Η Πύλη των Ελλήνων Οργανοποιών
Κατασκευή => Κατασκευές εγχορδων => Μήνυμα ξεκίνησε από: Stergios_lutherie στις Μαρτίου 08, 2021, 09:41:23 μμ
-
Θυμάμαι στα νιάτα μου ένα φυλλάδιο της Gibson με κάτι θεόρατες jumbo κιθάρες. Το ξεφύλλιζα και μού τρέχανε τα σάλια. Από τότε -μιλάμε για δεκαετία του ’70- τρέξανε πολλά νερά στα ποτάμια και οι προτιμήσεις μου περάσανε σε μικρότερα μεγέθη.
Η τωρινή μου κιθάρα είναι ΟΜ και η πρώτη κιθάρα που θα φτιάξω είναι ακόμη μικρότερη:
Είναι ένα μοντέλο ΟΟ ή αλλιώς double O.
Η επόμενη παράγραφος έχει ήδη δημοσιευτεί αλλά είναι χρήσιμη η επανάληψή της:
…………………………………..
Όταν λάνσαρε το μοντέλο ΟΟ η Μάρτιν τη δεκαετία του 1870 ήτανε το πιο μεγάλο στη γκάμα της! Το μέγεθός της πλησιάζει αυτό της κλασσικής κιθάρας -μόνο που έχει στενότερους ώμους και μέση, είναι δηλαδή λίγο κωλαρού 😊. Δοκιμασμένη και …σεβάσμια σχεδίαση αφού μετράει σχεδόν 150 χρόνια ζωής.
Διαστάσεις (θεωρητικές): μεγάλη καμπάνα 357,5 mm μικρή καμπάνα 251,2 mm και μέση 211,8 mm. Μήκος σκάφους 500 mm.
Η ένωση μάνικου-σκάφους προβλέπεται στο 12ο τάστο -με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον ήχο διότι η θέση του καβαλάρη μετατοπίζεται προς το κέντρο του καπακιού. Ανοίγει παρένθεση: Μέχρι πριν εκατό-τόσα χρόνια η ένωση στις κιθάρες γινότανε σχεδόν αποκλειστικά στο 12ο τάστο. Αργότερα συνέβη εξέλιξη, βγήκαν και ανάγκες στην αγορά μάλλον για παίξιμο πιο virtuoso και η ένωση μετακινήθηκε στο 14ο τάστο παρασέρνοντας βέβαια και τον καβαλάρη εγγύτερα στην τρύπα και μακρύτερα από το «κέντρο» του καπακιού. Επίσης, οι κιθάρες με ένωση στο 12ο δεν έχουν εύκολη πρόσβαση στα τελευταία τάστα αλλά λένε ότι γενικά είναι πιο ευκολόπαιχτες. Ίδωμεν…Κλείνει η παρένθεση.
Το καπάκι θα γίνει χωρίς καμπύλωση. Μια καθαρόαιμη flap-top.
……………………………………………
Το πλαϊνά και η πλάτη είναι από καρυδιά από το Ιράν (!) όπως με πληροφόρησε ο Γιώργος Γαβριηλίδης (http://www.xylofan.com/ (http://www.xylofan.com/)).
Όλα ξεκινάνε από το καλούπι. Στην αρχή το έκανα διαιρούμενο αλλά αργότερα το κόλλησα γιατί δεν βόλεψε.
Τα πλαϊνά λυγίστηκαν στο χέρι. Πολύ θάθελα να φτιάξω ένα θερμαινόμενο καλούπι :) αλλά είναι ογκώδες και δεν έχω το διαθέσιμο χώρο.
-
Η πλάτη ξαπλώνει σε καινούργιο radius dish με πολύ κλειστή καμπυλότητα, ακτίνας 3,6 μέτρων (12 ft). Υπηρεσίες go-bar πρόσφερε ένα κομμάτι χαμηλής οροφής του εργαστηρίου. Οι πρώτες βέργες που χρησιμοποίησα για τη συγκόληση ήταν από φάιμπεργκλας. Το κρεμασμένο μπουζούκι παρακολουθεί με ενδιαφέρον!
Πιο κάτω φαίνεται και ο τρόπος κατασκευής της ένωσης του x-brace (μια εικόνα, χίλιες λέξεις)
-
Στο μεταξύ ήρθανε από τη μακρινή Ασία κάτι κομψές τηλεσκοπικές κουρτινόβεργες μεταβλητού μήκους (με ελατήριο) https://www.aliexpress.com/item/1005001773743633.html?spm=a2g0s.9042311.0.0.27424c4daEh7Ev. (https://www.aliexpress.com/item/1005001773743633.html?spm=a2g0s.9042311.0.0.27424c4daEh7Ev.) Με λίγη δουλίτσα μετατράπηκαν σε βέργες για τα κολλήματα στο go-bar.
Πολύ βολικές! Βγάζω το καπέλο σ’ αυτόν που είχε την ιδέα και το πρότεινε στον Pablo Requena, που κι αυτός με τη σειρά του το προτείνει στο βίντεο εδώ https://www.youtube.com/watch?v=iBj35PH0WjQ&t=7s&ab_channel=PabloRequena (https://www.youtube.com/watch?v=iBj35PH0WjQ&t=7s&ab_channel=PabloRequena) (στο 9:58).
Το x-brace έμεινε πολύ ευχαριστημένο…
Συνεχίζεται…
-
Πολύ ωραία Στέργιε! Αναμένω με μεγάλο ενδιαφέρον τη συνέχεια.
Εγώ ήθελα να φτιάξω μια 0-45 (κιθάρα της J. Baez). Λόγω κορωνοϊού δεν μπορώ να αγοράσω υλικά για το καλούπι. Και σκέφτομαι να χρησιμοποιήσω το ίδιο καλούπι της ρεμπετοκιθάρας που τελειώνω (μεσαίο μοντέλο Απαρτιάν) και να την κάνω με Χ-bracing με ένωση στο 12ο τάστο. ::)
-
Στεργιο αγωνιουμε για τη συνεχεια.
Να τη δουμε βασικα θελουμε μεσα απο την ομορφη παρουσιαση σου, γιατι για το αποτελεσμα ειμαστε σιγουροι οτι θα ειναι εκπληκτικο.
-
Αντλώ χαρά και γνώση από τις κατασκευές σου καλέ μου φίλε ! Πολύ σ΄ευχαριστώ !
Ολα καλά θα (τα κάνεις να) πάνε ! :)
Το καπάκι "ξάπλωνει" στο ίδιο radius dish που ξάπλωσε και η πλάτη ;
-
...μπηκε το νερο στ' αυλακι.... :13:
για το θερμενομενο καλουπι (βεβαια εξαρταται κ τι θελεις να κανεις...) αντε να εχει διαστασεις 55Χ40Χ15 και χωραει παντου αφου το χρησιμοποιησεις, κατω απο ενα παγκο, μεσα στη ντουλαπα, κλπ..
στα δικα σου παλια γκοουμπαρ, τι εβαλες για αποληξη (φαινεται κατι μαυρο σε μια φωτο...);
-
Ανόητη η ερώτησή μου . Μόλις τώρα είδα ότι εγραψες για επίπεδο καπάκι flat top
-
Παιδιά σας ευχαριστώ όλους θερμά για τα καλά σας λόγια!
Εγώ ήθελα να φτιάξω μια 0-45 (κιθάρα της J. Baez). Λόγω κορωνοϊού δεν μπορώ να αγοράσω υλικά για το καλούπι. Και σκέφτομαι να χρησιμοποιήσω το ίδιο καλούπι της ρεμπετοκιθάρας που τελειώνω (μεσαίο μοντέλο Απαρτιάν) και να την κάνω με Χ-bracing με ένωση στο 12ο τάστο. ::)
Παναγιώτη, περιμένω με έξαψη μια τέτοια κατασκευή!
για το θερμενομενο καλουπι (βεβαια εξαρταται κ τι θελεις να κανεις...) αντε να εχει διαστασεις 55Χ40Χ15 και χωραει παντου αφου το χρησιμοποιησεις, κατω απο ενα παγκο, μεσα στη ντουλαπα, κλπ..
στα δικα σου παλια γκοουμπαρ, τι εβαλες για αποληξη (φαινεται κατι μαυρο σε μια φωτο...);
Στέλιο το εργαστήριο είναι φίσκα. Είμαι αδιόρθωτος παλιατζής και μαζεύω ετερόκλητα υλικά που λίγο-λίγο χρησιμοποιώ αλλά το πράμα έχει παραγίνει! Θα προσπαθήσω να διώξω λίγη σαβούρα μπας και κερδίσω λίγο χώρο.
Παλιά γκοουμπαρ δεν υπάρχουν. Είναι το πρώτο μου.
-
Άλλη μια φανταστική παρουσίαση και κατασκευή.. ωστόσο κι εγώ ενδιαφέρομαι για την απόληξη και προσθήκη στις βέργες του go bar..
-
Ευχαριστώ Γρηγόρη!
Η τροποποίηση των κουρτινόβεργων για χρήση στο γκόουμπαρ γίνεται στη μεριά που ο σωλήνας είναι πιο στενός. Έχει εσωτερική διάμετρο 9 χιλιοστά.
Εγώ είχα κάτι ξεχασμένες λαβές κουρτινών από το ΙΚΕΑ. Τις τεμάχισα, διαμόρφωσα μύτη και ταίριαξαν μια χαρά. Αλλά νομίζω τις έχουν αποσύρει γιατί δεν τις βλέπω πια στο σάιτ τους. Όμως πιστεύω οτι δεν είναι δύσκολο να βρεθεί μιά λύση, ας πούμε ξύλινη καβίλια 10 χιλιοστών που τη μειώνεις λίγο για να χωρέσει στο σωλήνα, ή οτιδήποτε σε κύλινδρο με διάμετρο 9 χιλιοστά. Στην απόληξη της μύτης κολλάς φελλό (ή λάστιχο ή υλικό από σόλα παπουτσιών ή ό,τι άλλο υλικό που να μη χαράζει τα καμάρια με την πίεση που ασκείται).
Ό,τι κι αν χρησιμοποιήσεις, αν το κολλήσεις με κόλλα θέλει προσοχή να μη προωθήσεις κόλλα μέσα στο σωλήνα και κολλήσει η άκρη ενός ελατηρίου που υπάρχει μέσα και δε φαίνεται. Αν κολλήσει το ελατήριο η λειτουργία της βέργας αχρηστεύεται.
-
στεργιο μου τον εφαγες το δημητρη με το τρικυκλο... ;D
αυτα με το φαϊμπεργκλας λεω που ειχες, τι εχεις βαλει στην ακρη...
-
αυτα με το φαϊμπεργκλας λεω που ειχες, τι εχεις βαλει στην ακρη...
- ένα στρογγυλάκι από σαμπρέλλα κομμένο με σγρόμπια {celebrate016}
edit: τώρα μόλις ξαναείδα τη φωτογραφία και κατάλαβα τί εννοείς. Αυτά τα μακρόστενα μαύρα που φαίνονται είναι λωρίδες από χοντρή σόλα παπουτσιών! Και σχετικά άκαμπτο και κάπως ελαστικό. Έχω ένα φύλο αγορασμένο από υλικά τσαγκαρικής και χρησιμεύει σε ένα σωρό εφαρμογές...
-
Ευχαριστιέμαι με τις περισσότερες αναρτήσεις στο φόρουμ αφού εκφράζουν με το δικό τους τρόπο το κοινό μεράκι που μας συνδέει αλλά κάποιων εδωμέσα τις απολαμβάνω πραγματικά.
Καινούριο θέμα του Στέργιου, ταξίδι εγγυημένο...
Αν και την έχω σίγουρη, εύχομαι "Λαμπρή επιτυχία" Στέργιο, μόνο από έξη.
-
Να ‘σαι καλά Πασχάλη, με κουρδίζεις…
…………………………………….
Ο τάκος που θα κολληθεί στο μάνικο προετοιμάστηκε για τη μεγάλη στιγμή της συγκόλλησης όσο καλύτερα μπορούσε. Αποτελείται από 7 κομμάτια, (3+3+μαύρος καπλαμάς), με ιδιαίτερη μέριμνα στην κατεύθυνση των νερών, που αν και όχι απόλυτα ακτινικά κομμένα, ταιριάστηκαν αντικρυστά όσο καλύτερα μπορούσαν.
Στο μεταξύ, οι δουλειές των εσωτερικών τάκων και του μάνικου προχώρησαν πυρετωδώς!
-
Ο γάμος του μάνικου με τον τάκο του έγινε με κάθε επισημότητα. Η καταμέτρηση του συνολικού αριθμού των κομματιών του μάνικου έδειξε 15, χωρίς τους καπλαμάδες του καράολου (headstock) που προστέθηκαν αργότερα.
Παρεμπιπτόντως, την εποχή της ανέμελης «αφθονίας» των πόρων που δένανε τα σκυλιά με τα λουκάνικα, τα μανίκια κατασκευάζονταν (κυρίως) από τους μεγάλους της αγοράς χρησιμοποιώντας μονοκόμματο κομμάτι ξύλου που εύκολα διαμορφώνεται με αυτοματοποιημένες διαδικασίες και ελάχιστη ανθρώπινη επέμβαση. Το αποτέλεσμα; Φθηνότερο κόστος/μεγάλη σπατάλη ξύλου! Αλλά και ευαισθησία στη γωνία που σχηματίζει το καράολο στο ύψος του nut επειδή διακόπτονται οι βέννες του ξύλου λόγω ακριβώς της γωνίας. Για τις (ηλεκτρικές κυρίως) κιθάρες της Gibson κυκλοφορούσε το ανέκδοτο ότι δεν ωριμάζουν αν δεν σπάσουν τουλάχιστον μια φορά σ’ αυτό το σημείο 😊.
-
Η ένωση μάνικου-σκάφους προβλέπεται να γίνει με μπουλονόβιδες (6 χιλιοστών) που βιδώνουν σε βιδωτά ένθετα με πάσο (threaded inserts), δηλαδή είναι μια ένωση bolt-on (περίπου όπως η ένωση που χρησιμοποιεί η Taylor και όχι η «παραδοσιακή» ένωση dovetail της Martin).
Λίγα σχόλια για τις δυο μεθόδους εδώ: https://www.dhaenensguitars.com/titel-post1. (https://www.dhaenensguitars.com/titel-post1.) Ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι η Martin είχε δοκιμάσει τη bolt-on ένωση κάπου πριν ένα αιώνα αλλά δεν τα κατάφερε όσο καλά θα ήθελε. Πολύ αργότερα, η Taylor βελτίωσε και υιοθέτησε τη μέθοδο με μεγάλη επιτυχία.
Η bolt-on μέθοδος έχει και μια παραλλαγή (του Cumpiano) με κόντρα μεταλλικές καβίλιες αλλά το θέμα αυτό αν ανοίξει δεν τελειώνει εύκολα… Το κλείνω εδώ, αρκετά το πασάλειψα.
-
Ασε τη Gibson........... δεν ξερει.Ευτυχως πηγε ο δικος μας ο Σταθοπουλος στην Αμερικη και τους εδειξε πως γινονται πολλα πραγματα.Καλη συνεχεια Στεργιο {celebrate004} {celebrate004}
-
Η κλίμακα (μήκος χορδής) που προβλέπανε τα σχέδια για το μοντέλο ΟΟ ήταν 632,4 χιλιοστά, ίδια με το ακόμα μικρότερο αδελφό-μοντέλο, το Ο.
Ανακάλυψα όμως ότι ένα καλούπι που ήδη έχω για τη χάραξη τάστων μπουζουκιού με κλίμακα 673,1 χιλιοστά (26,5 ίντσες) έρχεται πολύ κοντά αν παραλειφθεί το πρώτο τάστο. Η κλίμακα του οργάνου λοιπόν θα είναι τελικά 635 χιλιοστά, δηλαδή 2,6 χιλιοστά περισσότερο από ό,τι προβλέπει το σχέδιο.
Μου αρέσει να ονειρεύομαι ότι το αποτέλεσμα αυτής της μικρής επιμήκυνσης της κλίμακας θα είναι ένας ήχος ελάχιστα πιο σφριγηλός -και μη με ξυπνάτε παρακαλώ γιατί δε θα με βολέψει καθόλου!
Προβλέπεται επίσης βέργα ενίσχυσης (truss rod) διπλής ρύθμισης. Η ένωση στο 12ο τάστο σε συνδυασμό με τη σχετικά κοντή -για κιθάρα- κλίμακα οδήγησαν στην επιλογή του πιο κοντού truss rod που κατάφερα να βρω στην αγορά: 310 χιλιοστά.
-
Η πατούρα (lining) έγινε από ελαφρύ και αρωματικό Ισπανικό κέδρο (cedrela odorata). Η κόλληση έγινε υπό ανορθόδοξη γωνία που όμως επιτρέπει την επιθεώρηση της κόλλησης και από τις δυο πλευρές.
-
Κάποτε συμβαίνει να σχίζονται τα πλαϊνά της κιθάρας κατά μήκος, είτε λόγω ξηρού καιρού είτε λόγω ατυχήματος. Συνηθίζεται λοιπόν να τοποθετούνται κάθετα κάποιες ξύλινες ενισχύσεις. Τα σχέδια που έχω προβλέπανε κομμάτια με διατομή που μου φάνηκε υπερβολική για τη δουλειά.
Έβαλα τελικά καπλαμάδες από παλίσανδρο που κολλήθηκαν με ζωική κόλλα (hide glue). Eκτιμώ ότι έτσι καλύπτεται αυτό το ρίσκο χωρίς να αλλοιώνεται το εσωτερικό του οργάνου.
-
Και μια (κάπως ακροβατική) αναμονή πειθαναγκασμού στο καλαπόδι μέχρι να τελειώσει το καμάρωμα του καπακιού.
Παρατηρήστε ότι το καλούπι δεν είναι πια διαιρούμενο. Έχει κολλήσει σε ενα κομμάτι με εποξικη όλλα.
Συνεχίζεται…
-
Πολύ ωραία Στέργιε! Παρακολουθούμε όλοι με ένταση και ενδιαφέρον!
Και μια (κάπως ακροβατική) αναμονή πειθαναγκασμού στο καλαπόδι μέχρι να τελειώσει το καμάρωμα του καπακιού.
Παρατηρήστε ότι το καλούπι δεν είναι πια διαιρούμενο. Έχει κολλήσει σε ενα κομμάτι με εποξικη όλλα.
Συνεχίζεται…
Το θέμα είναι τι γίνεται αν μαγκώσει το σκάφος στο καλούπι λόγω εντατήρων κτλ. Έχει ένα (μικρό) ρίσκο. :021:
-
Κάποτε συμβαίνει να σχίζονται τα πλαϊνά της κιθάρας κατά μήκος, είτε λόγω ξηρού καιρού είτε λόγω ατυχήματος. Συνηθίζεται λοιπόν να τοποθετούνται κάθετα κάποιες ξύλινες ενισχύσεις. Τα σχέδια που έχω προβλέπανε κομμάτια με διατομή που μου φάνηκε υπερβολική για τη δουλειά.
Έβαλα τελικά καπλαμάδες από παλίσανδρο που κολλήθηκαν με ζωική κόλλα (hide glue). Eκτιμώ ότι έτσι καλύπτεται αυτό το ρίσκο χωρίς να αλλοιώνεται το εσωτερικό του οργάνου.
Εγώ κάποιες φορές χρησιμοποίησα τις πάνινες ταινίες που βάζουμε κάθετα στις ντούγες στο μπουζούκι (νομίζω τις λένε έξτρα φορ στα μαγαζιά μοδιστρικής)
-
Κάποτε συμβαίνει να σχίζονται τα πλαϊνά της κιθάρας κατά μήκος, είτε λόγω ξηρού καιρού είτε λόγω ατυχήματος. Συνηθίζεται λοιπόν να τοποθετούνται κάθετα κάποιες ξύλινες ενισχύσεις. Τα σχέδια που έχω προβλέπανε κομμάτια με διατομή που μου φάνηκε υπερβολική για τη δουλειά.
Στέργιε θα μου επιτρέψεις να πω πως οι κάθετες ξύλινες ενισχύσεις δεν μπαίνουν για να μην σχιστουν τα πλαϊνά, αλλά για να γίνουν άκαμπτα τα πλαϊνά. Ώστε να μην συμμετέχουν στη δόνηση του οργάνου, και να δίνουν την δυνατότητα κουρδίσματος της πλάτης σε σχέση με το καπάκι, και όχι του σκάφους σε σχέση με το καπάκι.
-
Γιάννη πολύ καλά κάνεις και σχολιάζεις, φαντάζομαι θα έχεις τους λόγους σου. Οι κάθετες ενισχύσεις στα πλαϊνά είναι ένα θέμα που απ’ ό,τι φαίνεται επιδέχεται ερμηνείες και βέβαια τις ανάλογες κατασκευαστικές προσεγγίσεις.
