Η Πύλη των Ελλήνων Οργανοποιών
Κατασκευή => Κατασκευές εγχορδων => Μήνυμα ξεκίνησε από: immortalx στις Σεπτεμβρίου 16, 2011, 02:34:52 μμ
-
Μπορει να αναγνωρισει κανεις τι ξυλο ειναι αυτο;
(http://dl.dropbox.com/u/14855413/16092011043.jpg)
Το ειδα σε ενα σωρο με ρεταλια κανοντας τα "ψωνια" μου σε μια αποθηκη ξυλειας και το πηρα. ;D
Δυστυχως ο υπευθυνος δεν θυμοταν τι ειναι καθως ειχε πολλα χρονια εκει παρατημενο :(
Επισης "σκοραρα" και ενα ακομη ωραιο κομματι ελιας και αναρωτιομουν αν κανει για ταστιερα. Ειναι πολυ σκληρο και βαρυ αλλα δεν εχω δει ποτε μου ταστιερα απο ελια. Γνωμες;
(http://dl.dropbox.com/u/14855413/16092011050.jpg)
-
Μπορει να αναγνωρισει κανεις τι ξυλο ειναι αυτο;
([url]http://dl.dropbox.com/u/14855413/16092011043.jpg[/url])
Το ειδα σε ενα σωρο με ρεταλια κανοντας τα "ψωνια" μου σε μια αποθηκη ξυλειας και το πηρα. ;D
Δυστυχως ο υπευθυνος δεν θυμοταν τι ειναι καθως ειχε πολλα χρονια εκει παρατημενο :(
Επισης "σκοραρα" και ενα ακομη ωραιο κομματι ελιας και αναρωτιομουν αν κανει για ταστιερα. Ειναι πολυ σκληρο και βαρυ αλλα δεν εχω δει ποτε μου ταστιερα απο ελια. Γνωμες;
([url]http://dl.dropbox.com/u/14855413/16092011050.jpg[/url])
θα έλεγα μηλιά...
http://www.alibaba.com/product-gs/427629936/red_apple_wood_veneer_QC_.html (http://www.alibaba.com/product-gs/427629936/red_apple_wood_veneer_QC_.html)
η ελιά μάλλον σκεβρώνει εύκολα ::)
-
getit ευχαριστω φιλε μου για την απαντηση. Ναι οντως οι αποχρωσεις του μοιαζουν με μηλια (τυχαινει να εχω μια μικρη συλλογη απο ξυλα φρουτοδεντρων και το παρατηρησα κι εγω), αλλα στη συγκεκριμενη αποθηκη εχουν κυριως αφρικανικη και αμερικανικη ξυλεια και ο ιδιοκτητης εκανε μια εκτιμηση οτι προκειται μαλλον για καποια ποικιλια μαονιου ή παλίσσανδρου. Επισης, χαρακτηριστικη ειναι η διαφορα στο χρωμα του εξωτερικου φλοιου που ειναι σχεδον ασπρο, κατι που εχω συναντησει σε σανιδες παλισσανδρου. Ευχαριστω και για τη συμβουλη για το ξυλο ελιας.
-
χωρίς νά είμαι απόλυτα σίγουρος καί κατά 95% είναι είδος παλίσανδρου . Γιά νά είσαι απόλυτα σίγουρος κόψε στήν κορδέλα σου ένα κοματάκι ίσα ίσα νά βγάλη λίγο πριονίδι. ¨Αν μυρίζη σάν κανέλα τότε σίγουρα είναι παλίσανδρος
-
Φίλε μου,
για την ήμερη ελιά που την ξέρω πολύ καλά μπορώ να σου πω ότι δεν μπορείς να την χρησιμοποιήσεις για ντούγες, ταστιέρα και μάνικο. Είναι πολύ σκληρό ξύλο που δε λυγίζει και σπάει πολύ εύκολα. Τα κομμάτια της όμως που προέρχονται από τη ρίζα της δεν ραγίζουν όταν ξεραίνονται και βγάζουν πολύ όμορφους καπλαμάδες που και αυτοί όμως είναι πολύ ευαίσθητοι. Αργότερα θα επιχειρήσω να κάνω ένα σκαφτό όργανο από ρίζα ελιάς ή αγριελιάς που βεβαίως είναι άλλη ιστορία.
