Η Πύλη των Ελλήνων Οργανοποιών
Κατασκευή => Λουστράρισμα => Μήνυμα ξεκίνησε από: Yannis P. στις Νοεμβρίου 24, 2015, 03:23:38 μμ
-
Χαιρετώ το καταπληκτικό φόρουμ.
Σας διαβάζω καιρο, μαζεύω τις πολύτιμες γνώσεις, και κάποια στιγμή θα το φτιάξω και το δικό μου το οργανάκι, που θα μου πάει...
Στο προκείμενο.
Εχω ένα μπουζουκάκι 10ετίας, δώρο απο συγγενή, αγορασμένο από γνωστή φίρμα του κέντρου Αθήνας αλλά no name, τίποτα το σπουδαίο, με συμπαθητικό ήχο μεν και μετριότατο φινίρισμα δε (το οποίο και μου την βαράει στα νεύρα, λόγω του ότι πολύ εκτιμάω το μεράκι και την μαστοριά και απεχθάνομαι την προχειρότητα).
Τον συγγενή τον καημένο, ως άσχετος που ήταν, του το φορτώσε ο κατασκευαστής-φίρμα για διόλου ευκαταφρόνητο ποσό, και στην συνέχεια το φορτώθηκα εγώ.
Το εν λόγω λοιπόν είναι 4χορδο και το ψιλογρατζουνάω μαθαίνοτας, αλλά λόγω του ότι τα φτηνιάρικα κλειδιά χάνανε και ήθελε συνεχως κούρδισμα, αποφάσισα να τα αλλάξω και πηρα ένα σετ της grover από γαλάτσι στο 22 ευρω.
Με την ευκαρία που έβγαλα τα κλειδιά είπα να περιποιηθώ λίγο το άθλιο φινίρισμα στο καράολο που ειχε βαφτεί μαύρο γυαλιστερό, αλλά σχεδόν χωρίς γυαλοχαρτάρισμα!
Ετσι έτριψα το άβαφο εσωτερικό στις σχισμές (που ήταν όπως βγήκε από το πριόνι), μέχρι 400, το περασα με ελάχιστη superglue για σηλερ και ξανά γυαλόχαρτο μέχρι 2000, και έγινε χαρτί.
Τώρα το πρόβλημα που έχω και θέλω τα φώτα σας είναι στο σόκορο και στη βάση του καράολου, εκεί έτριψα μέχρι που έφυγε το μαυρο glossy χρώμα μεχρι 220 και μετά σηλερ και μέχρι 2000 όπως παραπάνω.
Α, και πέρασα και ένα 2500 βρεγμένο το μάνικο έτσι που να θαμπώσεικαι να φύγει εκείνη η ενοχλητική πλαστική γυαλάδα.
Το ερώτημα είναι πως να το ξαναβάψω έτσι που να γίνει ομοιόμορφο και αξιοπρεπές.
[ You are not allowed to view attachments ]
Καράολο glossy πλαστικουριά, με τριμμένα τα σόκορα, μάλλον θα το θαμπώσω κι αυτό
[ You are not allowed to view attachments ]
Τα σημεία που θέλουν βάψιμο και το θάμπωμα στο υπόλοιπο με 2500 νερού
-
καλως-ηλθες!
πολυ ορεξατο σε διαβαζω, και το οποιο θα σου χρειαστει!
σε μερικες κιθαρες αναπαλαιωση που εκανα (συγγνωμη, ρεστορεϊσον-σερβις ηθελα να πω :)) εγω ακολουθησα το εξης, γιατι εχουμε και την καταρα του μπορντο να μας κυνηγα (οπως μαλλον εσεις του μαυρου...)
ξυσιμο με ξυστρες γυαλοχαρτα κλπ κλπ μεχρι να φυγει ολο το χρωμα...
θελει πολλη υπομονη κυριως στο κεφαλι
μετα μολις μεινει με το φυσικο χρωμα, περασμα με αχρωμο λουστρο, αφου μονωσεις την ταστιερα με χαρτοταινια (υπαρχουν πολλα-πολλα.... κοιτα και στην ενοτητα με τα λουστρα...)
-
Καλως σας βρήκα! {celebrate012}
Το να βγάλω όλο το χρώμα από το μάνικο και την περιοχή της βάσης στο σκάφος δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο,
μάλιστα το είχα σκεφτεί αρχικά, αλλά είπα να το αποφύγω γιατί φοβάμαι ότι τα ξύλα δεν θα είναι τίποτα το σπουδαίο για να είναι παρουσιάσιμα με τα νερά τους, συν το ότι από το καραόλο είδα ότι το μαυρο έχει ποτίσει τοπικά και θα αφήσει λεκέδες.
Ψάχνω να βρω ένα τρόπο να βάψω μόνο τα ξυσμένα.
