Η Πύλη των Ελλήνων Οργανοποιών
Κατασκευή => Λουστράρισμα => Μήνυμα ξεκίνησε από: Sforzando στις Απριλίου 13, 2011, 05:44:43 μμ
-
Καλησπέρα σε όλους τους φίλους του φόρουμ,έχω την εξής πρόταση,μετά από μελέτη πολλών ξένων βιβλίων επάνω στο θέμα του φινιρίσματος του ξύλου, έχω διαπιστώσει πως υπάρχουν πολλές διαφορές στην επεξεργασία ενός επίπλου από την επεξεργασία ενός μουσικού οργάνου,φυσικά κάποιες αρχές φινιρίσματος είναι κοινές, όμως οργανοποιοί που έχουν κυκλοφορήσει βιβλία και εγχειρίδια οργανοποιίας προσεγγίζουν διαφορετικά το θέμα ,γιατί λαμβάνουν υπ όψη την ακουστική των μουσικών οργάνων και έτσι πρέπει.Αν ενδιαφέρεστε μπορώ να μεταφέρω κάποιες πληροφορίες για την τέχνη του φινιρίσματος από ξένη βιβλιογραφία που έχω μεταφράσει ,στην συνέχεια να κάνουμε δοκιμές και να δούμε ποια μέθοδος προσφέρει τα καλύτερα αποτελέσματα(αν και αυτό είναι υποκειμενικό),πιστεύω η συζήτηση να βοηθήσει,τι λέτε και εσείς?
-
Εμένα θα με ενδιέφερε να μάθω και ανεξάρτητα από τα όργανα!!
-
Μία ψήφος και από εμένα φίλε Sforzando γιατί τα είχα τα θεματάκια μου στο τελείωμα του οργάνου.
Θα περιμένω το θέμα γιατί εχώ πολλες απορίες να λύσω.
-
Ξεκινάω με κάποια στοιχεία για την γομαλάκα αφού η χρήση της αποτελεί μια από τις πιο δημοφιλείς τεχνικές με την γνωστή μπάλα.
• Όλοι οι τύποι αυτής της ρητίνης ανήκουν στην κατηγορία των σκληρών ρητινών και διαλύονται κατά 99% σε οινόπνευμα.
• Η γομαλάκα για την χρήση σε βερνίκια, για μουσικά όργανα, χρειάζεται μίξη με άλλες πιο μαλακές ρητίνες όπως: sandarac,elemi,manila copal,gum mastic.
• Μια βασική αναλογία γομαλάκας και οινοπνεύματος είναι 300 έως 400gr γομαλάκα σε 1 lt οινόπνευμα.
• Το οινόπνευμα πρέπει να είναι 95 βαθμών σε διαφορετική περίπτωση το μίγμα γίνεται πολύ παχύρρευστο.
• Το διάλυμα που προκύπτει από την παραπάνω αναλογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν ένα πολύ καλό γυαλιστικό(polish).
Μεθοδολογία για French polishing-(προετοιμασία επιφάνειας)
• Η προετοιμασία των επιφανειών του οργάνου είναι το πρώτο και πολύ σημαντικό μέρος για ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα. Πολύ καλό γυαλοχαρτάρισμα με γυαλόχαρτα που έχουν διαφορετικό αριθμό κόκκων, ξεκινάμε με 60 και συνεχίζουμε με 100,150,180,220,240.
• Απομακρύνουμε την σκόνη από την επιφάνεια του ξύλου με την βοήθεια ενός στεγνού πινέλου αρκετά συχνά και μεταξύ της εναλλαγής στα διάφορα γυαλόχαρτα.
• Το τρίψιμο πρέπει να γίνεται με την φορά των νερών του ξύλου και για καλύτερα αποτελέσματα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα τάκο από φελλό, στον οποίο τυλίγουμε το γυαλόχαρτο.
• Η σκόνη πρέπει να απομακρύνεται εντελώς από την επιφάνεια του ξύλου, αυτό είναι πολύ σημαντικό για την ποιότητα της επιφάνειας που θα προκύψει στο τέλος.
• Την επιφάνεια του καπακιού την τρίβουμε τελευταία μετά το σκάφος και το μπράτσο.
• Εάν το ξύλο έχει μικροοπές και ανοίγματα τα σφραγίζουμε με κάποιο κατάλληλο wood filler, μπορεί να είναι και ψιλή σκόνη από το ίδιο το ξύλο μαζί με κόλλα.
• Περνάμε με πινέλο ένα χέρι γομαλάκα που ενεργεί σαν σφραγιστικό(sealer),όταν στεγνώσει ακολουθεί το άπλωμα του πληρωτικού πόρων(woodfiller), η πάστα πλήρωσης των πόρων μπορεί να περαστεί με μια μπάλα από λινό και με κυκλικές κινήσεις. Το πλεόνασμα της πάστας πρέπει να αφαιρεθεί με επιμέλεια αφού η επιφάνεια στεγνώσει για 6 έως 8 ώρες κατά μέσο όρο.
• Στην συνέχεια μετά την πλήρωση των πόρων τρίβουμε με πολύ ψιλό γυαλόχαρτο για να πετύχουμε μια πολύ λεία επιφάνεια, δεν πρέπει να παραμείνει κανένα υπόλειμμα από την πάστα στην επιφάνεια που θα λουστράρουμε, καθαρίζουμε επιμελώς την επιφάνεια από την σκόνη που θα προκύψει.
• Woodfiller υπάρχει έτοιμο σε διάφορα χρώματα του ξύλου.