Εκτός από τον Παναγιώτη (πιο πάνω), ο Greg Nelson για παράδειγμα χρησιμοποιεί υφασμάτινες ενισχύσεις εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=YdYkeGXQ9uI&ab_channel=NelsonsGuitars (https://www.youtube.com/watch?v=YdYkeGXQ9uI&ab_channel=NelsonsGuitars) (στο 0:58) Παρακάτω στο ίδιο βίντεο περιγράφει και τον τρόπο που μπορούν να μπουν ξύλινες ενισχύσεις.
Παραθέτω επίσης μια συζήτηση του 2008 στο εγκυρότατο Acoustic Guitar Forum με θέμα: Guitar Build Side Reinforcement https://www.acousticguitarforum.com/forums/showthread.php?t=129835 (https://www.acousticguitarforum.com/forums/showthread.php?t=129835)
Και μια άλλη του 2017 στο ίδιο φόρουμ με θέμα: Side reinforcement tape question https://www.acousticguitarforum.com/forums/showthread.php?t=466018. (https://www.acousticguitarforum.com/forums/showthread.php?t=466018.)
Η γκάμα των προσεγγίσεων είναι tutti-frutti . Από καθόλου ενισχύσεις μέχρι πολυεστερική κορδέλα, μουσελίνα, ξύλο, διάφορες ταινίες… και δεν τα διάβασα όλα. (Κάπου ανάμεσα σ’ όλες αυτές τις λύσεις βόσκει και η δική μου. Καθόλου επαναστατική, απλώς άλλη μια λύση)
Ίδια προσέγγιση και στο classicalguitardelcamp https://www.classicalguitardelcamp.com/viewtopic.php?t=39995#:~:text=The%20primary%20reason%20is%20for,nothing%20in%20the%20lower%20bout. (https://www.classicalguitardelcamp.com/viewtopic.php?t=39995#:~:text=The%20primary%20reason%20is%20for,nothing%20in%20the%20lower%20bout.)
Παρόμοια και στο ΜΙΜF (The Musical Instrument Makers Forum) http://www.mimf.com/phpbb/viewtopic.php?t=3988 (http://www.mimf.com/phpbb/viewtopic.php?t=3988)
Πουθενά στα παραπάνω (ή αλλού) δεν είδα μέχρι τώρα κάποια αναφορά για συμμετοχή αυτών των πλαϊνών ενισχύσεων στη δόνηση του οργάνου, κούρδισμα της πλάτης ή κάτι σχετικό. Όλες οι λύσεις προσπαθούν απλώς να προφυλάξουν τα πλαινά από το να σχιστουν κατά μήκος. Μάλιστα έχω διαβάσει επανειλημμένα ότι τα πλαϊνά της κιθάρας είναι ακουστικά αδρανή κι αν επιμένεις θα ψάξω να βρω τις σχετικές αναφορές.
Μαντεύω όμως ότι θα έχεις κάποια επιχειρήματα ή κάποια άλλη σου εμπειρία που ίσως θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας. Ευχαρίστως να την ακούσουμε.
-
Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με την ακουστικότητα αλλά το σίγουρο είναι ότι έχει να κάνει με την ακαμψία των πλαινων και οχι τόσο με το ενδεχόμενο να σχιστουν. Είναι πολύ δύσκολο να ανοίξει πλαϊνό χωρίς να έχει από πριν πρόβλημα το ξυλο .
Εδώ μερικά παραδείγματα που δεν έχουν να κάνουν με τον φόβο σκισιματος . Γιατί 7-8 ανά πλευρα κάνουν δουλειά για τυχόν σκισιμο, και όχι 30 όπως εδώ.
(https://uploads.tapatalk-cdn.com/20210310/4de70d97621cbed43cb877f22d122e5e.jpg)
(https://uploads.tapatalk-cdn.com/20210310/7bf7dbef09a067c737683e0aa9672ce1.jpg)
Η εναλλακτική είναι τα laminate πλαϊνά.
-
Νομίζω ότι είναι πιο ελαφρύς αυτός ο τρόπος..
-
Το θέμα είναι τι γίνεται αν μαγκώσει το σκάφος στο καλούπι λόγω εντατήρων κτλ. Έχει ένα (μικρό) ρίσκο. :021:
Παναγιώτη, αυτό το ρίσκο που αναφέρεις με φόβισε και μένα και έκανα με κόπο το καλούπι διαιρούμενο. Αλλά όταν ήρθε η ώρα να κολλήσω τους τάκους του σκάφους αγανάκτησα με τις μανούβρες που χρειαζότανε γιατί ενοχλούσανε τα κλιπάκια κι έτσι το ξανακόλλησα. Σε δουλειά να βρισκόμαστε…
..........................................
Το καμάρωμα του καπακιού συνεχίστηκε με τη μπριτζπλειτ (bridge plate).
Θέλοντας μάλιστα να ενισχύσω την περιοχή που θα γίνουν οι τρύπες και θα πατάνε οι απολήξεις των χορδών, «υπολόγισα» τη θέση αυτών των απολήξεων και πέρασα μια επίστρωση εποξικής ρητίνης. Κομψό ε; Αστόχησα όμως στον υπολογισμό (α ρε Ζαρκ, πόσο συχνά θυμάμαι το τσιτάτο σου ότι η μ@.@κία πάντα καραδοκεί!). Και βάλθηκα να διορθώνω όταν το κατάλαβα αρκετά αργότερα, μουρμουρίζοντας τις πρέπουσες για την περίσταση γαλλικούρες >:(.
-
Το καμάρωμα ωστόσο συνεχίστηκε με αισιοδοξία…
Στην ένωση του x-brace κολλήθηκε μια λωριδίτσα από ενισχυμένη υφασμάτινη κορδέλα (αυτή που ο Παναγιώτης εισηγείται σαν έξτρα-φορ).
Υπολογίστηκαν επίσης (σωστά αυτή τη φορά όπως φαίνεται) οι τρύπες στα καμάρια για να περνάει το κλειδάκι Άλλεν και να φιλάει στο κεφάλι του truss rod.
-
Περιμένοντας να τραβήξουν οι κόλλες στο γκοουμπαρ συνεχίστηκαν διάφορες παράλληλες εργασίες σε κάπως χαοτικό περιβάλλον.
Κολλήθηκε και ένα τελευταίο μικρούλι στήριγμα στο x-brace που παραλίγο να ξεχαστεί μέσα στον ορυμαγδό!
-
Επόμενη μέρα με καθαριότητα και τάξη, το καπάκι έβαλε τα καλά του για τη φωτογράφιση και κολλήθηκε φρόνιμα-φρόνιμα με τα πλαϊνά πάνω στη σολέρα.
Συνεχίζεται…
-
κουκλαρα η μανδαμ...
να τηνε παρφουμαρεις και με κανενα κοκοσανελ , αριστοκρατισσα με το ολα της, αμ πως... :13:
-
Μεθοδικοτητα , καθαρή προσεγμένη δουλειά. Θαύμασα μέχρι και το κάλυμμα στο καπάκι αριστερά και δεξιά από το καμάρι κατά τη διαμόρφωση για να μην πληγωθει το καπάκι . Λογικά κάποια χοντρή ζελατίνα.
Εγω πάντως στο καλουπι είχα αφήσει εξοχές και πέρασα βίδες από τα πλάγια για να μην με ενοχλούν στο κόλλημα των τακων. Χαλαρώνω με πεταλούδες αν κολλήσει το σώμα της κιθάρας για να βγει .
(https://uploads.tapatalk-cdn.com/20210312/667c0dd060e39d1a5ba456eb4cf7e1ef.jpg)
-
Τόσο ωραία , τόσο προσεγμένη εργασία στα καμάρια ... μήπως είναι κρίμα να καλυφθεί από τη δεοντολογία της κατασκευής ;
Αστο έτσι ανοιχτό φίλε ... αυτό από φιλότιμο , θα παίξει μόνο του ! :)
-
κουκλαρα η μανδαμ...
να τηνε παρφουμαρεις και με κανενα κοκοσανελ...
- Το άρωμα το βρήκα: λέμον-οιλ. Για κρεβατο-σέντονα είμαστε στις διαπραγματεύσεις…
- Songless ευχαριστώ! Αν διαπιστώσω πρόβλημα στο μέλλον με τα κολλήματα θα το ξανα-μανα-κόψω το καλούπι και θα το κάνω όπως λες.
...μήπως είναι κρίμα να καλυφθεί από τη δεοντολογία της κατασκευής ;
- Ιωσήφ, το ‘χει αυτό το κουσούρι η δεοντολογία! Να σαρώνει και να εξαφανίζει ενδιαφέροντα πράματα.
............................................
Συνεχίζουμε
Τα καμάρια πακτώθηκαν σε διαμπερή κανάλια και μετά την κόλληση του καπακιού εξείχανε με αυθάδεια. Αλλά ξυρίστηκαν και σενιαρίστηκαν για να επιβεβαιωθεί ότι το ύψος τους είναι ταπεινό και θα καλυφθεί από τη βέργα του μπάιντινγκ. Στην τρίτη φωτο (που είναι μεταγενέστερη) φαίνονται ανοιγμένα τα κανάλια του καπακιού. Όπως φαίνεται, οι τριμαρισμένες απολήξεις των καμαριών θα κολληθούν πειστικά και θα αδελφώσουν με το binding.
-
Η πλάτη κολλήθηκε χρησιμοποιώντας ελαστικό κορδόνι (bangee) 6 χιλιοστών. Πολύ βολικό. Η ιδέα είναι του Greg Nelson https://www.youtube.com/watch?v=2a0Z5DaWfJE&ab_channel=NelsonsGuitars (https://www.youtube.com/watch?v=2a0Z5DaWfJE&ab_channel=NelsonsGuitars) (στο 11:35).
Η σολέρα έχει από κάτω δοκάρι κατά μήκος (αλλά και κατά πλάτος) για ενίσχυση της ακαμψίας της. Αυτό το δοκάρι δαγκώνει η μέγγενη που κρύβεται από κάτω, κρατάει τη σολέρα υπερυψωμένη και δίνει το «πανταχόθεν ελεύθερο» για να μπορέσει να γίνει το …κοκορέτσι που φαίνεται.
Το μάνικο στο ύψος του nut είναι ανασηκωμένο κατά μερικά χιλιοστά (5~6) για το στήσιμο της κόλλησης (εκεί που είναι όρθιος ο μεταλλικός χάρακας έχει μια μικρή προσθήκη από κάτω, μόλις που φαίνεται).
Το μακρύ μεταλλικό ματσούκι με την ξύλινη λαβή που φαίνεται σε δεύτερο πλάνο καταλήγει σε κλειδί Άλλεν. Θα το δούμε αργότερα σε δράση.
-
Λεπτομέρεια από το purfling (άραγε το purfling έχει καμμιά σχέση με τα παραφερνάλια; = τα παρελκόμενα, τα παρακολουθήματα, τα συμπληρώματα 😉)
Παλίσανδρος, σφεντάμι, μουριά, όστρακο abalone.
Το binding προβλέπεται ριγωτό σφεντάμι.
-
Εκεί που συναντώνται τα δυο πλαϊνά μπήκε μια σφηνοειδής ένθεση από έβενο. Το κανάλι για το σχετικό σκάψιμο έγινε με το ρούτερ με τη βοήθεια ενός καλουπιού που συνεργάστηκε πρόθυμα.
Λεπτομερή παρουσίαση για μια παρόμοια σφηνοειδή ένθεση (σε κλασσική κιθάρα) κάνει ο Pablo Requena εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=VKMf563sFqo&ab_channel=PabloRequena. (https://www.youtube.com/watch?v=VKMf563sFqo&ab_channel=PabloRequena.) κι εδώ https://www.youtube.com/watch?v=AAIw93I_oyE&ab_channel=PabloRequena (https://www.youtube.com/watch?v=AAIw93I_oyE&ab_channel=PabloRequena) Μάθημα από ένα μαέστρο του σκαρπέλου που κατέχει τη μανιέρα για μια άψογη φαλτσοκόληση-μινιόν!
Στην περίπτωσή μας, η κόλληση έγινε με κυανοακρυλική κόλλα -κατά παρέκκλιση των μεθόδων του Pablo ;).
Σ’ αυτή τη φάση το αποτέλεσμα είναι κάπως άχαρο αλλά θα στρώσει αργότερα με τριψίματα, καλοπιάσματα και γλυκόλογα.
-
Τα πλαϊνά του αρσενικού μόρσου στο μάνικο κουφώθηκαν ελαχιστότατα και προσεκτικά με σκαρπέλο για καλύτερο έλεγχο και διαμόρφωση των επιφανειών που τελικά θα εφάπτονται στο σκάφος, γνωρίζοντας ότι σ’ αυτές τις δυο παρειές του μόρσου εφαρμόζεται το ζόρι από την τάση των χορδών, αλλά και κρίνεται η οπτική αρτιότητα της ένωσης μάνικου-σκάφους.
Αυτή η αρτιότητα χρειάστηκε να ελεγχθεί και να διορθωθεί αρκετές φορές -αν και θα ήθελα να το είχα πετύχει με μια-δυο δοκιμές μόνο. Ίσως στο μέλλον…
Κάθε μια απ’ αυτές τις δοκιμές ήταν και μια μανούβρα βάλε-βγάλε το μάνικο. Δηλαδή βίδωσε-ξεβίδωσε τα μπουλόνια της ένωσης. Ιδιαίτερα φιλικό σ’ αυτή τη διαδικασία αποδείχτηκε το μακρύ κλειδί Άλλεν που είδαμε προηγουμένως (και που προτείνει πάλι ο Greg Nelson). Περνάει από την τρύπα του end-pin και αντικρύζει με επιτυχία τα κεφάλια από τις μπουλονόβιδες στην άλλη άκρη του σκάφους.
-
Για να «κλειδωθεί» η ταστιέρα στη θέση της χρησιμοποιήθηκαν δυο καρφίδες με διάμετρο 1,5 χιλιοστό. Τρυπήθηκε η ταστιέρα (μαζί με λίγο μαόνι από το μάνικο) ακριβώς στο αυλάκι του 1ου και του 10ου τάστου. Όχι στο διαμήκη άξονα γιατί από κάτω περνάει το truss rod.
Για τις καρφίδες προθυμοποιήθηκαν δυο παλιά τρυπανάκια που είχανε βγει στη σύνταξη. Στρογγυλεύτηκε η απόληξή τους και φυτεύτηκε (η μεριά που τρυπάει!) με εποξική κόλλα σε βέργα αλουμινίου. Σε δεύτερο πλάνο φαίνεται μια πρώτη απόπειρα με βελόνα πλεξίματος (από μαλακό μέταλλο) που τελικά δεν έπεισε.
Συνεχίζεται…
-
Λεπτομέρεια από το purfling (άραγε το purfling έχει καμμιά σχέση με τα παραφερνάλια; = τα παρελκόμενα, τα παρακολουθήματα, τα συμπληρώματα 😉)
Παλίσανδρος, σφεντάμι, μουριά, όστρακο abalone.
Το binding προβλέπεται ριγωτό σφεντάμι.
Όλα ωραία πάνε Στέργιε!
Το όστρακο abalone το πήρες έτσι σε ταινία; Είναι πραγματικό όστρακο ή συνθετικό; Προμηθευτής;
-
Δεν είχα την παραμικρή αμφιβολία για αυτή τη θαυμάσια εξέλιξη της κατασκευής !
Αυτό το όμορφο διακριτικό άσπρο φιλετάκι που βλέπω δεξιά - αριστερά κατά μήκος της ταστιέρας , αν θέλεις πες μας πώς γίνεται ;
-
τη φουντα κανενας δεν την ειδε ε? Σοβαρα τωρα.....................μπραβο ρε Στεργιο ωραια δουλεια
-
Παιδιά σας ευχαριστώ!
- Παναγιώτη η λωρίδα με το όστρακο πωλείται σε ταινία: https://www.aliexpress.com/item/4000233045137.html?spm=a2g0s.9042311.0.0.27424c4dC8YROQ. (https://www.aliexpress.com/item/4000233045137.html?spm=a2g0s.9042311.0.0.27424c4dC8YROQ.) Έχει και σε abalone και σε mother of pearl.
Τα κομματάκια αποτελούνται από λεπτά φύλα όστρακου κολλημένα μεταξύ τους (laminated). Αυτά τα κομματάκια είναι με τη σειρά τους κολλημένα σε μια λεπτή ελαστική ταινία. Θέλει βέβαια λεπτούς χειρισμούς γιατί στρίβει και στρεβλώνεται εύκολα. Απαραίτητο το στρώσιμο πριν την εφαρμογή.
- Ιωσήφ, το φιλετάκι είναι καπλαμάς από ριγωτό σφεντάμι σφηνωμένος σε κανάλι που έγινε με το δισκάκι για τις χαρακιές των τάστων.
- Κώστα τι λες τώρα; Το σχήμα του φύλλου παραπέμπει χωρίς αμφιβολία σε Acer palmatum (το γνωστό Γιαπωνέζικο σφεντάμι) Κάθε άλλη ομοιότητα μάλλον οφείλεται σε παρανόηση!
-
Πάρα πολύ ωραία δουλειά φίλε μου!
-
λατρευω τη μεθοδικοτητα σου!
-
λατρευω τη μεθοδικοτητα σου!
κι εμένα, αλλά όπως μ' αυτό που λένε για τη δουλειά: "μ' αρέσει πολύ η δουλειά. Ώρες μπορώ να κάθομαι να την κοιτάω"
-
τελικα πως θα κρυψεις τις καρφιδες οταν τελειωσει?
-
Σούπερ σούπερ σούπερ σούπερ.....
-
τελικα πως θα κρυψεις τις καρφιδες οταν τελειωσει?
Κώστα το πλάτος των ταστων της κιθάρας είναι περίπου 2 χιλ!οπότε βάζοντας τα ταστα θα κρυφτεί η τρύπα του 1,5 χιλ από τις καρφιδες!
-
- Παιδιά ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια!
- Κώστα, όπως τα είπε ο Γρηγόρης
......................................................
Πριν καταλήξω σε αποφάσεις για γέφυρα/καβαλάρη έκανα μια εκτεταμένη γύρα στο διαδίκτυο για να ανακεφαλαιώσω όσα τελοσπάντων (νομίζω ότι) ξέρω:
Λοιποον, μετά τη νύξη (sic) της χορδής αυτή πάλλεται. Το μεγάλο στοίχημα είναι να ταξιδέψει η ενέργεια του παλμού στο καπάκι. Αλλά στη διαδρομή συναντά ένα μποτιλιάρισμα: Το σύστημα καβαλάρη-γέφυρας. Μια στένωση δηλαδή, πριν ο παλμός ξεχυθεί στις πεδιάδες του καπακιού. Κάθε συμβιβασμός στην ποιότητα αυτής της στένωσης, μας κλέβει κι ένα μερίδιο από τον ήχο. Το σύστημα καβαλάρης-γέφυρα ανήκει σ’ αυτή τη μιαρή κατηγορία φαινομένων όπου μόνο χάνεις και ποτέ δεν κερδίζεις. Καλό είναι να το ξέρεις αυτό από πριν για να λάβεις τα μέτρα σου ώστε να χάσεις όσο γίνεται λιγότερο (όπως στο καζίνο ένα πράμα 8)).
Όλοι λένε -και συμφωνώ- ότι το κόκκαλο του καβαλάρη πρέπει να μπαίνει στο κανάλι του σφιχτά για την καλύτερη μετάδοση του ήχου -άλλα όχι τόσο σφιχτά που να στρεσάρει τη γέφυρα και σε βάθος χρόνου να της προκαλέσει ρωγμή ή ακόμη και να τη σχίσει. Και πρέπει το κόκκαλο να έχει γωνιασμένη, επίπεδη και λεία βάση ώστε να εφάπτεται όσο γίνεται καλύτερα στην γωνιασμένη, επίπεδη και λεία βάση του καναλιού.
Με τη σκέψη στα παραπάνω, σκέφτηκα η γέφυρα να γίνει «καμπριολέ», δηλαδή το κανάλι τού καβαλάρη να είναι εκατέρωθεν ανοιχτό. Πίστευα ότι θα ήταν πιο άρτιο τεχνικά να μπαίνει ο καβαλάρης συρταρωτά διότι μ’ αυτό τον τρόπο ελέγχεται ακριβέστερα το πάχος του αλλά και η καλή επαφή του με τον πάτο του καναλιού. Έμεινα ευχαριστημένος μετά από τέσσερις προσπάθειες, αλλά και οι τέσσερις πήγανε στο βρόντο μαζί με το υλικό! :-[ Διότι μετά από ωριμότερη; σκέψη κατέληξα στην κλασσική λύση του κλειστού καναλιού (σε πρώτο πλάνο στη φωτο) που μάλλον έχει τελικά λιγότερο ρίσκο να σχιστεί με τα χρόνια το ξύλο της γέφυρας κατά μήκος. Δεν είμαι 100% σίγουρος ότι έκανα καλά αλλά αυτό μου έδειξαν οι οιωνοί…
-
Με απασχόλησε αρκετά και η βέλτιστη τιμή της γωνίας προσβολής των χορδών από την έξοδό τους από τα bridge-pins με κατεύθυνση προς τη στέψη του καβαλάρη.