Σκέφτομαι κάποια μαυρη εμποτισμού ξύλου και μετά λουστρο από πάνω ή σκέτο ντουκο μετάλων μαυρο και μετά τι? το φοβάμαι με πινέλο, έχω και ένα αερογράφο αλλα δεν ξέρω αν μορεί να παρει βαφες/λουστρα διαλυτη.
Κάθομαι και το κοιτάω 1 βδομάδα τωρα αναποφάσιστος :-\
-
Επισκευής συνέχεια...
Ελειψει οδηγιών απο το φόρουμ, βαρέθηκα να το βλέπω και ξεκίνησα όπως μούρθε το βάψιμο που κράτησε ~2 βδομάδες: 3-4 χέρια μαυρο ντούκο με ενδιάμεσο γυαλοχαρτάρισμα, και 2-3 χέρια λούστρο διαφανές, όλα με πανάκι.
[ You are not allowed to view attachments ]
Μαυρο πριν το λούστρο
Αλλα το αποτέλεσμα καθόλου καλό, το λούστρο έκανε φυσαλίδες, νερά και ανομοιομορφίες, και σε ορισμένα σημεία στις γωνίες έβγαινε το ξύλο λόγω γυαλόχαρτου και ήθελε συνεχώς ρετουσαρισματα, με λιγα λόγια χάλια, τσάμπα ο κόπος...
Οπότε αποφάσισα να ακούσω το φίλο Στέλιο και να βγάλω τελειως το χρώμα.
Δοκίμασα με paint remover χωρίς αποτέλεσμα. Δοκίμασα με τρίψιμο στο χέρι -πολύ δύσκολα έβγαινε και πολύ παχύ - σε ορισμένα σημεια πλησίαζε το mm!!! πρέπει να ήταν κάποιο είδος λάκας.
Φόρτωσα λοιπόν 60άρι και 80άρι στο αεροτριβείο από το λιντλ, που το'χω στην εφεδρεία 2 χρόνια τώρα και σε 1.5 ώρα είδα το φώς!!!!
[ You are not allowed to view attachments ]
Τα χοντρά φύγανε, φάνηκε ένωση του καράολου και η κόντρα που είχα μια ανησυχία για το αν υπάρχει!
Φάνηκαν και οι ατέλειες και η προχειρότητα της κατασκευής, δεν με πειράζει καθόλου όμως, αντιθέτως, 1000 φορές καλύτερα να φαίνεται το ξύλο και όχι οι λάκες που θυμίζουν επιπλάκι ετοιματζίδικο του '70!
[ You are not allowed to view attachments ]
Οι 2 ατέλειες που φάνηκαν, μια σκλήθρα στο μάνικο και η ένωση μάνικο-σκάφος μάλλον θέλει κάποια κάλυψη
[ You are not allowed to view attachments ]
Εφυγε και η εκνευριστικη φιγούρα, θα φτιάξω άλλη να μάθω κιόλας!
Στη συνέχεια σκέφτομαι να το σκουρήνω με κάποιο εμποτισμού νερού, σε καρυδιά ίσως για να μην φαίνονται πολύ οι ατέλειες, μετά γυαλόχαρτο μέχρι 400, και μετά επεξεργασία με danish oil,
δεν ξέρω τι να κάνω στην ένωση του μάνικου
-
ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΣΤΟ ΜΠΡΑΤΣΟ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠ ΤΟ ΚΑΡΑΟΛΟ ΗΤΑΝ ΛΑΚΑ ΝΙΤΡΟΥ Η ΑΝΙΛΙΝΗ. ΕΜΠΡΟΣ ΟΜΩΣ ΕΙΧΕ ΣΙΓΟΥΡΟΤΑΤΑ ΦΙΓΟΥΡΑ ΑΠΟ ΣΕΛΙΛΟΙΝΤ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΙ ΤΡΙΒΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕς. ΓΙΑΤΙ??
-
Eννοείς οτι μπορούσε να σωθεί η φιγούρα ενώ θα έφευγε το χρώμα? γιατί η λάκα ήταν η ίδια σε όλο το καράολο, λάκα 0.5-1mm πάχος! :o
δεν ξέρω πως γίνεται αυτό
Αλλά ούτως ή άλλως η φιγούρα δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο και ήταν και στραβοβαλμένη...
Τώρα μου βγήκε άλλο πρόβλημα (του αρχάριου), από το ατσούμπαλο τρίψιμο λέπτυνε μονόπαντα το (οριακού πάχους) καράολο και εξέχει η κλειδιέρα έως 2mm >:(
[ You are not allowed to view attachments ]
θα πρέπει να το φρεζάρω όλο ισοπαχές και να κολλήσω κάπoιο φιλέτο 3 mm, μάλλον ένα κομματι καρυδιά από παλιο κάσωμα πόρτας που έχω...