• Μπορούμε να φτιάξουμε και μόνοι μας από ορυκτά ή οργανικά σώματα και συνδετικά μέσα, εκτός από την σκόνη ελαφρόπετρας που ανήκει στα ορυκτά σώματα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και άλευρο ρυζιού ή δεξτρίνη και σαν συνδετικό μέσο το ίδιο το διάλυμα γομαλάκας…(συνεχίζεται)…
-
Πολυ ενδιαφερον θεμα τελικα!!!
Περιμενουμε τη συνεχεια!!
ΥΣ Συντομα θα προσπαθησω να βαψω το καπακι ενος μπαγλαμα
οποτε οι πληροφοριες αυτες ειναι πολυτιμες!!
-
Κάτι πολύ σημαντικό που ξέχασα να αναφέρω στα παραπάνω είναι το εξής:Όταν περνάμε το woodfiller για να σφραγίσουμε τους πόρους με το λινό ύφασμα το τρίβουμε αρκετά και με κάποια πίεση για να εισχωρήσει καλά μέσα στους πόρους του ξύλου,αφού το έχουμε τρίψει καλά με το λινό, το πλεόνασμα το σκουπίζουμε αμέσως, πριν στεγνώσει,αν στεγνώσει και υπάρχει πλεόνασμα υλικού θα είναι πολύ δύσκολη μετά η αφαίρεση του. Αφού έχουμε αφαιρέσει το πλεόνασμα με την χρήση ενός καθαρού νέου λινού υφάσματος τότε αφήνουμε την επιφάνεια για 6-8 ώρες για πλήρες στέγνωμα του πληρωτικού.Στην συνέχεια το τρίψιμο πρέπει να γίνει με γυαλόχαρτο 320 για να προκύψει η λεία επιφάνεια.
-
Sforzando πολύ ωραίο θέμα που ενδιαφέρει πολλούς. Επίσης το γράψιμό σου αναλυτικό και κατατοπιστικό. Συνέχισε περιμένουμε με ανυπομονησία !!!!!!
-
αν θελουμε να χρωματισουμε το ξυλο με βαφη εμποτισμου σε ποια φαση το κανουμε? αν πχ περασουμε το γυμνο ξυλο τι γινεται μετα με το filler? μηπως θα πρεπει να εφαρμοσουμε wood filler απευθειας στο ξυλο, στην συνεχεια να το εμποτισουμε με βαφη και μετα να συνεχισουμε με γομολακα? ρωταω γιατι δεν εχω ασχοληθει με αυτη τη μεθοδο. συνηθως ψεκαζω νιτρο.
-
Καλησπέρα σε όλους, φίλε Δημήτρη, είμαι σίγουρος πως το καπάκι του μπαγλαμά θα το λουστράρεις πολύ καλά αν κρίνω και από το λουστράρισμα του μπουζουκιού σου στο blog σου!! Vagges2010 σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια ,κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ και ελπίζω να βοηθηθούμε όλοι μας με την ανταλλαγή απόψεων και γνώσεων.Σχετικά τώρα με το ερώτημα του φίλου Elias: Γενικά η πλήρωση των πόρων του ξύλου πρέπει να γίνεται μετά την βαφή του, χωρίς να αποκλείεται και το αντίστροφο. Στην περίπτωση που ακολουθήσουμε πρώτα το πληρωτικό πόρων και μετά την βαφή πρέπει να σιγουρευτούμε πως το πληρωτικό πόρων μπορεί να βαφτεί καλά. Η προσωπική μου γνώμη είναι πως είναι καλύτερα να προηγείται η βαφή και να ακολουθεί το wood filler,αυτό προτείνουν τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις οι οργανοποιοί στα βιβλία που έχω μελετήσει.Επανέρχομαι σύντομα...
-
=Ανδρέου Δημ. link=topic=39.msg290#msg290 date=1302720530]
Πολυ ενδιαφερον θεμα τελικα!!!
Περιμενουμε τη συνεχεια!!
[quote authorΥΣ Συντομα θα προσπαθησω να βαψω το καπακι ενος μπαγλαμα
οποτε οι πληροφοριες αυτες ειναι πολυτιμες!!
[/quote]
Δημητρη και εγω αυτο κανω ακριβώς......κοιτα συμπτωση,χαχαχαχα
Και εμενα μ ενδιαφερει το θεμα και το παρακολουθω.
-
αν μετα την βαφη εφαρμοσεις wood filler, τοτε to wood filler δεν θα πρεπει με καποιο τροπο να χρωματιστει και αυτο? το λεω γιατι εχω καποια wood filler απο αμερικη σε διαφορα χρωματα ξυλων πχ μαονι, δεσποτακι. αν χρωματισω το μαονι μου με ανηλινη μπλε ας πουμε, και μετα κλεισω τους πορους του ξυλου με filler στο χρωμα του μαονιου, δεν θα πρεπει να χρωματιστει μπλε και το filler? και κατι αλλο, αν δεν χρησιμοποιησεις filler και βαψεις το ξυλο με ανηλινη, το διαφανο sealer δεν κανει την ιδια δουλεια? εφαρμοζεις, τριβεις, ξανα και ξανα μεχρι η επιφανεια σου να ειναι λεια για το λουστρο. δυστηχως το βαψιμο του οργανου ειναι μια ξεχωριστη τεχνη απο μονο του και χρειαζεται να αφιερωσεις πολυ χρονο για να τα καταφερεις. που θα παει καποια στιγμη θα τα καταφερω και εγω.