Επειδή όμως βλέπω ότι ασχολείσαι περισσότερο με ηλεκτρικές κιθάρες, αν το κομμάτι που έχεις έχει ωραία νερά, δε θα ήταν άσχημο να δοκιμάσεις να φτιάξεις ένα σώμα κιθάρας ταιριάζοντας συμμετρικώς τα νερά και να τη βάψεις μόνο με άχρωμο βερνίκι.
Για το πρώτο ξύλο μπορώ να σου πω ότι μάλλον δεν είναι μηλιά. Έχω μεγάλη συλλογή από δείγματα καπλαμάδων που τα συνέκρινα με τη φωτογραφία σου και δε μοιάζουν. Η γνώμη του Χρήστου πιθανώς να είναι σωστή αν έχει τη μυρωδιά που σου είπε. Επίσης αν θέλεις κάψε τρίβοντας με τροχάκι του DREMEL μια γωνία του και αν ο καπνός επίσης έχει ωραία μυρωδιά τότε ενισχύεται περισσότερο η γνώμη του μέχρι βεβαιότητος.
Θα βοηθούσε πολύ να μας πεις το ειδικό βάρος αυτού του ξύλου.
-
Ευχαριστω πολυ ολους για τις συμβουλες. Δοκιμασα να το κοψω οπως προτεινατε και πραγματι μυριζει ΠΟΛΥ εντονα σαν κανελα και προκαλει και φταρνισμα μαλιστα :D
Το ειδικο βαρος το υπολογισα σε 0.63
-
Το ειδικο βαρος το υπολογισα σε 0.63
Φίλε μου,
τελικώς μάλλον δεν είναι παλλίσανδρος (Rosewood) καθώς ο πιο ελαφρύς έχει ειδικό βάρος πάνω από 0,76 και από την ιστοσελίδα http://www.wood-database.com (http://www.wood-database.com) δεν φαίνεται να ταιριάζει με κάποιο από τα δείγματα παλλίσανδρου.
Αυτό που με παραξενεύει είναι ότι το κόψιμό του δεν είναι διαμήκες (ακτινικό ή εφαπτομενικό) αλλά αρκετά λοξό πράγμα που το καθιστά όχι τόσο κατάλληλο για εξειδικευμένη χρήση όπως για επιπλοποιία πόσο μάλλον για οργανοποιία. Επίσης για το λόγο αυτό (της λοξής κοπής) δείχνει ότι δεν πρέπει να είναι κάποιο "ευγενές" ξύλο που του αξίζει ιδιαίτερη προσοχή.
Βλέποντας και την άσπρη επιφάνεια της φλούδας (κάτω δεξιά) θα σου έλεγα σχεδόν με σιγουριά ότι είναι ντόπιος ευκάλυπτος αλλά με μπερδεύει η πολύ σκούρα καρδιά του. Επίσης η μυρωδιά του ευκαλύπτου είναι χαρακτηριστική.
Επειδή όμως αυτός που έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να αναγνωρίσει ένα ξύλο είναι ο κάτοχός του, πάρε βοήθεια από εδώ : http://users.teilar.gr/~mantanis/News.Wood_identification.pdf (http://users.teilar.gr/~mantanis/News.Wood_identification.pdf) (τουλάχιστον στα μακροσκοπικά χαρακτηριστικά του) και πες μας τελικώς αν κατέληξες κάπου.