Μετά από αρκετό ψάξιμο σε φόρουμ και άρθρα τείνω να πιστέψω ότι μάλλον δεν υπάρχει τέτοια βέλτιστη γωνία. Μάλλον υπάρχει μια ελάχιστη επιθυμητή γωνία (λένε λίγες μοίρες, μπορεί και μονοψήφιος αριθμός) ώστε με την κρούση η χορδή να μην αναπηδάει πάνω στο κόκκαλο του καβαλάρη και ο ήχος ακούγεται όπως στο σιτάρ. Καλό βέβαια είναι να αποφεύγεται και η υπερβολική γωνία που μπορεί να κόβει τις χορδές ή να φθείρει γρήγορα τον καβαλάρη ή και γω δεν ξέρω τι άλλο.
Αντίθετα, η παράμετρος που μάλλον παίζει πολύ σημαντικό ρόλο είναι το ύψος των χορδών (η απόστασή τους) από το καπάκι. Όσοι φαίνονται να ξέρουν τι λένε συμφωνούν ότι αυτή η απόσταση πρέπει να είναι στα 12~13 χιλιοστά -χωρίς να αποκλείονται και οι εξαιρέσεις…
Θα μ’ ενδιέφερε ν’ ακούσω και τις γνώμες σας αν τό ‘χετε ψάξει…
-
Το κανάλι του καβαλάρη με άγχωσε! Όλο και κάτι δεν πήγαινε καλά. Τη μια το βάθος, την άλλη η ευθεία που μου χάλαγε, την τρίτη ξέφευγε απ’ το δέσιμό του.
Έκανα ένα jig και …γαλήνεψα
-
Οι τρύπες για τις χορδές στη γέφυρα έγιναν με τη βοήθεια καλουπιού που φτιάχτηκε από αλουμίνιο.
Η κωνική διαμόρφωση δοκιμάστηκε πρώτα σε άχρηστο κομμάτι (πληθώρα τέτοιων, μετά τη σφαγή ;D) με το reamer κοτσαρισμένο σε ελαφρύ δράπανο με χαμηλές στροφές για καλύτερο έλεγχο τα δε καναλάκια για την έξοδο των χορδών διαμορφώθηκαν εύκολα με το Dremel χρησιμοποιώντας λεπτό ή φαρδύτερο φρεζάκι αντίστοιχα.
-
Όσο για τον προσδιορισμό της θέσης της γέφυρας-καβαλάρη βρήκα ότι η μελαμίνη υψηλής συμπίεσης (HPL) αποδείχτηκε για άλλη μια φορά ένα βολικό και αξιόπιστο υλικό για την κατασκευή του σχετικού βοηθήματος (λειτουργεί περίπου όπως αυτό https://www.stewmac.com/luthier-tools-and-supplies/tools-by-job/tools-for-measuring/saddlematic.html (https://www.stewmac.com/luthier-tools-and-supplies/tools-by-job/tools-for-measuring/saddlematic.html))
Συνεχίζεται…
-
Έκανα ένα jig και …γαλήνεψα
ε ναι, χρειάζεται... αλλά βρε παιδί μου γεμίζεις τον χώρο με τα jigs... εγώ τα jigs πλέον τα έχω σε "εξαρτήματα" {celebrate015} ...
γι αυτή τη δουλειά έχω μια σφήνα για τη γωνία (την ίδια χρησιμοποιώ ενίοτε και για τις πλευρές του καράολα) και ένα ίδιου ύψους κομμάτι για να πατάει το ρούτερ από την άλλη μεριά που τα κολλάω με ταινία διπλής όψης (όπως και τον καβαλλάρη) και μετά διαλύονται όλα και αποθηκεύονται σ΄ένα κουτάκι μαζί με πλήθος άλλων εξαρτημάτων - μερών άλλων jigs (με προβλήματα μη-δομημένης-υπόστασης {celebrate010} αλλά μικρού χωρικού αποτυπώματος - τι είπα ο π%&^*ς)
... Αντίθετα, η παράμετρος που μάλλον παίζει πολύ σημαντικό ρόλο είναι το ύψος των χορδών (η απόστασή τους) από το καπάκι. Όσοι φαίνονται να ξέρουν τι λένε συμφωνούν ότι αυτή η απόσταση πρέπει να είναι στα 12~13 χιλιοστά -χωρίς να αποκλείονται και οι εξαιρέσεις…
Θα μ’ ενδιέφερε ν’ ακούσω και τις γνώμες σας αν τό ‘χετε ψάξει…
ααααχ μεγάλη κουβέντα αυτή. Καταρχάς από που η πληροφορία για τα 12-13 ? από φορουμ κτλ.? δεν έχω ψάξει. Μόνο εμπειρικά, έχω παρατηρήσει ότι οι δικές μου κατασκευές μάλλον αποδίδουν όντως καλύτερα σ' αυτήν την περιοχή 12-13 παρά χαμηλότερα (~10-11). Αλλά δεν είναι απόλυτο (μήπως είναι και κάτι?). Μια τελευταία κιθάρα με Ισπανικό τακούνι και χαμηλό καβαλάρη (7 χιλ.) και το κόκκαλο 3 στο καντίνι και 4 στο μπάσο έπαιξε καλύτερα όταν χαμήλωσα τον καβαλάρη (αφαίρεσα και ξύλο δηλαδή εκτός του οτι κατέβασα το κόκκαλο). Αλλά αυτή είναι με κέδρο και silver χορδές, με bronze δεν ακούγεται καλά. Από την άλλη, σε πιο άκαμπτο καπάκι έλατο νομίζω ότι αποδίδει καλύτερα με ψηλότερο και βαρύτερο σχετικά καβαλάρη.
....Κι εδώ μπαίνουμε και σ' ένα ζήτημα γεωμετρίας που δεν έχει τέλος (γι αυτό το αααααχ στην αρχή).
Παρένθεση: ο Αλεξανδρής κάνει τις κιθάρες με Ισπανικό τακούνι και χωρίς καμία κλίση στην ένωση (περιττό να επαναλάβω το πόσο μ' αρέσουν οι κιθάρες του Αλεξανδρή, και από ήχο και από εργονομία). Ο O'brien λέει ότι τις κάνει με τέτοια κλίση ώστε η ρίγα (χωρίς τάστα) να απέχει 3-3,5 χιλ. στο ύψος του καβαλάρη. Βάζοντας τις παραμέτρους (ένωση στο 12ο) στο AutoCad, φαίνεται ότι για να έχεις 12 mm στο κόκκαλο (πάλι χωρίς ταστιέρα) πρέπει η ρίγα να απέχει όχι 3,5 αλλά 1,5 χιλ. Συζητώντας το θέμα με τον ΚαΠα, εικάζουμε ότι είναι πιθανό ο O'Brien να λαμβάνει υπόψη παραμορφώσεις του σκάφους - αλλιώς δεν βγαίνουν τα νούμερα. Δηλαδή να δίνει αρκετή κλίση (3,5) υπολογίζοντας εκ των προτέρων ότι το πίσω μέρος θα ανασηκωθεί από τις χορδές κατά περίπου 2 mm. Την τελευταία κιθάρα την έκανα ακριβώς έτσι, με dovetail και 3,5 mm στη ρίγα. Θεωρητικά (με το AutoCad) θα έπρεπε να έχω μεγάλο ύψος, και όντως: βάζοντας τις χορδές (11άρες bronze), για 4-5 μέρες το κόκκαλο έπρεπε να έχει 5-6 mm πάνω από το ξύλο (πολύ, λόγω 3,5 mm και όχι 1,5) για λογικό action. Μετά από μια βδομάδα το χαμήλωσα στα 3-4 mm. Δεν μπορεί να έγινε κάτι άλλο παρά να άλλαξε η γεωμετρία και μάλιστα όχι της ένωσης ή του μπράτσου (ό,τι άλλαξε ψηλά άλλαξε ευθέως αναλογικά, άρα σηκώθηκαν οι χορδές από κάτω) αλλά του καπακιού/ σκάφους πίσω από τον καβαλάρη.
... συμπέρασμα: παρ' τ' αυγό και κούρευ'το :character0029:. Πάμε για ένα γενικό στόχο 12-13 αλλά κάθε καπάκι συμπεριφέρεται αλλιώς, να μην πω και κάθε κιθάρα γενικώς. Σ' αυτήν με τον κέδρο που έλεγα, στην αρχή έβαλα bronze και σηκώθηκε από πίσω τόσο που φαινόταν κανονικά από το πλάϊ. Με silver ίδιων διαμέτρων επανήλθε και παίζει και καλύτερα. Τι να πω δεν ξέρω, γι αυτό φτιάχνω συνέχεια αλλά δεν νομίζω ποτέ να πω ότι το κατέχω το πράγμα. Πάντως με τον καιρό μπορείς να φαντάζεσαι καλύτερα κάποιες "διορθωτικές" κινήσεις και να ψυλλιάζεσαι (ανάλογα με τα υλικά που έχεις στα χέρια σου και το σχέδιό σου) τι θα μπορούσε να μην πάει σύμφωνα με αυτό που έχεις στο μυαλό σου στην αρχή.
-
Χείμαρος Μάνο, λέγε... ακούμε
ααααχ μεγάλη κουβέντα αυτή. Καταρχάς από που η πληροφορία για τα 12-13 ? από φορουμ κτλ.?
Κυρίως από συζητήσεις στο https://www.acousticguitarforum.com/forums/ (https://www.acousticguitarforum.com/forums/) όπου ακούγονται και κάποιες "βαρειές" γνώμες από αυτούς που φτιάχνουν μυθικά όργανα και τα παρουσιάζουν στο Custom Shop: https://www.acousticguitarforum.com/forums/forumdisplay.php?f=38. (https://www.acousticguitarforum.com/forums/forumdisplay.php?f=38.) Αλλά δε θυμάμαι τώρα που ακριβώς, ήταν κάπως τεθλασμένη η έρευνα.
Όμως ο πολύπειρος Frank Ford τα συμμαζεύει όλα εδώ: http://www.frets.com/FretsPages/Musician/Guitar/Setup/NeckAngle/neckangle.html (http://www.frets.com/FretsPages/Musician/Guitar/Setup/NeckAngle/neckangle.html) με μια φράση: Αν υπάρχει κάπου μισή ίντσα μεταξύ της μπάσας μι και του καπακιού, τότε η γωνία του μάνικου είναι εντάξει (If there's about 1/2" between the low E and the top, then the neck angle is just about right)
-
... Αν υπάρχει κάπου μισή ίντσα μεταξύ της μπάσας μι και του καπακιού, τότε η γωνία του μάνικου είναι εντάξει (If there's about 1/2" between the low E and the top, then the neck angle is just about right)
οκ, αλλά ως προς τι "είναι εντάξει" ?
σχετικά με την γεωμετρία, το "εντάξει" που βλέπω εγώ και συμφωνώ είναι ότι αν κάποια στιγμή στο μέλλον η κιθάρα παραμορφωθεί ελαφρώς είτε από το μπράτσο είτε από ανασήκωμα του καπακιού πίσω από τον καβαλάρη, με 13 mm συνολικό ύψος (*) σου δίνει την δυνατότητα επεμβάσεων. Αν δηλαδή σηκωθεί το action 1-1,5 mm έχεις περιθώριο να κατεβάσεις λίγο και από ξύλο και από κόκκαλο και να ξαναβρεις το σωστό action. Αν η παραμόρφωση είναι μεγαλύτερη ή επαναληφθεί, θες neck reset η άλλη επέμβαση. Αν όμως ξεκινήσεις με χαμηλό καβαλάρη και χαμηλό κόκκαλο και σηκωθεί το action, πάπαλα, θες χειρουργείο. Αν θυμάσαι τα ίδια έλεγα και στον Λάμπρο στην πρώτη του κατασκευή λαϊκής (λόγω μεταλλικών χορδών η κατάσταση είναι ίδια νομίζω).
Αν υποθέσουμε ότι δεν πρόκειται ποτέ να κινηθεί τίποτα, τότε θα ήταν το ίδιο πράγμα (το ρύθμιζες ανάλογα θέλω να πω από την αρχή) είτε ήταν 14 mm είτε 8 mm.
Από άποψη ήχου όμως θα με ενδιέφερε αν τα 12-13 mm θεωρούνται επίσης "καλό" ύψος. Αυτό έχει να κάνει με αυτό που έλεγες πριν ότι αυτή η μάζα (με ό,τι ύψος) παρεμβάλλεται μεταξύ χορδής και καπακιού. Δεν έχει να κάνει με την break angle (όπως στα μπoυζούκια) επειδή οι χορδές καταλήγουν σε σχετική απόσταση που εξαρτάται από τη σχέση κόκκαλου - pins (ύψος και απόσταση). Άρα (λογικά) αν λέει κάποιος ότι π.χ. τα 12-13 είναι καλά για τον ήχο, μάλλον συνδέεται με τη μάζα, μιας και το ύψος από μόνο του δεν νομίζω ότι επηρεάζει κάπως. Επίσης σχετικά με όλα αυτά είναι ότι το φάρδος ενός "τυπικού" καβαλάρη τύπου Martin είναι ~ 35 mm έναντι 30-32 της κλασικής (και στα μουστάκια τύπου Απαρτιάν φαρδύτερος είναι). Αυτό δίνει την δυνατότητα να βάλεις τα pins μακρύτερα για να ρυθμίσεις καλύτερα ίσως την γωνία αλλά αυξάνει και την μάζα.
(*) ξανά άλλη κουβέντα: τα ~13 mm αναλύονται σε ~ 9-10 mm ξύλο κι από πάνω ~3 - 4 κόκκαλο κι αυτό έχει σημασία λόγω break angle, τα 3-4 κόκκαλο είναι καλό ύψος, αν είναι ψηλότερο π.χ. 5-6 mm πρέπει να έχεις μεγάλη απόσταση στα pins για να έχεις λογική break angle - και σε χαμηλότερο από 3 mm στο καντίνι αρχίζει να μπερδεύει η σχέση χορδής - διαμόρφωσης κόκκαλου στη στέψη
-
Ακούω χωρίς αυτή τη στιγμή να είμαι σε θέση να ψελίσσω κάτι παραπάνω..
Μόνο παρενθετικά, μια πληροφορία παίρνοντας αφορμή απ αυτά που λες:
(*) ξανά άλλη κουβέντα: τα ~13 mm αναλύονται σε ~ 9-10 mm ξύλο κι από πάνω ~3 - 4 κόκκαλο
Το σχέδιο που έχω προτείνει γέφυρα πάχους 7 χιλιοστών! που ακούγεται πολύ κομψή και ελαφριά. Αρχικά το ακολούθησα αλλά (μόνο μετά) συνειδητοποίησα ότι τα περιθώρια για διορθώσεις του σεταπ όπως πολύ καλά τις περιγράφεις είναι σχεδόν ανύπαρκτα. Έτσι κατέληξα σε πάχος γέφυρας 8,2 χιλιοστά. Ελπίζω να μην αποδειχτεί οριακό κι αυτό το πάχος...
-
Από άποψη ήχου όμως θα με ενδιέφερε αν τα 12-13 mm θεωρούνται επίσης "καλό" ύψος...
Μια σκέψη:
Αν θεωρήσουμε σταθερή την τάση των χορδών (που δεν είναι διότι εξαρτάται από το τι χορδές και τι κλίμακα…) τότε αυτή η τάση δημιουργεί μια ροπή που θέλει να «ανατρέψει» τη γέφυρα (γιαυτό και προκαλεί φούσκωμα του καπακιού στην κοιλιά της καμπάνας και κοίλωμα προς την τρύπα). Προκαλεί λοιπόν αυτή η ροπή μια εντονότερη πίεση ακριβώς κάτω από την περιοχή του καβαλάρη, εξαρτάται αποκλειστικά από την απόσταση των χορδών από το καπάκι, κι αυτή είναι ακριβώς που αναζητάμε να έχει μια βέλτιστη τιμή* για την καλύτερη μετάδοση του ήχου.
*Εννοείται που δεν είναι ίδια για κάθε όργανο αλλά μιλάμε τώρα για ένα λογικό μέσο όρο
-
Μανο και ο Παλαιοδημοπουλος και ο Mathias Dammann στα 3.5mm χιλιοστά στοχεύουν βάζοντας τον χάρακα πάνω στην ταστιερα χωρίς ταστα . Εμένα μου βγαίνει σωστο στο pc . Βάζοντας και 1μμ ταστο και στοχεύοντας σε ένα action 4mm στο 12 αυτό μας δίνει 13.5μμ στο κοκκαλο .
Με το zero fret καταφέρνω 3-3.5mm action .
-
Όσο για τον προσδιορισμό της θέσης της γέφυρας-καβαλάρη βρήκα ότι η μελαμίνη υψηλής συμπίεσης (HPL) αποδείχτηκε για άλλη μια φορά ένα βολικό και αξιόπιστο υλικό για την κατασκευή του σχετικού βοηθήματος (λειτουργεί περίπου όπως αυτό https://www.stewmac.com/luthier-tools-and-supplies/tools-by-job/tools-for-measuring/saddlematic.html (https://www.stewmac.com/luthier-tools-and-supplies/tools-by-job/tools-for-measuring/saddlematic.html))
Συνεχίζεται…
Εγω το είχα φτιάξει από μεταλλικη βέργα στα πρότυπα του αυθεντικού. Ακομη και έτσι δουλεύει σωστά .
(https://uploads.tapatalk-cdn.com/20210401/1757a17582e34bd68522a8d786419ccd.jpg)
-
Το σχέδιο που έχω προτείνει γέφυρα πάχους 7 χιλιοστών! που ακούγεται πολύ κομψή και ελαφριά. Αρχικά το ακολούθησα αλλά (μόνο μετά) συνειδητοποίησα ότι τα περιθώρια για διορθώσεις του σεταπ όπως πολύ καλά τις περιγράφεις είναι σχεδόν ανύπαρκτα. Έτσι κατέληξα σε πάχος γέφυρας 8,2 χιλιοστά. Ελπίζω να μην αποδειχτεί οριακό κι αυτό το πάχος...
ε, να γι αυτό λέω "παρ'το αυγό" κτλ. Εγώ αποφάσισα να κάνω ισπανικό τακούνι κι όχι χελιδονοουρά γιατί (απ΄ότι διαβάζω κι εγώ στο agf) οι Αμερικάνοι τουλάχιστον το neck reset το έχουν ψωμοτύρι και σχεδόν βέβαιο σε κάποια στιγμή στο μέλλον. Με το ισπανικό κατά τη γνώμη μου μειώνονται κατά πολύ οι πιθανότητες να γυρίσει το μπράτσο στην ένωση, οπότε είσαι κάπως πιο ασφαλής με το σετάρισμα σε περίπτωση που ανασηκωθεί το καπάκι, που απ ό,τι έχω δει (τουλάχιστον σε λαϊκές με καμάρωμα σκάλα) είναι πολύ σύνηθες, να μην πω κανόνας. Προσωπικά δεν έχω δει λαϊκή κιθάρα με μη-ανασηκωμένο έστω και λίγο το καπάκι πίσω από τον καβαλάρη, γεγονός που στέλνει για περίπατο ό,τι υπολογισμούς έχεις κάνει. Πρέπει αφενός να μάθεις να εκτιμάς πόσο θα σηκωθεί και αφετέρου να λάβεις μέριμνα - αν μπορείς - για μελλοντικές επεμβάσεις.
Τα 8 mm όπως είπα τα έχω ήδη παραβιάσει (προς τα κάτω) οπότε αν μείνεις εκεί, άντε και 7 (στο προηγούμενο post) και με την προϋπόθεση ότι δεν θα μετακινηθεί η ένωση, δεν θα υπάρχει πρόβλημα νομίζω. Όμως εδώ ξαναρχόμαστε στον ήχο. Επηρεασμένος από τις προσπάθειες για μείωση μάζας του καβαλάρη στις κλασικές, στην αρχή προσπαθούσα να κάνω ελαφρύ καβαλάρη στοχεύοντας ~ 20 gr. Με διάφορες δοκιμές όμως ή και από τυχαία γεγονότα (π.χ. άλλο σχέδιο καβαλάρη) είδα ότι οι βαρύτεροι μάλλον αποδίδουν καλύτερα στις λαϊκές, τουλάχιστον με σχετικά άκπαμτο έλατο που μου αρέσει. Ο ΚαΠα έχει εντοπίσει αναφορά του Somogyi που μιλάει για 30-35 gr. (ακουστική με Χ και ένωση στο 14ο). Δεν έχω τρόπο να τα μετρήσω αυτά, αίσθηση είναι. Μπορείς όμως εύκολα στο ίδιο σχέδιο να αυξήσεις τη μάζα (εκτός από το είδος του ξύλου) με σχετικά αυξημένο ύψος, πράγμα που "δένει το γλυκό" και με τα 12-13 mm έναντι 10 ας πούμε. Επομένως μετά από αρκετές κιθάρες με ελαφρύ καβαλάρη και σχετικά χαμηλό ύψος (~ 10-11 mm) άρχισα πάλι να αυξάνω τη μάζα και το ύψος και μέχρι στιγμής δουλεύει και πλέον το έχω στόχο. Υπόψη όμως ότι δεν θέλω την τυπική λαϊκή με μεσαία και ξεραϊλα, θέλω και λίγο sustain. Δεν ξέρω όμως στην πραγματικότητα γιατί συμβαίνουν όλα αυτά και δεν πρόκειται να μάθω με σιγουριά ποτέ - θα έπρεπε να ξηλώνω και να ξαναβάζω καβαλάρη στην ίδια κιθάρα, χωρίς να αλλάζω τίποτα άλλο. Και πάντα μιλάμε για λαϊκή που δεν έχει σχέση ούτε με κλασική ούτε με ακουστική με Χ.