-
Φίλε Elias το wood filler μπορεί να χρωματιστεί και από την βαφή που θέλεις να χρησιμοποιήσεις,έχεις για παράδειγμα analine dyes,χρωστικές δηλαδή ανιλίνης ,μπορείς στο wood filler να προσθέσεις έτοιμο διάλυμα ανιλίνης για να το χρωματίσεις,όμως πρέπει να ταιριάζουν μεταξύ τους βαφή-wood filler-βερνίκι πρέπει να είναι συμβατά μεταξύ τους,αν χρησιμοποιείς χρωστικές οινοπνεύματος πρέπει και το πληρωτικο πόρων και το βερνίκι που θα χρησιμοποιήσεις να χρησιμοποιούν ως διαλύτη το οινόπνευμα.
Το διάφανο sealer κάνει και αυτό για την πλήρωση των πόρων αλλά και αυτό πρέπει να είναι συμβατό με το βερνίκι,αν έχεις sealer νίτρου και το βερνίκι σου πρέπει να είναι νίτρου.Πάντως κατά την άποψη μου δεν πρέπει να βάφεις τα ξύλα, το μαόνι και γενικά τα πολύτιμα εξωτικά ξύλα είναι πολύ όμορφα στο φυσικό τους χρώμα.
-
εχεις δικιο οτι τα ξυλα απο μονα τους ειναι ομορφα, αλλα εγω ασχολουμε με ηλεκτρικες κιθαρες, και ετσι πολλες φορες προσθετεις καποιο χρωμα. μεχρι τωρα αν ηθελα να φαινονται τα νερα του ξυλου εβαφα απευθειας το ξυλο με ανηλινη, μετα σιλερ νιτρου και επειτα βερνικι νιτρου. το προβλημα ειναι οτι ειδικα στο μαονι που εχει πορους, μετα απο το σιλερ η επιφανεια φαινεται λεια, και μολις εφαρμοσεις το βερνικι εκει βλεπεις οτι παλι εχεις ατελειες. σαν να αποροφαει το ξυλο το βερνικι σου. εκει ειναι το προβλημα μου. δοκιμασα με wood filler αλλα δεν μου αρεσε το αποτελεσμα, εβαλα το filler, μετα περασα ανηλινη αλλα ειναι σαν να χανεις τα νερα του ξυλου. θα το εβαζα πλεον μονο αν εβαφα solid χρωμα. γιαυτο θελω να μαθω ποια ειναι η προετοιμασια που θα σε κανει να εχεις το βερνικι σου λειο σαν καθρεπτη.
-
Φιλε Ελιας κατα συμπτωση φτιαχνω μια κιθαρα ηλεκτρικη και με εχει προβληματίσει και εμενα το θεμα του βαψιματος της.Τα ξυλα ειναι μαονι και κελεμπεκι.Μετα χαρας θα δεχομουν καποια βοηθεια ή και συνεργασια ακομα,αν υπαρχει προθεση και ειναι εφικτο εννοειτε...!!!!
-
Φίλε Elias εφόσον πρόκειται για ηλεκτρική κιθάρα τότε σίγουρα αλλάζουν λίγο τα πράγματα, κάνω μια παρένθεση και ειδικά για την περίπτωση της ηλεκτρικής κιθάρας, όταν πρόκειται να ακολουθήσει αυτό που λένε οι κατασκευαστές ηλεκτρικής στο εξωτερικό- finish color σε γενικές γραμμές μπορείς να ακολουθήσεις την εξής σειρά:
• Πολύ καλή προετοιμασία του ξύλου με διαδοχή γυαλόχαρτων που θα φτάσουν έως και το 320 ή 400.
• Πλήρης καθαρισμός των επιφανειών από τη σκόνη, ένα κομπρεσεράκι αέρος είναι πολύ καλό για την συγκεκριμένη εργασία.
• Μασκάρισμα εκείνων των μερών που δεν θέλουμε να βαφτούν όπως τα δεσίματα (binding),ταστιέρα κ.λπ.
• Για έγχρωμο φινίρισμα ψεκάζεις sanding sealer,επαναλαμβάνεις όσες φορές χρειαστεί για να κλείσουν οι πόροι, μεταξύ των περασμάτων αφήνεις να στεγνώσει πλήρως και τρίβεις με πολύ ψιλό γυαλόχαρτο. Εδώ πρέπει να προσέξεις φίλε Elias, αυτό που αναφέρεις με το λούστρο -ότι σου φαίνεται σαν να τραβάει το ξύλο το λούστρο σε ορισμένα σημεία- είναι πολύ πιθανόν στα σημεία αυτά να μην έχουν σφραγιστεί οι πόροι του ξύλου όπως στην υπόλοιπη επιφάνεια.
• Εναλλακτικά του sanding sealer μπορείς να χρησιμοποιήσεις wood filler.
• Στη συνέχεια ψεκάζεις έγχρωμες στρώσεις color coats, (στέγνωμα μεταξύ των χεριών).
• Αφαιρείς το μασκάρισμα από το binding και ψεκάζεις διάφανο βερνίκι- clear top coats,περισσότερες και λεπτότερες στρώσεις είναι προτιμότερες από λίγες και παχιές,(στέγνωμα μεταξύ των χεριών).
• Ψεκάζεις τα τελευταία χέρια με high -gloss βερνίκι.
• Το όργανο σε αυτή τη φάση πρέπει να μείνει όσο χρειαστεί, για να ξεραθεί καλά το σύνολο των στρώσεων του βερνικιού, τουλάχιστον μία εβδομάδα ή και περισσότερο.
