Η Πύλη των Ελλήνων Οργανοποιών
Κατασκευή => Κατασκευές εγχορδων => Μήνυμα ξεκίνησε από: Ιωσήφ Τορρένς στις Ιουνίου 28, 2011, 11:00:00 μμ
-
Το ξυλάκι κατά μήκος της ραφής στο καπάκι του μπουζουκιού,
άλλοι κατασκευαστές το φτάνουν μέχρι να συναντήσει κάθετα το τρίτο καμάρι,
και άλλοι το σταματάνε (πιο κάτω) λίγο πριν την αντίστοιχη θέση του καβαλάρη.
Ποιά περίπτωση κατά τη γνώμη σας είναι πιο σωστή και ... γιατί ;
-
Να τονισω ο,τι τα νερα του ξυλου αυτου καλο ειναι να μπαινουν καθετα με τα νερα του καπακιου,ετσι μπορουμε να μειωσουμε στο μεγιστο το παχος του χωρις κινδυνο να σχιστει και χωρις επιρεαζεται πολυ η παλμικοτητα του καπακιου.Ειναι κατι που εχω παρατηρησει σε μπουζουκια του Αλεξανδρη και το εχω εφαρμοσει και γω στη δικη μου κατασκευη.
-
Γνωση περι του θεματος δεν εχω,σιγουρα εαν φτανει μεχρι το καμαρι ειναι μια πιο σιγουρη κατασκευη ως προς την παραμετρο της φορτισης.Προσωπικα το φτιαχνω ετσι ωστε περναει λιγο τον καβαλαρη χωρις να φτασει μεχρι το καμαρι.
-
Αν θυμάμαι καλά ο φίλος ο ΚαΠα (που με έχει βοηθήσει σε πολλά θέματα κατασκευών) μου είχε πεί ότι το ξυλακι αυτό θα φτάνει λίγο πριν τη θέση του καβαλάρη. Μάλιστα σε αυτή την περίπτωση νομίζω ότι πρίν κολήσουμε τα δύο κομμάτια του καπακιού έχουμε κάνει με το ηλεκτρικό σίδερο μια ελαφρότατη τσάκιση ( 1,0 έως 1,5 χιλιοστ ) λίγο μετά τη προσημειωμένη θέση του καβαλάρη στο κάθε ένα μισό κομμάτι του καπακιού.
Στην ίδια λογική (ξυλακι 6,0 χιλιοστά) πριν τη θέση του καβαλάρη, έχω δεί ότι φτιάχνει τα μπουζούκια του ο οργανοποιός Δημ. Σχοινάς ( νομός Μαγνησίας ). Δεν θυμάμαι όμως αν έκανε κι αυτός από πριν την ελάχιστη τσάκιση στο καπάκι. Νομίζω πως όχι
Απ την άλλη, σίγουρα, όταν το ξυλάκι αυτό φτάνει μέχρι το τρίτο καμάρι, έχουμε πιό ήσυχο το κεφάλι μας από τη δύναμη που μεταφέρει ο καβαλάρης στο καπάκι. Αλλά μήπως έτσι επεμβαίνουμε δραστικά στη δόνηση της επιφάνειας του καπακιού που είναι γύρω από τον καβαλάρη ;
-
Αν και είναι παλιό αυτό το θέμα το ανακινώ για να εκφέρω τη γνώμη μου και να ζητήσω από κάποιον που ξέρει κάποιες επεξηγήσεις.
Το κομμάτι αυτό λέγεται γλώσσα και νομίζω ότι ο μόνος λόγος ύπαρξής της δεν είναι άλλος από την συνοχή της κόλλησης των δυο κομματιών του καπακιού. Νομίζω ότι παίζει μηδαμινό ρόλο στην αντοχή του καπακιού έναντι της πίεσης του καβαλλάρη καθώς είναι πολύ λεπτό.