-
Ενα κακόγουστο όργανο, που ήρθε στα χέρια ενός ανθρώπου με σαφή αισθητική άποψη, που παλεύει να το διορθώσει και δείχνει να το χαίρεται ! Μπράβο σου, καλά τελειώματα για τούτη την επισκευή ... και καλό ξεκίνημα για κάθε οργανο-ποιητική προσπάθεια !
-
αν εχεις ξυστρα-παχυμετρο, αλλιως με το ματι και τα κλειδια κανεις προβα να δεις οσο ειναι πιο ισιο, δως του να καταλαβει, και μετα κολλησε ενα φιλετο καπλαμα 2,5-3χιλ, και μετα ανοιξε τις 2 τρυπες με πριονακι (των κλειδιων), και μετα, και μετα...
ορεξη να' χεις και ολα θα πανε καλα!
(ωραια κλειδια!)
-
Μια φωτογραφική προτροπή ... έτσι για την όρεξη !
-
Ιωσήφ, ευχαριστώ για το λόγο σου! η φωτό δίνει όντως μια ιδέα για το προσδοκώμενο.
Στέλιο, που βρίσκω καπλαμά τόσο χοντρό για να μην παιδεύομαι με το δικό μου ξύλο?
-
ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΛΜΕΝΑ ΑΝΑΠΟΔΑ. ΓΥΡΙΣΕ ΤΑ ΤΟΥΜΠΑ ΔΗΛΑΔΗ ΒΑΛΕ ΤΟ ΔΕΞΙ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΕΞΙΟΥ.
-
που βρίσκω καπλαμά τόσο χοντρό για να μην παιδεύομαι με το δικό μου ξύλο?
μπορω να σου δωσω (ή στειλω αν εισαι εκτος αθηνων) εγω κελεμπεκι που ειναι και λευκομπεζ ξυλο, ή μπουμπινκα (κοκκινο).
εχω και βεγκε αλλα ειναι λιγο και πρεπει να βαλεις 2 κομματια
-
μπορω να σου δωσω (ή στειλω αν εισαι εκτος αθηνων) εγω ...
!!! Καλόδεχτη η προσφορά Στέλιο, Μαρούσι ειμαι, στελνω πμ
-
Επανέρχομαι, έστω και καθυστερημένα, για να ολοκληρώσω το θέμα.
Η επισκευή καθυστέρησε αρκετά λόγω έλλειψης χρόνου, και τέλειωσε κάπου τον Σεπτέμβρη του '16.
Στέλιο και Ιωσήφ, ακολούθησα τη συμβουλή σας και σας ευχαριστώ γι αυτό.
Στέλιο, δεν χρειάστηκα τελικά τον καπλαμά γιατί βρήκα ένα κομμάτι καρυδιά από μια παλιά πόρτα και έβαλα αυτό.
Αφαίρεσα το παλιό λούστρο-πλαστικίλα από όλο το όργανο, σιγά σιγά με υπομονή, με παίδεψε ιδιαίτερα το καπάκι που ήθελε μεγάλη προσοχή να μην φύγει η φιγούρα. Τη οποία φιγούρα δεν εκτιμώ ιδιαίτερα, θα το προτιμούσα 100% χωρίς, αλλα φοβήθηκα μηπως αδυνατίσει πολύ το καπάκι γιατί στο περίγραμμα της φιγούρας διακρίνω σαν να έχει ποτιστεί το ξύλο από μαυρο χρώμα.
Πέρασα όλο το όργανο με Liberon Finishing Oil (που βέβαια έμαθα εδώ στο forum), πρώτο χέρι wet sanding για κλείσιμο πόρων και μετά 15-20 χέρια λούστρο με πανάκι και 24ωρο στέγνωμα.
Το αποτέλεσμα είναι καταπληκτικό! Τέλεια αίσθηση στην αφή, αλλά και στην εμφάνιση, έχει μια θαμπή γυαλάδα που θυμίζει γομαλάκα ενώ φαίνεται και η υφή του ξύλου .
Τώρα έχω ένα άλλο όργανο που το γουστάρω πολύ!
Το μόνο πρόβλημα που συνάντησα είναι που δεν πρόσεξα στην ξύλινη μέγγενη, που έφτιαξα ειδικά για αυτο το project, και πετάχτηκαν από το σφίξιμο μερικά τάστα, τα οποία όταν ξαναέβαλα δεν στρώνανε καλά και χρειάστηκε να ξύσω αρκετά όλη την ταστιέρα και να ψηλώσω λίγο τον πάνω καβαλλάρη για να μην τρίζει. Παίζει καλά, αλλά ίσως αλλάξω όλα τα τάστα στο μέλλον.