• Ακολουθεί αυτό που είναι γνωστό ως Final rubbing and polishing και είναι αυτό το τελευταίο στάδιο που θα σου χαρίσει την υψηλή γυαλάδα που επιθυμείς.
Κάνε δοκιμές με τα παραπάνω σε test wood και είμαι σίγουρος πως θα πετύχεις αυτό που θες, εντωμεταξύ θα ανεβάσω και άλλες πληροφορίες για το high-gloss φινίρισμα μόλις βρω λίγο χρόνο.Πιστεύω να βοήθησα λίγο φίλε!
-
Φίλε georgesk πως πάει το μπουζούκι?
-
φιλε sforzando ευχαριστω για την απαντηση σου. τωρα βαφω μια ηλεκτρικη, μολις τελειωσει θα ανεβασω φωτο. ειναι η τριτη φορα που την βαφω, ελπιζω και η τελευταια. μια αλλη πετυχε στο βαψιμο, αλλα μετα το sand and buff δεν εγινε η γυαλαδα οπως την περιμενα (θα την βγαλω φωτο για να καταλαβεις).
Φιλε Ελιας κατα συμπτωση φτιαχνω μια κιθαρα ηλεκτρικη και με εχει προβληματίσει και εμενα το θεμα του βαψιματος της.Τα ξυλα ειναι μαονι και κελεμπεκι.Μετα χαρας θα δεχομουν καποια βοηθεια ή και συνεργασια ακομα,αν υπαρχει προθεση και ειναι εφικτο εννοειτε...!!!!
εννοειται, το εργαστηριο μου ειναι ανοιχτο σε οποιον θελει να ασχοληθει.
-
Σου εύχομαι καλή επιτυχία φίλε Elias, να είσαι σίγουρος πως θα πετύχεις αυτό που θέλεις,τα λέμε...
-
Φίλε georgesk πως πάει το μπουζούκι?
Ακομα δεν εχω κανει κατι γιατι τρεχω με διαφορες δουλειες και ο χρονος ειναι περιορισμενος....αλλα θα το κανω συντομα!!!!!
-
[/quote]
εννοειται, το εργαστηριο μου ειναι ανοιχτο σε οποιον θελει να ασχοληθει.
[/quote
Ευχαριστω παρα πολυ φιλε μου,θα τα πουμε και απο κοντα αρκει να βρεθει ο ατιμος χρονος...!!!!
-
Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά σε όλους τους φίλους! Ύστερα από μια μικρή απουσία επανέρχομαι για να τα ξαναπούμε.Έκανα μια μετάφραση στην διαδικασία του french polishing από μια ιστοσελίδα και σας την μεταφέρω,η ιστοσελίδα βρίσκεται εδώhttp://www.ehow.com/how_7505385_instructions-french-polishing.html (http://www.ehow.com/how_7505385_instructions-french-polishing.html)
Οδηγίες για French Polishing
1.Σκουπίζουμε την επιφάνεια του ξύλου με ένα πανί και διαλύτη νάφθα. Ο διαλύτης θα κάνει οποιαδήποτε λάθη ή ατέλειες στο ξύλο να φανούν.
2.Σχεδιάζουμε ένα μικρό σημάδι δίπλα σε κάθε ελάττωμα στο ξύλο με ένα μολύβι. Αυτά τα σημάδια δείχνουν που θα πρέπει να μεταχειριστούμε το ξύλο.
3.Κάτω από κάθε σημειωμένη περιοχή τρίβουμε με 220-γυαλόχαρτο,μέχρι τα σημάδια να εξαφανιστούν. Δεν πρέπει να πιέζουμε το γυαλόχαρτο πολύ δυνατά στην επιφάνεια του ξύλου.
4.Καθαρίζουμε το ξύλο με ένα πανί βρεγμένο μόνο με νερό. Το πανί θα πάρει κάθε πριονίδι και θα καθαρίσει τις ίνες τους ξύλου.
5.Αφήνουμε το ξύλο να στεγνώσει εντελώς και τρίβουμε με 400-γυαλόχαρτο ,μέχρι να προκύψει μια λεία επιφάνεια. Σκουπίζουμε το λειασμένο ξύλο με διάλυμα νάφθας ,ώστε να αφαιρεθεί η σκόνη και αφήνουμε να στεγνώσει.
6.Φτιάχνουμε την μπάλα του βαμβακιού σε σχήμα αχλαδιού, η οποία είναι ευρεία στο κάτω μέρος και εκλεπτύνει μέχρι την κορυφή. Τυλίγουμε με το κατάλληλο ύφασμα, η μπάλα πρέπει να είναι λεία και επίπεδη στο κάτω μέρος.
7.Ανοίγουμε το πάνω μέρος της μπάλας ελαφρά και ρίχνουμε διάλυμα της γομαλάκας. Χρησιμοποιούμε αρκετή ποσότητα η οποία απορροφάται εύκολα κατά την διάρκεια του μπαλαρίσματος.
8. Απλώνουμε ένα λεπτό στρώμα από λινέλαιο στο κάτω μέρος της μπάλας και διανέμουμε το διάλυμα της γομαλάκας πάνω στο ξύλο. Ξεκινάμε με μεγάλους κύκλους για να καλύψουμε το ξύλο, και στη συνέχεια προχωρούμε σε μικρά οχτάρια για να συμπληρώσουμε τα κενά.