-
Φιλε Κουρε σ'ευχαριστω ακομη μια φορα για τη βοηθεια! Πολυ χρησιμο το link που μου εδωσες. Βρισκομαι σε φαση μεταφορας του "εργαστηριου" σε αλλο χωρο και οταν τελειωσω θα κανω καποιες δοκιμες. Ελπιζω καποια στιγμη να βρουμε τι ειναι ;) :)
Οσον αφορα το εαν ειναι καταλληλο ή οχι για οργανοποιια : Στα παραδοσιακα/ακουστικα οργανα οι ακουστικες ιδιοτητες των ξυλων περιοριζουν τις επιλογες σε μονο μερικα "ευγενη" ειδη. Επισης η κατασκευη του "ηχειου" απο υλικο μολις μερικων χιλιοστων, προυποθετει τοσο η επιλογη του ξυλου οσο και η διαδικασια κατασκευης να ειναι ιδιαιτερα μελετημενη. (Γι αυτο δεν με βλεπω καμια φορα να κατασκευαζω μπουζουκι...Και θαυμαζω οσους το εχουν επιχειρησει! Μου φαινεται πολυ δυσκολο :-[)
Στα ηλεκτρικα οργανα, η συμβολη του ξυλου στον ηχο ειναι σημαντικα μικροτερη. Πολλοι μαλιστα υποστηριζουν οτι το υλικο του καβαλαρη και η ταστιερα ειναι σημαντικοτερα απο οτι το μανικι και το σωμα. Σημερα πλεον μπορεις να δεις ακρυλικες κιθαρες, καπακια απο εντελως ασταθη ξυλα που εχουν προσβληθει απο μυκητες, ενω πολλα εμπορικα μοντελα χρησιμοποιουν ακομη και κοντρα πλακε για το σωμα του οργανου...Προσωπικα, εχω καταληξει στη κατασκευη του μανικου απο κοντρες ξυλων που ειναι σε καθε περιπτωση πολυ πιο σταθερο απο οποιοδηποτε "μονοκοματο" κομματι ξυλου, σκαφος απο δοκιμασμενη συνταγη (καρυδια, μαονι, σφενδαμος, βεγκε, κτλ) και καπακι απο οτιδηποτε εχει ενδιαφερουσα εμφανιση. Οποτε μαλλον για καπακι προοριζεται το συγκεκριμενο κομματι.
-
Χαιρετώ!
Θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση και μάλλον σε όλο το forum αυτό πρέπει να είναι το πιο σχετικό topic. Έχετε ακουστά για ένα ξύλο επ'ονόματι poplar ή poplan(δε θυμάμαι καλά!); Μήπως πρόκειται για τη λεύκα; Αυτό κάνει για την κατασκευή κάποιου μέρους του μπουζουκιού, π.χ. σκάφους, μάνικου ή άλλου ή είναι παντελώς άχρηστο;
-
Χαιρετώ!
Θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση και μάλλον σε όλο το forum αυτό πρέπει να είναι το πιο σχετικό topic. Έχετε ακουστά για ένα ξύλο επ'ονόματι poplar ή poplan(δε θυμάμαι καλά!); Μήπως πρόκειται για τη λεύκα; Αυτό κάνει για την κατασκευή κάποιου μέρους του μπουζουκιού, π.χ. σκάφους, μάνικου ή άλλου ή είναι παντελώς άχρηστο;
ναι πόπλαρ είναι η κίτρινη λεύκα
http://sites.google.com/site/afentakisromeosoe/pristopelekete-xyleia/amerikanike-sklere-xyleia/yellow-poplar (http://sites.google.com/site/afentakisromeosoe/pristopelekete-xyleia/amerikanike-sklere-xyleia/yellow-poplar)
πολλοί το χρησιμοποιούν αντί για κόντρες φλαμουριού σε μανίκια
οι οργανοποιοί καταθέτουν ότι δουλεύεται πιο δύσκολα απο το φλαμούρι
η συνηθέστερη χρήση του είναι στα απλά καφάσια μανάβικου
-
Χαιρετώ!
Θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση και μάλλον σε όλο το forum αυτό πρέπει να είναι το πιο σχετικό topic. Έχετε ακουστά για ένα ξύλο επ'ονόματι poplar ή poplan(δε θυμάμαι καλά!); Μήπως πρόκειται για τη λεύκα; Αυτό κάνει για την κατασκευή κάποιου μέρους του μπουζουκιού, π.χ. σκάφους, μάνικου ή άλλου ή είναι παντελώς άχρηστο;
Φίλε καλώς ήρθες στο χώρο μας.
Υπάρχουν διάφορες απόψεις για την καταλληλότητα των ξύλων στην οργανοποιία. Κάποιοι προτιμούν συγκεκριμένα ξύλα, κάποιοι απορρίπτουν εντελώς κάποια ενώ κάποιοι άλλοι πειραματίζονται συνεχώς.
Όσον αφορά τα poplar, είναι είδη δασόβιας λεύκας και στην πλειοψηφία τους αυτά τα δέντρα μεγαλώνουν γρήγορα δίνοντας ελαφρύ ξύλο.