Ακολουθούν μερικές φωτό από την διαδικασία.
-
[ You are not allowed to view attachments ]
Τρίψιμο μέχρι να αλφαδιάσουν σωστά τα κλειδιά
[ You are not allowed to view attachments ]
Κόλλημα το νεο φιλέτο από καρυδιά, πολύ χρήσιμη η ξύλινη μέγγενη (εκει που πιάνει το μανίκι πετάχτηκαν τα τάστα)
-
[ You are not allowed to view attachments ]
Το φιλέτο κόλλησε πολύ καλά χωρίς καθόλου κενά με το απο κάτω, ακολούθησε πολύ προσεκτικό τρίψιμο για να ενοποιηθεί το περίγραμμα. Πολύ δυσκολο το πάνω μέρος με τις καμπύλες.
[ You are not allowed to view attachments ]
Το αποτέλεσμα...
-
[ You are not allowed to view attachments ]
Πλάι
[ You are not allowed to view attachments ]
Τρία διαφορετικά ξύλα έκρυβε η μαύρη λάκα
-
[ You are not allowed to view attachments ]
Finishing Oil και στο σκάφος
[ You are not allowed to view attachments ]
Liberon και στο καπάκι. Ποτέ ξανά πλαστικίλα !!!
-
Οι φωτογραφίες, η περιγραφή και γενικότερα η γραφή σου , μου λένε ότι τα πήγες πολύ-πολύ καλά !
Να έχεις την ίδια διάθεση και επιμέλεια σε ότι άλλο ξεκινήσεις !
-
Όμορφο !!!!!! Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο, απο το απλό, το λιτό αλλά όμορφα συνδυασμένο, ταιριασμένο.
-
καλα πλακα μας κανεις!
τετοιο λουστρο, ουτε εμεις...
οπως βλεπεις, η υπομονη σου αλλα και η επιμονη σου επιβραβευθηκε με τον καλυτερο τροπο, αψογο το αποτελεσμα!
και τωρα, σε καμια κατασκευη!
-
Yannis το αποτελεσμα ειναι ωραίο πραγματικα, θα ηθελα μονο να μου διευκρινήσεις κατι το liberon αν το εχεις ξαναδουλέψει, αν εδιωξες τα παλιά βερνίκια και πέρασες μετά με liberon, η απλα έβαλες απο πάνω το liberon
Και πάλι μπραβο σου γιατι η δουλεια σου ειναι σωστή όσον αφορά την εφαρμογή του υλικού
-
Πολύ ωραία! Μπράβο!
Έχω κι εγώ ένα τέτοιο μπουζούκι και το σκέφτομαι από καιρό να φάει ένα "ρεστορέϊσον" (που λέει και ο Στέλιος). 8)
-
εμ πως να το πω!
αν παω να πω καμια "αναπαλαιωση", θα μου φερει ο μανος τον 2ο τομο αρχιτεκτονικης με τις 853 σελιδες στη καραφλα ;D
χανω και το γουαϊ-φαϊ τωρα γιατι μπαινω στο ελεβεϊτορ....
-
Επειδή έγινε μεγάλη εργασία (και) στο καπάκι , μήπως παρατήρησες κάποια διαφορά στον ήχο του ; πριν ... και μετά ...
Μπράβο ξανά !
-
Ιωσήφ, η επισκευή πράγματι πήγε πολύ καλά, καλύτερα από ότι περίμενα, με αυτή την μικροεπέμβαση είναι σαν να έχω άλλο όργανο.
Οσο για την διαφορά στον ήχο δεν μπορώ να το πω με σιγουριά γιατί πέρασε σχεδόν χρόνος από τότε που άρχισα την επισκευή και δεν έχω καθαρή αντίληψη του παλαιού ήχου.
Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι η πολύ ευχάριστη αίσθηση στο μάτι και στο χέρι, πλέον πιάνω το όργανο με όρεξη, με τραβάει να το παίξω ...
Κωνσταντίνε, έβγαλα τελείως το παλιο λούστρο σε μανίκι και σκάφος, έφτασα στο ξύλο, αλλά στο καπάκι επειδή το πήγα πολύ-πολύ σιγά και το φοβήθηκα, παρόλο που έφυγε αρκετό από το παλιο ομολογώ ότι δεν έφτασα στο ξύλο, πρέπει να έχει μείνει ένα ελάχιστο στρώμα φίλμ. Σε κάθε περίπτωση το Liberon έκατσε πολύ καλά και στην (αγριεμένη από τα γυαλόχαρτα) επιφάνεια του καπακιού.
Το Liberon το έπιασα 1η φορά στα χέρια μου, εδώ το πρωτοάκουσα (στην Κουτάλα) και εδώ βρήκα πληροφορίες για το πως δουλεύεται (τις οποίες επιβεβαίωσα και με άλλες πηγές στο net). Αν έχει κάποιος μια στοιχειώδη αντίληψη της λειτουργίας υλικών είναι πανεύκολο.