Ω ρε σήμερα γράφω πολλά, θα είμαι πιεσμένος από κάτι, πάω να φτιάξω καμιά ταστιέρα να ξεσπάσω
-
Μανο και ο Παλαιοδημοπουλος και ο Mathias Dammann στα 3.5mm χιλιοστά στοχεύουν βάζοντας τον χάρακα πάνω στην ταστιερα χωρίς ταστα . Εμένα μου βγαίνει σωστο στο pc . Βάζοντας και 1μμ ταστο και στοχεύοντας σε ένα action 4mm στο 12 αυτό μας δίνει 13.5μμ στο κοκκαλο .
Με το zero fret καταφέρνω 3-3.5mm action .
το action στην ακουστική είναι άλλο, αν μπορείς 1,5 ή 1,75 (καντίνι) χωρίς τασταρίσματα είσαι καλά. Το 3,5 είναι μόνο για την μπάσα κι αυτό ψηλό είναι, σημαίνει ότι το καντίνι σου θα είναι ~ 2,25-2,50 - όχι πως δεν γίνεται, οι έχοντες βαρύ χέρι τύπου Μυστακίδη και Σφίγγου τέτοια θέλουν γιατί ως εργάτες της τέχνης σκάβουν κανονικά, αλλά οι κοπέλλες που μαθαίνουν τώρα λαϊκή δεν μπορούν καν να δοκιμάσουν την κιθάρα με τέτοιο action (2,50 στο καντίνι).
-
Μια σκέψη:
Αν θεωρήσουμε σταθερή την τάση των χορδών (που δεν είναι διότι εξαρτάται από το τι χορδές και τι κλίμακα…) τότε αυτή η τάση δημιουργεί μια ροπή που θέλει να «ανατρέψει» τη γέφυρα (γιαυτό και προκαλεί φούσκωμα του καπακιού στην κοιλιά της καμπάνας και κοίλωμα προς την τρύπα). Προκαλεί λοιπόν αυτή η ροπή μια εντονότερη πίεση ακριβώς κάτω από την περιοχή του καβαλάρη, εξαρτάται αποκλειστικά από την απόσταση των χορδών από το καπάκι, κι αυτή είναι ακριβώς που αναζητάμε να έχει μια βέλτιστη τιμή* για την καλύτερη μετάδοση του ήχου.
*Εννοείται που δεν είναι ίδια για κάθε όργανο αλλά μιλάμε τώρα για ένα λογικό μέσο όρο
σωστό, σωστότατο αλλά πώς μετριέται? και μάλιστα όταν μιλάμε για διαφορά που ναι μεν είναι υπολήψιμη (10mm από 12 mm = 20%) αλλά άντε μέτρα την στην κατασκευή, και κυρίως μάντεψε πόσο θα σηκωθεί το εκάστοτε καπάκι με τον εκάστοτε οπλισμό. Επίσης εκτός από την ροπή που επεσήμανες, υπάρχει κι άλλη παράμετρος αν δεν έχεις Pins αλλά τρύπες τύπου κλασικής (πάαααααρα πολλές λαϊκές είναι έτσι) όπου το φαινόμενο είναι εντονότερο. Η πλάκα (bridgeplate) σύμφωνα με τον Somοgyi πάλι μπορεί να βοηθήσει, αλλά κι αυτή επηρεάζει τον ήχο (από agf και δική μου εμπειρία: άλλο παλίσανδρος, άλλο σφεντάμι, άλλο καρυδιά). Σημειωτέον δε ότι πολλές λαϊκές με καβαλάρη τύπου κλασικής (και άρα εντονότερο τα ανασήκωμα πίσω) δεν έχουν καν πλάκα. Άβυσσος λέμε.
-
Πρέπει να βρω τα βιβλία του Trevor Gore ο οποίος υπολογίζει και την στρέψη του καβαλαρη . Αυτά που γράφει αφορούν γενικούς κανόνες κατασκευής. Ο ίδιος φτιάχνει και ακουστικές και κλασσικές. Μάλιστα κάπου είχε αναφέρει 2 μοίρες στρέψης. Οτιδήποτε κάτω από 2 μοίρες είναι καλά αλλά κοντά στη 1 μοίρα δείχνει overbuild. Πάνω από αυτές υπάρχει θέμα στο μέλλον. Μάλιστα όταν κάποιος ανέφερε ότι έχει μισή ίντσα απόσταση χορδών από το καπάκι και παρατηρεί στρέψη 2.3 μοίρες σε ακουστική με Χ bracing του υπολόγισε ότι θα πρέπει να μειώσει κατά 15% την ροπή στο καπάκι. Είτε αλλάζοντας τύπο χορδών είτε μειώνοντας το κόκκαλο κατά 2μμ και αλλάζοντας ανάλογα την κλίση στο μανίκι. Το προβλημα το εντόπισε σε πιθανόν λεπτό καπάκι ή σε χαμηλά καμάρια.
-
σε κουβεντα μου με διασημο ιταλο κατασκευαστη (κλασικης) κιθαρας μου επεσημανε οτι οσο χαμηλοτερη η γωνια των χορδων (απο κοκκαλο καβαλαρη σε τρυπα) τοσο καλυτερα για τον ηχο, (συμφωνα με δικες του μετρησεις. παρα το στιβαροτατο υποβαθρο γνωσεων και μετρησεων του, ο υποφαινομενος δεν πειστηκε για την ορθοτητα ενος απο τα τρια πειραματα-μετρησεις που εκανε)
βεβαια στη συνεχεια της κουβεντας ανεφερε οτι οσο μεγαλυτερη τελικα ειναι η γωνια τοσο ευκολα επισκευασιμη ειναι η κιθαρα στο μελλον σε τυχον προβληματα. :13:
μανο σε μια (πολυ γρηγορη) αναγνωση των μηνυματων, εκει που αναφερθηκες στον ομπραϊαν μου φαινεται δεν υπολογιστηκε το ντοουμ του καπακιου και γενικως εχω την εντυπωση οτι οοοολες αυτες οι μετρησεις ειναι χωρις να υπολογιζεται
-
Πρέπει να βρω τα βιβλία του Trevor Gore ο οποίος υπολογίζει και την στρέψη του καβαλαρη ...
αυτό ακούγεται πολύ ενδιαφέρον
μανο σε μια (πολυ γρηγορη) αναγνωση των μηνυματων, εκει που αναφερθηκες στον ομπραϊαν μου φαινεται δεν υπολογιστηκε το ντοουμ του καπακιου και γενικως εχω την εντυπωση οτι οοοολες αυτες οι μετρησεις ειναι χωρις να υπολογιζεται
τι εννοείς ? είναι απόσταση σε τελειωμένο καπάκι με όποια καμπυλότητα έχει (ή δεν έχει). Αναφέρεται σε μια "ξερή" απόσταση ρίγας - καπακιού. Την ίδια απόσταση μετράω κι εγώ στο autocad (*). Και όλα αυτά συμβαίνουν κάτω από τη νοητή ευθεία ένωσης - κόκκαλου οπότε δεν καταλαβαίνω πώς θα μπορούσε να επηρεάζει ο θόλος αυτήν την απόσταση.
(*) κάνω δυο λογιών θόλους: "έναν τμήμα κυλίνδρου" κι έναν "τμήμα σφαίρας". Στον κυλινδρικό η τομή του καπακιού είναι ευθεία (γεννέτειρα κυλίνδρου) και δεν υπάρχει εγκάρσια καμπυλότητα. Στον σφαιρικό το ύψος του τόξου στην απόσταση που μας ενδιαφέρει (δεν έχω σχέδιο ανοιχτό τώρα αλλά για ακτίνα 28-30 ποδιών το βέλος του τόξου σε χορδή 50 εκ. είναι αν θυμάμαι καλά ~ 4 mm, στην μικρότερη απόσταση για την οποία μιλάμε πρέπει να είναι κάτι κάτω από 2 mm.
-
αυτό ακούγεται πολύ ενδιαφέρον
Έχει δύο βιβλία συνολικά 870 σελιδες. Στο ένα αναλύει την κατασκευή και στο άλλο το επιστημονικό υπόβαθρο στο πως φτάνεις στο σωστό πάχος καπακιού, ελαστικοτητες ροπές δυνάμεις συχνοτητες κλπ . Στο delcamp που ζήτησα μια συμβουλή του ο τσιφουτης με παρέπεμψε να αγοράσω τα βιβλία του και ένα online μάθημα. Τα βιβλία από Αυστραλία με τα μεταφορικά κοστίζουν 165€ . Πολύ καλή τιμή γιατί τα στέλνει ο ίδιος. Από stewmac πάνε πάνω από 300€ . Αν ήμουν επαγγελματίας θα τα αγοραζα όπως και πολλά άλλα.
https://goreguitars.com.au/main/page_the_book_buy_the_book.html
-
δευμπερτηκα...
τι μετρατε; κοκκαλο; γωνια χορδων; ποσο μεγαλη ειναι; (η κλιμακα...) τι;
-
Στέλιο, η συζήτηση ξεκίνησε από δω http://www.luthier.gr/index.php?topic=4164.msg79457#msg79457 (http://www.luthier.gr/index.php?topic=4164.msg79457#msg79457)
Γωνία προσβολής (break angle) αν και πόσο μετράει στον ήχο της ακουστικής κιθάρας
και
Υψος (απόσταση) χορδών από το καπάκι που (μάλλον) μετράει περισσότερο
Πήρε λίγο έκταση η κουβέντα αλλά ό,τι καινούργιο ακούει κανείς καλό είναι...
-
Αφού κλείδωσε η θέση της γέφυρας με τις δυο ακραίες τρύπες της στο καπάκι (είχε ένα δέος αυτό το τρύπημα!) χαράχτηκε το ίχνος της και μπήκε ταινία προστασίας για τα βερνίκια που θ’ ακολουθήσουν.
Βαρετά και κάπως άχαρα τα γεμίσματα των πόρων και τα τριψίματα αλλά αποζημιώνονται στη συνέχεια με την ικανοποίηση της εικόνας του βερνικωμένου σκάφους που κρέμεται σα ζαμπονικό ???.
-
Η δουλειά στο μάνικο έχει περισσότερη αδρεναλίνη καθώς είναι το πρώτο που φτιάχνω για κιθάρα.
Έχει αρκετές γκρίζες ζώνες που όμως φωτίζονται προοδευτικά με τη μέθοδο: τρώω λίγο-χουφτώνω-τρώω ακόμα λίγο-ξαναχουφτώνω-συνεδρία με καφέ και πάει λέγοντας.
-
Αφού κολλήθηκαν σκάφος, μάνικο και ταστιέρα έχουμε για πρώτη φορά κάτι που μοιάζει με κιθάρα και η χαρά είναι μεγάλη!
-
Για την πολυπόθητη κόλληση της γέφυρας ετοιμάστηκε ένας τάκος για κάτω από τη γέφυρα.
Η γωνία του είναι ίδια με του X-brace και έχει δυό καυλιτζέκια ώστε να βρίσκει ακριβώς τη θέση του αλλά για να βρίσκει επίσης τη θέση της και η γέφυρα που μπαίνει από πάνω. Οι τρύπες στη γέφυρα και το καπάκι διευρύνθηκαν από 4 σε 4,1 χιλιοστά για να μη σφηνώσει τίποτα με την κόλληση και έχουμε δράματα! Τα καυλιτζέκια πασαλείφτηκαν και με λίγο υγρό από σπρέι σιλικόνης για τον ίδιο λόγο.
-
Με τη βοήθεια του τάκου που μπαίνει από κάτω στερεώθηκε η γέφυρα μια πρώτη φορά για να χαραχτεί με ξυράφι η βερνικωμένη ταινία προστασίας και να αποκαλυφθεί στη συνέχεια η ακριβής επιφάνεια κόλλησης.
Μετά από αυτοσυγκέντρωση-γιόγκα-προσευχές (και την κατασκευή ενός jig με δυο βιδωτούς ανθυποσφικτήρες -δεν μπορώ χωρίς jig, έχω εξάρτηση! :embarrassed2:) έγινε η κόλληση, νομίζω καλή, ελπίζω χωρίς απρόοπτα, θα φανεί όταν ξεκαλουπωθεί…
Συνεχίζεται…
-
Η δουλειά στο μάνικο έχει περισσότερη αδρεναλίνη καθώς είναι το πρώτο που φτιάχνω για κιθάρα.
Έχει αρκετές γκρίζες ζώνες που όμως φωτίζονται προοδευτικά με τη μέθοδο: τρώω λίγο-χουφτώνω-τρώω ακόμα λίγο-ξαναχουφτώνω-συνεδρία με καφέ και πάει λέγοντας.
Χούφτωστη, χούφτωστη!!!! :-* :-*
Ανυπομονώ να τη δω ολοκληρωμένη! Όχι ότι δεν θα είναι άψογη! Αλλά κάθε γέννα έχει και τις αγωνίες της! {celebrate018} {celebrate018}
-
στα tags να προσθέσεις "τελειότητα" "άψογο" "τύφλανα'χουνοιεπαγγελματίες" "πουπαςρεΚαραμήτρο" κτλ. (προσπάθησα αλλά δεν μ΄αφήνει :021:, αλήθεια το΄κανα)
-
Στη φωτογραφία με την κόλληση της γέφυρας , οι ξύλινοι σφιγκτήρες που βλέπουμε είναι made by Stergios ?
-
Μπράβο Στέργιο εσύ ο Πάνος και ο Μάνος με φέρνεται ξανά στον ίσιο δρόμο (ακουστική κιθάρα)
-
Παιδιά σας ευχαριστώ!
...κάθε γέννα έχει και τις αγωνίες της!
Έτσι ακριβώς Παναγιώτη. Μόνο που εδώ η μόνη διαθέσιμη μαμή είναι εικονική/διαδικτυακή! Θα πορευτούμε με ό,τι έχουμε…
στα tags να προσθέσεις... ..."πουπαςρεΚαραμήτρο" κτλ. (προσπάθησα αλλά δεν μ΄αφήνει :021:, αλήθεια το΄κανα)
Προσπάθησα κι εγώ να βάλω το συγκεκριμένο στα tags (το λέω αλήθεια) αλλά το σύστημα με αγνόησε και μένα επιδεικτικά!
...με φέρνετε ξανά στον ίσιο δρόμο (ακουστική κιθάρα)
Απολωλότα, ευπρόσδεκτος! Μόνο έχε το νου σου την ώρα που επιστρέφεις στον ίσιο δρόμο μην είναι κανένας στο απέναντι πεζοδρόμιο στον πηγαιμό για ...Telecaster!
Στη φωτογραφία με την κόλληση της γέφυρας , οι ξύλινοι σφιγκτήρες που βλέπουμε είναι made by Stergios ?
Πράγματι Ιωσήφ, την τσάκωσες τη λεπτομέρεια! Είχα δυό τέτοιους σφικτήρες εμπορίου με ράβδο μήκους 60 εκατοστών και λαιμό 11 εκατοστά. Έκοψα τις ράβδους σε δυο κομμάτια 30 εκατοστών και έφτιαξα άλλους δυο σφικτήρες με μακρύτερο λαιμό 14 εκατοστά, αντιγράφοντας λίγο-πολύ τους υπάρχοντες. (Αλλά υπάρχει πληθώρα από βίντεο για το πώς γίνονται https://www.youtube.com/results?search_query=wooden+cam+clamps (https://www.youtube.com/results?search_query=wooden+cam+clamps))
-
Είχα ετοιμάσει ένα κατεβατό με άλλες λεπτομέρειες αλλά πιστεύω είναι καλύτερα να αναφέρω για την τωρινή πρόοδο.
Είμαι στα βερνίκια.
Το tru-oil με εξυπηρέτησε στα μπουζούκια και τα πήγε μια χαρά. Αλλά έχει δύο μειονεκτήματα:
• Δεν είναι και τόσο ανθεκτικό -αν και ανθίσταται καλύτερα από την γομαλάκα.
• Το προϊόν έχει πολύ περιορισμένη διάρκεια ζωής όταν ανοίξει η συσκευασία -και στο τέλος καταλήγει να είναι ακριβό.
Κατέληξα σε βερνίκι πολυουρεθάνης. Σαφώς ανθεκτικότερο αλλά και φθηνότερο αναλογικά με το Tru-oil.
Η έγνοια μετά από μια τέτοια απόφαση ήταν να διατηρηθεί το βερνίκι λεπτό και ελαφρύ.
Σε ένα κομμάτι δοκιμής έκανα δύο απανωτά χέρια (με διαφορά λίγων ωρών) γυαλιστερό Wipe-on poly της Minwax πάνω σε επιφάνεια που έχει γίνει προεργασία και έκλεισαν οι πόροι εντελώς. Άφησα αυτό το βερνίκωμα εφόδου να στεγνώσει καλά.
Και αυτό το βερνίκι (όπως και το Tru-oi) συνίσταται να περαστεί «σκουπιστό» (wipe-on). Προτίμησα όμως να μη το σκουπίσω (ούτε αυτό) καθώς διαπίστωσα ότι βολεύει πιο καλά στη μανιέρα που ακολουθεί: απομακρύνεται κάποιο υλικό με τα τριψίματα και αυτό που απομένει είναι ένα σχετικά λεπτό, ωστόσο πειστικό χέρι βερνικιού πολυουρεθάνης που έχει γυαλιστεί με επιμέλεια. Αφετηρία για αυτή την προσέγγιση ήταν ο Γιώργος π με τη μέθοδο που σερβίρισε εδώ: http://www.luthier.gr/index.php?topic=4179.msg79700#msg79700 (http://www.luthier.gr/index.php?topic=4179.msg79700#msg79700)
Οι πρώτες ενδείξεις πάνω σε δείγμα ήταν πολύ ενθαρρυντικές.
Στα αριστερά της φωτογραφίας είναι το βερνίκι όπως στέγνωσε αφού περάστηκε με πινέλο ζωγραφικής. Στα δεξιά, μετά από τη λωρίδα χαρτοταινίας, φαίνεται όπως γίνεται με τα τριψίματα με Ρ1000, Ρ2000, Ρ3000, Ρ6000, φίνα σμυριδαλοιφή (very fine compound) και τέλος επάλειψη και εντριβή με προστατευτικό κερί αυτοκινήτων με ρητίνη καρνάουμπα. Η διαφορά πριν-μετά διακρίνεται καλά στο αυγοειδές περίγραμμα του φωτιστικού που καθρεφτίζεται.
Αυτή τη στιγμή στεγνώνουν τα βερνίκια της κιθάρας. Έπονται παρατηρήσεις…
-
Μπραβο Στεργιο.
Να υποθεσω τα βερνικια ειναι για το σωμα και οχι το καπακι ή σκοπευεις να χρησιμοποιησεις το ιδιο σχημα και για το καπακι;
-
Δημήτρη, ευχαριστώ. Ναι, θα το χρησιμοποιήσω και στο το καπάκι.
Η κιθάρα προορίζεται και για χρήση σε ταβέρνες και λοιπές ασωτείες και δε θάθελα να γίνει το καπάκι σα δαρμένο μετά από λίγο καιρό. Η θυσία τού να έχεις λίγο πιο "φορτωμένο" καπάκι σε σύγκριση με τη γομαλάκα ή το λάδι είναι για τα δικά μου κριτήρια δικαιολογημένη.
-
Όσο ασχολούμαι ακόμα(!) λίγο (;;)) με το σεταπ θα πω για την περιπέτεια με τα βερνίκια. Τα άλλα που είχα ετοιμάσει για το …σεταπ πάνε για αργότερα.
Λοιπόν, ξεκίνησα το τρίψιμο των βερνικιών με λάθος νούμερο!
Στο δείγμα που είχα για τις δοκιμές είχα ξεκινήσει τρίβοντας με Ρ1000 ελαφρά υγρό.
Στο όργανο όμως αποδείχτηκε ζημιάρικο το χιλιάρι και τρίβοντας έφτασα σχεδόν στο ωμό ξύλο. Δηλαδή όχι μόνο έκανα φαλάκρα στο βερνίκι αλλά κατόρθωσα να σκάψω και την προεργασία! Τα πράγματα χειροτέρεψαν ακόμη περισσότερο επειδή το τρίψιμο ήταν υγρό και έτσι το νερό βρήκε το δρόμο και ανασήκωσε κάποιες βένες!
Το λάθος που έκανα ήταν ότι έπρεπε να τρίψω όλη την επιφάνεια με ομοιογένεια και κανονικότητα. Αντ’ αυτού άφησα να παρασυρθώ από διορθώσεις που όμως έπρεπε να είχαν γίνει στην προεργασία. >:(. Η προεργασία, για ακόμη μία φορά...