Υπήρχε η άποψη ότι η λεύκα γενικώς δεν ενδείκνυται για την οργανοποιία. Ο Παναγιώτης Στάμκος (niavent) όμως, ένας καταξιωμένος οργανοποιός από τη Θεσσαλονίκη, κατασκεύασε μπουζούκι από λεύκα, όπως επίσης και οι Ανδρέας & Ισίδωρος Παπαδάμου. Κατασκευή των τελευταίων μπορείς να δεις εδώ:http://www.trixordo.com/index.php?keyword=%CE%9B%CE%B5%CF%8D%CE%BA%CE%B1&Search=%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7&Itemid=26&option=com_virtuemart&page=shop.browse (http://www.trixordo.com/index.php?keyword=%CE%9B%CE%B5%CF%8D%CE%BA%CE%B1&Search=%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7&Itemid=26&option=com_virtuemart&page=shop.browse)
Ο nianent είναι μέλος και του παρόντος ιστοχώρου οπότε με π.μ. μπορείς να του ζητήσεις όποια πληροφορία θέλεις καθώς είναι ιδιαιτέρως ανοιχτός στην παροχή πληροφοριών σχετικώς με την οργανοποιία.
Αν θέλεις όμως μπορείς να δεις και εδώ:http://www.rembetiko.gr/forums/showthread.php?t=22493&highlight=%EB%E5%FD%EA%E1 (http://www.rembetiko.gr/forums/showthread.php?t=22493&highlight=%EB%E5%FD%EA%E1)
-
Το μπουζούκι του Παπαδάμου το είχα δει, γι'αυτό και ενδιαφέρθηκα για το poplar. Πάντως από αυτά που διαβάζω μάλλον πρόκειται για ξύλο δευτέρας διαλογής(οπότε μάλλον εκεί πρέπει να "επέμβει" η μαεστρία του οργανοποιού για να παράξει ένα αξιοπρεπές όργανο). Το θέμα είναι και πόσο θα αντέξει στο χρόνο...
Κάτι άλλο τώρα εντελώς τεχνικό(πήρα φόρα!). Φτιάχνοντας σιγά-σιγά το σκάφος και όσο οι ντούγιες προχωρούσαν προς τα κάτω, προέκυψε η ανάγκη να πιέζω τις ντούγιες στις προηγούμενες, για να κολλήσουν καλά. Αυτό όμως με τους κλασσικούς σφικτήρες ήταν αδύνατο να γίνει και τα καρφάκια ή οι πινέζες δεν έδιναν την απαραίτητη πίεση. Έτσι έφτιαξα αυτοσχέδιους, ξύλινους τάκους και τους σφήνωνα στο κενό ανάμεσα από τη βάση του καλουπιού και την τελευταία ντούγα έτσι, ώστε αυτή να πιεστεί προς τα πάνω και να κολλήσει με την προηγούμενη. Θέλω να ρωτήσω, αν ξέρει κανένας αν υπάρχουν σφιχτήρες που να κάνουν αυτή τη δουλειά, δηλαδή να λειτουργούν όπως ο γρύλλος του αμαξιού, να ασκεί δηλαδή την πίεση προς τα "έξω" και όχι προς τα "μέσα"(...δεν ξέρω αν έγινα κατανοητός... ;D)
α...τώρα που πήρα φόρα, θα βομβαρδίζω με ερωτήσεις συνεχώς!!!!!
-
....................................
α...τώρα που πήρα φόρα, θα βομβαρδίζω με ερωτήσεις συνεχώς!!!!!
Φίλε μου δεν είμαστε όλοι σχετικοί με το αντικείμενο (συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου).
Απλώς μέσα από την κουβέντα και τους συνεχείς πειραματισμούς όλο και κάτι παίρνουμε από τους εμπειρότερους.
Κρίνοντας όμως από τον εαυτό μου, υπάρχουν ερωτήσεις που δε γνωρίζω ότι πρέπει να τις κάνω.
Γι' αυτό κάνε όσες περισσότερες μπορείς. Βγαίνουμε όλοι κερδισμένοι απ' αυτό.
-
Φιλε μου καλως ηρθες και καλες κατασκευες να χεις :)
Για τους σφιγχτηρες που ανεφερες, ισως για τη δουλεια που θελεις να κανουν οι λεγομενοι hold down clamps (δεν ξερω πως μπορεις να τους ζητησεις στα Ελληνικα).