Πειραματίστηκα μάλιστα και έφτιαξα μια δική μου πολύ οικονομική εκδοχή από λινέλαιο, λούστρο διαλύτη και διαλύτη, με πληροφορίες πάλι από το net.
Στέλιο, η ολοκληρωμένη κατασκευή είναι το όνειρό μου, αλλά αν μου πήρε 1 χρόνο μια μικροεπισκευή φαντάσου πόσο θέλω για μια πλήρη κατασκευή ...
-
Αγαπητέ Yannis , αυτή η "θαμπή γυαλάδα" που πέτυχες, με αντιπροσωπεύει και μου αρέσει πολύ.
Εκτιμώ ότι αρέσει και σε άλλους φίλους εδώ.
Αν θέλεις , γράψε μας λίγο πιο αναλυτικά , για τις δοκιμές που έκανες , για την οικονομική προσωπική σου εκδοχή και ό,τι άλλο κρίνεις εσύ επί του θέματος.
-
Ιωσήφ, την πεπατημένη ακολούθησα στο λουστράρισμα με το Finishing Oil, οχι κατι ιδιαίτερο.
Η διαδικασία που ακολούθησα, απ'ότι θυμάμαι:
- Το ξύλο καθαρό με γυαλόχαρτο μέχρι 320, καλό σκούπισμα-ξεσκόνισμα.
Πέρασμα με βρεγμένο πανί για να σηκωθούν οι ίνες, και αφού στεγνώσει καλά ξανα 320 και ξεσκόνισμα.
- Κόβω 20-30 μικρά ρεταλάκια από παλιο βαμβακερό T-shirt, περίπου 4x4 ~ 5x5cm, σε κάθε χέρι λάδι νεο πανάκι γιατί το παλιο χαλάει.
Βάζω λίγο λάδι, 10-20cc, σε ένα μικρό πλαστικό μπουκαλάκι φαρμακείου (αυτό με το ανάποδο χωνάκι που βάζουν το οξυζενέ).
- Wet sanding 2 χέρια, ασχολούμαι με μια συγκεκριμένη περιοχή κάθε φορά, πχ μονο το καπάκι ή μονο το σκάφος ή μονο το μανίκι, κλπ:
1ο χέρι, διαμορφώνω το πανάκι σε μπαλίτσα, το βρέχω με λάδι, ρίχνω και μερικές σταγόνες στο ξύλο και το απλώνω προσεκτικά με μικρές κυκλικές κινήσεις να ποτίσει παντού καλά, προσθέτω λάδι κατα το δοκούν.
Αφού απλωθεί καλά παντού το λάδι (2-3 λεπτά), βρέχω με μερικές σταγόνες ένα κομματάκι γυαλόχαρτο 320 νερού και τρίβω έντονα την βρεγμένη επιφάνεια, πάλι με κυκλικές κινήσεις, έτσι που να γίνει ένας πολτός η σκόνη με το λάδι και να κλείσει τους πόρους. Θέλω λεπτόρεστο πολτο να απλώνεται ευκολα, οπότε προσθέτω 2-3 σταγόνες λάδι όποτε χρειάζεται.
Τρίβω έντονα και με πίεση μέχρι να αρχίσει να στεγνώνει το λάδι και να αρχίσει να κολλάει (5-10 λεπτά), απλώνοντας το ομοιομορφα παντού.
Αφήνω 24h να στεγνώσει πολύ καλά και μετά καλό τρίψιμο με 320 στεγνό, μέχρι να γίνει εντελώς λείο, σαν να θέλω να βγάλω το 1ο χέρι λούστρου.
Το 2ο χέρι, ακριβώς όπως το 1ο αλλά με 600άρι νερού.
Το wet sanding παει ανάλογα με τους πόρους που εχει το ξύλο, πχ στην καρυδια που έβαλα σαν φιλέτο έκανα 4 χέρια γιατί είχε πολύ μεγαλύτερους πόρους από το υπόλοιπο, και πάλι δεν γυάλισε τόσο καλά αλλα έμεινε η εντονη υφή του ξυλου που προσωπικά μου αρέσει. Παει ανάλογα με το αποτέλεσμα που θέλει ο καθένας, αν το θέλεις γυαλί θα κάνεις κι άλλα χερια.
- Λουστράρισμα, 10-20 χέρια, ανάλογα με το αποτέλεσμα που θέλω:
Βρέχω το πανάκι πολύ ελαφρά και περνάω το όργανο με κυκλικές κινήσεις για 2-3 λεπτά, έτσι που να φαίνεται βρεγμένο. Δεν πιάνω το όργανο ποτέ από σημείο που έχει υγρό λάδι, γι' αυτο το λουστράρισμα γίνεται σε περιοχές, σκάφος/καπάκι και ξεχωριστά το μανίκι/καράολο.