Ό,τι ακολούθησε ήταν άχαρο και δεν θα το περιγράψω. Το παιχνίδι ήταν «τρίψε μέχρι να ξαναβρείς προεργασία χωρίς να την τρυπήσεις».
…
Αυτό που προέκυψε τελικά ήταν ένα στρώμα βερνικιού πολυουρεθάνης πάχους δυο χεριών πάνω στην προεργασία. Περάστηκαν τρία χέρια με πινέλο αλλά το τρίψιμο/γυάλισμα που ακολούθησε θα πρέπει να αφαίρεσε λίγο-πολύ το ένα τρίτο. Συγκρίνοντάς το πάντως με το πάχος που συνήθως έχουν τα βερνίκια νίτρου που έχω δει μέχρι τώρα (και που θεωρητικά αντέχουν λιγότερο) είναι σαφώς λεπτότερο, ωστόσο με φυσιολογική χρήση έχω κάθε λόγο να πιστεύω ότι θα τα πάει καλά.
Λεπτομέρεια: Το μάνικο δεν έγινε γυαλιστερό αλλά σατινέ. Για τα δικά μου γούστα αυτό διευκολύνει καλύτερα την κυκλοφορία του αριστερού χεριού.
-
Όπως λέει και ο Ζαρκ "η μ@λ@κί@ παραμονεύει" σε όλους μας. Τα παθήματα είναι στην ουσία σεμινάριο για τις επόμενες κατασκευές μας! Ο παθώς και μαθώς - που λέγανε οι παλαιότεροι!!
Το αποτέλεσμα μετράει. Και αυτό που βλέπουμε είναι τέλειο!
Μπράβο Στέργιε!
-
απορώ με την υπομονή (σας) με τα βερνίκια, εγώ δεν αντέχω καθόλου, χίλιες φορές να φτιάξω πεντέξι όργανα ακόμα παρά ένα καλό βερνίκι... βέβαια "όλα εδώ πληρώνονται" και δεν συγκρίνεται αυτό που βλέπω... μακάρι να είχα την υπομονή, αλλά αφού δεν την έχω περιορίζομαι στο να χειροκροτάω (δεν μ΄ακούτε, αλλά εγώ {celebrate011} )
Το αποτέλεσμα μετράει. Και αυτό που βλέπουμε είναι τέλειο!
Μπράβο Στέργιε!
δε θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο, μπράβο και πάλι μπράβο
-
Στέργιο είσαι τυχερός που δεν ξυρίζομαι γιατί αλλιώς θα ερχόμουνα από εκεί να την πάρω για καθρέφτη.
Τα βερνίκια είναι σούπερ. Χαλάλι ο κόπος σου.
Αχ και να μπορούσαμε να τα πούμε από κοντά να δούμε και το όργανο με οινοποσία, αλλά ας όψεται η απαγόρευση που βάλανε στην μουσική.
-
{celebrate011} {celebrate011} {celebrate011}
-
https://media.giphy.com/media/U634xW7LKU0sU/giphy.gif
:-* τυφλωθηκαμε στεργιο...
χρωστας 50 ευρω επισκεψη στον οφθαλμιατρο...
-
Υπέρλαμπρη!!!
-
Τελειότητα!!!
-
Αψογος..............................
Αξιο αποριας το πως με το 1000 γυαλοχαρτο βρηκες ξυλο.Τελος καλο ομως ολα καλα
-
Παιδιά σας ευχαριστώ όλους για τα καλά σας λόγια!
......................................................................
Το σεταπ έχει τελειώσει (άραγε τελειώνει ποτέ το σεταπ;)
Δείγμα ήχου εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=wrIuRMrG__U (https://www.youtube.com/watch?v=wrIuRMrG__U)
-
Απολαυστικός ! Θερμά συγχαρητήρια !
{celebrate011} {celebrate012} {celebrate011}
Super Stergios !!!
-
Γεια σου Στεργιο με τα ωραια σου.
Αυτη η κιθαρα ζηταει οινοποσιες, να το ξερεις.
-
[ Invalid Attachment ]
-
Πολύ καλή ελπίζω να τη δούμε από κοντά σύντομα!
-
Υπέροχη!!! {celebrate011} {celebrate011} {celebrate011}
Πολλά μπράβο για το αποτέλεσμα αλλά και για την υπομονή σου!
-
Παιδιά σας ευχαριστώ όλους για τα καλά σας λόγια!
......................................................................
Το σεταπ έχει τελειώσει (άραγε τελειώνει ποτέ το σεταπ;)
Δείγμα ήχου εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=wrIuRMrG__U (https://www.youtube.com/watch?v=wrIuRMrG__U)
τι ωραία τραγανή που είναι! άντε καλοφάγωτη!
-
Παιδιά, σας ευχαριστώ όλους θερμά!
...................................................
Αυτη η κιθαρα ζηταει οινοποσιες, να το ξερεις.
Έχω ήδη κάποιες ενδείξεις ώστε δε με εκπλήσσει που ζητάει οινοποσίες!
...άντε καλοφάγωτη!
εννοείς μαζί με όργανα και μεζέδες κάπου στη Σαλονίκη από τα τέλη Ιουλίου (που θα έρθω με την κιθάρα) και μετά;
-
Στεργιο με την κιθαρα θα ερθεις αλλα δεν σε βλεπω να φευγεις μαζι της. Πολλους μνηστηρες βλεπω.
-
εννοείς μαζί με όργανα και μεζέδες κάπου στη Σαλονίκη από τα τέλη Ιουλίου (που θα έρθω με την κιθάρα) και μετά;
μπυρα μπυρα μπυρα
-
πωπω τα μπυρονια τα παγωμενα πανε κ ερχονται... ;D
-
Έκανα λίγο κααιρό να μπω στο φόρουμ και έχασα την ολοκλήρωση τέτοιας κατασκευής.
Μπράβο κι από μένα Στέργιο, μια ακόμα υπέροχη κατασκευή στο ιστορικό σου!!!
-
Πασχάλη σ΄ευχαριστώ!
.................................
Ο Γιάννης Γκουγκουρέλας (γνωστός και σαν greekflatpicker στο YouTube https://www.youtube.com/user/greekflatpicker/videos (https://www.youtube.com/user/greekflatpicker/videos)) είχε την ευγενή καλοσύνη να δοκιμάσει την κιθάρα. Δε θα πω περισσότερα για το Γιάννη, το παίξιμό του τα λέει όλα!
Τον ευχαριστώ θερμά!
Εδώ το βίντεο της δοκιμής: https://www.youtube.com/watch?v=nbCQJbmJtAo (https://www.youtube.com/watch?v=nbCQJbmJtAo)
-
Στέργιο τι να πούμε; Για την κιθάρα; Για τον κιθαρίστα;
Υπέροχα!!!
-
:-*
ουαου! σπεσιαλε!! μπραβο!!!!
ταξιδεψαμε με ποταμοπλοιο....
-
Υπέροχη κιθάρα ! Στην όψη , στη φωνή της ... !
Θερμότατα συγχαρητήρια !!!
-
Μπραβο Στέργιο !!!!!οι κατασκευές σου μαγεύουν!!!!!
-
Συγχαρητήρια Στέργιο!Πολύ όμορφη η κιθάρα σου!ανυπομονούμε για το επόμενο project! Ελπίζω να είναι μια κλασική!
-
Μπράβο Στέργιε εξαιρετική σιγά σιγά ψήνομαι και γω για ΟΜ
-
Παιδιά σας ευχαριστώ όλους θερμά!
...ανυπομονούμε για το επόμενο project! Ελπίζω να είναι μια κλασική!
Γρηγόρη, κλασσική ίσως αργότερα... Τώρα που απλώσαμε τον τραχανά ας βγάλουμε μια σοδειά με ΟΟ. Καλά πήγε το πρώτο όργανο (κάτι σαν τον πρωτάρη τον ψαρά που πιάνει το λαυράκι ;D ) αλλά να εξερευνήσουμε και λίγο τα νερά...
...σιγά σιγά ψήνομαι και γω για ΟΜ
Νάσο, ωραιότατη επιλογή πιστεύω! ΟΜ είναι η βασική μου κιθάρα (αγορασμένη την προηγούμενη δεκαετία).
-
Κιθάρα ΟΟ νο 2
Λοιπόν τελείωσε και η δεύτερη double O. Παρακάτω, μερικά κομβικά σημεία με κάποιο ενδιαφέρον:
Το «κλείδωμα» της θέσης της γέφυρας, χωρίς να παρουσιάζει κάτι καινούργιο, δεν παύει να είναι κομβικό!
-
Μετά το γέμισμα των πόρων αρχίζει να αναδεικνύεται η σφήνα και το binding από έβενο με το τριπλό φιλέτο και τις συναρμογές του
-
Εδώ έχουνε τελειώσει τα βερνίκια του σκάφους -που κρέμεται σαν ζαμπονικό- μέχρι αυτά να σκληρήνουν κάπως.
Υπάρχει μια μικρούλα πρόοδος με τα βερνίκια, δεν σκάσανε ογκώδεις εκρήξεις, αλλά ακόμη έχω κάποια φαγούρα και ξενοκοιτάω για βελτιώσεις…
-
Το πρώτο κρέμασμα χορδών χρησιμοποιώντας παλιές χορδές «υπηρεσίας», με το μάνικο να θέλει ακόμα κατεργασία. Τα τάστα δεν έχουνε καρφωθεί. Αυτή η φάση είναι μια πρώτη στιγμή της αλήθειας, δηλαδή ότι η γεωμετρία του μάνικου είναι στο σωστό δρόμο.
Και είναι βέβαια η ώρα για δοκιμές με τη ρίγα και τριψίματα στον έβενο για μικροδιορθώσεις, όπως μου αρέσει αυτές να γίνονται με τις χορδές σε τάση. Το ύψος του καβαλάρη είναι μεγάλο (όπως και του nut), αρκετό δηλαδή για να γλιστράει μια πλάκα τριών χιλιοστών από κάτω που έχει κολλημένο γυαλόχαρτο Ρ120.
-
Για τη διαμόρφωση του μάνικου στα κρίσιμα σημεία εγκαινιάστηκε μια χειροποίητη ξύστρα από φαρδιά λάμα σιδηροπρίονου που βγήκε στη σύνταξη. Η ακμή που ξύνει έγινε στη σκλυρημένη πλευρά όπου ήταν τα δόντια. Αποδείχτηκε πολύ αποτελεσματική και ακριβής.
-
Το να στρογγυλεύεις με άγρια ράσπα ένα μάνικο φινιρισμένο κι απ’ τα δυό άκρα του είναι λίγο γκραν-γκινιόλ στην αρχή. Μετά το συνηθίζεις.
-
Όταν τελειώσει η διαμόρφωση της πίσω πλευράς του μάνικου έχουμε κουόλιτυ-κοντρόλ. Απομένουν μερικά τοπικά χέρια βερνίκι…
-
Καρφώνουμε τα τάστα, και κατόπιν υπομένουμε ένα σκασμό φινίρισμα προκειμένου να μην αγκυλώνουνε οι άκρες τους. Αλλά μιλάμε για τον έλεγχο με καλσόν! Τον καλό όμως http://www.luthier.gr/index.php?topic=3982.msg73961#msg73961 (http://www.luthier.gr/index.php?topic=3982.msg73961#msg73961)
Όχι αυτόν! http://www.luthier.gr/index.php?topic=3982.msg74053#msg74053 (http://www.luthier.gr/index.php?topic=3982.msg74053#msg74053)
-
Για πρώτη φορά με καινούργιες χορδές. Μια χυμώδης στιγμή 😊
Στη συνέχεια βέβαια κατασκευάστηκαν άλλοι δυό καβαλάρηδες για να συμπληρωθεί το τρίο ψηλός-μεσαίος-χαμηλός καβαλάρης. Βάλε-βγάλε τέντωσε-ξετέντωσε (για όλες τις δοκιμές του …ιππικού) οι χορδές δεν είναι πια τόσο καινούργιες αλλά χαλάλι.
Θα ακολουθήσει οπτικοακουστικό υλικό όταν αυτό θα είναι διαθέσιμο.
Δεν ξεχνάω ότι χρωστάω ένα κειμενάκι που έχω υποσχεθεί και που είναι έτοιμο εδώ και καιρό. Είναι μια ιστορία για το σεταπ και τον πιο ύπουλο εχθρό του: τη γριά-καμπούρα!
-
Στεργιο αυτό που βλέπω μου αρέσει πολυ. Αγωνιώ να ακούσω και τον ήχο.
-
:-*
μας εφτιαξες τη μερα..... {celebrate018}
-
Υποδειγματική εργασία ! Αψογη αισθητική !
Μπράβο και πάλι μπράβο ! :) {celebrate012}
-
Συγχαρητήρια για άλλη μια φορά φίλε Στέργιο.Καταπληκτική δουλειά ...!!!!! {celebrate013}
-
Μπράβο Στέργιε!
Πότε θα τα ακούσουμε από κοντά όλα αυτά τα ωραία όργανα?
Να πω εδώ ότι περνάω τη φάση του κιθαρίστα και όχι του οργανοποιού οπότε ούτε που κατεβαίνω στο καμαράκι :o
-
Δημήτρη, Στέλιο, Ιωσήφ, Γιάννη και Νάσο. Όσα γράφετε με τιμάνε και με τρομπάρουνε να συνεχίσω!
'Εχω μια αισιοδοξία -ξέρω ότι ακούγεται στα όρια του αδικαιολόγητου- που με κάνει να πιστεύω ότι το ερχόμενο φθινόπωρο θα κάνουμε έκθεση και θα βρεθούμε με τα όργανά μας, θα τα πούμε και θα παίξουμε ν' αδειάσουμε όσα θα έχουμε φορτωθεί μέχρι τότε!
Για την ώρα, καλές γιορτές να έχουμε, με υγεία και δημιουργικότητα...
-
Παλίσανδρος, σφεντάμι, μουριά, όστρακο abalone.
Φίλε Στέργιε καλημέρα ,
Αὐτό τό ὄστρακο abalone εἶναι φυσικό ὄστρακο , καί εἶναι ἔτσι ἕτοιμο μακρύ , ἤ τό κατασκευάζεις ἐσύ ; Ἤ εἶναι ἀπομίμηση όστράκου σέ πλαστικό ; Ἄν εἶναι φυσικό , ὑπάρχει καί σέ ἄλλα εἴδη ὀστράκου , π.χ. mother pearl , καί ποῦ πουλιέται ;
Καλημέρα !!!
-
Στέργιε συγνώμη , βιάστηκα νά ρωτήσω , χωρίς νά δῶ παρακάτω τήν ἴδια ἐρώτηση τοῦ Παναγιώτη !!!
-
Ἤθελα νά ρωτήσω ἀκόμη κάτι Στέργιε : Οἱ τιμές 13,20 καί 32,82 ποῦ ἀναφέρονται ; Στά 10 τεμ. τῆς κοντῆς ( 400 χιλ. ) ἤ τῆς μακριᾶς ( 800 χιλ. ) λωρίδας ;
Ἐπίσης , ὅπως στρώνεις τή λωρίδα ὥστε νά φαίνεται τό ὄστρακο κατά πρόσωπο , στρίβει εὔκολα στίς καμπῦλες ; Ἆραγε , σέ στρογγυλάδα γύρω ἀπ' τήν ροζέττα τοποθετεῖται εὔκολα ὅπως καί περιμετρικά τοῦ καπακιοῦ ; Τοποθετεῖται μαζί μέ τό ὑπόστρωμα πού συγκρατεῖ τά κομματάκια ἤ αὐτό ἀφαιρεῖται ; ( βλακώδης ἐρώτηση ἀλλά δέν νπειράζει , ἀπάντησέ την ) .
Πόσο εἶναι τό πάχος τῶν τεμαχιδίων τοῦ ὀστράκου ; Ἀπ' ὅτι καταλαβαίνω πού τό βλέπω , ὑποθέτω γύρω στό 1 χιλ. Ἄν εἶναι ἔτσι , μπορεῖ νά τοποθετηθῆ " ὄρθιο " σέ φαρδύ αὐλάκι , νά κολληθῆ στό ἕνα τοίχωμα τοῦ αὐλακιοῦ ἡ " καλή " του πλευρά μέ κυανοακρυλική , ν' ἀφαιρεθῆ τό ὑπόστρωμα , νά προστεθοῦν καί ἄλλα φιλέτα δίπλα του μέχρι νά γεμίση τό αὐλάκι , καί ὅταν θά τριφτοῦν νά δείξη τό ὄστρακο μιά λεπτή γυαλιστερή γραμμή πάχους 1 χιλ. ; Ἆραγε θά ἰριδίζει ὅπως καί ἡ " καλή " πλευρά του ; ( μόνο αὐτό , ὄχι νά δείχνη ὅπως ἡ " καλή ") .
Εὐχαριστῶ ἐκ τῶν προτέρων !!!
Καλημέρα !!!
-
Γειά σου Λάμπρο!
Λοιπόν:
- Οἱ τιμές 13,20 καί 32,82 ποῦ ἀναφέρονται ; Στά 10 τεμ. τῆς κοντῆς ( 400 χιλ. ) ἤ τῆς μακριᾶς ( 800 χιλ. ) λωρίδας ;
- Αυτή τη στιγμή διαβάζω στον ιστότοπο https://www.aliexpress.com/item/4000233045137.html?spm=a2g0s.9042311.0.0.27424c4dC8YROQ (https://www.aliexpress.com/item/4000233045137.html?spm=a2g0s.9042311.0.0.27424c4dC8YROQ) ότι 10 κομμάτια 800 Χ 2 χιλιοστά πωλούνται € 22,26. Οι τιμές τους δεν παραμένουν σταθερές.
- Ἐπίσης , ὅπως στρώνεις τή λωρίδα ὥστε νά φαίνεται τό ὄστρακο κατά πρόσωπο , στρίβει εὔκολα στίς καμπῦλες ; Ἆραγε , σέ στρογγυλάδα γύρω ἀπ' τήν ροζέττα τοποθετεῖται εὔκολα ὅπως καί περιμετρικά τοῦ καπακιοῦ ; Τοποθετεῖται μαζί μέ τό ὑπόστρωμα πού συγκρατεῖ τά κομματάκια ἤ αὐτό ἀφαιρεῖται ; ( βλακώδης ἐρώτηση ἀλλά δέν νπειράζει , ἀπάντησέ την ).
- Ναι σε όλα
- Πόσο εἶναι τό πάχος τῶν τεμαχιδίων τοῦ ὀστράκου ;
- 1,6 χιλιοστά συνολικά, δηλαδή μαζί με την ελαστική λωρίδα που τα συγκρατεί. Αναφέρομαι δηλαδή στο ύψος τους που αποτελεί το βάθος του καναλιού που πρέπει να σκαφτεί.
- ...μπορεῖ νά τοποθετηθῆ " ὄρθιο " σέ φαρδύ αὐλάκι , νά κολληθῆ στό ἕνα τοίχωμα τοῦ αὐλακιοῦ ἡ " καλή " του πλευρά μέ κυανοακρυλική , ν' ἀφαιρεθῆ τό ὑπόστρωμα , νά προστεθοῦν καί ἄλλα φιλέτα δίπλα του μέχρι νά γεμίση τό αὐλάκι , καί ὅταν θά τριφτοῦν νά δείξη τό ὄστρακο μιά λεπτή γυαλιστερή γραμμή πάχους 1 χιλ. ; Ἆραγε θά ἰριδίζει ὅπως καί ἡ " καλή " πλευρά του ; ( μόνο αὐτό , ὄχι νά δείχνη ὅπως ἡ " καλή ").
- Δεν θα συνιστούσα τέτοια μανούβρα. Οι ψηφίδες αποτελούνται από στρώσεις οστράκου (laminated). Αφαιρώντας το υπόστρωμα (δηλαδή την ελαστική αυτοκόλλητη λωρίδα που τα συγκρατεί), συμβαίνει να αποκολλούνται και τυχαίες στρώσεις από κάποιες ψηφίδες.
-
Φίλε Στέργιε καλημέρα κι εὐχαριστῶ πολύ γιά τίς ἀπαντήσεις !!!
-
μάστορα δηλώνω "έκθαμβος και γοητευμένος"!
-
μάστορα δηλώνω "έκθαμβος και γοητευμένος"!
+ 1000
-
μάστορα δηλώνω "έκθαμβος και γοητευμένος"!
+ 1000
Μάνο και Παναγιώτη: {celebrate012} {celebrate012}
Περιμένω με ανυπομονησία να βγει το βιβλίο σας...
....................................................
Λοιπόν φίλοι μου, μαζί με τις θερμότερες ευχές για τον καινούργιο χρόνο
να κι ένα φρέσκο δείγμα ήχου (πάλι) από τον αγαπητό Γιάννη Γκουγκουρέλα (greekflatpicker) που τον ευχαριστώ θερμά:
https://www.youtube.com/watch?v=oFoLG0fqGww (https://www.youtube.com/watch?v=oFoLG0fqGww)
-
Με το μάτι στις μελλοντικές κατασκευές και με αφορμή τα ψυχοτρόπα και την άρρηκτη σχέση τους με τις τελετές που συχνά προβλέπουν κάποια μουσική (που βέβαια παίζεται από όργανα, ήτοι είναι άμεσου ενδιαφέροντος για την οργανοποιία), σκέφτηκα το κρασί.
