Η Πύλη των Ελλήνων Οργανοποιών
Παρουσίαση Οργάνων => Παρουσίαση κατασκευών => Μήνυμα ξεκίνησε από: Στάθης Γκάιντα στις Μαΐου 14, 2014, 12:28:33 πμ
-
Αυλός Θρακιώτικης γκάιντας ή αλλιώς γκαϊντανίτσα, από μέλιο, κουρδισμένη σε ΛΑ.
-
Δηλαδή πως ακριβώς γίνεται το κούρδισμα σε ένα τέτοιο όργανο?
-
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ ΤΟ ΜΗΚΟΣ ΤΟΥ ΑΥΛΟΥ, ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΥΠΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΤΟΝΟ.
ΑΝ ΚΙ ΕΧΩ ΔΕΙ ΔΥΟ ΙΔΙΑ ΚΛΑΡΙΝΑ ΝΟΜΙΖΩ ΛΑ, ΠΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΓΧΡΩΝΙΣΤΟΥΝ , Ο ΕΝΑΣ ΕΒΑΛΕ ΜΕ ΠΑΤΕΝΤΑ ΚΑΤΙ ΔΑΚΤΙΛΙΟΥΣ
-
Κούρδισμα... πονεμένη ιστορία (όχι πως και όλα τα υπολοιπα δεν είναι). Σαφώς παίζει ρόλο το μήκος του αυλού, το τρύπημα του, οι αποστάσεις των τρυπών καθώς και το άνοιγμά τους. Όλα αυτά ας πούμε ως ένα βαθμό μπορείς να τα σταντάρεις, αλλά αν δεν έχεις ένα καλό ζαμπούνι πάνω στο οποίο θα χτίσεις όλα τα υπόλοιπα, δεν γίνεται τίποτα. Οπότε όλη η ιστορία είναι ένα μικρό εξάρτημα που μπαίνει στην γκαιντανίτσα από την πάνω μεριά, που λέγεται ζαμπούνι. Παλιά κατασκευαζόταν από καλάμι και τώρα από διάφορα υλικά, όπως πλαστικό, πανίτης κλπ. Η γλώσσα συνεχιζει κατα τα άλλα να φτιάχνεται από καλάμια κλαρίνου συνήθως, τα οποία χρειάζονται λίγη επεξεργασία ώστε να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Παραθέτω και δύο φωτογραφίες από ενα ζαμπούνι, του οποίου το σώμα είναι πανίτης και η γλώσσα από καλάμι κλαρίνου.