9.Προσθέτουμε και άλλη γομαλάκα στην μπάλα κατά την εργασία μας ,όταν ξεκινά να δείχνει πως η μπάλα στεγνώνει. Θέλουμε να διαδώσουμε το βερνίκι στο ξύλο σε μια παχιά στρώση.
10.Εφαρμόζουμε δύο επιπλέον στρώματα βερνίκι με τον ίδιο τρόπο που κάναμε με την πρώτη. Αφήνουμε κάθε στρώση να ξεραθεί στην αφή πριν εφαρμόσουμε την επόμενη. Η τρίτη στρώση πρέπει να στεγνώσει μια μέρα για να σκληρύνει.
11.Τρίβουμε με 0000 ατσαλόμαλλο και σκουπίζουμε την σκόνη μακριά με ένα πανί.
12.Φορτίζουμε τη μπάλα με λιγότερο διάλυμα γομαλάκας από τις προηγούμενες στρώσεις και θέτουμε περισσότερο λινέλαιο στο κάτω μέρος της μπάλας. Αυτό το στάδιο του γυαλίσματος έχει ως στόχο να συμπληρώσει και να εξομαλύνει το βερνίκι.
13.Απλώνουμε το βερνίκι επάνω στο ξύλο με τον ίδιο τρόπο που κάναμε πριν. Αν η μπάλα αρχίσει να κολλάει σε οποιοδήποτε σημείο προσθέτουμε περισσότερη γομαλάκα και λινέλαιο.
14.Αφήνουμε την δεύτερη εφαρμογή γομαλάκας να στεγνώσει για 6 ώρες. Η γομαλάκα θα έχει μουτζούρες σε αυτό το σημείο δε χρειάζεται να ανησυχούμε.
15.Φτιάχνουμε μια νέα μπάλα και την βρέχουμε με οινόπνευμα. Τοποθετούμε την μπάλα σε ένα αεροστεγές δοχείο για ¼ της ώρας ώστε το οινόπνευμα να την εμποτίσει σωστά.
16.Τρίβουμε το ξηρό βερνίκι με την μπάλα του οινοπνεύματος για να φύγουν οι μουτζούρες σε όλη την επιφάνεια του ξύλου. Χρησιμοποιούμε ύφασμα για να στιλβώσουμε το βερνίκι σε μια εξισωτική στρώση και αφήνουμε να στεγνώσει για τρεις μέρες.
-
Νομίζω πως όλοι μας λίγο πολύ έχουμε χρησιμοποιήσει το λινέλαιο με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην οργανοκατασκευή, είτε για να τονίσουμε τα νερά του ξύλου ή για να κάνουμε την μπάλα μας να γλιστρά κατά την διαδικασία του French Polishing κ.λπ. Με μια όμως πολύ απλή διαδικασία ,μπορούμε να μετατρέψουμε το απλό λινέλαιο σε βερνίκι που γυαλίζει αλλά και στεγνώνει πιο γρήγορα.Θα σας πω τον τρόπο που μπορείτε να το δοκιμάσετε αφού πρώτα δούμε λίγα βασικά πράγματα για το λινέλαιο:
• Το καλύτερο λινέλαιο είναι αυτό που βγαίνει με ψυχρή πίεση.
• Το χρώμα του είναι κίτρινο ανοιχτό.
• Έχει μεγαλύτερη ρευστότητα και καθαρότητα από το λινέλαιο θερμής πίεσης.
Και τώρα ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να φτιάξουμε συμπυκνωμένο λινέλαιο για χρήση φυσικού βερνικιού.
1. Παίρνουμε ένα μεγάλο και βαθύ πιάτο και το γεμίζουμε με λινέλαιο, λίγο πιο κάτω από την άκρη του χείλους.
2. Τοποθετούμε μικρά ξύλινα τακάκια γύρω -γύρω στο χείλος του πιάτου ή κομματάκια φελλού.
3. Καλύπτουμε με ένα κομμάτι γυαλί ή διάφανο πλαστικό φύλλο που το ακουμπάμε προσεκτικά στα τακάκια.
4. Το αφήνουμε έξω σε μέρος που έχει ηλιοφάνεια,(εγώ το άφησα στην ταράτσα του σπιτιού μου) και σε λίγες μέρες το λινέλαιο συμπυκνώνεται με την επίδραση του ήλιου και του αέρα που κυκλοφορεί από τα κενά των τάκων.
5. Που και που ανακατεύουμε για να μην πήξει υπερβολικά το λάδι.
6. Σε λίγες μέρες γίνεται σαν μέλι, τότε το αδειάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι και έχουμε ένα πρώτης τάξεως φυσικό βερνίκι λαδιού.
7. Γυαλίζει και στεγνώνει πιο γρήγορα από το λινέλαιο που δεν έχει συμπυκνωθεί.
Αυτό το τόσο απλό βερνίκι το είχα χρησιμοποιήσει πριν αρκετά χρόνια στην κατασκευή ενός τζουρά με πολύ καλά αποτελέσματα. Ακόμη και σήμερα το βερνίκι ούτε έχει σκάσει και παραμένει γυαλιστερό.(Είναι και πολύ ελαστικό).
Κάτι που πρέπει να προσέχουμε είναι ότι δεν χρειάζονται πολλά χέρια γιατί από ένα σημείο και μετά αργεί να στεγνώσει και κολλά.
Και ένα σκιτσάκι που δείχνει την διάταξη:
-
Φυσικά και σε αυτή την περίπτωση κάνουμε δοκιμή σε test wood.
-
Σε ευχαριστουμε για τις ενδιαφερουσες πληροφοριες!!