Η προσπάθεια λοιπόν έγινε για ένα δείγμα που παραπέμπει ανάλογα, με ένα σχηματικό τσαμπί σταφύλι για το 12ο τάστο της κιθάρας.
Χρησιμοποιήθηκε mother of pearl με διάμετρο 2 mm και καπλαμάς από σφενδάμι. Στο ταμπλαδάκι από έβενο* φαίνεται καθαρά η περιοχή του 12ου τάστου της κιθάρας.
* Φινίρισμα με στεγνό τρίψιμο μέχρι Ρ2500 και γυάλισμα με τσόχα
-
Όμορφο σχέδιο Στέργιο. Μπράβο
-
Υπεροχο !!!
-
Άψογο.
Θαυμάζω τη δουλειά σου...το είπα και το ξαναλεω
-
-
Γεια σου βρε Στέλιο gif man!!!χαχαχα!!
-
Δημήτρη (sakkalis), Γιώργο, Δημήτρη (Blekos), Στέλιο και Γρηγόρη σας ευχαριστώ θερμά!
-
Κιθάρα ΟΟ #3
Τα κατάφερε και η νούμερο 3!
Το σκάφος είναι παλίσανδρος, το καπάκι Αλπικό έλατο με bear claw και το μάνικο είναι μαόνι Ονδούρας. Τα τάστα είναι Jescar EVO gold και το binding της ταστιέρας είναι φιδόξυλο (snakewood). Η πατούρες είναι από μασίφ κέδρο (solid lining).
Η κιθάρα παρά τα λούσα και τα μαλάματά της προέκυψε πανηγυριώτισσα και αποφάσισε να κατεβεί αυτή (αντί της νούμερο 2) στη Θεσσαλονίκη για το εορταστικό τριήμερο Λαϊκής Κιθάρας στη Θεσσαλονίκη http://www.luthier.gr/index.php?topic=4291.msg82231#msg82231 (http://www.luthier.gr/index.php?topic=4291.msg82231#msg82231)
Οι φάσεις της κατασκευής είναι λίγο-πολύ γνωστές από τις προηγούμενες δύο αδελφές της.
Θα ήθελε να ποζάρει δίπλα σε πισίνα η κυρία αλλά ελλείψει πισίνας έβαλα λίγο πρασινάδα 😊
-
χαλασμένο καπάκι σου δώσανε, όλο σημάδια είναι :character0029:
.....
πολύ με άρεσε η λεπτομέρεια της πίσω πλευράς της κεφαλής
θα σε δω στην έκθεση, να ζητήσουμε να μας βάλουν στα στάντ όλους μαζί με τον ΚαΠα να κουτσομπολεύουμε
-
νααααααα σε ρωτήσω τώρα που σε βρήκα εύκαιρο:
βλέπω κομπενσέϊσο (sic) σε ενιαίο κοκκαλάκι, είχαμε προχτές μια σχετική συζήτηση με τον ΚαΠα, γενικώς τη μπζάχνω λίγο.
Ποιά είναι - θα ήταν - η γνώμη σου για αυτό το μηχανάκι υπολογισμού ?
https://www.liutaiomottola.com/formulae/compensation.htm (https://www.liutaiomottola.com/formulae/compensation.htm)
θα επιχειρήσω να το τσεκάρω σήμερα με μια κιθαρα με floating καβαλάρη που έχω, αλλά έχει παλιές χορδές και δεν έχω καινούργιες τσιπροκοπής, μόνο κάτι κινέζικες γιαταμπάζα
-
η γνώμη σου για αυτό το μηχανάκι υπολογισμού ?
https://www.liutaiomottola.com/formulae/compensation.htm (https://www.liutaiomottola.com/formulae/compensation.htm)
Χωρίς να το ψάξω εξαντλητικά, μια πρώτη εντύπωσή μου είναι ότι το μηχανάκι δουλεύει καλά.
Συμπληρωματικά, το πάχος του καβαλάρη για ακουστική το προτιμώ να είναι στα 3 χιλιοστά πάχος για να έχει περιθώρια να γίνει το intonation σωστά σε ενιαίο κόκκαλο όπως στο σχήμα παρακάτω:
Με καβαλάρη πάχους 2 χιλιοστών η διαμόρφωση δε βγαίνει στο ακέραιο ή γίνεται πολύ ακραία με αποτέλεσμα να χρειάζονται δύο κοκκαλάκια.
Καλή αντάμωση στην έκθεση και το φεστιβάλ! Αυτό με τα κουτσομπολιά στο σταντ με έφτιαξε :13:
-



Τι έφτιαξες .... Αψεγάδιαστη.
-
Ονειρο που έγινε πραγματικότητα ! {celebrate011} {celebrate012} {celebrate011}
-
??? ??? ??? ??? ??? ??? ??? ??? ??? ??? ??? ???wwwwwwwwooooowww GONGRATULATIONS!!! μπυρα
-
θα σε δω στην έκθεση, να ζητήσουμε να μας βάλουν στα στάντ όλους μαζί με τον ΚαΠα να κουτσομπολεύουμε
Τι προτάσεις είναι αυτές ρε σύ Μάνο! Βαλτός είσαι να μας κομπλάρει ο Στέργιος με το όργανο που φέρνει;
Μακρυά πρέπει να είμαστε να μη μας συγκρίνουν γιατί έχουμε χάσει από τα αποδυτήρια! >:(
Καλή αντάμωση στην έκθεση και το φεστιβάλ! Αυτό με τα κουτσομπολιά στο σταντ με έφτιαξε :13:
Εντάξει αλλά η δική σου κιθάρα θα είναι λίγο στην άκρη, να μη φαίνεται καλά! :021:
Γειά σου ρε Στέργιε με τις οργανάρες σου! Τα θαυμάζουμε και με χαρά θα ξαναβρεθούμε να τα πούμε! :-*
-
Συγχαρητήρια!!Μόνο επιφωνήματα θαυμασμού ταιριάζουν σε αυτή την δημιουργία! Πόσο υπομονή, μεράκι, λεπτομέρεια έχει αυτή η δουλειά!
-
Στεργιο σκιζει η κιθαρα.
Πανεμορφη. Οτι και να πουμε ειναι λιγο.
-
Γειά σου Στέργιε με τη double O κιθάρα σου !
Ως κατασκευαστής , αλλά και παίκτης , είσαι ο πιο κατάλληλος να το σχολιάσεις
https://www.youtube.com/watch?v=sgK8dIRiqEU (https://www.youtube.com/watch?v=sgK8dIRiqEU)
-
Μάνο, Δημήτρη (songless bird), Ιωσήφ, Νίκο, Παναγιώτη, Patsis, και Δημήτρη (sakkalis), τα σχόλιά σας μου δίνουν μεγάλη χαρά!
Η αλήθεια είναι ότι στις μέρες μας η πραγματικότητα βρυχάται εκεί έξω, αλλά μεσοπρόθεσμα παραμένω αισιόδοξος. Μέχρι τότε, και βλέπω ότι πήρα το νήμα από κάπως μακριά, μια καλή θεραπεία απέναντι στα συμβαίνοντα είναι και η οργανοποιία που, σαν το καλύτερο ψυχοφάρμακο, μάς κάνει να τελειώνουμε τη μέρα μας πιο αισιόδοξοι.
Και με την ευκαιρία, ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους εισφέρουν σ’ αυτό το φόρουμ, συντονιστές και μη, του οποίου το περιεχόμενο φαίνεται να αναβαθμίζεται όλο και περισσότερο!
να κουτσομπολεύουμε
Πάνο-Μάνο, προβλέπω ότι τα κουτσομπολιά θα υπερισχύσουν των συγκρίσεων 😊
Πράγματι Ιωσήφ, το σχήμα/μέγεθος της double O είναι για μένα πασπαρτού. Σε συνδυασμό με την ένωση στο 12ο τάστο (που μετακινεί τη γέφυρα προς το κέντρο του καπακιού με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον ήχο και το βολικό παίξιμο) κάνει το όργανο να ταιριάζει (στ’ αυτιά μου τουλάχιστον) από μπλουζ μέχρι ρεμπέτικο.
-
Στεργιο δεν υπαρχουν λογια.
Ειναι παρα πολυ σημαντικο για το φορουμ μας να εισαι μελος ενεργο και να παρουσιαζεις την (καθε) εργασια σου,
μας τιμας και μας ανεβαζεις επιπεδο.
ειλικρινα χαιρομαι σα παιδι με το καθε σου ποστ-καθε σου φωτογραφια.
ειμαι προσωπικα ευγνωμων, οπως νομιζω κ ολοι μας...
-
να κουτσομπολεύουμε
:cheesy2:
μαζι με τσι κιθαρες σας μη ξεχασετε και τα
{celebrate015} {celebrate015} {celebrate015}
-
Στέργιο μου είσαι μάστορας μεγάλος.. χωρίς να θέλω να υποτιμησω κανέναν αλλά σαν την δουλειά σου δεν ξαναείδα στο φόρουμ..κάθε σου φωτογραφία κάθε σου περιγραφή για μένα είναι ένα μάθημα οργανοποιιας..φτάνουν τα σάλια και απλά συγχαρητήρια!!
-
Τι προτάσεις είναι αυτές ρε σύ Μάνο! Βαλτός είσαι να μας κομπλάρει ο Στέργιος με το όργανο που φέρνει;
Μακρυά πρέπει να είμαστε να μη μας συγκρίνουν γιατί έχουμε χάσει από τα αποδυτήρια! >:(
Καλή αντάμωση στην έκθεση και το φεστιβάλ! Αυτό με τα κουτσομπολιά στο σταντ με έφτιαξε :13:
αααααχ έτσι είναι άμα είσαι αγνός και άδολος, αυτά σκέφτεσαι... εγώ θα στήσω μηχανή όμως, όταν έρχεται το πλήθος των θαυμαστών θα βγαίνω και θα λέω τέτοια:
"- εντάξει παιδί μου Στέργιο?
- το έφτιαξες έτσι όπως σου είπα?
- είδες τι απλό είναι ?
.. άντε, την άλλη φορά θα τα καταφέρεις και μόνος σου"
κτλ.
-
Στεργιο
ειμαι προσωπικα ευγνωμων
Στέλιο μου, με τιμάς, δε βρίσκω να πω κάτι παραπάνω!
...φτάνουν τα σάλια...
Έλα ρε Γρηγόρη, συγκρατήσου :-X
... εγώ θα στήσω μηχανή όμως, όταν έρχεται το πλήθος των θαυμαστών θα βγαίνω και θα λέω τέτοια:
"- εντάξει παιδί μου Στέργιο?
- το έφτιαξες έτσι όπως σου είπα?
Λοιπόν δεν απέχω και πολύ από το να το φανταστώ! Έχεις και μια δασκαλόφατσα… Τόχεις το δασκαλίκι. Και συ κι ο άλλος ο συν-συγγραφέας της Λαικής Κιθάρας, ο Πάναγιώτης 😊.
-
Με την ευκαιρία της τρίτης κιθάρας, βρήκα ενδιαφέρον στα τελειώματα όπου πολύ μικρές ρυθμίσεις έχουν διακριτό εφφέ και στην ευκολία παιξίματος αλλά και στον ήχο. Σωστά μαντέψατε: Μιλάμε για το σετάπ.
‘Εχοντας φτιάξει 3 καβαλάρηδες για τις προηγούμενες δυο κιθάρες (χαμηλό, μεσαίο, ψηλό) δεν έρχεται σαν έκπληξη ότι αυτή η κιθάρα διαθέτει 4!
Γνωρίζοντας πλέον ότι η μάχη με τις μανίες μας μπορεί να λειτουργήσει επ’ ωφελεία της οργανοποιίας, θέλησα να εξερευνήσω πόση "ευκολία παιξίματος" (playability) μπορώ να αντλήσω από τη συγκεκριμένη κιθάρα.
Όπως είχε πει κάποτε ο Μάνος, το μπουζούκι με πολύ χαμηλό action, συνεπώς χωρίς πολύ φωνή, που είναι πολύ ευκολόπαιχτο και χρησιμοποιείται στις ηχογραφήσεις λέγεται …κουνούπι. Σκέφτηκα λοιπόν να κάνω και έναν καβαλάρη όσο γίνεται πιο χαμηλό ώστε η κιθάρα να προβλέπεται και στην έκδοση «κουνούπι».
Προφανώς ένας τόσο χαμηλός καβαλάρης δε φτάνει για να βγάλει τον ογκώδη φυσικό ήχο ήχο που χρειάζεται η ταβέρνα και η θορυβώδης κομπανία, αλλά βολεύει πολύ τον δεξιοτέχνη μουσικό που θα καταφέρει με επιτυχία τα δύσκολα περάσματα, με μικρόφωνο, στην ησυχία του στούντιο.
Αρωγός στο εγχείρημα στάθηκε ο εύστοχος και εργατικός Bryan Kimsey με το εξαντλητικό του ψάξιμο για τις αλλοιώσεις που προκαλεί το ρελιέφ http://www.bryankimsey.com/setup/neck_relief_1.htm. (http://www.bryankimsey.com/setup/neck_relief_1.htm.) Ο Bryan καταλήγει: «less relief wins» (Το λιγότερο ρελιέφ κερδίζει).
Να μη λέω πολλά, επιδιώκω πλέον ελαχιστότατο ρελιέφ, λιγότερο από ένα δέκατο· ίσα-ίσα που να γίνεται αντιληπτό ελαφροχτυπώντας στο 7ο τάστο, πατώντας συγχρόνως το 15ο και με καποτάστο στο 1ο . Αυτό το ισχνό ρελιέφ μου φαίνεται σαν αναγκαία προυπόθεση στην επιδίωξη οσο-δυνατόν-ευκολόπαιχτο-όργανο.
Η ταστιέρα λοιπόν, για την ακρίβεια η γραμμή που ορίζουν οι πάνω επιφάνειες των τάστων, είναι πολύ κοντά στην ευθεία, αλλά χωρίς να είναι ευθεία.
Με μια τέτοια διευθέτηση του ρελιέφ όπως η παραπάνω, το αντίστοιχο action σε χιλιοστά στα μπάσα (Β) και στα πρίμα (Τ) για τους τέσσερις καβαλάρηδες έχει ως εξής:
HIGH
B 2,60
T 1,60
MEDIUM
B 2,30
T 1,50
LOW
B 2,20
T 1,40
VERY LOW
B 1,90
T 1,35
Το μεγάλο ενδιαφέρον βέβαια συγκεντρώνεται στον πολύ χαμηλό (VERY LOW) καβαλάρη που …σε κάνει να νομίζεις ότι είσαι λίγο πιο δεξιοτέχνης απ’ όσο πραγματικά είσαι! 😊
Στο άλλο άκρο, για παίξιμο-σκάψιμο, ο HIGH καβαλάρης δίνει τον πλουσιότερο ήχο που μπορεί να δώσει το όργανο με action που είναι σαφώς ψηλότερο-δυσκολότερο αλλά εξακολουθεί να θεωρείται λογικό.
Οι άλλοι δύο καβαλάρηδες (MEDIUM, LOW) συμπληρώνουν τη διαβάθμιση ανάμεσα στους δυο ακραίους.
Το ότι οι 4 καβαλάρηδες είναι 3 στη φωτογραφία έχει απλή εξήγηση: Ο 4ος έμεινε πάνω στην κιθάρα.
-
To action ενως οργανου το καθοριζει αυτος που θα παιζει με το οργανο. Εγω αυτο που κανω ειναι να βρω απλα το χαμηλοτερο action που δεν τασταρει η κιθαρα παιζοντας apoyando. Τωρα αν αυτο στην κλασσικη ειναι κατω απο B 4μμ και Τ 3μμ ειναι ιδανικο. Αν ειναι παραπανω κατι εχω κανει λαθος στην γεωμετρια του οργανου...
-
ελειψα λιγο κι εχετε φτιαξει τα οργια..................Στεργιο εισαι μαγκας ρε φιλε μπυρα
-
Ωραία όργανα ελπίζω να τα δούμε στην έκθεση!
-
Κώστα, νάσαι καλά!
Νάσο, ευχαριστώ! Κατά πάσα πιθανότητα θα φέρω μόνο μια κιθάρα στην έκθεση, ίσως τη νο 3
-
Ένα -κάπως αργοπορημένο- δείγμα ήχου της #3 στο YouTube:
https://youtu.be/LQXUolxyZ1U
Η δοκιμή έγινε από το Γιώργο Σκαρογιάνη https://www.youtube.com/user/gskarogiannis (https://www.youtube.com/user/gskarogiannis)
Ο Γιώργος ήταν μια αναπάντεχα ευχάριστη αποκάλυψη για μένα όσον αφορά το παίξιμο fingerstyle στη Ελλάδα!
Τον ευχαριστώ θερμά!
-
Τι κούκλα ειναι και παίζει εξαιρετικά!
Τον Γιώργο τον είχα γνωρίσει παλιότερα από τις σελίδες του noiz που ανέβαζε βίντεο με αυτό το παίξιμο και μας τρέλαινε κάθε φορά !
Μπράβο Στέργιε!
-
Έχω ακούσει να τo παινεύουνε και μ’ αρέσει η εμφάνισή με τα αναπάντεχα νερά του.
Η # 05 Double O λοιπόν ετοιμάζεται με πλαϊνά και πλάτη Ziricote.
Προσπαθώ να μάθω την ξύστρα λίγο καλύτερα τα τελευταία φεγγάρια. Συνειδητοποίησα ότι η ξύστρα έχει το πολύ μεγάλο πλεονέκτημα και να μικρο-διαμορφώνει αλλά και συγχρόνως να φινίρει με ένα πέρασμα. Σου παρέχει οικονομία χρόνου και φινέτσα.
-
Ταστιέρα και τρύπα με binding από …😊 Ziricote
Το ξύλο στη ροζέτα πλατάνι, το καπάκι έλατο με bearclaw.
-
Η πατούρα (lining) είναι από μασίφ λυγισμένο κέδρο.
συνεχίζεται
-
Τι όμορφο ξύλο Στέργιο!!
Υπέροχη δουλειά.
-
ζιρικοτ το αγαπημενο μου! :-*
το αρκουδοχαϊδεμενο επισης!
κουκλα νυφιατικη την κανεις :13:
-
Εξαιρετική ποιότητα κατασκευής , υπέροχοι συνδυασμοί χρωμάτων και υλικών ! :13:
H επιλογή για μασίφ πατούρα (lining) μου αρέσει κι εμένα περισσότερο από τα κοφτά (kerfing).
Και μάλιστα από πιο σκληρό ξυλάκι . Αν θέλεις , πες μας τι προσδοκίες έχεις από αυτή την επιλογή ;
-
Παιδιά ευχαριστώ!
- Ιωσήφ, μασίφ πατούρα βάζω ήδη από την # 03.
Παρατήρησα δραματική αύξηση της ακαμψίας του συστήματος πλαινά-τάκοι-πατούρα (πριν κολληθούνε δηλαδή καπάκι και πλάτη). Με την κοφτή πατούρα (kerfing), το σύστημα είχε μια ενδοτικότητα.
Η εντύπωσή μου είναι ότι με το μασίφ lining από κέδρο ο ήχος "σκάει" λίγο καλύτερα (attack). Πιό σκληρό ξυλάκι (hardwood) θα λύγιζε πιό εύκολα από τον κέδρο (που έχει την κακή συνήθεια να σπάζει), ίσως να έδινε και λίγη περισσότερη διάρκεια (sustain), αλλά δεν είναι αυτό που κυνηγάω αυτή την εποχή.
-
Ευχαριστώ πολύ ! Για την καλή συνέχεια και την επιτυχία είμαι βέβαιος !
Εύχομαι το τελικό αποτέλεσμα , να ξεπεράσει κατά πολύ τις προσδοκίες σου ! {celebrate012}
-
όταν όμως,κολλήσουν πλάτη και καπάκι τότε το σύστημα δένει και είτε μασίφ είτε kerfed, τότε δεν έχει κάποια διαφορά.. σωστά?
-
Σωστά Γρηγόρη.
Απλώς με τη μασίφ πατούρα το καπάκι και η πλάτη εδράζονται πλέον σε πιο άκαμπτο σύστημα και κάποιοι οργανοποιοί (κι εγώ μαζί τους, τουλάχιστον αυτή την εποχή) αρέσκονται να πιστεύουν ότι αυτό το σύστημα διαχειρίζεται καλύτερα την ενέργεια των χορδών.
Πάντως το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η μέθοδος είναι λίγο πιο μπελαλίδικη :021:
-
είχα διαβάσει έναν Αυστραλό οργανοποιο που υποστήριζε ότι το βάρος είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας στα πλαϊνά.. όχι η ακαμψία.. η ακαμψία είναι δεδομένη μόλις κολλήσουν όλα μαζί.. ενώ τα βαριά πλαϊνά δεν μεταφέρουν ενέργεια και αλληλεπιδρουν ηχείο και πλάτη χωρίς τα πλαινα ..μέσα από τις κατασκευές και δοκιμές θα καταλήξουμε κι εμείς στα δικά μας συμπεράσματα!!