Αν θυμάμαι καλά ο φίλος ο ΚαΠα (που με έχει βοηθήσει σε πολλά θέματα κατασκευών) μου είχε πεί ότι το ξυλακι αυτό θα φτάνει λίγο πριν τη θέση του καβαλάρη. Μάλιστα σε αυτή την περίπτωση νομίζω ότι πρίν κολήσουμε τα δύο κομμάτια του καπακιού έχουμε κάνει με το ηλεκτρικό σίδερο μια ελαφρότατη τσάκιση ( 1,0 έως 1,5 χιλιοστ ) λίγο μετά τη προσημειωμένη θέση του καβαλάρη στο κάθε ένα μισό κομμάτι του καπακιού.
Ο φίλος Ιωσήφ ή κάποιος άλλος φίλος μπορεί να μου εξηγήσει τι είναι αυτή η τσάκιση, που και πως ακριβώς γίνεται και σε τι εξυπηρετεί;
Δεν έχω υπόψη μου κάτι τέτοιο και θα ήθελα να μάθω.
-
Απο τις λιγοστες γνωσεις που εχω ,η τσακιση αυτη προερχεται απο το ναπολιτανικο μαντολινο και ειναι κατι που χαρακτηριζει τα προπολεμικα μπουζουκια(Σταθοπουλος,Μουρτζινος ) και ο σκοπος απο ο,τι ξερω ειναι στο να διαμορφωθουν οι τροποι δονησης του καπακιου προς την πριμα μερια(γινεται πιο ακαμπτο) και σιγουρα αυξανεται και η αντισταση του στο βουλιαγμα κατα πολυ.Στα μπουζουκια αυτα στο καπακι παρατηρηται γραμμη τσακισης.Η τεχνικη αυτη υπαρχει και στα μεταπολεμικα οργανα με τη μορφη καμπυλοτητας και οχι εμφανους γραμμης.Τεχνολογικα η κατασκευη της δεν ειναι και το ευκολοτερο πραγμα γιατι συνυπαρχει και η καμπυλοτητα που προσδιδουν τα καμαρια.
-
Φίλε Χρήστο,
ευχαριστώ για την απάντηση.
Για την τσάκιση στο καπάκι γνώριζα ότι γινόταν στα προπολεμικά και μεταπολεμικά όργανα λόγω της επιρροής από το μαντολίνο για να δώσουν πιο πρίμο ήχο όπως ακριβώς λες.
Επειδή αναφέρθηκε ιδιαιτέρως, υπάρχει κάποια ειδική θέση ή σχέση της γλώσσας σ' αυτά τα όργανα;
-
Ενα μαντολινο που ανοιξα η γλωσσα αρχιζε απο το πισω μερος του καπακιου και εφτανε μεχρι την τρυπα,στα καμαρια ειχαν διαμορφωθει αναλογες εσοχες για να κατσει η γλωσσα μεσα.Θεωρω οτι αυτο που ειδα ειναι υπερβολη.Κατ'εμε η γλωσσα ειναι αρκετο να φτανει μεχρι τον καβαλαρη αντε μεχρι το πρωτο καμαρι(προς τον καβαλαρη)
-
Καλημέρα!
ανακινώ αυτό το θέμα καθώς έφτασα σε αυτό το σημείο, και μόλις κόλλησα αυτή τη γλώσσα στο καπάκι,
σταμάτησε να ''κουδουνίζει'' όταν το χτυπάς και έκανε σαν.. κοντρα πλακέ.
Έτσι την αφαίρεσα πάλι και επανήλθε.
Είναι τελικά απαραίτητη ή χρειαζόταν μόνο στα σπαστά καπάκια λόγω του οτι η πίεση του καβαλάρη ωθούσε
τα δύο μισά του καπακιού, στην απομάκρυνσή τους?
Επίσης η αντοχή στο βούλιαγμα,που παρατήρησα με τη γλώσσα, είναι ακριβώς η ίδια, όπως χωρίς αυτήν. καμία διαφορά.
-
Ποσο πλατος και παχος ειχε η γλωσσα;
Εγω που την βαζω δεν αλλαζει ο ηχος και την θεωρω απαραιτητη!
-
Ευάνθιε θα συμφωνήσω κι εγώ με το Δημήτρη.
Το πάχος της γλώσσας είναι περίπου 2 χιλ. και πλάτος 2-2,5 εκ.