(http://www.toolzone.com/acatalog/pr1991000.jpg)
Ισως να μπορεις να καρφωσεις τακους στον παγκο σου γυρω απο το καλουπι και να τους βιδωσεις επανω
-
Έτσι έφτιαξα αυτοσχέδιους, ξύλινους τάκους και τους σφήνωνα στο κενό ανάμεσα από τη βάση του καλουπιού και την τελευταία ντούγα έτσι, ώστε αυτή να πιεστεί προς τα πάνω και να κολλήσει με την προηγούμενη. Θέλω να ρωτήσω, αν ξέρει κανένας αν υπάρχουν σφιχτήρες που να κάνουν αυτή τη δουλειά, δηλαδή να λειτουργούν όπως ο γρύλλος του αμαξιού, να ασκεί δηλαδή την πίεση προς τα "έξω" και όχι προς τα "μέσα"
Γεια σου φίλε μου, για το εργαλείο που ψάχνεις δεν γνωρίζω.. Αλλά μάλλον κάτι κάνεις λάθος. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη πίεση παραπάνω από αυτή που προσφέρουν τα καρφάκια. Μήπως δεν κολλάς με ψαρόκολλα? Αν κολλάς με titebond χρειάζεσαι μια πατέντα που να μπορεί να πιέζει την δούγα ομοιόμορφα σε όλο το μήκος της γιατί σε διαφορετική περίπτωση παραμορφώνεις την δούγα και χαλάς το επίπεδο της ελεύθερης μεριάς της.. Αλλά σε κάθε περίπτωση 8α πρότεινα ψαρόκολλα και καρφάκια. Προσπάθησε να μας εξηγήσεις λίγο την διαδικασία που ακολουθείς για να έχουμε μια καλύτερη εικόνα..
-
Οπως ειπε ο φιλος δεν χρειαζεται πιεση η δουγα για να κοληθει.
Πρεπει να τοποθετειται χωρις ζορισμα! Αν ζοριζεις την δουγα τοτε αλλαζεις και την εξωτερικη της καμπυλη και δεν θα ταιριαζει η επομενη!
Οπως λες το προβλημα ειναι οσο προχωρας το καλουπι. Πρεπει πρωτα να διαμορφωνεις την δουγα απο την εσωτερικη της πλευρα ωστε να παταει καλα πανω στο καλουπι και μετα να την πλανιζεις απο την εξωτερικη πλευρα. Μηπως εχεις προβλημα και σου σηκωνεται κιολας η δουγα και δεν παταει καλα;; Εχω ενα βιντεακι με αυτο το προβλημα το οποιο το συνανταμε ολοι οταν ξεκιναμε να φτιαξουμε σκαφος!! Αυτο συμβαινει περισσοτερο σε καλουπια με αποτομη καμπυλη
Αν εχεις πολυ στενες δουγιες δεν συναντας ιδιαιτερο προβλημα
Η δουγα στον αερα ΛΥΣΗ (http://www.youtube.com/watch?v=wkBOLz0JSDY#)
-
Αυτό που λέει ο Δημήτρης είναι το άλφα και το ωμέγα, στην κατασκευή του σκάφους. Αν δεν τηρηθεί η διαδικασία που περιγράφει, το πιθανότερο είναι αργά ή γρήγορα να έχεις πρόβλημα στο κλείσιμο του σκάφους. Για να πετύχεις η ντούγα σου να είναι σωστή και ως προς το ταίριασμά της στο καλούπι και ως προς το ταίριασμα της εξωτερικής πλευράς σε επίπεδο πρέπει να έχεις πολύ υπομονή και σωστό πλανάκι όσον αφορά στις διαστάσεις του. Και βέβαια όπως είπε και ο Δημήτρης το πρόβλημα γίνεται πιο έντονο όταν δεν γίνει σωστό πλάνισμα, όσο πιο φαρδιές είναι οι ντούγιες.
-
Το βιντεάκι πολύ κατατοπιστικό! πάνω-κάτω αυτά προσπαθούσα να κάνω κι εγώ.Οι ντούγιες όμως ομολογώ πως ηταν αρκετά πλατειές, τώρα που βλέπω και τις άλλες κατασκευές...γύρω στα 2,5 με 3 παρά κάτι εκατοστά κι αυτό, όταν άρχιζα να βάζω προς το πλάι τις ντούγιες, όλο και έκανε το σκάφος να "ανοίγει"(όχι υπερβολικά βέβαια) και να μην πατάει σε όλο το εύρος του καλουπιού. Πάντως, για την πίεση που ασκούσα με τους ξύλινους τάκους ήταν καθαρά από δική μου αμφιβολία για το αν ασκείται αρκετή και κυρίως ομοιόμορφη πίεση σε όλη τη ντούγα και όχι για να ξεπεραστούν κάποια προβλήματα...και ντάξει, μην ανησυχείτε (χαζό είμαι;! ;D) ανάμεσα από τάκο και ντούγα φρόντιζα να βάζω διπλωμένες χαρτοπετσέτες, για να "ακουμπά" στα μαλακά!!!