Αφού περάσω όλη την επιφάνεια που θέλω με λάδι και πριν αρχίσει να στεγνώνει, παίρνω ένα καθαρό πανάκι (που θα χρησιμοποιήσω την επόμενη φορά) και ΣΚΟΥΠΙΖΩ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΤΑΣΗ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ, ΣΑΝ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΒΓΑΛΩ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΔΙ που μόλις έβαλα. Αυτό νομίζω είναι και το μυστικό αυτών των λαδιών, καθε φορά ένα πολύ πολυ λεπτό φιλμ. Αν σου μεινουν σταγόνες ή περιοχές με περισότερο από το απολύτως ελάχιστο, έχεις μεγάλο θέμα γιατί θα πρέπει να γυαλοχαρταρεις και ξαναπάς τουλάχιστον 2-3 χέρια πίσω...
Αφήνω να στεγνώσει καλά, 12-24 ώρες ανάλογα με την θερμοκρασία της ατμόσφαιρας, το καλοκαίρι 12 ώρες αρκούν. Περνάω ελαφρά την επιφάνεια με πολύ ψιλό γυαλόχαρτο 600άρι ~ 2000άρι + (όσο προχωράνε τα χέρια τόσο ψιλότερο, σου δείχνει το ίδιο το ξύλο τι νούμερο θέλεις) , σκουπίζω τη σκόνη και επαναλαμβάνω την διαδικασία.
Προσοχή αυτή η διαδικασία ΔΕΝ ΕΠΙΤΑΧΥΝΕΤΑΙ με παχύτερο λούστρο ή ενωρίτερη εφαρμογή, θέλει το χρόνο της και τα χέρια της.
-
Ευχαριστώ πολύ Yannis ! Να είσαι καλά ! Καλή επιτυχία σε κάθε νέο εγχείρημα !
-
Αργησες αλλα εκανες ωραια δουλεια κι αυτο εχει σημασια.Τωρα για το λαδι εγω εχω εντελως αντιθετη γνωμη. Αν ποτισε μεσα στο ξυλο ( αν μιλαμε για λαδι κι οχι για βερνικι) ειναι λαθος τραγικο.Θυμαμαι μια πολυ παλια κιθαρα που επεσε στα χερια μου πριν ενα χρονο. Ο ιδιοκτητης προκειμενου να την γυαλισει και να πιασει καλη τιμη την ειχε βαψει με ενα ειδος λαδιου. Μετα απο χρονια κι ενω ειχε αλλαξει χερια η κιθαρα, αρχισε να ξεκκολαει απο παντου και να ξερναει λαδια σαν Εγγλεζικο μονοκυλινδρο. Επιστρατευσαμε την χημεια για να στεγνωσουμε τα λαδια , αφου ουτε ο καβαλαρης κολλουσε στο καπακι να φανταστεις.Μακαρι να μην εκανες κανα τετοιο κακο. Ο καιρος θα δειξει....................
-
Κώστα, μαλλον παρεξήγησες τον όρο "λάδι" και με το δίκιο σου.
Το Finishing Oil όπως και το Tru Oil μπορεί να γράφει oil αλλά ειναι στην ουσία ένα είδος βερνικιού μπάλας με βάση κάποιο αυτο-πολυμεριζόμενο φυσικό λάδι. Οπότε όταν στεγνώνει στην ουσία πολυμερίζεται και σκληραίνει πολύ, αρα δεν υπάρχει κανενας κίνδυνος να ξεράσει ποτέ όσο και αν ποτισει το ξύλο.
Είναι μίγμα από κάποιο λάδι σαν το Tung oil ή το βρασμένο λινέλαιο, μαζί με διαλύτη και βερνικι διαλύτη.
Και για να συνεχίσω την απάντηση στον Ιωσήφ, εκανα μερικές απόπειρες να φτιάξω ένα δικό μου Oil, με σχετική επιτυχία.
Η συνταγή που κατέληξα για Σπιτικό βερνίκι λαδιού:
2 μέρη λινέλαιο, το κοινό του χρωματοποπωλείου
3 μέρη βερνίκι διαλύτη, χρησιμοποίησα ένα παλιό διαφανές λούστρο εξωτερικών χώρων, ότι είχα εύκαιρο. Δυστυχώς δεν το έχω πια για να γραψω τη μαρκα.
5 μέρη white spirit
Δεν στεγνώνει τόσο γρηγορα όσο το έτοιμο αλλά κάνει δουλειά και είναι σαφώς φτηνότερο για χρήση σε μεγάλες επιφάνειες.