Λινελαιο που μπορουμε να προμηθευτουμε;
-
Sforzando σ'ευχαριστουμε για τη μεταφραση και τις πληροφοριες.
Ακουγεται πολυ ενδιαφερον. Το "καλο" λινελαιο που αναφερεις πώς το ζηταμε στο εμποριο;
-
Να είστε καλά παιδιά!
Σχετικά με το λινέλαιο έχω χρησιμοποιήσει διάφορες μάρκες:
• Λινέλαιο ωμό Αγγλίας ,το είχα αγοράσει πριν καιρό από κάποιο χρωματοπωλείο, στην συσκευασία του έγραφε: Παραγωγή συσκευασία Πανσηλ,Π. Κορνηλάκης και Σια.Τηλ-5556300,5556555.
• Krama paints Κρίκος χρώματα ΑΒΕΕ,τηλ-3464087,δεν ξέρω αν ισχύει το είχα αγοράσει πριν χρόνια.
• Η Kraft έχει ένα πολύ καλό λινέλαιο το βρήκα και εδώhttp://www.johnart.gr/Catalogue/index.php?main_page=index&cPath=2_513
Πάντως σίγουρα θα βρείτε κάποιο λινέλαιο σε καταστήματα που πουλάνε χρώματα και λοιπά είδη.Προσέχτε τα εξής για να είστε σίγουροι με την ποιότητα:
Να γράφει στην συσκευασία πως είναι ωμό λινέλαιο ή ψυχρής πίεσης ,όχι βρασμένο.
Το καλό ωμό ψυχρής πίεσης λινέλαιο έχει πιο ανοικτό χρώμα-ανοικτό κίτρινο.
Τα λινέλαιο θερμής πίεσης έχει πιο σκούρο χρώμα και παγώνει πιο εύκολα.
Το ωμό λινέλαιο έχει μεγαλύτερη ρευστότητα και είναι πολύ καθαρότερο από ξένες ουσίες.
-
Καλησπέρα, σήμερα θα σας μεταφέρω κάποιες πληροφορίες σχετικά με την τέχνη του φινιρίσματος, από το εξαιρετικό βιβλίο του κυρίου Νίκου Φρονιμόπουλου: « Ο ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ Η ΟΡΓΑΝΟΠΟΙΙΑ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΓΑΪΛΑ».
Ο κύριος Φρονιμόπουλος ,μεταξύ των άλλων,αναλύει στο βιβλίο του το τι προσφέρει ένα ποιοτικό βερνίκι σε ένα μουσικό όργανο.
• Προστασία του οργάνου από υγρασία, λεκέδες και ιδρώτα, βοηθάει ώστε να επιβραδύνεται η γρήγορη απορρόφηση ή απώλεια της υγρασίας του ξύλου.
• Αντίσταση στην φθορά από την χρήση του οργάνου.
• Ηχητικά οι πρώτες στρώσεις του βερνικιού επάνω στο ξύλο έχουν ζωτική σημασία, με την εισχώρηση του στα μεσοκυττάρια διαστήματα του, ομογενοποιούν και σκληραίνουν το ξύλο.
• Προσφέρει στην αισθητική του μουσικού οργάνου. Εδώ μένω στην φράση του κυρίου Φρονιμόπουλου την οποία και προσυπογράφω: «Μόνο με ένα όμορφο, χειροποίητο βερνίκι, μπορεί να αναδειχθεί η καλή δουλειά του μάστορα σε Τέχνη!»
Μία συνταγή για χειροποίητο βερνίκι που υπάρχει στην σελίδα 105 του βιβλίου:
• 14 γραμμάρια γομαλάκα της επιλογής μας(λευκή ,ξανθή ή σκούρα)
• 3 γραμμάρια σαντράκα
• 3 γραμμάρια μαστίχα
• 80 γραμμάρια οινόπνευμα 95 βαθμών
Τα παραπάνω έχουν υπολογιστεί για 100 γραμμάρια βερνικιού. Μπορούμε να προσθέσουμε 1 ml από αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου ή λεβάντας.
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
• Βάζουμε τα υλικά σε ένα γυάλινο βάζο.
• Το αφήνουμε στον ήλιο μερικές ημέρες για να διαλυθούν οι ρητίνες.
• Φιλτράρουμε σε ένα καθαρό βάζο και το βερνίκι μας είναι έτοιμο.
Ένα δημόσιο ευχαριστώ στον μάστορα Νίκο Φρονιμόπουλο ,γιατί ανήκει στους οργανοποιούς που δεν κρατάνε την γνώση μόνο για τον εαυτό τους!
Συνεχίζεται…
-
Η "σαντρακα" που αναφέρεται πιοπανω τι είναι?
-
Είναι ρητίνη από από κάποιο ειδος πεύκου που ονομάζεται Cupresseae.
-
Καλησπέρα, σήμερα θα σας μεταφέρω κάποιες πληροφορίες σχετικά με την τέχνη του φινιρίσματος, από το εξαιρετικό βιβλίο του κυρίου Νίκου Φρονιμόπουλου: « Ο ΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ Η ΟΡΓΑΝΟΠΟΙΙΑ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΓΑΪΛΑ».
Ο κύριος Φρονιμόπουλος ,μεταξύ των άλλων,αναλύει στο βιβλίο του το τι προσφέρει ένα ποιοτικό βερνίκι σε ένα μουσικό όργανο.
• Προστασία του οργάνου από υγρασία, λεκέδες και ιδρώτα, βοηθάει ώστε να επιβραδύνεται η γρήγορη απορρόφηση ή απώλεια της υγρασίας του ξύλου.