Υ.Γ.: τις σιδερένιες πινέζες(έτσι κατάλαβα ότι είναι) που βλέπουμε στο βιντεάκι του κυρίου Ανδρέου(αν θυμάμαι καλά) που φτιάχνει τον τζουρά, τις προμηθευόμαστε και από μαγαζί με χαρτικά ακόμα ή μόνο από μαγαζί με εργαλεία για μαστορέματα; Επειδή έχω τις απλές πινέζες πίνακα ανακοινώσεων, δεν αρκούν απ'ό,τι κατάλαβα και έκανα πατέντα λυγίζοντας καρφιά σε γωνία 90 μοιρών, έτσι ώστε να τα καρφώνω ακριβώς κάτω από τη ντούγα και έτσι να την "αγκαλιάζουν"...τα έντυνα βέβαια με χαρτοταινία και χαρτί κουζίνας,για να γίνουν μαλακά!!!!!!!!!
α, και κάτι που ξέχασα...ναι, με ψαρόκολλα κολλάω.
-
και κάτι άλλο(...είπα:πήρα φόρα!!!): είναι προτιμητέα τα ρετάλια των ξυλουργών; έχω ένα γνωστό ξυλουργό και τον ρώτησα τι ξυλεία εμπορεύεται και μόλις μου είπε και ξεχώρισα κάποια είδη, του απάντησα ότι με ενδιαφέρει να μου δίνει κομμάτια από επεξεργασμένα ξύλα(εννοώ κομμένα, ξεχονδρισμένα και πλανισμένα...με άλλα λόγια τζιτζί!), τα οποία εγώ εύκολα μετά θα τα κόβω σε ντούγιες. Το ρωτώ, διότι δεν ξέρω αν πρέπει το σκάφος να γίνεται εξ'ολοκληρου με υλικό από ένα κομμάτι ξύλου ή δεν πειράζει κι αν δε γίνει(η αλήθεια είναι ότι τα ρετάλια μερικές φορές δε φτάνουν να δώσουν τον απαραίτητο αριθμό ντουγών, οπότε πρέπει να κόψω και από άλλο ρετάλι, του ίδιου όμως είδους ξύλου). Μήπως (άλλη απορία) οι ξυλουργοί χρησιμοποιούν και ξύλα τεχνητής ξήρανσης, οπότε εκεί όντως έχουμε πρόβλημα;
-
............................ Μήπως (άλλη απορία) οι ξυλουργοί χρησιμοποιούν και ξύλα τεχνητής ξήρανσης, οπότε εκεί όντως έχουμε πρόβλημα;
Φίλε μου, οι ξυλουργοί χρησιμοποιούν αποκλειστικώς ξύλα τεχνητής ξήρανσης.
Αυτό δεν σημαίνει απαραιτήτως και πρόβλημα
Αλήθεια, τι είδους ξύλα θα βρεις από ξυλουργό;
-
πρόβλημα με την έννοια ότι ένα όργανο, τουλάχιστον απ'ό,τι έχω διαβάσει, καλό είναι να προέρχεται από ξύλα φυσικής ξήρανσης. Οι φούρνοι δηλαδή τα σκοτώνουν κατά κάποια έννοια τα ξύλα...όσο για τα ρετάλια, αυτά είναι κυρίως (ως τώρα) ιρόκο, κερασιά, μεράντι και δρυς. Έχω όμως και σανίδες καστανιάς από "εγγυημένους" κορμούς (ας είναι καλά το φιλαράκι από Κοζάνη που ασχολείται επαγγελματικά με κοπή και εμπορία ξυλείας!).
δε μου λέτε(...δε μου λέτε, το χασίσι πού πουλιέται;... :-X λογοκρισία!!!χαχαχα...εντελώς άκυρο!) όσοι αρέσκονται στους πειραματισμούς, καπάκι από πεύκο λέει;