Η original συνταγή θέλει λινέλαιο "βρασμένο" (boiled lineseed oil) που είναι μια επεξεργασμένη εκδοχή του κοινού, με την ιδιότητα να πολυμερίζεται πολύ πιο γρήγορα από το κοινό "ωμό".
Το μπουζούκι πάντως το πέρασα με το έτοιμο "λάδι".
-
Αργησες αλλα εκανες ωραια δουλεια κι αυτο εχει σημασια.Τωρα για το λαδι εγω εχω εντελως αντιθετη γνωμη. Αν ποτισε μεσα στο ξυλο ( αν μιλαμε για λαδι κι οχι για βερνικι) ειναι λαθος τραγικο.Θυμαμαι μια πολυ παλια κιθαρα που επεσε στα χερια μου πριν ενα χρονο. Ο ιδιοκτητης προκειμενου να την γυαλισει και να πιασει καλη τιμη την ειχε βαψει με ενα ειδος λαδιου. Μετα απο χρονια κι ενω ειχε αλλαξει χερια η κιθαρα, αρχισε να ξεκκολαει απο παντου και να ξερναει λαδια σαν Εγγλεζικο μονοκυλινδρο. Επιστρατευσαμε την χημεια για να στεγνωσουμε τα λαδια , αφου ουτε ο καβαλαρης κολλουσε στο καπακι να φανταστεις.Μακαρι να μην εκανες κανα τετοιο κακο. Ο καιρος θα δειξει....................
Κωστα παντα ευστοχος στις παρατηρησεις σου.....παντα κατι μαθαινω οταν διαβαζω μηνυμα σου ....!!!
-
υπαρχει και το στεγνωτικο σε διαφορα μοντελα
αν εχει καποιος προβλημα με στεγνωμα, ομως οταν κανουμε κατι πολυ σπουδαιο καλο ειναι να αποφευγονται τα χημικα,για να ζησει πολλα χρονια,πολυ σπανια χρησιμοποιω στεγνωτικο συνηθως σε καποια ξυλινα
που ειναι μικρης διαρκειας..τα απολυτα φυσικα λαδια και λουστρα αναφερονται στην αγιογραφια,την παλια οχι την νεα η νεα ειναι ολο χημικα γιατι ειναι πολυ δυσκολη η ευρεση καποιων ουσιων,και ο χρονος ζωης των χημικων ειναι περιπου τα 10 χρονια μετα απο 10 χρονια αρχιζουν τα ραγισματα σκασιματα σε χημικα,εκτος της επιπλοποιιας τα χημικα εσωτερικης χρησης που ειναι πανω απο 50 χρονια.
-
αυτο το πειραμα του γιαννη να ριξει τυχαιο βερνικι σε λινελαιο δεν ξερουμε τι γινεται
την καθε ουσια για να την κρινουμε πρεπει να ειναι δοκιμασμενη στους αιωνες,
μπορει δηλ μετα απο καποιο διαστημα να υπαρχει αντιδραση,πχ καλοκαιρι υπερβολικη ζεστη, η χειμωνας,
μην ψαχνεται για να βρειτε κατι δικο σας νεο ειναι πολυ δυσκολο και θελει γνωσεις,
τα εχουν δωσει πριν απο καιρο οι προγονοι..
-
Αυτο που λεει ο κωστας ειναι σωστο.
Δηλ στο θεμα κλεισιμο πορων και τελικο βερνικι πρεπει τα δυο διαφορετικα μειγματα να συμβαδιζουν,να ειναι
δοκιμασμενα απο τους προηγουμενους και να παρουμε την γνωση τους.
Αν παραδειγμα βαλουμε αυθαιρετα δυο ουσιες μια κλεισιμο πορων και αλλη φινιρισματος μπορει μετα το τελος
της εργασιας να διχνει τελειο και φανταστικο,και μετα με την χρηση και το περασμα του χρονου,να αντιδρασει η μια ουσια με την αλλη.
Λουστραρισμα κοντακι οπλου μια αξιολογη φιλοσοφια αξιζει να την ξερουμε.
μερικες εταιριες που εχουν λαδια διαφορα για το λουστραριμα οπλων κλπ δεν γραφουν τι εχει μεσα για να μην το φτιαξεις..η μπορει να γραφει λινελαιο οπλου και να εχει και αλλες ουσιες αγνωστες..
Πολλα απο τα λαδια που αναφερατε πιο πανω χρησιμοποιουνται και στα κοντακια.
-
Η Μαρία εχει δίκιο, το τυχαίο ανακάτεμα υλικών εχει σίγουρα μεγάλη επικινδυνότητα να προκαλέσει ανεπανόρθωτα προβληματα στο ξύλο. Πρέπει κανείς να ξέρει στα σίγουρα τι κάνει, και να κάνει και δοκιμές πριν το χρησιμοποιήσει.