-
Προσπαθώ να μάθω την ξύστρα λίγο καλύτερα τα τελευταία φεγγάρια. Συνειδητοποίησα ότι η ξύστρα έχει το πολύ μεγάλο πλεονέκτημα και να μικρο-διαμορφώνει αλλά και συγχρόνως να φινίρει με ένα πέρασμα. Σου παρέχει οικονομία χρόνου και φινέτσα.
Αν πιάσεις ξύστρα στα χέρια σου την ερωτευεσαι αμέσως!
Πανεμορφη Στεργιο!!
-
..μέσα από τις κατασκευές και δοκιμές θα καταλήξουμε κι εμείς στα δικά μας συμπεράσματα!!
...που είναι και τα πιό πολύτιμα γιατί τα "πληρώσαμε" ;D
- Ευχαριστώ Γιάννη
...................................
Και δυό φωτο από την πρόοδο των εργασιών:
Το μέσα των πλαινών φινιρισμένο
και
Το καμάρωμα του καπακιού
-
Τα σέβη μου μαστρο-Στέργιε! Ωραία προχωράει!
-
Πρότυπο κατασκευαστικής επιμέλειας ! :13: {celebrate012}
-
Παιδιά ευχαριστώ, με τιμάτε!
Καλές γιορτές!
-
Στέλιο χάρμα οφθαλμών.
Πραγματικά αξιοζήλευτη η δουλειά σου και η λεπτομέρεια.
-
δημητρη ευχαριστω! ;D
(αλλα κανω πολυ υποδεεστερα οργανα απο το φιλτατο στεργιο...)
στεργιο, ο πηχης σου αγγιξε συννεφο... {celebrate007}
-
ένα έχω να πω: μπράβο ρε στέργιο, μελομακάρονο σκέτο
ααααααααααααααααααααααααααχ έχω να κατέβω στο εργαστήριο δυο μήνες και να γράψωεδωμέσατρεις
στεργιο, ο πηχης σου αγγιξε συννεφο... {celebrate007}
επειδή είμαι των παροιμιώνε αλλά και αθυρόστομος, μου ήρθε ένα σχετικό γνωμικό (στιχάκι) - το λέω μόνο από κοντά γιατί ντρέπομαι,
πάντως όσον αφορά τα σύννεφα είναι σαν να λες "αιθερογάμων" αντί "αιθεροβάμων" :017:
-
Πολύ ὡραία ἡ κατασκευή φίλε καί συμμαθητά Στέργιε !!!
Σοῦ εὔχομαι λαμπρή ἐπιτυχία !!!!
-
Φχαριστώ, φχαριστώ!
συννεφο...
αιθεροβάμων
έχουμε απογειωθεί εδώ μέσα
-
Η κιθάρα #05 έχει τελειώσει 😊
Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες από τη διαδικασία…
...........................................
Το καμαρωμένο καπάκι όπως φαίνεται κόντρα στο φως. Όχι ότι προσθέτει τίποτα νέες πληροφορίες αλλά …να, μ΄αρέσει αυτή η «διαφάνεια».
Αυτά που φαίνονται σαν λεκέδες είναι οι αρκουδο-γρατσουνιές ((bear claw).
-
Το κλείδωμα της θέσης της γέφυρας (που είναι πλέον ασύμμετρη) γίνεται με τη βοήθεια οδοντογλυφίδων.
-
Και μερικές αναμνηστικές από τη συναρμολόγηση και το σεταπ:
-
Τα βερνίκια (αχ αυτά τα βερνίκια!) βρήκανε καινούργια μανιέρα:
Η προεργασία έγινε με ένα προϊόν που το πουλάνε σαν wood hardener και fast drying sanding sealer.
Ο διαλύτης του είναι το οινόπνευμα και είναι προφανώς ξαδερφάκι της γομαλάκας καθώς γράφει ότι περιέχει φυσικές ρητίνες.
Έχει τρία μεγάλα πλεονεκτήματά: στεγνώνει γρήγορα, τρίβεται πολύ καθαρά χωρίς να είναι κολλώδες και να βουλώνει τα γυαλόχαρτα και έχει ανθρώπινη μυρωδιά!
Απαιτούνται αρκετά χέρια αλλά η δουλειά προχωράει γρήγορα.
-
Για τα βερνίκια, ήμουν ένα βήμα πριν να στραφώ σε νιτρο-σελουλόζη με πιστόλι. Αλλά πριν πατήσω τη σκανδάλη ζήτησα από το Στέλιο να μου δώσει τα φώτα του για να αποφύγω τις κακοτοπιές.
Νάσαι καλά Στέλιο, μού τα είπες χαρτί και καλαμάρι, και κατάλαβα τελικά ότι η διαδικασία με το spray δεν μου ταιριάζει (βαρύ κομπρεσέρ, -έχω και τη μέση μου- χώρος ψεκασμού με απαιτήσεις σκόνης και αερισμού για τις μυρωδιές κλπ…).
Για το φινίρισμα λοιπόν χρησιμοποίησα πολυουρεθάνη νερού. Το Wipe-on poly της Minwax. Πάλι σε πολλά χέρια (με πανάκι) που στεγνώνουν γρήγορα και μπορείς σε λογικό χρόνο να οικοδομήσεις «σώμα» που επιδέχεται στεγνό τρίψιμο, χωρίς να βουλώνουν τα λειαντικά.
Χρησιμοποίησα μια φρόνιμη σειρά κοκκομετρίας: Ρ400, Ρ600, Ρ800, Ρ1200, Ρ2000, Ρ3000, Ρ6000 και Ρ8000.
Το αποτέλεσμα με ικανοποίησε. Η φωτογραφία είναι από την πλάτη της κιθάρας και εστιάζει στα χαρακτηριστικά της λάμπας που καθρεφτίζεται στο βερνίκι!
-
Να και το όργανο στην πασαρέλα:
-
Ήχο θα έχουμε όταν βρεθεί παίκτης της προκοπής…
-
Υπέροχη !!!
{celebrate011} {celebrate012} {celebrate011}
-
Στέργιο απλά κούκλα.
Ζηλέυω την λεπτομέρεια και το άψογο φινίρισμα.
-
Το αποτέλεσμα με ικανοποίησε. Η φωτογραφία είναι από την πλάτη της κιθάρας και εστιάζει στα χαρακτηριστικά της λάμπας που καθρεφτίζεται στο βερνίκι!
:undecided2: :undecided2: :undecided2: :undecided2:
Χάλια αδιόρθωτα! Ούτε πόσα watt είναι η λάμπα δεν μπορώ να διακρίνω. Άσε που τα δείχνει όλα ανάποδα!
Αλλά σε έχω καταλάβει Στέργιε! Τα βάζεις αυτά για να μας κομπλεξάρεις!
:-* :-* :-* :-*
Σοβαρά τώρα. Για πες λίγα παραπάνω για το λούστρο και τη διαδικασία.
Στο γυμνό ξύλο περνάς πρώτα το wood hardener (πως το εφαρμόζεις;) και μετά το τρίβεις κάθε φορά μέχρι να κλείσουν οι πόροι; Στη συνέχεια το wipe-on poly με πανάκι (πολλά χέρια). Ενδιάμεσα τίβεις ή το κάνεις αφού κάνεις σώμα;
-
Στέργιο τι να πούμε τώρα, γιου αρ δε ΜαστρερΛούθιερ οφ φορουμ!!! επίσης ευχαριστούμε για τις λεπτομέρειες που μας δίνεις που αφορούν τα βερνίκια-λούστρα, υπέρχρήσιμες, Αψεγάδιαστη εργασία και Ζηλευτή!!! μπυρα μπυρα μπυρα
-
Στέργιε , τί νά πῶ ; Ὅτι καί νά πῆ κανείς εἶναι λίγο...... Πολλά συγχαρητήρια !!!!
-
Ιωσήφ, Δημήτρη, Παναγιώτη, Νίκο, Λάμπρο: Ευχαριστώ, με τιμάτε!
........................................
Για πες λίγα παραπάνω για το λούστρο και τη διαδικασία.
Παναγιώτη, ξεκίνησα την απάντηση αλλά έχει πολλές ουρες, είδα ότι τραβάει σε μάκρος κι' έτσι σκέφτομαι ν' ανοίξει ξεχωριστό θέμα για το φινίρισμα.
Ίσως προκαλέσει και διάλογο που θα χρησιμεύσει σε όλους μας.
Χρειάζομαι αυτοπειθαρχία :040: και λίγο χρόνο...
-
:-*
ζημια μας εκανες εκλεισα ραντεβου με οφθαλιατρο...
αααααπιστευτη εργασια με προσοχη σε ολες τις λεπτομερειες {celebrate012}
Ούτε πόσα watt είναι η λάμπα δεν μπορώ να διακρίνω. Άσε που τα δείχνει όλα ανάποδα
χαρτι κ καλαμαρι θα στα πω:
17.5 βατακια, 4000 κελβινακια (σωστοοοος) :13:
κ η φωτογραφια φιξεντ ;D
-
σα να λεμε, με λιγα λογια..........
ΚΟΥΚΛΑΡΑ Η ΜΑΝΔΑΜ
-
17.5 βατακια, 4000 κελβινακια (σωστοοοος) :13:
Στέλιο, νάσαι καλά που μου άνοιξες τα μάτια με τη συζήτηση/μάθημα από το τηλέφωνο για το spray τα πιστόλια, τα κομπρεσσέρ και τα διαόλια!
Αλλά πέστα όλα, πες και τα Lumen (τη φωτεινή ροή) που λέει ότι είναι 2452, κάνε και τη διαίρεση με τα βατ: 2452/17,5=140Lumen/Watt που προκύπτει να είναι μια πολύ ικανοποιητική απόδοση, με την έννοια ότι ακόμη περισσότερη ισχύς καταναλώνεται για την παραγωγή φωτός και όχι θερμότητας (σε σύγκριση με την προηγούμενη γενιά LED που πασχίζει να έχει απόδοση μέχρι 100Lumen/Watt), με αποτέλεσμα η λάμπα μας να μη ζεσταίνεται αλλά να παραμένει χλιαρή άρα να μη ζορίζεται = να διαρκεί περισσότερο και να κάνουμε και κάποια οικονομία στις πολύτιμες βατώρες...
-
να πω την αληθεια τα ειδα τα λουμεν αλλα λεω αποκλειεται να ειναι τοσα και δε τα βλεπω καλα....
δε μου βγαινανε τα νουμερα και με τοσα πολλα λουμεν δεν ειχα δει μεχρι τωρα (τοτε που εκανα τα γνωστα στην ψυχοθεραπευτικη υπογα...) , μεχρι που ξαναδα το πινακακι...
που τηνε βρηκες, θα χεις ακρες στο εργοστασιο της φιλιπς ;D
-
που τηνε βρηκες
https://www.kafkas.gr/lambes/led/loipes-diafores/philips-lamba-led-17-5w-2452lm-e27-230v-4000k-oudetero-lefko-dimmable_300334/ (https://www.kafkas.gr/lambes/led/loipes-diafores/philips-lamba-led-17-5w-2452lm-e27-230v-4000k-oudetero-lefko-dimmable_300334/)
{celebrate012}
-
Ναί ρέ σύ Στέργιε , πές μας λεπτομερώς γιά τά βερνίκια σου , κι εμένα μ' ενδιαφέρουν..... θυμάμαι από παλιά , πού " τόχεις " μέ τά βερνίκια......άντε ρέ συμμαθητά........
-
Για πες λίγα παραπάνω για το λούστρο και τη διαδικασία.
Ναί ρέ σύ Στέργιε , πές μας λεπτομερώς γιά τά βερνίκια σου , κι εμένα μ' ενδιαφέρουν..... θυμάμαι από παλιά , πού " τόχεις " μέ τά βερνίκια......άντε ρέ συμμαθητά........
Νάτο εδώ: http://www.luthier.gr/index.php?topic=4456.msg84974#msg84974 (http://www.luthier.gr/index.php?topic=4456.msg84974#msg84974)
-
Η κιθάρα #05 αποφάσισε να πάρει μέρος στο 2ο Φεστιβάλ Λαϊκής Κιθάρας, στην έκθεση οργανοποιίας που θα γίνει παράλληλα.
Θα κατέβει στη Σαλονίκη μαζί μου μεθαύριο…
Είναι κάμποσες βδομάδες που έχουν φορεθεί οι χορδές και είπα να ρίξω μια τελευταία ματιά για να δω πώς πάει η «ωρίμανση» του οργάνου (τον όρο ωρίμανση τον άκουσα για πρώτη φορά από το Σπουρδαλάκη και τον υιοθέτησα).
Διαπίστωσα όπως περίμενα μια έμφαση στην καμπούρα που συνήθως εμφανίζεται στην ταστιέρα τον πρώτο καιρό που το όργανο υφίσταται την τάση των χορδών, στην περιοχή από την ένωση μέχρι την τρύπα. Όχι σπουδαία πράματα, κανα-δυο δέκατα, ίσως και τρία.
Οπότε τα τάστα σ’ αυτή την περιοχή τρίφτηκαν προσεκτικά, στρογγυλεύτηκαν και ξανα-γυαλίστηκαν.
Με ένα τέταρτο στροφής στο truss rod με τη φορά των δεικτών του ρολογιού, το όργανο ξανα-τεντώθηκε ώστε να αποκτήσει και πάλι το ελάαχιστο ρελιέφ που συνήθως επιδιώκω και σταθεροποιήθηκε στην (κατά πάσα πιθανότητα) τελική του θέση.
Το action στο 12ο τάστο μετρήθηκε και έδειξε 1,5 χιλιοστό στα πρίμα και 2,2 χιλιοστά στα μπάσα.
Είμαστε έτοιμοι 😊
-
Μπράβο Στέργιε , συγχαρητήρια !!!!!!! Πολύ ωραίο και ζηλευτό action !!!!!!!!!
Καλό ταξείδι και καλή επιτυχία στήν έκθεση !!!!!
Αλήθεια , πότε είναι ;
-
Στέργιο μου καλή έκθεση!
Για το άξιον σίγουρα το ζουλευουν κ οι φλαμενκες! :13:
-
Καλή έκθεση Στέργιο!!!
-
Εύχομαι να πάνε όλα καλά Στέργιε!
Πέρυσι είμαστε εκθέτες και ομιλητές με το Μάνο. Φέτος το προσπαθώ να συμμετάσχω τουλάχιστον ως επισκέπτης! Σε κάθε περίπτωση όλη η φάση είναι πολύ ωραία. Συναντάς φίλους και γνωστούς, βλέπεις και ακούς πολύ ενδιαφέροντα πράγματα.
Και πολύ μπούρου-μπούρου! :dance:
-
Ναί , αλλά πότε είναι ;
-
http://www.viva.gr/tickets/music/festibal-laikis-kitharas-flk-2003/ (http://www.viva.gr/tickets/music/festibal-laikis-kitharas-flk-2003/)
-
Σας ευχαριστώ, καλή αντάμωση με όσους βρεθούμε στο φεστιβάλ ή αλλού...
-
Ένα δείγμα ήχου της #05 απο τον Δημήτρη Μυστακίδη εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=Qim8qrw0eR0&ab_channel=Stergios_lutherie
Τον ευχαριστώ θερμά!
-
Στεργιο τα σπαει η κιθαρα σου. Πραγματικα ζηλευτη οχι μονο απο εμφανιση αλλα και ηχο.
-
:13: :13: :-* :-* {celebrate007} {celebrate007}
παντα τετοια στεργιο!
μια προταση ειναι να τη βαλεις σε στουντιο με ενα καλλιτεχνη, ενα κομματι, επαγγελματικο βιντεο
περιμενουμε κ ανταποκριση ομως ε; (κανα 2 φωτο-κανα 2 κουβεντες κ για την εκθεση)
-
Στεργιο τα σπαει η κιθαρα σου. Πραγματικα ζηλευτη οχι μονο απο εμφανιση αλλα και ηχο.
Σ' ευχαριστώ Δημήτρη!
να τη βαλεις σε στουντιο με ενα καλλιτεχνη, ενα κομματι, επαγγελματικο βιντεο
περιμενουμε κ ανταποκριση ομως ε; (κανα 2 φωτο-κανα 2 κουβεντες κ για την εκθεση)
Ωραία η ιδέα με το στούντιο. Αλλά για επόμενη κιθάρα. Η #05 δεν είναι πια διαθέσιμη
- Νέο θέμα για το (τα) Φεστιβάλ Λαικής κιθάρας εδώ: http://www.luthier.gr/index.php?topic=4469.msg85216#msg85216 (http://www.luthier.gr/index.php?topic=4469.msg85216#msg85216)
Αλλά χρειάζεται συμπλήρωμα, βοηθάτε συνάνθρωποι :D
-
Ένα δείγμα ροζέτας για την ερχόμενη κιθάρα.
Mother of pearl σε στύλ περιδέραιο.
Το φόντο είναι εποξική ρητίνη με χρώμα σε σκόνη (ultra marine)
Σε τεταρτοκύκλιο γιατί δε φτάνανε τα όστρακα :D
-
Καλλιτεχνικά πράγματα ... :-*
-
Κιθαρα #06
Η κιθάρα #06 δεν διεκδικεί βραβείο παραγωγικότητας, αλλά προχωράει αθόρυβα στο περιθωριο...
Ας κάνουμε λοιπόν τώρα λίγο θόρυβο γιατί πλησιάζει το 3ο ΦΛΚ (το Φεστιβάλ Λαϊκής Κιθάρας ντε)!
Από τον αρραβώνα μάνικου-σκάφους. Πλαϊνά και πλάτη από παμπάλαιο μαόνι Ονδούρας (Στέλιο δημόσιες ευχαριστίες!)
-
Καπάκι (engelmann, Στέλιο δημόσιες ευχαριστίες!) και πλάτη
-
Η καινούργια ροζέτα
-
Για πρώτη φορά βέργες από ανθρακονήματα στο μάνικο
-
Μια αναμνηστική φωτό με τα βασικά κομμάτια (που δημοσιεύτηκε ήδη)
-
Το κλείδωμα της θέσης της ταστιέρας
-
Τα πρώτα χέρια από την προεργασία οινοπνεύματος
-
Από το κλείδωμα της θέσης της γέφυρας
-
Γέφυρα (και επένδυση headstock) παλίσανδρος Μαδαγασκάρης
Τα δυο κερατάκια που φαίνονται είναι οδοντογλυφίδες που χρησιμεύουν για το κλείδωμα της θέσης της γέφυρας
-
Τα πρώτα τριψίματα ακρυλικού βερνικιού
συνεχίζεται…
-
μωρ τι πραματα εινι τουτα!
στεργιο τιγρης εγινε η κιθαρα!
καταπληκτικη εργασια, με προσοχη στις λεπτομερειες!
τιποτα λιγοτερο απο τις κατασκευες σου που μας εχεις παρουσιασει.
>Στέλιο δημόσιες ευχαριστίες
Στεργιο μου εγω (εμεις) ευχαριστουμε, για ολα οσα κανεις και προσφερεις!
το καπακι ητανε καλο;
εσενα περιμενω να μου πεις, (για να χρησιμοποιησω εγω το δικο μου- σε εβαλα να κανεις το κραςτεστ ;D)
-
το μπακ φιλετο στην ενωση, τι ειναι;
-
Ουαου!!
Στεργιο τα σπαει.
-
το καπακι ητανε καλο;
εσενα περιμενω να μου πεις, (για να χρησιμοποιησω εγω το δικο μου- σε εβαλα να κανεις το κραςτεστ ;D)
Οπτικά είναι κομψότατο. Ηχητικά, έχω προσδοκίες...!
Ουαου!!
Στεργιο τα σπαει.
Ευχαριστώ Δημήτρη!
το μπακ φιλετο στην ενωση, τι ειναι;
Λωρίδα mother of pearl με φόντο εποξική ρητίνη με μπλε χρώμα σε σκόνη (ultra marine). Στην ίδια λογική με τη ροζέτα.
-
Ὡραιότατα !!!!!
Κούκλα ἔγινε ἡ τίγρ.....ἔἔἔἔ......ἡ μαντάμ!!!!!!!
Καλά τελειώματα Στέργιε......
-
Τι όμορφη που γίνεται !
Πόσο χαίρομαι !
{celebrate011} {celebrate012} {celebrate011}
-
Το μαονάκι πολύ ωραίο! Αλλά και ο μάστορας ακόμα καλύτερος!
Γειά σου καρντάσι! :13:
-
Αναρωτιέμαι πόσο πρέπει να ευχαριστιέσαι αυτό το (6ο) ταξίδι...
Εγώ πάντως, με τα ψήγματα που βλέπω από τη δουλειά που έχεις καταβάλλει, έχω μαγευτεί!
Αναμένουμε τη συνέχεια
-
Υπέροχη Στέργιο!!!