• Αντίσταση στην φθορά από την χρήση του οργάνου.
• Ηχητικά οι πρώτες στρώσεις του βερνικιού επάνω στο ξύλο έχουν ζωτική σημασία, με την εισχώρηση του στα μεσοκυττάρια διαστήματα του, ομογενοποιούν και σκληραίνουν το ξύλο.
• Προσφέρει στην αισθητική του μουσικού οργάνου. Εδώ μένω στην φράση του κυρίου Φρονιμόπουλου την οποία και προσυπογράφω: «Μόνο με ένα όμορφο, χειροποίητο βερνίκι, μπορεί να αναδειχθεί η καλή δουλειά του μάστορα σε Τέχνη!»
Μία συνταγή για χειροποίητο βερνίκι που υπάρχει στην σελίδα 105 του βιβλίου:
• 14 γραμμάρια γομαλάκα της επιλογής μας(λευκή ,ξανθή ή σκούρα)
• 3 γραμμάρια σαντράκα
• 3 γραμμάρια μαστίχα
• 80 γραμμάρια οινόπνευμα 95 βαθμών
Τα παραπάνω έχουν υπολογιστεί για 100 γραμμάρια βερνικιού. Μπορούμε να προσθέσουμε 1 ml από αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου ή λεβάντας.
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
• Βάζουμε τα υλικά σε ένα γυάλινο βάζο.
• Το αφήνουμε στον ήλιο μερικές ημέρες για να διαλυθούν οι ρητίνες.
• Φιλτράρουμε σε ένα καθαρό βάζο και το βερνίκι μας είναι έτοιμο.
Ένα δημόσιο ευχαριστώ στον μάστορα Νίκο Φρονιμόπουλο ,γιατί ανήκει στους οργανοποιούς που δεν κρατάνε την γνώση μόνο για τον εαυτό τους!
Συνεχίζεται…
ωραίο το βερνίκι παιδιά αλλα δεν γράφετε χρόνο στεγνώματος και τρόπο που το περνάμε...
-
8. Απλώνουμε ένα λεπτό στρώμα από λινέλαιο στο κάτω μέρος της μπάλας και διανέμουμε το διάλυμα της γομαλάκας πάνω στο ξύλο. Ξεκινάμε με μεγάλους κύκλους για να καλύψουμε το ξύλο, και στη συνέχεια προχωρούμε σε μικρά οχτάρια για να συμπληρώσουμε τα κενά.
τι εννοεί στο κάτω μέρος της μπάλας; βουτάμε την μπάλα στο λινέλαιο;
-
Η μέθοδος που περιγράφει το eHow και μετέφρασε ο Γιώργος (που έχει κάνει πάρα πολύ καλή δουλειά) θα έλεγα ότι είναι πολύ "χονδρική". Παραλείπει πολλές λεπτομέρειες της διαδικασίας. Επίσης η χρήση ατσαλόμαλου δεν νομίζω ότι ενδείκνυται για τη γομαλάκα γιατί βγάζει πολλές "βρωμιές" (άσε που δεν βρίσκεις στη χώρα μας τόσο λεπτό). Αντί αυτού μπορείς να χρησιμοποιήσεις λεπτό γυαλόχαρτο του θεού, ανάλογα με το στάδιο που βρίσκεσαι, κυρίως για να παίρνει καμιά σκονίτσα ή ίνες από τη μπάλα που κόλλησαν στη γομαλάκα (400, 800, 1000, 2000). Απλώς το γυαλόχαρτο θα πρέπει να είναι βρεγμένο (με νερό ή σαπουνόνερο ή με λάδι που χρησιμοποιείς για να γλυστράει η μπάλα όπως παρακάτω).
Και η απορία σου είναι εύλογη. Τι παει να πει "ένα λεπτό στρώμα από λινέλαιο";
Έχει αναφερθεί πολλές φορές ότι όταν οι γνώσεις αγγλικών το επιτρέπουν, ο απόλυτος οδηγός για την τέχνη του λουστραρίσματος με γομαλάκα (french polish) βρίσκεται εδώ (http://www.milburnguitars.com/fpbannerframes.html). Τα λέει με κάθε λεπτομέρεια σε αρκετή έκταση, με πολλές φωτογραφίες, ώστε ακόμα και ένας άσχετος σαν και μένα να λουστράρει ικανοποηιτικά και να μην πιστεύει στα μάτια του.
Προσωπικά αντί για ελαιόλαδο (που λέει το ο Milbourn) ή για λινέλαιο που λέει το eHow, χρησιμοποιώ παραφινέλαιο που το βρίσκεις πανεύκολα σε οποιοδήποτε μαγαζί με εργαλεία και υλικά. Ποσο βάζω; Δίπλα μου εκεί που έχω τα μπουκαλάκια με τη γομαλάκα και το οινόπνευμα, έχω και ένα μικρό πιατάκι ή φλιτζανάκι που περιέχει λίγο παραφινέλαιο (π.χ. μια κουταλιά της σούπας). Όταν χρειαστεί να προσθέσω λιπαντικό στη μπάλα μου (αυτό κάνουν τα λάδια, λιπαίνουν) βουτάω την άκρη του δακτύλου μου στο παραφινέλαιο και με όσο λάδι κρατάει αλλείφω το κάτω μέρος της μπάλας. Αυτή η μικρή σταγόνα είναι αρκετή και μάλιστα δεν είναι απαραίτητο να βάζουμε λάδι κάθε φορά που γεμίζουμε με γομαλάκα την μπάλα. Όσο γλυστράει η μπάλα δεν κάνουμε τίποτα. Όταν αρχίζει να κολλάει ξαναβάζουμε μια σταγόνα.
