήχο. Τώρα είμαστε ακόμα σε διαπραγματεύσεις :singing: και για ηλεκτρικό ήχο.
https://youtu.be/zlmZ0nc02qU
-
Ωραίος,βρώμικος,μπλουζάδικος ήχος!!!
-
Ακριβώς Γιάννη όπως το είπες! πάμε τώρα Δημήτρη για Διαπραγμάτευσης Βρώμικου και σκληρού ήχου τύπου MOTORHEAD.
-
Super πατήρ και υιός!!!!
-
ρε .......ο μικρουλης ειν αυτος? Μπραβο σας ρε