-
Μπράβο Στέργιε! Έχω χάσει αμέτρητα επεισόδια από τις κατασκευές σας φιλαράκια
-
Υπέροχη και πανέμορφη κιθάρα, και όπως πάντα άψογη δουλειά!!! {celebrate011}
Συγχαρητήρια Στέργιο !!! {celebrate004}
-
Φίλοι και συνοδοιπόροι :
Λάμπρο, Ιωσήφ, Παναγιώτη (Καπα), Πασχάλη, Νίκο, Νάσο, και Μανώλη (Oscar), σας ευχαριστώ θερμά για την αναγνώριση και την ενθάρρυνσή σας!
-
Λοιπόον, κομβικό σημείο της κατασκευής που σηματοδοτεί και την έναρξη της τελικής ευθείας είναι η κόλληση της ταστιέρας στο όργανο.
Η ζέστη ζωική κόλλα είναι μπελαλίδικη αλλά κάνει τα πράγματα πιο εύκολα αν η ταστιέρα χρειαστεί να ξεκολλήσει για κάποια σοβαρή επισκευή όπως το neck-reset.
Πάνω δεξιά, ένα πιστόλι θερμού αέρα φροντίζει να κρατάει ζεστή την περιοχή και τα κομμάτια της κόλλησης.
Στο βάθος, ένα οκτάχορδο μπουζούκι (που δεν μπορούσα να του αρνηθώ τις υπηρεσίες μου) κρέμεται στην ανάνηψη.
Τριγύρω, λίθοι-πλίνθοι-κέραμοι.…
Αυτή η φωτογραφία δημοσιεύτηκε και στο Facebook όπου έχω κάνει πρόσφατα (κάπως όψιμα ε;) ένα λογαριασμό: https://www.facebook.com/profile.php?id=100094400360694 (https://www.facebook.com/profile.php?id=100094400360694)
-
Μετά την κολληση της ταστιέρας ξυλογλυπτική:
Γρούτσου-γούτσου με λίμες και ξύστρες μέχρι να φανεί (εξ αποκαλύψεως!) το επιθυμητό σχήμα του μάνικου.
Το στοίχημα εδώ είναι να μη γίνει ζημιά στα τελειωμένα μέρη, εξ’ ου και οι προστασίες.
Το κόκκινο σούπερ πουγκί είναι ευγενής προσφορά της συζύγου 🤗
-
Και σκέφτομαι, εκεί που είσαι ένα κομματάκι, μια σχίζα πολύτιμο μαόνι Ονδούρας απ’ αυτό που οι οργανοποιοί σφάζονται για να το αποκτήσουν και ανήκεις ωραία-ωραία σ’ ένα πολλά υποσχόμενο μάνικο κιθάρας, ξάφνου σου έρχεται μια κατεργασία κατακέφαλα και μετατρέπεσαι σε πριονίδι προς απομάκρυνση!
Δεν είναι κρίμα κι άδικο;
-
Το γνωστό πλέον σίλερ οινοπνεύματος περνιέται πιο εύκολα με ένα κάπως τυποποιημένο ταμπόν με λαβή.
Μπόλικα χέρια και τριψίματα μέχρι να χορτάσουνε οι πόροι.
-
Στη συνέχεια, και μετά από αρκετά χέρια ακρυλικό βερνίκι, συνήθως ακολουθεί η γνωστή λείανση/γυάλισμα μέχρι Ρ8000.
Αλλά αυτή η φωτογραφία λέει εν μέρει ψέματα!
Η ευθεία του μάνικου, εκεί που πηγαινοέρχεται το χέρι, τρίφτηκε μόνο μέχρι Ρ2000 και στη συνέχεια αντί για γυάλισμα περάστηκε με φίνο βιομηχανικό σφουγγαράκι. Αυτή η αίσθηση στο μάνικο, η λιγότερο γυαλιστερή, βρίσκω ότι είναι πιο σβέλτη και βολεύει περισσότερο.
-
Όταν κολληθεί και η γέφυρα, συνήθως έχω γιορτή!
-
Εδώ μία φάση από την καμπύλωση της επιφάνειας της ταστιέρας.
Η ακτίνα καμπυλότητας στην οποία έχω καταλήξει -μετά και από προτροπές- είναι 16 ίντσες.
Παρατηρήστε το κίτρινο προστατευτικό χαρτόνι γιατί δεν θα το ξαναδείτε!
-
Πριν από το κάρφωμα των τάστων συνηθίζω να ανοίγω ελαφρά το χείλος των σχισμών με τριγωνική λίμα. Διευκολύνει πολύ στο να βρίσκει το τάστο τη θέση του.
Στη φωτογραφία διακρίνεται και η τρυπούλα από την καρφίδα που διασφαλίζει το κλείδωμα της θέσης της ταστιέρας καθώς η ίδια τρύπα συνεχίζει και στο μαόνι από κάτω. Θα καλυφθεί όταν μπει το τάστο.
-
Πριν από το κάρφωμα των τάστων ο έβενος τρίβεται και γυαλίζεται μέχρι Ρ2500.
Το’χω ξαναπεί αυτό αλλά όσο προχωράει η ηλικία μας αρέσει να λέμε και να ξαναλέμε τα ίδια… 😅
(Το κίτρινο χαρτόνι εμφανίζεται και πάλι...)
-
Έτσι για αλλαγή, το nut έγινε με την πρώτη προσπάθεια, με όλους τους τύπους, χωρίς λόξυγγες και προβληματισμούς!
-
Και μια φάση από το τρίψιμο/ξανά-στρογγύλεμα των τάστων κατά την τελική φάση του σεταπ (και λέω τελική γιατί στη σέχτα μου το σεταπ απαιτεί εκτεταμένο τελετουργικό!)
Φαίνεται καθαρά και το ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ προστατευτικό του καπακιού από PVC.
Αυτό που δε φαίνεται είναι τα σημάδια που έκανα με το πριόνι των τάστων στο βερνικωμένο καπάκι :-[ διότι χρειάστηκε να βαθύνω ελαφρά τις σχισμές των τάστων μετά την καμπύλωση της ταστιέρας.
Θα ρωτήσετε, δεν είχα προστασία;
Ναι είχα, το κίτρινο παλιο-χαρτόνι που είδαμε σε προηγούμενες φωτογραφίες και το οποίο δεν στάθηκε στο ύψος του!
Το χαρτόνι τιμωρήθηκε παραδειγματικά ως μοναδικός υπεύθυνος για το ατύχημα. Διαμελίστηκε μετά βδελυγμίας και πετάχτηκε στα κανονικά σκουπίδια και όχι στην ανακύκλωση!
συνεχίζεται…
-
τα λογια ειναι περιττα... :undecided2:
πολυ ζηλεψα , και πηρα μεγαλο φυλλο για το καπακι διαφανο σαγρε 1.5 χιλ, και ενα τελειως διαφανο παλι 1.5 χιλ.
εβαζα φελλο μεχρι τωρα , δεν ειχα τσακωθει με χαρτονια κλπ. , αλλα και με το φυλλο φελου δεν τα πηγαιναμε καλα....
-
Παλληκάρια από που παίρνουμε το προστατευτικό διάφανο; ;D
-
...δεν ειχα τσακωθει με χαρτονια κλπ. , αλλα και με το φυλλο φελου δεν τα πηγαιναμε καλα....
για άλλη μια φορά σούρεαλ, σε θαυμάζω!
Παλληκάρια από που παίρνουμε το προστατευτικό διάφανο; ;D
Στη Θεσσαλονίκη το παίρνω από τον Καλογιάννη στη Φραγκων.
Έγραψα εκ παραδρομής ότι είναι PVC αλλά έκανα λάθος. Το PVC είναι αυτό που βάζουν οι ταβέρνες και κλείνουνε το πεζοδρόμιο.
Το δικό μου είναι λεπτό Plexiglas (ακρυλικό φύλλο) με πάχος 1 χιλιοστό.
Είναι αρκετά εύκαμπτο αλλά κρατάει το σχήμα του χωρίς να αλλάζουν οι διαστάσεις του και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για πατρόν. Άμα το παρακάνεις βέβαια με το λύγισμα κάνει τσακ και σπάζει!
Το κόβω κυρίως με μικρό χειροψάλιδο.
Φινίρεται καλά με γυαλόχαρτα και συνήθη λειαντικά.
Πιστεύω ότι για τη δουλειά της προστασίας κάνουν και τα δύο.
-
Στη Θεσσαλονίκη το παίρνω από τον Καλογιάννη στη Φραγκων.
Έγραψα εκ παραδρομής ότι είναι PVC αλλά έκανα λάθος. Το PVC είναι αυτό που βάζουν οι ταβέρνες και κλείνουνε το πεζοδρόμιο.
Το δικό μου είναι λεπτό Plexiglas (ακρυλικό φύλλο) με πάχος 1 χιλιοστό.
Είναι αρκετά εύκαμπτο αλλά κρατάει το σχήμα του χωρίς να αλλάζουν οι διαστάσεις του και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για πατρόν. Άμα το παρακάνεις βέβαια με το λύγισμα κάνει τσακ και σπάζει!
Το κόβω κυρίως με μικρό χειροψάλιδο.
Φινίρεται καλά με γυαλόχαρτα και συνήθη λειαντικά.
Ευχαριστώ μάστορά μου! :-*
-
Και σκέφτομαι, εκεί που είσαι ένα κομματάκι, μια σχίζα πολύτιμο μαόνι Ονδούρας απ’ αυτό που οι οργανοποιοί σφάζονται για να το αποκτήσουν και ανήκεις ωραία-ωραία σ’ ένα πολλά υποσχόμενο μάνικο κιθάρας, ξάφνου σου έρχεται μια κατεργασία κατακέφαλα και μετατρέπεσαι σε πριονίδι προς απομάκρυνση!
Δεν είναι κρίμα κι άδικο;
και νόμιζα ότι μόνο εγώ κάνω τέτοιες σκέψεις! 8)
-
παντως, δεν ειναι παράξενο μιας και είναι ταξικό το θέμα,
ετσι συμβαινει μ αυτούς που ειναι στο περιθωριο.. ;D
-
...και σιγουρα το πριονιδι ζούσε στα ακρα
-
Το δικό μου είναι λεπτό Plexiglas (ακρυλικό φύλλο) με πάχος 1 χιλιοστό.
Είναι αρκετά εύκαμπτο αλλά κρατάει το σχήμα του χωρίς να αλλάζουν οι διαστάσεις του και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για πατρόν. Άμα το παρακάνεις βέβαια με το λύγισμα κάνει τσακ και σπάζει!
Υπάρχει και φύλλο από πλαστικό PET, έχει την ίδια όψη (διάφανη), λυγάει αρκετά και συνήθως είναι πιο οικονομικό.
-
εγω πετ πήρα
οχι πλεξι
ειναι πιο ευκολα
-
Δεν είναι η πρώτη φορά που τα βερνίκια εξελίσσονται σε περιπέτεια!
Αλλά βλέπω τα σχετικά λάθη που έχω κάνει στο παρελθόν και ευτυχώς δεν τα επαναλαμβάνω, απλώς κάνω καινούργια!
Βέβαια αυτό το τελευταίο λάθος ήταν αρκετά βλακώδες, σχεδόν το έβλεπα να έρχεται, αλλά η λαιμαργία μου να προχωρήσω δε μ’ άφηνε να διακόψω για να φτιάξω ένα προστατευτικό της προκοπής για το καπάκι!
Και να λοιπόν τώρα απ’ την αρχή, με κολλημένη τη γέφυρα και την ταστιέρα, δηλαδή με ακόμα πιο δύσκολα τριψίματα!
-
Υποψιάζομαι τι μπορεί να σκέφτεστε…
Συνέβη όμως να πάρω ακόμη ένα μάθημα με τα βερνίκια της #06.
Χρησιμοποίησα υλικό κάπως παλιό, δηλαδή δεν ήταν και ΤΟΣΟ παλιό, αλλά είχε αρχίσει να αποκτάει μια μυρωδιά, πώς να το πω, ήσσονος φρεσκάδας :D.
Το αποτέλεσμα ήταν να αποκτήσει η πλάτη υφή κρακελέ!
Απ΄την αρχή λοιπόν και η πλάτη…
-
…μέχρι να βρούμε ξανά απάνεμο λιμάνι!
συνεχίζεται...
-
Στέργιο τι να πω!
Αυτό το αποτέλεσμα ούτε στα όνειρα μου. {celebrate011}
-
…μέχρι να βρούμε ξανά απάνεμο λιμάνι!
συνεχίζεται...
Εντάξει τώρα, τι να σχολιάσει κανείς για αυτό το αποτέλεσμα...
Απλά τέλειο!!! :13:
-
Δημήτρη και Μανώλη, θερμά ευχαριστώ!
………………………………………………………………..
Πριν από τις φωτογραφίες «της πασαρέλας» της #06, σκέφτομαι να μοιραστούμε μερικές λεπτομέρειες της κατασκευής που βρίσκω ότι παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον:
Το γυάλισμα με τις σμυριδαλοιφές γίνεται πιο ξεκούραστα και με περισσότερη ακρίβεια με τη βοήθεια μιας ζωηρής ηλεκτρικής οδοντόβουρτσας!
Το καημένο το μηχάνημα υπέστη βαθύ χακάρισμα και μετατροπή, κι εκεί που περίμενε «οδοντιατρικό» περιβάλλον εργασίας μπλέχτηκε με τα τεχνικά. Αλλά το βλέπω ευχαριστημένο με το νέο του πόστο και καθόλου δεν μετανιώνω.
-
Η πεναριά που βάζω (pick-guard) είναι διάφανη (όπως τη θέλω) αλλά γυαλιστερή (όπως δεν θέλω). Αυτό έχει η αγορά.
Επειδή όμως ξέρω ότι η πεναριά γρήγορα θ’ αποκτήσει τις γρατσουνιές της -που βρίσκω ότι είναι ενοχλητικές πάνω στη γυαλιστερή της επιφάνεια, την αλλάζω σε «βαθύ γρατσουνέ» με τη χρήση βιομηχανικού σφουγγαριού. Χρησιμοποιώ το κόκκινο που είναι το πιο τραχύ.
Εννοείται ότι χρειάζεται μασκάρισμα για να μη γρατσουνιστεί το βερνίκι γύρω-γύρω.
Το κομματάκι του σφουγγαριού είναι μικρό για καλύτερο έλεγχο.
-
Το κλειδί Άλεν για τη ρύθμιση της βέργας (trussrod) έχει περισσότερη ακρίβεια άμα του φορέσεις στο ελεύθερο σκέλος του ένα φίνο σωληνάκι σαν προέκταση -εγώ το προτιμώ χάλκινο.
Το ρελιέφ που έχω καταλήξει να προτιμώ είναι το ελάχιστο, δηλαδή το λιγότερο που μπορώ να διακρίνω με το μάτι. Αν πρέπει να πω μια τιμή θα το ‘λεγα λιγότερο από ένα δέκατο.
συνεχίζεται...
-
{celebrate011}
για το γυαλιστερο ---> αμμοβολη;
>ζωηρής ηλεκτρικής οδοντόβουρτσας
ειναι σιγουρα δικια σου η του λουις μπουνιουελ; {celebrate012} {celebrate012}
-
για το γυαλιστερο ---> αμμοβολη;
- Στέλιο, εγώ ξέρω την αμμοβολή των ναυπηγείων, δεν εννοείς αυτή, ε;
>ζωηρής ηλεκτρικής οδοντόβουρτσας
ειναι σιγουρα δικια σου η του λουις μπουνιουελ; {celebrate012} {celebrate012}
- Έγινε κιόλας η οδοντόβουρτσα Σκοτεινό αντικείμενο του ποθου;!
-
Ακολουθούν οι φωτογραφίες της #06.
Έχει τελειώσει ακόμη και το τελευταίο-τελευταίο σεταπ!
Μια περιληπτική περιγραφή:
Πλάτη και πλαϊνά: Ριγωτό μαόνι Ονδούρας 35+ χρόνων
Καπάκι: Έλατο Engelman
Headplate και γέφυρα: Παλίσανδρος Μαδαγασκάρης
Μάνικο: Παλαιό μαόνι Ονδούρας (+ 2 βέργες από ανθρακονήματα)
Ταστιέρα: Έβενος
Ροζέτα και ρίγα πλάτης: Όστρακο mother of pearl + χρωματισμένη εποξική ρητίνη
Binding σκάφους και ταστιέρας: Ziricote
Πατούρα (Lining): Solid lining από παλαιό μαόνι Ονδούρας
-
Ἑξαιρετική !!!!!! Συγχαρητήρια γιά μιά ἀκόμη φορά !!!!!
Πᾶμε γιά τήν ἑπομένη.....
-
Πάμε λοιπόν για την επόμενη:
ΚΙΘΆΡΑ #07
Για την #07 λέω να παρουσιαστούν μόνο φωτογραφίες χωρίς λόγια.
Εκτός αν χρειαστούνε ;D
Και ...άκσιον!
-
...
-
...
-
...
-
συνεχίζεται...
-
Διαμαντι!!
-
Τέλεια δουλειά , εὖγε συμμαθητά μου !!!!!
-
Διαμαντι!!
Θα διαφωνήσω..
Βατσεγον Κονσταντιν είναι ....
Μπράβο Στέργιο, υπέροχη δουλειά, αλλά και τα υλικά ...
:-*
-
Δημήτρη, Λάμπρο και Στελιο, σας ευχαριστώ για τα κανακέματα! ;D
..............................................................................................
Συμπληρώνω -έστω και λίγο αργά, κάπως ανακατεμένες- φωτογραφίες από την κατασκευή της Double O #07:
-
...
-
Η #07 έχει και ηχοληψία (Schatten Design HFN Player passiv).
-
...
-
Αχ! Αυτές οι μιρκούλες που έχουν ΟΟ στο όνομά τους! Ωραία πράματα!
Μπράβο Στέργιο!
-
το σχεδιο στη ταστιερα-μαζι με τον εξηλεκτρισμο της, σε προδιαθετουν για... γερες οινοποσιες, συνοδευομενες με τα καταλληλα ασματα {celebrate012}
(η φωτο πανω στη κουζινα εχει φυγει απο μπονιουελ, και εχει παει αριζονα, να παιζει ο κοστουριτσα με την πεστροφα για πενα)
παντως δεν μπορω να κρατηθω, αυτο μου ηλθε στο μυαλο οταν την ειδα την πιτσιρικα
https://www.youtube.com/watch?v=ZytLSW_9Sw8 (https://www.youtube.com/watch?v=ZytLSW_9Sw8)
-
Ἐμένα μ' ἄρεσε τό κόκκινο τσουβαλάκι πού τήν φόρεσες γιά προστασία....πολύ τήν πήγαινε......
-
Καλησπέρα και καλή χρονιά σε όλους!!
Μπήκα στο site μετά απο καιρό να διαβάσω λίγο,να χαζέψω λίγο, και μου έχει πέσει το σαγόνι..!! Τί να πρωτο πω..
Μπράβο στο μάστορα! Γειά στα χέρια σου. Πανέμορφα όργανα!! :-* :-* :-*
-
Για την #07 λέω να παρουσιαστούν μόνο φωτογραφίες χωρίς λόγια.
, ΕΤΣΙ! μου τρέξαν σάλια Στέργιο!! Μόνο μπράβο και συγχαρητήρια διότι ανώτερα δεν υπάρχει. μπυρα
-
Αχ! Αυτές οι μιρκούλες που έχουν ΟΟ στο όνομά τους!
Μήπως να το έκανα ΩΩ Παναγιώτη; :dance:
...η φωτο πανω στη κουζινα εχει φυγει απο μπονιουελ, και εχει παει αριζονα, να παιζει ο κοστουριτσα με την πεστροφα για πενα...
(και) γι αυτό σ' αγαπάμε Στέλιο, για τον σουρεαλισμό σου!
...Μπράβο στο μάστορα!...
Σ' ευχαριστώ moytro!
ΕΤΣΙ! μου τρέξαν σάλια Στέργιο!! Μόνο μπράβο και συγχαρητήρια διότι ανώτερα δεν υπάρχει.
Ευχαριστώ Νίκο, Ακρίτα του φόρουμ!
-
ασε γιατι πηγε το μεγαλο ταξιδι την περασμενη εβδομαδα το αρχηγοπουλο κ μ εχει παρει στα απο κατω μου...
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CF%84%CE%AD%CE%B9%CE%B2%CE%B9%CE%BD%CF%84_%CE%9B%CE%B9%CE%BD%CF%84%CF%82
-
Ἐμένα μ' ἄρεσε τό κόκκινο τσουβαλάκι πού τήν φόρεσες γιά προστασία....πολύ τήν πήγαινε......
Γειά σου Λάμπρο! Ευγενής προσφορά της συζύγου η καπότα ;D
ασε γιατι πηγε το μεγαλο ταξιδι την περασμενη εβδομαδα το αρχηγοπουλο κ μ εχει παρει στα απο κατω μου...
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CF%84%CE%AD%CE%B9%CE%B2%CE%B9%CE%BD%CF%84_%CE%9B%CE%B9%CE%BD%CF%84%CF%82
Υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να είναι καλύτερα εκεί που πήγε...