Τη σταγόνα του λαδιού μπορείς επίσης να την στάξεις (π.χ.με ένα σταγονόμετρο) στην επιφάνεια που λουστράρεις αλλά θα πρέπει να ξεκινήσεις την μπάλα από εκείνο το σημείο.
Επίσης, κατά τη γνώμη μου δεν είναι ανάγκη να βάζεις τη γομαλάκα στο εσωτερικό της μπάλας, Μπορείς να την ρίξεις απέξω. Μικρή ποσότητα κάθε φορά (η μπάλα να είναι σχεδόν στεγνή, να μη στάζει η γομαλάκα όταν την πιέζεις). Σε κάθε περίπτωση για να απλωθεί το υλικό σε όλη τη μπάλα θα πρέπει να την χτυπήσεις 1-2 φορές σε κάποια σταθερή επιφάνεια ή στο πίσω μέρος του χεριού σου.
Και όπως έχει αναφερθεί πολλές φορές, παρόλο ότι το λουστράρισμα με γομαλάκα είναι απολύτως αναστέψιμο, πριν ξεκινήσεις στο όργανο κάνε αρκετές δοκιμές εκτός οργάνου.
Ελπίζω να βοήθησα λιγάκι χωρίς να το παίζω ειδικός.
-
Παναγιώτη όχι απλά βοήθησες,αλλά τα περιέγραψες εξαιρετικά.Θα ξαναπώ ότι δρόμοι υπάρχουν πολλοί για να φτάσεις στο προσδοκώμενο αποτέλεσμα.Και ναι το παραφινέλαιο έχει καλύτερα αποτελέσματα στην γομαλάκα από το λινέλαιο.Ακόμη στο τρίψιμο,ισχύει ένας κανόνας.Όσο τρίβουμε με ψιλότερα λειαντικά έχουμε πιο όμορφη επιφάνεια,αλλά χάνουμε σε πρόσφυση από χέρι σε χέρι.Για μένα το Νο 320-έως 400 χαρτιού ξηράς τριβής (fre cut) είναι το, καλύτερο από πλευράς μέσου όρου πρόσφυσης-λειασμένης επιφάνειας. Για αυτούς π[ου ξεκινούν και δφεν έχουν την απαιτούμενη πείρα,ή κάποιος που θέλει να έχει εξαιρετικά στιλπνή επιφάνεια,και για αυτόν τον λόγο το ξύλο πρέπει να έχει καθαρά τα νερά του,μετά από το 320 ας περάσει την επιφάνεια ένα καλό τρίψιμο με τζίβα,Αυτό μακρουλό πράγμα που το χρησιμοποιούσαμε παλιά για να τριβόμαστε στο μπάνιο,και είναι καρπός μιας ποικιλίας κολοκυθιάς.Το αποτέλεσμα θα σας εκπλήξει.
-
Γειά σου φίλε Νίκο (καιρό έχουμε να βρεθούμε :()
Τη τζίβα την χρησιμοποιούμε στεγνή ; Και που τη βρίσκουμε;
-
Στεγνή Παναγιώτη (όντως καιρό έχουμε να τα πούμε ,και να παίξουμε),θα βρεις στα καταστήματα που πωλούν Μπαχαρικά,σαπούνια,κ.λ.π. είδη.Να διαλέξεις την πιο μαλακή στην υφή.
-
Ακόμη στο τρίψιμο,ισχύει ένας κανόνας.Όσο τρίβουμε με ψιλότερα λειαντικά έχουμε πιο όμορφη επιφάνεια,αλλά χάνουμε σε πρόσφυση από χέρι σε χέρι.Για μένα το Νο 320-έως 400 χαρτιού ξηράς τριβής (fre cut) είναι το, καλύτερο από πλευράς μέσου όρου πρόσφυσης-λειασμένης επιφάνειας. Για αυτούς π[ου ξεκινούν και δφεν έχουν την απαιτούμενη πείρα,ή κάποιος που θέλει να έχει εξαιρετικά στιλπνή επιφάνεια,και για αυτόν τον λόγο το ξύλο πρέπει να έχει καθαρά τα νερά του,μετά από το 320 ας περάσει την επιφάνεια ένα καλό τρίψιμο με τζίβα,Αυτό μακρουλό πράγμα που το χρησιμοποιούσαμε παλιά για να τριβόμαστε στο μπάνιο,και είναι καρπός μιας ποικιλίας κολοκυθιάς.Το αποτέλεσμα θα σας εκπλήξει.
Μαλλον ο φίλος λεει για το σφουγγαρι που παραγεται απο το φυτο ΛΟΥΦΑ. Κανει εναν καρπο σαν κολοκυθι που οταν ξεραθει ξεφλουδιζεται ευκολα και μενει το εσωτερικό του, που είναι οι φυτικές ίνες της ψύχας του καρπού και δίνει ένα ωραίο σφουγγαρι. Εχω τετοιο στο σπιτι μου. Γνωριζει καποιος αλλες πληροφορίες για το φινίρισμα στα όργανα με αυτό? Μπορουμε να βρουμε σπορους στην αγορα
π.χ. http://www.seeds-gallery.com/el/gourd-seeds-luffa-sponge.html (http://www.seeds-gallery.com/el/gourd-seeds-luffa-sponge.html)