Και ο Κώστας σωστά το λεει, δηλ. το να μουλιάσει κανεις το ξύλο σε κάποιο τυχαίο λάδι που δεν πολυμερίζεται ή δεν του δίνεις το απαραίτητο χρόνο να πολυμεριστεί, θα έχει σαν αποτέλεσμα να ξερνάει λάδια για πάντα.
Ολα τα λάδια πολυμερίζονται μεσω της οξείδωσης από το οξυγόνο της ατμόσφαιρας, αλλα κάποια το κάνουν σε μερικές μέρες (λινέλαιο, tang, καρυδέλαιο) και κάποια σε μήνες ή χρόνια πχ. ελαιόλαδο κλπ μαγειρικά λάδια.
Γι αυτό στη συντήρηση του ξύλου κάνουν μονο τα "γρήγορα". Ακόμα και αυτά όμως θέλουν κάποιο ελάχιστο χρόνο ανα στρώση για να σκληρύνουν, πχ αν βουτήξεις ένα ξύλο σε λινελαιο και το αφήσεις να παπαριάσει μεχρι βαθιά τους πόρους, δηλαδη κάνεις όλη την επεξεργασία σε 1 στρώση, το λάδι δεν θα σκληρύνει ποτέ ή θα αργήσει πάαααρα πολύ, γιατί θα πολυμεριστεί εξωτερικά μια λεπτή στρώση η οποία θα εμποδίσει το οξυγόνο να φτάσει παραμέσα, οπότε θα έχεις λάδι σε υγρή μορφή για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τεσπα, στο θέμα που ανέφερα παραπάνω για το "Σπιτικό Βερνίκι λαδιου", η συνταγή είναι από το νετ και υπάρχουν πολλές εκδοχές.
Οι περισσότερες θέλουν βερνίκι φαινολικής ή αλκυδικής βάσης και όχι πολυουρεθανικής. Επικρατέστερη είναι η φαινολική γιατί δίνει μεγαλύτερη αντοχή από την αλκυδική χωρίς να χάνει σε ελαστικότητα.
Δεν συστήνονται τα πολυουρεθανικά γιατί είναι πολύ-πολύ σκληρά, έχουν ελάχιστη έως καθόλου ελαστικότητα και δεν ακολουθούν τις μικροκινήσεις του ξύλου, ιδιώς σε ένα όργανο που πάλεται συνεχώς. Κάποιοι που τα χρησιμοποιούν μειώνουν αρκετά την αναλογία του βερνικιού προς όφελος του λαδιού στο μίγμα.
Εψαξα και βρήκα κάπου παραπεταμένο το κουτι από το βερνίκι που χρησιμοποίησα, είναι το vernilac yacht varnish και είναι φαινολικής βάσης (μαλλον), γι αυτό και το είχα επιλέξει στην αρχική αποτυχημένη απόπειρα να λουστράρω το καραολο (το κουτί φαινεται λίγο και στην φωτο του 4ου post).
Με το τελικό μίγμα, που είχα φτιάξει μετά από πολλές δοκιμές, πέρασα ενα μικροέπιπλο, 1 wet sanding και 5-6 χέρια με πανάκι και χωρίς ιδιαίτερη σχολαστικότητα, και είχε θεαματική επιτυχία το αποτέλεσμα. Εγινε αυτό το θαμπό γυαλιστερό σαν της μπάλας, με πολυ τονισμένα τα νερά και εμφανή την υφή του ξύλου, αλλα πολύ πιο εύκολα και οικονομικά.
Για σιγουριά αυξησα τον χρόνο στεγνωματος ανάμεσα στα χέρια από 12-24 στις 36-48h (ήταν και καλοκαίρι).
-
Yannis P. όπως κατάλαβες είχα του λόγους μου που σου έκανα κάποιες ερωτήσεις....ο Κώστας και η Μαρία κατά την ταπεινή μου άποψη έχουν απόλυτο δίκιο, συν το γεγονός ότι το Liberon το δούλεψα αναγκαστικά σε μία δουλειά γιατί το ζήτησε επίμονα ο πελάτης με τον αρχιτέκτονα, με αποτέλεσμα μετά από μέρες ακουμπώντας ένα ποτήρι νερό επάνω στη επιφάνεια, αυτή να ασπρίζει.
Ο λόγος που σου γράφω ειναι για τυχών μελλοντικά προβλήματα, αν χρειαστεί να βγει ειναι πάρα πολύ δύσκολο.
Καμιά φορά η "πλαστικίλα" ειναι καλή...
Και επειδή περί βερνικιού ο λόγος, ακόμα και η γομαλάκα που όλοι πιστεύουμε ότι ειναι "φυσικό" υλικό, και αυτό είναι "πλαστικό"